ହିରଣ୍ଯତ୍ଵଙ୍ମଧୁଵର୍ଣୋ ଘୃତସ୍ନୁଃ ପୃକ୍ଷୋ ଵହନ୍ନା ରଥୋ ଵର୍ତତେ ଵାମ୍ । ମନୋଜଵା ଅଶ୍ଵିନା ଵାତରଂହା ଯେନାତିଯାଥୋ ଦୁରିତାନି ଵିଶ୍ଵା
ସୁନା ଦେହ, ମଧୁର ରଙ୍ଗ, ଘୃତ ଝରୁଥିବା, ତୁମର ରଥ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା। ମନର ତୁଳନାରେ ତୀବ୍ର, ପବନ ସମାନ ଦ୍ରୁତ, ଏହି ରଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅଟିକିଯାଅ।
ଯୋ ଭୂଯିଷ୍ଠଂ ନାସତ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଵିଵେଷ ଚନିଷ୍ଠଂ ପିତ୍ଵୋ ରରତେ ଵିଭାଗେ । ସ ତୋକମସ୍ଯ ପୀପରଚ୍ଛମୀଭିରନୂର୍ଧ୍ଵଭାସଃ ସଦମିତ୍ତୁତୁର୍ଯାତ୍
ଯିଏ ନାସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଡାକେ, ଯିଏ ବଣ୍ଟନ ସମୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁ, ସେ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଉନ୍ନତ ହେଉ, ସେ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁ।
ସମଶ୍ଵିନୋରଵସା ନୂତନେନ ମଯୋଭୁଵା ସୁପ୍ରଣୀତୀ ଗମେମ । ଆ ନୋ ରଯିଂ ଵହତମୋତ ଵୀରାନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯମୃତା ସୌଭଗାନି
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତାଙ୍କର ନୂତନ କୃପା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ନେତୃତ୍ୱ ସହିତ ଆମେ ଆଗେଇଯାଉ। ଆମକୁ ଧନ ଓ ବୀର ଦିଅ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅମର ଶୁଭ ଦିଅ।
ଅଶ୍ଵିନାଵେହ ଗଚ୍ଛତଂ ନାସତ୍ଯା ମା ଵି ଵେନତମ୍ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ନାସତ୍ୟ, ଏଠାରେ ଆସ, ବିଳମ୍ବ କରନି। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ହରିଣାଵିଵ ଗୌରାଵିଵାନୁ ଯଵସମ୍ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ହରିଣ ପରି, ଗାଈ ପରି ଚରାଗାହକୁ ଯିବା, ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ଵାଜିନୀଵସୂ ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞମିଷ୍ଟଯେ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ଘୋଡ଼ା ଦାତା, ଆମ ଇଚ୍ଛିତ ହୋମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅତ୍ରିର୍ଯଦ୍ଵାମଵରୋହନ୍ନୃବୀସମଜୋହଵୀନ୍ନାଧମାନେଵ ଯୋଷା । ଶ୍ଯେନସ୍ଯ ଚିଜ୍ଜଵସା ନୂତନେନାଗଚ୍ଛତମଶ୍ଵିନା ଶଂତମେନ
ଯେବେ ଆତ୍ରି ଋଷି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଜନ୍ମବେଦନାରେ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ପରି ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ଶ୍ୟେନ ପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ନୂତନ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଖୁସି ଆଣିଥିଲ।
ଵି ଜିହୀଷ୍ଵ ଵନସ୍ପତେ ଯୋନିଃ ସୂଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯା ଇଵ । ଶ୍ରୁତଂ ମେ ଅଶ୍ଵିନା ହଵଂ ସପ୍ତଵଧ୍ରିଂ ଚ ମୁଞ୍ଚତମ୍
ବୃକ୍ଷ, ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଏମିତି ଖୋଲ, ଯେପରି ଜନ୍ମ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ପାଇଁ। ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ମୋର ଡାକ ସୁଣ, ଏବଂ ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଭୀତାଯ ନାଧମାନାଯ ଋଷଯେ ସପ୍ତଵଧ୍ରଯେ । ମାଯାଭିରଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ଵୃକ୍ଷଂ ସଂ ଚ ଵି ଚାଚଥଃ
ଭୟଭିତ ଓ ଦୁଃଖିତ ଋଷି ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ତୁମେ ତୁମର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବୃକ୍ଷକୁ ଭାଗ କରି ଏକତ୍ର କରିଥିଲ।
ଯଥା ଵାତଃ ପୁଷ୍କରିଣୀଂ ସମିଙ୍ଗଯତି ସର୍ଵତଃ । ଏଵା ତେ ଗର୍ଭ ଏଜତୁ ନିରୈତୁ ଦଶମାସ୍ଯଃ
ଯେପରି ପବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପଦ୍ମସରୋବରକୁ ହଲାଇଦିଏ, ସେପରି ଗର୍ଭ ଚଳିତ ହେଉ, ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ ବାହାରିଆସୁ।
ଯଥା ଵାତୋ ଯଥା ଵନଂ ଯଥା ସମୁଦ୍ର ଏଜତି । ଏଵା ତ୍ଵଂ ଦଶମାସ୍ଯ ସହାଵେହି ଜରାଯୁଣା
ଯେପରି ପବନ, ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ହଲାଇଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ, ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ, ଗର୍ଭ ସହିତ ବାହାରିଆସ।
ଦଶ ମାସାଞ୍ଛଶଯାନଃ କୁମାରୋ ଅଧି ମାତରି । ନିରୈତୁ ଜୀଵୋ ଅକ୍ଷତୋ ଜୀଵୋ ଜୀଵନ୍ତ୍ଯା ଅଧି
ଯେ ଶିଶୁ ଦଶ ମାସ ମାଆର ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ, ସେ ସୁସ୍ଥ ଓ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ବାହାରିଆସୁ, ଜୀବନ୍ତ ମାଆ ପାଖରେ ଜୀବନ୍ତ ରହୁ।
ମହେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ବୋଧଯୋଷୋ ରାଯେ ଦିଵିତ୍ମତୀ । ଯଥା ଚିନ୍ନୋ ଅବୋଧଯଃ ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଅଜି ଆମକୁ ଜଗା, ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା, ଧନ ପାଇଁ। ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଜଗାଇଥିଲ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଯା ସୁନୀଥେ ଶୌଚଦ୍ରଥେ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛୋ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯିଏ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଶୁଭ୍ର ରଥରେ ଉଦୟମାନ, ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା, ସେ ଉଠ, ବଳବତୀ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ସା ନୋ ଅଦ୍ଯାଭରଦ୍ଵସୁର୍ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଯୋ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛଃ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ସେ ଦାନଶୀଳ ଆଜି ଆମକୁ ଦିଅ, ଦିବସ୍ୟ କନ୍ୟା, ଯିଏ ଉଦୟମାନ, ବଳବତୀ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଅଭି ଯେ ତ୍ଵା ଵିଭାଵରି ସ୍ତୋମୈର୍ଗୃଣନ୍ତି ଵହ୍ନଯଃ । ମଘୈର୍ମଘୋନି ସୁଶ୍ରିଯୋ ଦାମନ୍ଵନ୍ତଃ ସୁରାତଯଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିମାନେ ତୁମକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତି, ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଦାନ ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିଥିବା, ଘରେ ବସିଥିବା, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାଳୁ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ତେ ଗଣା ଇମେ ଛଦଯନ୍ତି ମଘତ୍ତଯେ । ପରି ଚିଦ୍ଵଷ୍ଟଯୋ ଦଧୁର୍ଦଦତୋ ରାଧୋ ଅହ୍ରଯଂ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯଦି ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି, ତଥାପି ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଉପହାର ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଐଷୁ ଧା ଵୀରଵଦ୍ଯଶ ଉଷୋ ମଘୋନି ସୂରିଷୁ । ଯେ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯହ୍ରଯା ମଘଵାନୋ ଅରାସତ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଏହି ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଉଷା, ନୀର୍ଭୀକ ଯଶ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ତେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ବୃହଦ୍ଯଶ ଉଷୋ ମଘୋନ୍ଯା ଵହ । ଯେ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯା ଗଵ୍ଯା ଭଜନ୍ତ ସୂରଯଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଷା, ବଡ଼ ଯଶ ଓ ବିଶାଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଆଣ, ଯେଉଁ ଦାନଶୀଳମାନେ ଆମ ସହ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଭାଗ କରନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଉତ ନୋ ଗୋମତୀରିଷ ଆ ଵହା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସାକଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ ଶୁକ୍ରୈଃ ଶୋଚଦ୍ଭିରର୍ଚିଭିଃ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଏବଂ ଆମ ପାଖକୁ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ, ହେ ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ସହିତ, ଜ୍ୱଳମାନ ଆଲୋକରେ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵୋ ମା ଚିରଂ ତନୁଥା ଅପଃ । ନେତ୍ତ୍ଵା ସ୍ତେନଂ ଯଥା ରିପୁଂ ତପାତି ସୂରୋ ଅର୍ଚିଷା ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ହେ ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ତୁମେ ଆଲୋକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତୁମ ରୂପ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଚୋରକୁ ଶତ୍ରୁ ପରି ଦୂରେ ହଟାଅ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣରେ ତାପ ଦେଇଥାଏ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା।
ଏତାଵଦ୍ଵେଦୁଷସ୍ତ୍ଵଂ ଭୂଯୋ ଵା ଦାତୁମର୍ହସି । ଯା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵିଭାଵର୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ନ ପ୍ରମୀଯସେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ
ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଛନ୍ତି, ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଦେବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଘୋଡ଼ା ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହ, କେବେ ହ୍ରାସ ପାଉନାହାଁ।
ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମାନଂ ବୃହତୀମୃତେନ ଋତାଵରୀମରୁଣପ୍ସୁଂ ଵିଭାତୀମ୍ । ଦେଵୀମୁଷସଂ ସ୍ଵରାଵହନ୍ତୀଂ ପ୍ରତି ଵିପ୍ରାସୋ ମତିଭିର୍ଜରନ୍ତେ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼, ସତ୍ୟକୁ ଧରି ରହିଥିବା, ରକ୍ତିମ ରଙ୍ଗରେ ଜଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିବା ଦେବୀ ଉଷା, ଆଲୋକ ଆଣୁଥିବା, ପ୍ରେରିତ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଏଷା ଜନଂ ଦର୍ଶତା ବୋଧଯନ୍ତୀ ସୁଗାନ୍ପଥଃ କୃଣ୍ଵତୀ ଯାତ୍ଯଗ୍ରେ । ବୃହଦ୍ରଥା ବୃହତୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵୋଷା ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଚ୍ଛତ୍ଯଗ୍ରେ ଅହ୍ନାମ୍
ସେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଲୋକମାନେ ଉଠାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସହଜ ପଥ କରି ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ବଡ଼ ରଥରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଉଷା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ପଠାଉଛନ୍ତି।
ଏଷା ଗୋଭିରରୁଣେଭିର୍ଯୁଜାନାସ୍ରେଧନ୍ତୀ ରଯିମପ୍ରାଯୁ ଚକ୍ରେ । ପଥୋ ରଦନ୍ତୀ ସୁଵିତାଯ ଦେଵୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତା ଵିଶ୍ଵଵାରା ଵି ଭାତି
ସେ, ରକ୍ତିମ ଗାଈମାନେ ଯୋଗାଇ, ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଉଛନ୍ତି, ପଥ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ଦେଉଛନ୍ତି, ଦେବୀ, ବହୁମାନ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ଏଷା ଵ୍ଯେନୀ ଭଵତି ଦ୍ଵିବର୍ହା ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵାନା ତନ୍ଵଂ ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଋତସ୍ଯ ପନ୍ଥାମନ୍ଵେତି ସାଧୁ ପ୍ରଜାନତୀଵ ନ ଦିଶୋ ମିନାତି
ସେ ଦୁଇ ଚୁଟିରେ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଦେଖାଉଛନ୍ତି; ସତ୍ୟର ପଥକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପରି, କେବେ ଦିଗ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଷା ଶୁଭ୍ରା ନ ତନ୍ଵୋ ଵିଦାନୋର୍ଧ୍ଵେଵ ସ୍ନାତୀ ଦୃଶଯେ ନୋ ଅସ୍ଥାତ୍ । ଅପ ଦ୍ଵେଷୋ ବାଧମାନା ତମାଂସ୍ଯୁଷା ଦିଵୋ ଦୁହିତା ଜ୍ଯୋତିଷାଗାତ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖାଉଛନ୍ତି, ଉପରକୁ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଯେପରି ନହାଇଛନ୍ତି; ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ହଟାଇ, ଉଷା, ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ଆଲୋକ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି।
ଏଷା ପ୍ରତୀଚୀ ଦୁହିତା ଦିଵୋ ନୄନ୍ଯୋଷେଵ ଭଦ୍ରା ନି ରିଣୀତେ ଅପ୍ସଃ । ଵ୍ଯୂର୍ଣ୍ଵତୀ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି ପୁନର୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଯୁଵତିଃ ପୂର୍ଵଥାକଃ
ସେ, ଆମ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଦିଗନ୍ତର କନ୍ୟା, ଭଲ ଜଣେ ଜନନୀ ପରି, ଜଳକୁ ଆଣୁଛନ୍ତି; ଉପାସକ ପାଇଁ ଧନ ଖୋଲି ଦେଉଛନ୍ତି, ଯୁବତୀ ପୁରୁଣା ପରି ଆଲୋକ ଫେରାଇ ଆଣୁଛନ୍ତି।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦେକ ଇନ୍ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ
ପ୍ରବୀଣମାନେ ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି, ବଡ଼ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରବୀଣଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ; ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ଏକାକି ହବନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି—ଏହି ହେଉଛି ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ବଡ଼ ସ୍ତୁତି।
ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତେ କଵିଃ ପ୍ରାସାଵୀଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ । ଵି ନାକମଖ୍ଯତ୍ସଵିତା ଵରେଣ୍ଯୋଽନୁ ପ୍ରଯାଣମୁଷସୋ ଵି ରାଜତି
ଋଷି ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ସେ ଦୁଇପାଏ ଓ ଚାରିପାଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପଠାଉଛନ୍ତି; ସବିତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶକୁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଉଷାମାନେ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।