କୋ ଵାମଦ୍ଯ ପୁରୂଣାମା ଵଵ୍ନେ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । କୋ ଵିପ୍ରୋ ଵିପ୍ରଵାହସା କୋ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵାଜିନୀଵସୂ
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏ ଦିନରେ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସବୁଠୁ ଦାନଶୀଳ? କିଏ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ପ୍ରେରଣାର ଧାରାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଓ ଘୋଡା ଜିତିଛି?
ଆ ଵାଂ ରଥୋ ରଥାନାଂ ଯେଷ୍ଠୋ ଯାତ୍ଵଶ୍ଵିନା । ପୁରୂ ଚିଦସ୍ମଯୁସ୍ତିର ଆଙ୍ଗୂଷୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା
ତୁମର ରଥ, ସବୁ ରଥ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାକୁ ଆସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ଅନେକ ମାନବ ତୁମକୁ ଆଶା କରି, ଉଠା ହାତରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଶମୂ ଷୁ ଵାଂ ମଧୂଯୁଵାସ୍ମାକମସ୍ତୁ ଚର୍କୃତିଃ । ଅର୍ଵାଚୀନା ଵିଚେତସା ଵିଭିଃ ଶ୍ଯେନେଵ ଦୀଯତମ୍
ଆମର ଗୀତ, ମଧୁର ମଧୁ ପରି, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ତୁମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଉପହାର ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସି, ଶ୍ୟେନ ପରି ଦେଉ।
ଅଶ୍ଵିନା ଯଦ୍ଧ କର୍ହି ଚିଚ୍ଛୁଶ୍ରୂଯାତମିମଂ ହଵମ୍ । ଵସ୍ଵୀରୂ ଷୁ ଵାଂ ଭୁଜଃ ପୃଞ୍ଚନ୍ତି ସୁ ଵାଂ ପୃଚଃ
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହି ହବନ ଶୁଣିବା, ତୁମର ଦାନଶୀଳ ହାତ ଭରିଯାଉ, ତୁମର ଉପହାର ଅଧିକ ହେଉ।
ପ୍ରତି ପ୍ରିଯତମଂ ରଥଂ ଵୃଷଣଂ ଵସୁଵାହନମ୍ । ସ୍ତୋତା ଵାମଶ୍ଵିନାଵୃଷି ସ୍ତୋମେନ ପ୍ରତି ଭୂଷତି ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଗାୟକ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନବହା ରଥକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଅତ୍ଯାଯାତମଶ୍ଵିନା ତିରୋ ଵିଶ୍ଵା ଅହଂ ସନା । ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ସୁଷୁମ୍ନା ସିନ୍ଧୁଵାହସା ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ବାଧା ଅଟିକି ଶୀଘ୍ର ଆସ, ବିଶ୍ମୟକର, ସୁନା ଚକା ସହିତ, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଭରା। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଆ ନୋ ରତ୍ନାନି ବିଭ୍ରତାଵଶ୍ଵିନା ଗଚ୍ଛତଂ ଯୁଵମ୍ । ରୁଦ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ଜୁଷାଣା ଵାଜିନୀଵସୂ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଧନ ଭରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ରୁଦ୍ର, ସୁନା ଚକା ସହିତ, ଦୟା କରି, ଧନ ଦେଇ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ସୁଷ୍ଟୁଭୋ ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ରଥେ ଵାଣୀଚ୍ଯାହିତା । ଉତ ଵାଂ କକୁହୋ ମୃଗଃ ପୃକ୍ଷଃ କୃଣୋତି ଵାପୁଷୋ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ରଥରେ ଓ ଗୀତରେ ରଖାଯାଇଛି। ଚିତ୍ରା ହରିଣ, କୃଷ୍ଣ ମୃଗ ତୁମ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରେ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ବୋଧିନ୍ମନସା ରଥ୍ଯେଷିରା ହଵନଶ୍ରୁତା । ଵିଭିଶ୍ଚ୍ଯଵାନମଶ୍ଵିନା ନି ଯାଥୋ ଅଦ୍ଵଯାଵିନଂ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଜାଗୃତ ମନ ଦ୍ୱାରା, ରଥ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ, ହବନ ଶୁଣି, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ପତିତ ଚ୍ୟବନକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଆ ଵାଂ ନରା ମନୋଯୁଜୋଽଶ୍ଵାସଃ ପ୍ରୁଷିତପ୍ସଵଃ । ଵଯୋ ଵହନ୍ତୁ ପୀତଯେ ସହ ସୁମ୍ନେଭିରଶ୍ଵିନା ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ତୁମ ପାଇଁ, ମନ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡା, ତରଳ ଶିତଳତାରେ ଆସିଛି। ପକ୍ଷୀମାନେ ତୁମକୁ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାବନା ସହିତ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଅଶ୍ଵିନାଵେହ ଗଚ୍ଛତଂ ନାସତ୍ଯା ମା ଵି ଵେନତମ୍ । ତିରଶ୍ଚିଦର୍ଯଯା ପରି ଵର୍ତିର୍ଯାତମଦାଭ୍ଯା ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏଠାକୁ ଆସ, ନାସତ୍ୟ, ବିଳମ୍ବ କରନି। ବିରୋଧୀ ମଧ୍ୟ ଅଟିକି, ଘୂର୍ଣ୍ଣି ଦେଇ, ଅବାଧିତ ଆସ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଅସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ଅଦାଭ୍ଯା ଜରିତାରଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ । ଅଵସ୍ଯୁମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ଗୃଣନ୍ତମୁପ ଭୂଷଥୋ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଅଜୟ, ଗାୟକ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆଶା କରିଛି। ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଗୀତକୁ ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେଉ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଅଭୂଦୁଷା ରୁଶତ୍ପଶୁରାଗ୍ନିରଧାଯ୍ଯୃତ୍ଵିଯଃ । ଅଯୋଜି ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ରଥୋ ଦସ୍ରାଵମର୍ତ୍ଯୋ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଉଷା ଆସିଛି, ଚମକୁଥିବା ପଶୁ, ଅଗ୍ନି, ପୂଜାରି ଭାବେ ଜଳିଛି। ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନବହା ରଥ, ବିଶ୍ମୟକର, ଅମର ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ହୋଇଛି। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଆ ଭାତ୍ଯଗ୍ନିରୁଷସାମନୀକମୁଦ୍ଵିପ୍ରାଣାଂ ଦେଵଯା ଵାଚୋ ଅସ୍ଥୁଃ । ଅର୍ଵାଞ୍ଚା ନୂନଂ ରଥ୍ଯେହ ଯାତଂ ପୀପିଵାଂସମଶ୍ଵିନା ଘର୍ମମଚ୍ଛ
ଅଗ୍ନି ଉଷା ସହିତ ଆଗ୍ରଭାଗରେ ଚମକୁଛି, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କର ଦେବମୟ ଶବ୍ଦ ଉଠିଛି। ଏବେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ରଥ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ଉଷ୍ଣ ପାନ ଆଣ।
ନ ସଂସ୍କୃତଂ ପ୍ର ମିମୀତୋ ଗମିଷ୍ଠାନ୍ତି ନୂନମଶ୍ଵିନୋପସ୍ତୁତେହ । ଦିଵାଭିପିତ୍ଵେଽଵସାଗମିଷ୍ଠା ପ୍ରତ୍ଯଵର୍ତିଂ ଦାଶୁଷେ ଶମ୍ଭଵିଷ୍ଠା
କୌଣସି ପ୍ରସ୍ତୁତ ପଥ ତୁମକୁ ରୋକିପାରିବ ନାହିଁ। ଏବେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଆସ। ଦିନରେ, ତୁମର ସହଯୋଗରେ, ପାନ ପାଇଁ ଆସ, ଭକ୍ତକୁ ଦୟା କରି, ସବୁଠୁ ଦୟାଳୁ।
ଉତା ଯାତଂ ସଂଗଵେ ପ୍ରାତରହ୍ନୋ ମଧ୍ଯଂଦିନ ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଦିଵା ନକ୍ତମଵସା ଶଂତମେନ ନେଦାନୀଂ ପୀତିରଶ୍ଵିନା ତତାନ
ସଂଗମ, ପ୍ରଭାତ, ଦିନମଧ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଆସ। ଦିନ ଓ ରାତି, ସହଯୋଗ ଓ ଶୁଭେଚ୍ଛା ସହିତ—ଏବେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ପାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଇଦଂ ହି ଵାଂ ପ୍ରଦିଵି ସ୍ଥାନମୋକ ଇମେ ଗୃହା ଅଶ୍ଵିନେଦଂ ଦୁରୋଣମ୍ । ଆ ନୋ ଦିଵୋ ବୃହତଃ ପର୍ଵତାଦାଦ୍ଭ୍ଯୋ ଯାତମିଷମୂର୍ଜଂ ଵହନ୍ତା
ଏହା ତୁମର ଉଚ୍ଚ ଦିବରେ ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ; ଏହି ଗୃହଗୁଡିକ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହା ତୁମର ଘର। ବଡ଼ ଦିବ, ପାହାଡ଼, ଜଳରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପୋଷଣ ଓ ଶକ୍ତି ଆଣ।
ସମଶ୍ଵିନୋରଵସା ନୂତନେନ ମଯୋଭୁଵା ସୁପ୍ରଣୀତୀ ଗମେମ । ଆ ନୋ ରଯିଂ ଵହତମୋତ ଵୀରାନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯମୃତା ସୌଭଗାନି
ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ନୂତନ ଦୟାରେ, ଆନନ୍ଦରେ, ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଯାଉ। ଆମକୁ ଧନ ଆଣ, ବୀର ଆଣ, ଅମର ଶୁଭ ଦେଉ।
ପ୍ରାତର୍ଯାଵାଣା ପ୍ରଥମା ଯଜଧ୍ଵଂ ପୁରା ଗୃଧ୍ରାଦରରୁଷଃ ପିବାତଃ । ପ୍ରାତର୍ହି ଯଜ୍ଞମଶ୍ଵିନା ଦଧାତେ ପ୍ର ଶଂସନ୍ତି କଵଯଃ ପୂର୍ଵଭାଜଃ
ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଦୁଇ ଦେବତା ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପୂଜା ଦିଅ। ଲୋଭୀ ଓ କ୍ରୋଧୀମାନେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ, ସେମାନେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ପ୍ରଭାତରେ ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଆୟୋଜିତ ହୁଏ; ପୂର୍ବପୁରୁଷ କବିମାନେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ପ୍ରାତର୍ଯଜଧ୍ଵମଶ୍ଵିନା ହିନୋତ ନ ସାଯମସ୍ତି ଦେଵଯା ଅଜୁଷ୍ଟମ୍ । ଉତାନ୍ଯୋ ଅସ୍ମଦ୍ଯଜତେ ଵି ଚାଵଃ ପୂର୍ଵଃପୂର୍ଵୋ ଯଜମାନୋ ଵନୀଯାନ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଯଜ୍ଞ କର, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ଅର୍ପଣ କର। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବାକୁ କୌଣସି କୃପା ମିଳେନି। ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି, ଏବଂ ପୂର୍ବପୂର୍ବ ଯଜମାନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହିରଣ୍ଯତ୍ଵଙ୍ମଧୁଵର୍ଣୋ ଘୃତସ୍ନୁଃ ପୃକ୍ଷୋ ଵହନ୍ନା ରଥୋ ଵର୍ତତେ ଵାମ୍ । ମନୋଜଵା ଅଶ୍ଵିନା ଵାତରଂହା ଯେନାତିଯାଥୋ ଦୁରିତାନି ଵିଶ୍ଵା
ସୁନା ଦେହ, ମଧୁର ରଙ୍ଗ, ଘୃତ ଝରୁଥିବା, ତୁମର ରଥ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା। ମନର ତୁଳନାରେ ତୀବ୍ର, ପବନ ସମାନ ଦ୍ରୁତ, ଏହି ରଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅଟିକିଯାଅ।
ଯୋ ଭୂଯିଷ୍ଠଂ ନାସତ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଵିଵେଷ ଚନିଷ୍ଠଂ ପିତ୍ଵୋ ରରତେ ଵିଭାଗେ । ସ ତୋକମସ୍ଯ ପୀପରଚ୍ଛମୀଭିରନୂର୍ଧ୍ଵଭାସଃ ସଦମିତ୍ତୁତୁର୍ଯାତ୍
ଯିଏ ନାସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଡାକେ, ଯିଏ ବଣ୍ଟନ ସମୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁ, ସେ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଉନ୍ନତ ହେଉ, ସେ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁ।
ସମଶ୍ଵିନୋରଵସା ନୂତନେନ ମଯୋଭୁଵା ସୁପ୍ରଣୀତୀ ଗମେମ । ଆ ନୋ ରଯିଂ ଵହତମୋତ ଵୀରାନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯମୃତା ସୌଭଗାନି
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତାଙ୍କର ନୂତନ କୃପା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ନେତୃତ୍ୱ ସହିତ ଆମେ ଆଗେଇଯାଉ। ଆମକୁ ଧନ ଓ ବୀର ଦିଅ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅମର ଶୁଭ ଦିଅ।
ଅଶ୍ଵିନାଵେହ ଗଚ୍ଛତଂ ନାସତ୍ଯା ମା ଵି ଵେନତମ୍ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ନାସତ୍ୟ, ଏଠାରେ ଆସ, ବିଳମ୍ବ କରନି। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ହରିଣାଵିଵ ଗୌରାଵିଵାନୁ ଯଵସମ୍ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ହରିଣ ପରି, ଗାଈ ପରି ଚରାଗାହକୁ ଯିବା, ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅଶ୍ଵିନା ଵାଜିନୀଵସୂ ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞମିଷ୍ଟଯେ । ହଂସାଵିଵ ପତତମା ସୁତାଁ ଉପ
ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ଘୋଡ଼ା ଦାତା, ଆମ ଇଚ୍ଛିତ ହୋମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅତ୍ରିର୍ଯଦ୍ଵାମଵରୋହନ୍ନୃବୀସମଜୋହଵୀନ୍ନାଧମାନେଵ ଯୋଷା । ଶ୍ଯେନସ୍ଯ ଚିଜ୍ଜଵସା ନୂତନେନାଗଚ୍ଛତମଶ୍ଵିନା ଶଂତମେନ
ଯେବେ ଆତ୍ରି ଋଷି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଜନ୍ମବେଦନାରେ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ପରି ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ଶ୍ୟେନ ପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ନୂତନ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଖୁସି ଆଣିଥିଲ।
ଵି ଜିହୀଷ୍ଵ ଵନସ୍ପତେ ଯୋନିଃ ସୂଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯା ଇଵ । ଶ୍ରୁତଂ ମେ ଅଶ୍ଵିନା ହଵଂ ସପ୍ତଵଧ୍ରିଂ ଚ ମୁଞ୍ଚତମ୍
ବୃକ୍ଷ, ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଏମିତି ଖୋଲ, ଯେପରି ଜନ୍ମ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ପାଇଁ। ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ମୋର ଡାକ ସୁଣ, ଏବଂ ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଭୀତାଯ ନାଧମାନାଯ ଋଷଯେ ସପ୍ତଵଧ୍ରଯେ । ମାଯାଭିରଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ଵୃକ୍ଷଂ ସଂ ଚ ଵି ଚାଚଥଃ
ଭୟଭିତ ଓ ଦୁଃଖିତ ଋଷି ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ, ଆଶ୍ବିନୀ ଦେବତା, ତୁମେ ତୁମର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବୃକ୍ଷକୁ ଭାଗ କରି ଏକତ୍ର କରିଥିଲ।
ଯଥା ଵାତଃ ପୁଷ୍କରିଣୀଂ ସମିଙ୍ଗଯତି ସର୍ଵତଃ । ଏଵା ତେ ଗର୍ଭ ଏଜତୁ ନିରୈତୁ ଦଶମାସ୍ଯଃ
ଯେପରି ପବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପଦ୍ମସରୋବରକୁ ହଲାଇଦିଏ, ସେପରି ଗର୍ଭ ଚଳିତ ହେଉ, ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ ବାହାରିଆସୁ।