ଯଥା ଵାତୋ ଯଥା ଵନଂ ଯଥା ସମୁଦ୍ର ଏଜତି । ଏଵା ତ୍ଵଂ ଦଶମାସ୍ଯ ସହାଵେହି ଜରାଯୁଣା
ଯେପରି ପବନ, ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ହଲାଇଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ, ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ, ଗର୍ଭ ସହିତ ବାହାରିଆସ।
ଦଶ ମାସାଞ୍ଛଶଯାନଃ କୁମାରୋ ଅଧି ମାତରି । ନିରୈତୁ ଜୀଵୋ ଅକ୍ଷତୋ ଜୀଵୋ ଜୀଵନ୍ତ୍ଯା ଅଧି
ଯେ ଶିଶୁ ଦଶ ମାସ ମାଆର ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ, ସେ ସୁସ୍ଥ ଓ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ବାହାରିଆସୁ, ଜୀବନ୍ତ ମାଆ ପାଖରେ ଜୀବନ୍ତ ରହୁ।
ମହେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ବୋଧଯୋଷୋ ରାଯେ ଦିଵିତ୍ମତୀ । ଯଥା ଚିନ୍ନୋ ଅବୋଧଯଃ ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଅଜି ଆମକୁ ଜଗା, ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା, ଧନ ପାଇଁ। ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଜଗାଇଥିଲ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଯା ସୁନୀଥେ ଶୌଚଦ୍ରଥେ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛୋ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯିଏ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଶୁଭ୍ର ରଥରେ ଉଦୟମାନ, ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା, ସେ ଉଠ, ବଳବତୀ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ସା ନୋ ଅଦ୍ଯାଭରଦ୍ଵସୁର୍ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଯୋ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛଃ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ସେ ଦାନଶୀଳ ଆଜି ଆମକୁ ଦିଅ, ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା, ଯିଏ ଉଦୟମାନ, ବଳବତୀ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଅଭି ଯେ ତ୍ଵା ଵିଭାଵରି ସ୍ତୋମୈର୍ଗୃଣନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ । ମଘୈର୍ମଘୋନି ସୁଶ୍ରିଯୋ ଦାମନ୍ଵନ୍ତଃ ସୁରାତଯଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିମାନେ ତୁମକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତି, ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଦାନ ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିଥିବା, ଘରେ ବସିଥିବା, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ତେ ଗଣା ଇମେ ଛଦଯନ୍ତି ମଘତ୍ତଯେ । ପରି ଚିଦ୍ଵଷ୍ଟଯୋ ଦଧୁର୍ଦଦତୋ ରାଧୋ ଅହ୍ରଯଂ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯଦି ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି, ତଥାପି ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଉପହାର ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଐଷୁ ଧା ଵୀରଵଦ୍ଯଶ ଉଷୋ ମଘୋନି ସୂରିଷୁ । ଯେ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯହ୍ରଯା ମଘଵାନୋ ଅରାସତ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଏହି ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଉଷା, ନୀର୍ଭୀକ ଯଶ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ତେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ବୃହଦ୍ଯଶ ଉଷୋ ମଘୋନ୍ଯା ଵହ । ଯେ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯା ଗଵ୍ଯା ଭଜନ୍ତ ସୂରଯଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଷା, ବଡ଼ ଯଶ ଓ ବିଶାଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଆଣ, ଯେଉଁ ଦାନଶୀଳମାନେ ଆମ ସହ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଭାଗ କରନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଉତ ନୋ ଗୋମତୀରିଷ ଆ ଵହା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସାକଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ ଶୁକ୍ରୈଃ ଶୋଚଦ୍ଭିରର୍ଚିଭିଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଏବଂ ଆମ ପାଖକୁ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ, ହେ ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ସହିତ, ଜ୍ୱଳମାନ ଆଲୋକରେ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵୋ ମା ଚିରଂ ତନୁଥା ଅପଃ । ନେତ୍ତ୍ଵା ସ୍ତେନଂ ଯଥା ରିପୁଂ ତପାତି ସୂରୋ ଅର୍ଚିଷା ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ହେ ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ତୁମେ ଆଲୋକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତୁମ ରୂପ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଚୋରକୁ ଶତ୍ରୁ ପରି ଦୂରେ ହଟାଅ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣରେ ତାପ ଦେଇଥାଏ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଏତାଵଦ୍ଵେଦୁଷସ୍ତ୍ଵଂ ଭୂଯୋ ଵା ଦାତୁମର୍ହସି । ଯା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵିଭାଵର୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ନ ପ୍ରମୀଯସେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଛନ୍ତି, ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଦେବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହ, କେବେ ହ୍ରାସ ପାଉନାହାଁ।
ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମାନଂ ବୃହତୀମୃତେନ ଋତାଵରୀମରୁଣପ୍ସୁଂ ଵିଭାତୀମ୍ । ଦେଵୀମୁଷସଂ ସ୍ଵରାଵହନ୍ତୀଂ ପ୍ରତି ଵିପ୍ରାସୋ ମତିଭିର୍ଜରନ୍ତେ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼, ସତ୍ୟକୁ ଧରି ରହିଥିବା, ରକ୍ତିମ ରଙ୍ଗରେ ଜଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିବା ଦେବୀ ଉଷା, ଆଲୋକ ଆଣୁଥିବା, ପ୍ରେରିତ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଏଷା ଜନଂ ଦର୍ଶତା ବୋଧଯନ୍ତୀ ସୁଗାନ୍ପଥଃ କୃଣ୍ଵତୀ ଯାତ୍ଯଗ୍ରେ । ବୃହଦ୍ରଥା ବୃହତୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵୋଷା ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଚ୍ଛତ୍ଯଗ୍ରେ ଅହ୍ନାମ୍
ସେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଲୋକମାନେ ଉଠାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସହଜ ପଥ କରି ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ବଡ଼ ରଥରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଉଷା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ପଠାଉଛନ୍ତି।
ଏଷା ଗୋଭିରରୁଣେଭିର୍ଯୁଜାନାସ୍ରେଧନ୍ତୀ ରଯିମପ୍ରାଯୁ ଚକ୍ରେ । ପଥୋ ରଦନ୍ତୀ ସୁଵିତାଯ ଦେଵୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତା ଵିଶ୍ଵଵାରା ଵି ଭାତି
ସେ, ରକ୍ତିମ ଗାଈମାନେ ଯୋଗାଇ, ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଉଛନ୍ତି, ପଥ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ଦେଉଛନ୍ତି, ଦେବୀ, ବହୁମାନ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ଏଷା ଵ୍ଯେନୀ ଭଵତି ଦ୍ଵିବର୍ହା ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵାନା ତନ୍ଵଂ ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଋତସ୍ଯ ପନ୍ଥାମନ୍ଵେତି ସାଧୁ ପ୍ରଜାନତୀଵ ନ ଦିଶୋ ମିନାତି
ସେ ଦୁଇ ଚୁଟିରେ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଦେଖାଉଛନ୍ତି; ସତ୍ୟର ପଥକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପରି, କେବେ ଦିଗ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଷା ଶୁଭ୍ରା ନ ତନ୍ଵୋ ଵିଦାନୋର୍ଧ୍ଵେଵ ସ୍ନାତୀ ଦୃଶଯେ ନୋ ଅସ୍ଥାତ୍ । ଅପ ଦ୍ଵେଷୋ ବାଧମାନା ତମାଂସ୍ଯୁଷା ଦିଵୋ ଦୁହିତା ଜ୍ଯୋତିଷାଗାତ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖାଉଛନ୍ତି, ଉପରକୁ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଯେପରି ନହାଇଛନ୍ତି; ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ହଟାଇ, ଉଷା, ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ଆଲୋକ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି।
ଏଷା ପ୍ରତୀଚୀ ଦୁହିତା ଦିଵୋ ନୄନ୍ଯୋଷେଵ ଭଦ୍ରା ନି ରିଣୀତେ ଅପ୍ସଃ । ଵ୍ଯୂର୍ଣ୍ଵତୀ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି ପୁନର୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଯୁଵତିଃ ପୂର୍ଵଥାକଃ
ସେ, ଆମ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ଭଲ ଜଣେ ଜନନୀ ପରି, ଜଳକୁ ଆଣୁଛନ୍ତି; ଉପାସକ ପାଇଁ ଧନ ଖୋଲି ଦେଉଛନ୍ତି, ଯୁବତୀ ପୁରୁଣା ପରି ଆଲୋକ ଫେରାଇ ଆଣୁଛନ୍ତି।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦେକ ଇନ୍ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ
ପ୍ରବୀଣମାନେ ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି, ବଡ଼ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରବୀଣଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ; ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ଏକାକି ହବନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି—ଏହି ହେଉଛି ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ବଡ଼ ସ୍ତୁତି।
ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତେ କଵିଃ ପ୍ରାସାଵୀଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ । ଵି ନାକମଖ୍ଯତ୍ସଵିତା ଵରେଣ୍ଯୋଽନୁ ପ୍ରଯାଣମୁଷସୋ ଵି ରାଜତି
ଋଷି ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ସେ ଦୁଇପାଏ ଓ ଚାରିପାଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପଠାଉଛନ୍ତି; ସବିତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶକୁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଉଷାମାନେ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାଣମନ୍ଵନ୍ଯ ଇଦ୍ଯଯୁର୍ଦେଵା ଦେଵସ୍ଯ ମହିମାନମୋଜସା । ଯଃ ପାର୍ଥିଵାନି ଵିମମେ ସ ଏତଶୋ ରଜାଂସି ଦେଵଃ ସଵିତା ମହିତ୍ଵନା
ଯାହାଙ୍କ ଯାତ୍ରାକୁ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଆଶା କରି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି—ଦେବତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ; ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମାପିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ସବିତା ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ ଆକାଶକୁ ମାପିଛନ୍ତି।
ଉତ ଯାସି ସଵିତସ୍ତ୍ରୀଣି ରୋଚନୋତ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ ସମୁଚ୍ଯସି । ଉତ ରାତ୍ରୀମୁଭଯତଃ ପରୀଯସ ଉତ ମିତ୍ରୋ ଭଵସି ଦେଵ ଧର୍ମଭିଃ
ଏବଂ ହେ ସବିତା, ତୁମେ ତିନିଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଉଛ; ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅଛ; ଦୁଇ ପଟେ ରାତିକୁ ଘେରି ରଖ, ଏବଂ ନୀତିରେ ଦେବତା ମିତ୍ର ହୁଅ।
ଉତେଶିଷେ ପ୍ରସଵସ୍ଯ ତ୍ଵମେକ ଇଦୁତ ପୂଷା ଭଵସି ଦେଵ ଯାମଭିଃ । ଉତେଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଵି ରାଜସି ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵସ୍ତେ ସଵିତ ସ୍ତୋମମାନଶେ
ତୁମେ ଏକାକି ପ୍ରେରଣାର ନାୟକ, ଦେବତା, ତୁମେ ତୁମ ଗତିରେ ପୂଷା ହୁଅ; ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ହେ ଅନ୍ଧକାର ଘୋଡ଼ାର ସବିତା, ଯାହା ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଗାଯାଉଛି।
ତତ୍ସଵିତୁର୍ଵୃଣୀମହେ ଵଯଂ ଦେଵସ୍ଯ ଭୋଜନମ୍ । ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସର୍ଵଧାତମଂ ତୁରଂ ଭଗସ୍ଯ ଧୀମହି
ଆମେ ସବିତା ଦେବଙ୍କର ପୋଷଣ ବାଛୁଛୁ; ଆମେ ସମସ୍ତଂକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାଗ୍ୟ ଭଗର ଅଂଶ ପାଉ।
ଅସ୍ଯ ହି ସ୍ଵଯଶସ୍ତରଂ ସଵିତୁଃ କଚ୍ଚନ ପ୍ରିଯମ୍ । ନ ମିନନ୍ତି ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ସବିତାଙ୍କର ନିଜେ ଅର୍ଜିତ ମହିମା କିମ୍ବା ସେଉଁଠିର ଆକାଶର ଆଧିପତ୍ୟ କେହି କମେଇପାରେନାହିଁ, ସେଠାରେ କେବେ ହ୍ରାସ ହୁଏନାହିଁ।
ସ ହି ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ ସୁଵାତି ସଵିତା ଭଗଃ । ତଂ ଭାଗଂ ଚିତ୍ରମୀମହେ
ସବିତା ଭଗବାନ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଆମେ ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାଗ୍ୟ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଅଦ୍ଯା ନୋ ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ରଜାଵତ୍ସାଵୀଃ ସୌଭଗମ୍ । ପରା ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସୁଵ
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଆଜି ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ; ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ସଵିତର୍ଦୁରିତାନି ପରା ସୁଵ । ଯଦ୍ଭଦ୍ରଂ ତନ୍ନ ଆ ସୁଵ
ହେ ଦେବ ସବିତା, ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର; ଯାହା ଭଲ, ସେଇଠିକୁ ଆମପାଖରେ ଆଣ।
ଅନାଗସୋ ଅଦିତଯେ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵେ । ଵିଶ୍ଵା ଵାମାନି ଧୀମହି
ସବିତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ ଅପରାଧହୀନ ହୋଇ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ପାଉ।
ଆ ଵିଶ୍ଵଦେଵଂ ସତ୍ପତିଂ ସୂକ୍ତୈରଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ । ସତ୍ଯସଵଂ ସଵିତାରମ୍
ଆଜି ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ସତ୍ୟଶକ୍ତି ସବିତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିରେ ବାଛୁଛୁ।