ଇମାମୂ ନୁ କଵିତମସ୍ଯ ମାଯାଂ ମହୀଂ ଦେଵସ୍ଯ ନକିରା ଦଧର୍ଷ । ଏକଂ ଯଦୁଦ୍ନା ନ ପୃଣନ୍ତ୍ଯେନୀରାସିଞ୍ଚନ୍ତୀରଵନଯଃ ସମୁଦ୍ରମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତାଙ୍କର ମହା ମାୟାକୁ କେହି ମାନେଇପାରିନାହାନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ନଦୀ ଏକାଠି ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଜଳ ଏକ ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରଣ କରେ।
ଅର୍ଯମ୍ଯଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର୍ଯଂ ଵା ସଖାଯଂ ଵା ସଦମିଦ୍ଭ୍ରାତରଂ ଵା । ଵେଶଂ ଵା ନିତ୍ଯଂ ଵରୁଣାରଣଂ ଵା ଯତ୍ସୀମାଗଶ୍ଚକୃମା ଶିଶ୍ରଥସ୍ତତ୍
ଆମେ ଯେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିଛୁ, ସେଥିରେ ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ବନ୍ଧୁ, ଭାଇ, ସଦା ସଙ୍ଗୀ, କିମ୍ବା ବରୁଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଯେ କିଏ ହେଉନାହିଁ, ତାହା ଆମେ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛୁ।
କିତଵାସୋ ଯଦ୍ରିରିପୁର୍ନ ଦୀଵି ଯଦ୍ଵା ଘା ସତ୍ଯମୁତ ଯନ୍ନ ଵିଦ୍ମ । ସର୍ଵା ତା ଵି ଷ୍ଯ ଶିଥିରେଵ ଦେଵାଧା ତେ ସ୍ଯାମ ଵରୁଣ ପ୍ରିଯାସଃ
ମୁଁ ଠକେଇବା, ଶତ୍ରୁ, ଅନ୍ଧକାର, ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ ଯେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥିଲି, ସେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦେବମାନେ, ଯେପରି ଖୁଲିଯାଏ, ସେପରି ହେଉ; ବରୁଣ, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯମଵଥ ଉଭା ଵାଜେଷୁ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଦୃଳ୍ହା ଚିତ୍ସ ପ୍ର ଭେଦତି ଦ୍ଯୁମ୍ନା ଵାଣୀରିଵ ତ୍ରିତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ତୁମ ତେଜରେ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛ, ଟ୍ରିତା ତାଙ୍କର କଥାରେ ଯେପରି।
ଯା ପୃତନାସୁ ଦୁଷ୍ଟରା ଯା ଵାଜେଷୁ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯା । ଯା ପଞ୍ଚ ଚର୍ଷଣୀରଭୀନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତା ହଵାମହେ
ଯେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସେମାନେକୁ ଡାକୁଛୁ।
ତଯୋରିଦମଵଚ୍ଛଵସ୍ତିଗ୍ମା ଦିଦ୍ଯୁନ୍ମଘୋନୋଃ । ପ୍ରତି ଦ୍ରୁଣା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋର୍ଗଵାଂ ଵୃତ୍ରଘ୍ନ ଏଷତେ
ସେମାନଙ୍କର ଏହି ମହିମା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବିଜୁଳି ପରି, ଦାନଶୀଳ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର; ବୃତ୍ର ନାଶକ ଗାଈମାନେ ପାଖକୁ ତାଙ୍କର ହାତ ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ତା ଵାମେଷେ ରଥାନାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ । ପତୀ ତୁରସ୍ଯ ରାଧସୋ ଵିଦ୍ଵାଂସା ଗିର୍ଵଣସ୍ତମା
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ରଥକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି; ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନର ମାଲିକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଗାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ।
ତା ଵୃଧନ୍ତାଵନୁ ଦ୍ଯୂନ୍ମର୍ତାଯ ଦେଵାଵଦଭା । ଅର୍ହନ୍ତା ଚିତ୍ପୁରୋ ଦଧେଽଂଶେଵ ଦେଵାଵର୍ଵତେ
ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଦେବତା ଦିନମାନେକୁ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ଅଂଶ ପରି ରଖନ୍ତି।
ଏଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାମହାଵି ହଵ୍ଯଂ ଶୂଷ୍ଯଂ ଘୃତଂ ନ ପୂତମଦ୍ରିଭିଃ । ତା ସୂରିଷୁ ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ରଯିଂ ଗୃଣତ୍ସୁ ଦିଧୃତମିଷଂ ଗୃଣତ୍ସୁ ଦିଧୃତମ୍
ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ମହା ହବି ଦେଉଛୁ, ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ପରି, ପାଥରରେ ଚାପି ତିଆରି; ସେମାନଙ୍କୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ କୀର୍ତି, ଧନ ଓ ଉପଜିବିକା ମିଳୁ।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମତଯୋ ଯନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ ମରୁତ୍ଵତେ ଗିରିଜା ଏଵଯାମରୁତ୍ । ପ୍ର ଶର୍ଧାଯ ପ୍ରଯଜ୍ଯଵେ ସୁଖାଦଯେ ତଵସେ ଭନ୍ଦଦିଷ୍ଟଯେ ଧୁନିଵ୍ରତାଯ ଶଵସେ
ତୁମ ଭାବନାମାନେ ମହାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମାରୁତମାନେ, ଚିରଯାତ୍ରୀ ମାରୁତମାନେ ପାଖକୁ ଯାଉ। ସେମାନଙ୍କ ଦଳ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ସୁଖଦାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ଫଳଦାୟକ, ଦ୍ରୁତ ଓ ପ୍ରବଳଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
ପ୍ର ଯେ ଜାତା ମହିନା ଯେ ଚ ନୁ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ର ଵିଦ୍ମନା ବ୍ରୁଵତ ଏଵଯାମରୁତ୍ । କ୍ରତ୍ଵା ତଦ୍ଵୋ ମରୁତୋ ନାଧୃଷେ ଶଵୋ ଦାନା ମହ୍ନା ତଦେଷାମଧୃଷ୍ଟାସୋ ନାଦ୍ରଯଃ
ଯେମାନେ ମହାନତାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଛନ୍ତି, ଏମିତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ କଥାହୁଏ, ହେ ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ସେଇପରି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମ ଦାନ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ତାହାର ମହାନତାରେ, ତୁମ ଅଦମ୍ୟ ଶୂରମାନେ କେବେ ହାରିବେ ନାହିଁ।
ପ୍ର ଯେ ଦିଵୋ ବୃହତଃ ଶୃଣ୍ଵିରେ ଗିରା ସୁଶୁକ୍ଵାନଃ ସୁଭ୍ଵ ଏଵଯାମରୁତ୍ । ନ ଯେଷାମିରୀ ସଧସ୍ଥ ଈଷ୍ଟ ଆଁ ଅଗ୍ନଯୋ ନ ସ୍ଵଵିଦ୍ଯୁତଃ ପ୍ର ସ୍ଯନ୍ଦ୍ରାସୋ ଧୁନୀନାମ୍
ଯେମାନେ ବଡ଼ ଆକାଶରୁ ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଶୁଣାଯାନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବି ସଭାରେ ଆସିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ନିଜ ଆଲୋକରେ ଅଗ୍ନିମାନେ ଯେପରି, ତେଣୁ ଗର୍ଜନାର ଧାରାମାନେ ତେଜରେ ବହିଯାନ୍ତି।
ସ ଚକ୍ରମେ ମହତୋ ନିରୁରୁକ୍ରମଃ ସମାନସ୍ମାତ୍ସଦସ ଏଵଯାମରୁତ୍ । ଯଦାଯୁକ୍ତ ତ୍ମନା ସ୍ଵାଦଧି ଷ୍ଣୁଭିର୍ଵିଷ୍ପର୍ଧସୋ ଵିମହସୋ ଜିଗାତି ଶେଵୃଧୋ ନୃଭିଃ
ସେ ସାଧାରଣ ଆସନରୁ ବଡ଼ ଏବଂ ଦୂର ଦୂରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିଶୀଳମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ଲଗାଇଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶୂରମାନେ ସହିତ ଜୟ ଲାଗିଲେ।
ସ୍ଵନୋ ନ ଵୋଽମଵାନ୍ରେଜଯଦ୍ଵୃଷା ତ୍ଵେଷୋ ଯଯିସ୍ତଵିଷ ଏଵଯାମରୁତ୍ । ଯେନା ସହନ୍ତ ଋଞ୍ଜତ ସ୍ଵରୋଚିଷ ସ୍ଥାରଶ୍ମାନୋ ହିରଣ୍ଯଯାଃ ସ୍ଵାଯୁଧାସ ଇଷ୍ମିଣଃ
ତୁମ ଗର୍ଜନା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ଉପ୍ରେ ଉପ୍ରେ ଉଠେ, ବିଜୟୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ; ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ବିଜୟ କର, ତୁମେ ଆଲୋକରେ ଚମକ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼, ସୁନାର ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ।
ଅପାରୋ ଵୋ ମହିମା ଵୃଦ୍ଧଶଵସସ୍ତ୍ଵେଷଂ ଶଵୋଽଵତ୍ଵେଵଯାମରୁତ୍ । ସ୍ଥାତାରୋ ହି ପ୍ରସିତୌ ସଂଦୃଶି ସ୍ଥନ ତେ ନ ଉରୁଷ୍ଯତା ନିଦଃ ଶୁଶୁକ୍ଵାଂସୋ ନାଗ୍ନଯଃ
ତୁମ ମହାନତା ସୀମାହୀନ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ତୁମ ଶକ୍ତି ଭୟଙ୍କର—ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ; କାରଣ ତୁମେ ଆଗରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ, ସଭାରେ ଦେଖାଯାଉଛ, ତୁମ ଘର ବଡ଼, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତେ ରୁଦ୍ରାସଃ ସୁମଖା ଅଗ୍ନଯୋ ଯଥା ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନା ଅଵନ୍ତ୍ଵେଵଯାମରୁତ୍ । ଦୀର୍ଘଂ ପୃଥୁ ପପ୍ରଥେ ସଦ୍ମ ପାର୍ଥିଵଂ ଯେଷାମଜ୍ମେଷ୍ଵା ମହଃ ଶର୍ଧାଂସ୍ଯଦ୍ଭୁତୈନସାମ୍
ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଭଲ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଅଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏମିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ମାରୁତମାନେ; ତୁମେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ଘରକୁ ଦୂର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାର କରିଛ; ଯେଉଁଠାରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ଅଛି।
ଅଦ୍ଵେଷୋ ନୋ ମରୁତୋ ଗାତୁମେତନ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଜରିତୁରେଵଯାମରୁତ୍ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ମହଃ ସମନ୍ଯଵୋ ଯୁଯୋତନ ସ୍ମଦ୍ରଥ୍ଯୋ ନ ଦଂସନାପ ଦ୍ଵେଷାଂସି ସନୁତଃ
କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି, ହେ ମାରୁତମାନେ, ଆମ ପଥରେ ଆସ; ଉପାସକଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହାନତା ସହିତ ଏକତାରେ ରୁହ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ରଥଚାଳକମାନେ ପରି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ଗନ୍ତା ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ଯଜ୍ଞିଯାଃ ସୁଶମି ଶ୍ରୋତା ହଵମରକ୍ଷ ଏଵଯାମରୁତ୍ । ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସୋ ନ ପର୍ଵତାସୋ ଵ୍ଯୋମନି ଯୂଯଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଃ ସ୍ଯାତ ଦୁର୍ଧର୍ତଵୋ ନିଦଃ
ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ମାରୁତମାନେ, ଆନନ୍ଦ ଆଣ; ଡାକକୁ ଶୁଣ, ହେ ରକ୍ଷକମାନେ, ଏମିତି ହେ ମାରୁତମାନେ; ଆକାଶରେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ପରି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅପରାଜିତ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତ୍ଵଂ ହ୍ଯଗ୍ନେ ପ୍ରଥମୋ ମନୋତାସ୍ଯା ଧିଯୋ ଅଭଵୋ ଦସ୍ମ ହୋତା । ତ୍ଵଂ ସୀଂ ଵୃଷନ୍ନକୃଣୋର୍ଦୁଷ୍ଟରୀତୁ ସହୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମୈ ସହସେ ସହଧ୍ଯୈ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଥମ ଡାକାଯାଉଥିବା, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋତା ହେଲ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଦୁର୍ଜୟ ଶକ୍ତି ଦେଲ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଏକତ୍ର କରିପାରିବା।
ଅଧା ହୋତା ନ୍ଯସୀଦୋ ଯଜୀଯାନିଳସ୍ପଦ ଇଷଯନ୍ନୀଡ୍ଯଃ ସନ୍ । ତଂ ତ୍ଵା ନରଃ ପ୍ରଥମଂ ଦେଵଯନ୍ତୋ ମହୋ ରାଯେ ଚିତଯନ୍ତୋ ଅନୁ ଗ୍ମନ୍
ତାପରେ ହୋତା ଭାବେ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ବସିଲ, ଆସନ ପାଇଁ ଆଶା କଲ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲ; ତୁମକୁ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ବଡ଼ ଧନ ଆଶା କରି, ସେମାନେ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵୃତେଵ ଯନ୍ତଂ ବହୁଭିର୍ଵସଵ୍ଯୈସ୍ତ୍ଵେ ରଯିଂ ଜାଗୃଵାଂସୋ ଅନୁ ଗ୍ମନ୍ । ରୁଶନ୍ତମଗ୍ନିଂ ଦର୍ଶତଂ ବୃହନ୍ତଂ ଵପାଵନ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵହା ଦୀଦିଵାଂସମ୍
ଗୋପାଳକ ପରି ଅନେକ ଧନ ସହିତ ନେଇଯିବା, ସେମାନେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଧନ ପାଇଁ ସଚେତନ ରହି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ଚମକୁଥିବା, ସ୍ପଷ୍ଟ, ବଡ଼, ଆଲୋକମୟ, ସମସ୍ତକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି।
ପଦଂ ଦେଵସ୍ଯ ନମସା ଵ୍ଯନ୍ତଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ ଶ୍ରଵ ଆପନ୍ନମୃକ୍ତମ୍ । ନାମାନି ଚିଦ୍ଦଧିରେ ଯଜ୍ଞିଯାନି ଭଦ୍ରାଯାଂ ତେ ରଣଯନ୍ତ ସଂଦୃଷ୍ଟୌ
ଦେବତାଙ୍କର ପଥକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଖୋଜି, ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରି, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ମହିମା ପାଇଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ ନାମମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି; ତୁମ ଦୟାରେ, ସଭାରେ ସୁଖ ପାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତି କ୍ଷିତଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତ୍ଵାଂ ରାଯ ଉଭଯାସୋ ଜନାନାମ୍ । ତ୍ଵଂ ତ୍ରାତା ତରଣେ ଚେତ୍ଯୋ ଭୂଃ ପିତା ମାତା ସଦମିନ୍ମାନୁଷାଣାମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ; ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ପାର କରାଇବା ଉପାୟ, ଚାହିଁବା ଯୋଗ୍ୟ, ପିତା, ମାତା ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସଦା ଭରସା।
ସପର୍ଯେଣ୍ଯଃ ସ ପ୍ରିଯୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵଗ୍ନିର୍ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ନି ଷସାଦା ଯଜୀଯାନ୍ । ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଦମ ଆ ଦୀଦିଵାଂସମୁପ ଜ୍ଞୁବାଧୋ ନମସା ସଦେମ
ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଜନମାନେ ପ୍ରିୟ, ଅଗ୍ନି ହୋତା ମଧୁର ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଘରେ ଚମକୁଥିବା ତୁମକୁ, ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି, ନମସ୍କାର କରି ଆସୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ସୁଧ୍ଯୋ ନଵ୍ଯମଗ୍ନେ ସୁମ୍ନାଯଵ ଈମହେ ଦେଵଯନ୍ତଃ । ତ୍ଵଂ ଵିଶୋ ଅନଯୋ ଦୀଦ୍ଯାନୋ ଦିଵୋ ଅଗ୍ନେ ବୃହତା ରୋଚନେନ
ହେ ଅଗ୍ନି, ନିତ୍ୟ ନୂତନ, ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଆସୁ, ପୂଜା କରୁ; ତୁମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଛ, ବଡ଼ ଆକାଶର ଆଲୋକରେ।
ଵିଶାଂ କଵିଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ଶଶ୍ଵତୀନାଂ ନିତୋଶନଂ ଵୃଷଭଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ପ୍ରେତୀଷଣିମିଷଯନ୍ତଂ ପାଵକଂ ରାଜନ୍ତମଗ୍ନିଂ ଯଜତଂ ରଯୀଣାମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ଋଷି, ଗୋଷ୍ଠୀର ନାୟକ, ସଦା ଯୁବକ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବଳିଅ; ଅଗ୍ରସର, ଆଶାବାନ, ଚମକୁଥିବା, ରାଜା, ଅଗ୍ନି, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଧନର ନାୟକ।
ସୋ ଅଗ୍ନ ଈଜେ ଶଶମେ ଚ ମର୍ତୋ ଯସ୍ତ ଆନଟ୍ ସମିଧା ହଵ୍ଯଦାତିମ୍ । ଯ ଆହୁତିଂ ପରି ଵେଦା ନମୋଭିର୍ଵିଶ୍ଵେତ୍ସ ଵାମା ଦଧତେ ତ୍ଵୋତଃ
ଯେ ମଣିଷ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେ ଯେ ଆହୁତି ସହିତ ହବ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଆହୁତିକୁ ଜାଣେ, ସେ ତୁମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ପାଏ।
ଅସ୍ମା ଉ ତେ ମହି ମହେ ଵିଧେମ ନମୋଭିରଗ୍ନେ ସମିଧୋତ ହଵ୍ଯୈଃ । ଵେଦୀ ସୂନୋ ସହସୋ ଗୀର୍ଭିରୁକ୍ଥୈରା ତେ ଭଦ୍ରାଯାଂ ସୁମତୌ ଯତେମ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ବଡ଼ ପୂଜା କରୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ଜଳାଇ ଏବଂ ହବ୍ୟ ସହିତ; ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ବେଦିରେ, ଗୀତ ଏବଂ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା।
ଆ ଯସ୍ତତନ୍ଥ ରୋଦସୀ ଵି ଭାସା ଶ୍ରଵୋଭିଶ୍ଚ ଶ୍ରଵସ୍ଯସ୍ତରୁତ୍ରଃ । ବୃହଦ୍ଭିର୍ଵାଜୈ ସ୍ଥଵିରେଭିରସ୍ମେ ରେଵଦ୍ଭିରଗ୍ନେ ଵିତରଂ ଵି ଭାହି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୁଇଟି ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବଣ୍ଟନ କର, ଏହି ସମ୍ପଦ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହାନ୍।
ନୃଵଦ୍ଵସୋ ସଦମିଦ୍ଧେହ୍ଯସ୍ମେ ଭୂରି ତୋକାଯ ତନଯାଯ ପଶ୍ଵଃ । ପୂର୍ଵୀରିଷୋ ବୃହତୀରାରେଅଘା ଅସ୍ମେ ଭଦ୍ରା ସୌଶ୍ରଵସାନି ସନ୍ତୁ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆପଣ ସଦା ଆମ ପ୍ରତି ବନ୍ଧୁ ସଦୃଶ ଦୟାଳୁ ରୁହନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଅଧିକ ସନ୍ତାନ, ତନୟ ଓ ପଶୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ବହୁତ ମହାନ ଓ ଉତ୍ତମ ଭାଗ୍ୟ, ଯାହାର ଭଲ ନାମ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଖରେ ରହୁ।