ତ୍ଵେଷାସୋ ଅଗ୍ନେରମଵନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯୋ ଭୀମାସୋ ନ ପ୍ରତୀତଯେ । ରକ୍ଷସ୍ଵିନଃ ସଦମିଦ୍ଯାତୁମାଵତୋ ଵିଶ୍ଵଂ ସମତ୍ରିଣଂ ଦହ
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଖାମାନେ, ଭୟ ପରି ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ। ସଦା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେଇଦେ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦହାଇଦେ।
କ୍ରୀଳଂ ଵଃ ଶର୍ଧୋ ମାରୁତମନର୍ଵାଣଂ ରଥେଶୁଭମ୍ । କଣ୍ଵା ଅଭି ପ୍ର ଗାଯତ
ଆନନ୍ଦରେ, ମାରୁତଙ୍କ ଦଳ, ଅଜୟ ଓ ରଥରେ ଶୋଭାମାନ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ଗାଉନ୍ତୁ।
ଯେ ପୃଷତୀଭିରୃଷ୍ଟିଭିଃ ସାକଂ ଵାଶୀଭିରଞ୍ଜିଭିଃ । ଅଜାଯନ୍ତ ସ୍ଵଭାନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା, ବଣ୍ଡୁକ, କୁହାଡ଼ି ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ, ନିଜ ତେଜରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଇହେଵ ଶୃଣ୍ଵ ଏଷାଂ କଶା ହସ୍ତେଷୁ ଯଦ୍ଵଦାନ୍ । ନି ଯାମଞ୍ଚିତ୍ରମୃଞ୍ଜତେ
ଏଠି, ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ଚାବୁକର ଛଡ଼ା ଶବ୍ଦ ଶୁଣ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚଳାଉଛନ୍ତି, ରଥ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧ୍ୱନିରେ ଗଞ୍ଜାଉଛି।
ପ୍ର ଵଃ ଶର୍ଧାଯ ଘୃଷ୍ଵଯେ ତ୍ଵେଷଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ଶୁଷ୍ମିଣେ । ଦେଵତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗାଯତ
ତୁମ ଦଳ ପାଇଁ, ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ତେଜ ଓ ଶକ୍ତିର, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଗୀତ ଗାଉ।
ପ୍ର ଶଂସା ଗୋଷ୍ଵଘ୍ନ୍ଯଂ କ୍ରୀଳଂ ଯଚ୍ଛର୍ଧୋ ମାରୁତମ୍ । ଜମ୍ଭେ ରସସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ କୁହ, ଯେତେବେଳେ ମାରୁତଙ୍କ ଦଳ ଆନନ୍ଦ କରେ; ରସର ଗର୍ଜନରେ ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
କୋ ଵୋ ଵର୍ଷିଷ୍ଠ ଆ ନରୋ ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚ ଧୂତଯଃ । ଯତ୍ସୀମନ୍ତଂ ନ ଧୂନୁଥ
ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଙ୍କ ଚେତନା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପାଇଦେଉଛ।
ନି ଵୋ ଯାମାଯ ମାନୁଷୋ ଦଧ୍ର ଉଗ୍ରାଯ ମନ୍ଯଵେ । ଜିହୀତ ପର୍ଵତୋ ଗିରିଃ
ତୁମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ ଚାଲିଛି; ପାହାଡ଼, ଗିରି, କମ୍ପିଉଛି।
ଯେଷାମଜ୍ମେଷୁ ପୃଥିଵୀ ଜୁଜୁର୍ଵାଁ ଇଵ ଵିଶ୍ପତିଃ । ଭିଯା ଯାମେଷୁ ରେଜତେ
ଯାହାଙ୍କ ଯୁତିରେ, ପୃଥିବୀ ଗୃହଣୀ ପରି ଲୋକନାଥଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ହୁଏ; ତୁମ ଯାତ୍ରାର ଭୟରେ ସେ କମ୍ପିଉଛି।
ସ୍ଥିରଂ ହି ଜାନମେଷାଂ ଵଯୋ ମାତୁର୍ନିରେତଵେ । ଯତ୍ସୀମନୁ ଦ୍ଵିତା ଶଵଃ
ଏମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଦୃଢ଼, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାଆଙ୍କ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦୁଗୁଣା ହୁଏ।
ଉଦୁ ତ୍ଯେ ସୂନଵୋ ଗିରଃ କାଷ୍ଠା ଅଜ୍ମେଷ୍ଵତ୍ନତ । ଵାଶ୍ରା ଅଭିଜ୍ଞୁ ଯାତଵେ
ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱରକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଯେପରି ଜୁଆ ଉପରେ ଦାଣ୍ଡ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପରିଚୟ ମିଳିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ।
ତ୍ଯଂ ଚିଦ୍ଘା ଦୀର୍ଘଂ ପୃଥୁଂ ମିହୋ ନପାତମମୃଧ୍ରମ୍ । ପ୍ର ଚ୍ଯାଵଯନ୍ତି ଯାମଭିଃ
ମେଘର ଦୀର୍ଘ, ପ୍ରଶସ୍ତ ଓ ଦୃଢ଼ ସନ୍ତାନକୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିରେ ଚଳାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମରୁତୋ ଯଦ୍ଧ ଵୋ ବଲଂ ଜନାଁ ଅଚୁଚ୍ଯଵୀତନ । ଗିରୀଁରଚୁଚ୍ଯଵୀତନ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ସହିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରିଦେଉଛ।
ଯଦ୍ଧ ଯାନ୍ତି ମରୁତଃ ସଂ ହ ବ୍ରୁଵତେଽଧ୍ଵନ୍ନା । ଶୃଣୋତି କଶ୍ଚିଦେଷାମ୍
ଯେତେବେଳେ ମରୁତମାନେ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକାଠି କଥାହୁଏ; ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ କେହି ନ କେହି ଶୁଣିଥାଏ।
ପ୍ର ଯାତ ଶୀଭମାଶୁଭିଃ ସନ୍ତି କଣ୍ଵେଷୁ ଵୋ ଦୁଵଃ । ତତ୍ରୋ ଷୁ ମାଦଯାଧ୍ଵୈ
ତୁମେ ତୁମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଚାଲ; କଣ୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଦୟା ଅଛି; ସେଠାରେ ଯାଇ ଆନନ୍ଦ କର।
ଅସ୍ତି ହି ଷ୍ମା ମଦାଯ ଵଃ ସ୍ମସି ଷ୍ମା ଵଯମେଷାମ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ଚିଦାଯୁର୍ଜୀଵସେ
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଅଛି; ଆମେ ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛୁ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଯାଉଁଯାଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ବଞ୍ଚୁ।
କଦ୍ଧ ନୂନଂ କଧପ୍ରିଯଃ ପିତା ପୁତ୍ରଂ ନ ହସ୍ତଯୋଃ । ଦଧିଧ୍ଵେ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ
ତୁମେ ଆମକୁ କିପରି ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଧରିଛ; ଯେପରି ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ହାତରେ ଧରନ୍ତି, ତୁମେ ଯିଏ ବେଦୀକୁ କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିଛ।
କ୍ଵ ନୂନଂ କଦ୍ଵୋ ଅର୍ଥଂ ଗନ୍ତା ଦିଵୋ ନ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । କ୍ଵ ଵୋ ଗାଵୋ ନ ରଣ୍ଯନ୍ତି
ହେ ମରୁତମାନେ, ଏବେ ତୁମେ କେଉଁଠି ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଯିବେ? ଆକାଶ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରୁ? କେଉଁଠି ତୁମ ଗାଈମାନେ ଭ୍ରମଣ କରୁନାହାନ୍ତି?
କ୍ଵ ଵଃ ସୁମ୍ନା ନଵ୍ଯାଂସି ମରୁତଃ କ୍ଵ ସୁଵିତା । କ୍ଵୋ ଵିଶ୍ଵାନି ସୌଭଗା
ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମର ନୂତନ କୃପା କେଉଁଠି? ତୁମର ଶୁଭ ନେତୃତ୍ୱ କେଉଁଠି? ତୁମର ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ କେଉଁଠି?
ଯଦ୍ଯୂଯଂ ପୃଶ୍ନିମାତରୋ ମର୍ତାସଃ ସ୍ଯାତନ । ସ୍ତୋତା ଵୋ ଅମୃତଃ ସ୍ଯାତ୍
ଯଦି ତୁମେ ପୃଶ୍ନିର ସନ୍ତାନ ମରଣଶୀଳ ହେଉଥାନ୍ତ, ତେବେ ତୁମର ଷ୍ଟୁତିକାରୀ ଅମର ହେଉ।
ମା ଵୋ ମୃଗୋ ନ ଯଵସେ ଜରିତା ଭୂଦଜୋଷ୍ଯଃ । ପଥା ଯମସ୍ଯ ଗାଦୁପ
ତୁମର ଗାୟକ ଚାଷ ଖାଉଥିବା ପଶୁ ପରି ତୁମ ପାଖରେ ଅପ୍ରିୟ ନ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ଯମଙ୍କର ପଥକୁ ନେଇଯିବ।
ମୋ ଷୁ ଣଃ ପରାପରା ନିରୃତିର୍ଦୁର୍ହଣା ଵଧୀତ୍ । ପଦୀଷ୍ଟ ତୃଷ୍ଣଯା ସହ
ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟର କଷ୍ଟଦାୟକ ବିନାଶ ଆମକୁ ଆଘାତ ନଦେଉ; ତୁମେ ଆମକୁ ଜଳ ସହିତ ଏକାଠି ପଥରେ ରଖ।
ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵେଷା ଅମଵନ୍ତୋ ଧନ୍ଵଞ୍ଚିଦା ରୁଦ୍ରିଯାସଃ । ମିହଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଯଵାତାମ୍
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ରୁଦ୍ର ସଦୃଶମାନେ, ମାଟି ଉପରେ ମଧ୍ୟ; ତୁମେ ପବନ ବିନା ବର୍ଷା କରିଦେଉଛ।
ଵାଶ୍ରେଵ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମିମାତି ଵତ୍ସଂ ନ ମାତା ସିଷକ୍ତି । ଯଦେଷାଂ ଵୃଷ୍ଟିରସର୍ଜି
ଗାଈ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଗର୍ଜନ କରେ; ମାଆ ପରି ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ବର୍ଷା ଝରେ।
ଦିଵା ଚିତ୍ତମଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତି ପର୍ଜନ୍ଯେନୋଦଵାହେନ । ଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ଵ୍ଯୁନ୍ଦନ୍ତି
ଦିନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅନ୍ଧାର କରିଦେଉଛନ୍ତି, ମେଘ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପର୍ଜନ୍ୟ ସହିତ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଭାଗ କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ଅଧ ସ୍ଵନାନ୍ମରୁତାଂ ଵିଶ୍ଵମା ସଦ୍ମ ପାର୍ଥିଵମ୍ । ଅରେଜନ୍ତ ପ୍ର ମାନୁଷାଃ
ତେବେ, ମରୁତମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଘର ଉପକମ୍ପିତ ହେଲା, ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ମରୁତୋ ଵୀଳୁପାଣିଭିଶ୍ଚିତ୍ରା ରୋଧସ୍ଵତୀରନୁ । ଯାତେମଖିଦ୍ରଯାମଭିଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଚାଲିଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ତୁମର ହାତରେ ଧାନ ଛାଡ଼ିବା ପରି ଚଲ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଗତିରେ ଯାଉ।
ସ୍ଥିରା ଵଃ ସନ୍ତୁ ନେମଯୋ ରଥା ଅଶ୍ଵାସ ଏଷାମ୍ । ସୁସଂସ୍କୃତା ଅଭୀଶଵଃ
ତୁମର ରଥର ଚକ୍ର ଦୃଢ଼ ହେଉ, ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ତୁମର ରଶି ଭଲଭାବେ ଗଠିତ ହେଉ।
ଅଚ୍ଛା ଵଦା ତନା ଗିରା ଜରାଯୈ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଦର୍ଶତମ୍
ଭକ୍ତିଭାବର ସହିତ ଆମେ ବୟସ୍କତା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା।
ମିମୀହି ଶ୍ଲୋକମାସ୍ଯେ ପର୍ଜନ୍ଯ ଇଵ ତତନଃ । ଗାଯ ଗାଯତ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ତୁମ ମୁଁହରୁ ଏକ ଗୀତ ଗଢ଼, ବର୍ଷାଦେବ ଯେମିତି ଆକାଶକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି; ଗୀତ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ଗା।