ଉପ ନଃ ସୁତମା ଗତଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦାଶୁଷଃ । ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଭରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମର ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆସ; ଯେଉଁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ; ଏହି ସୋମ ପିଇବାକୁ।
ଆ ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଵଯଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଜୁହୁମୋ ଅତ୍ରିଵତ୍ । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତଂ ସୋମପୀତଯେ
ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ଆତ୍ରିଙ୍କ ପରି; ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସି, ସୋମ ପିଇବାକୁ।
ଵ୍ରତେନ ସ୍ଥୋ ଧ୍ରୁଵକ୍ଷେମା ଧର୍ମଣା ଯାତଯଜ୍ଜନା । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତଂ ସୋମପୀତଯେ
ତୁମେ ନିଜ ନିୟମ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରୁହିଛ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ ଆସ।
ମିତ୍ରଶ୍ଚ ନୋ ଵରୁଣଶ୍ଚ ଜୁଷେତାଂ ଯଜ୍ଞମିଷ୍ଟଯେ । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତାଂ ସୋମପୀତଯେ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆହୁତି ପାଇଁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ ଆସ।
ଯଦଦ୍ଯ ସ୍ଥଃ ପରାଵତି ଯଦର୍ଵାଵତ୍ଯଶ୍ଵିନା । ଯଦ୍ଵା ପୁରୂ ପୁରୁଭୁଜା ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷ ଆ ଗତମ୍
ଆଜି ତୁମେ କେଉଁଠି ଅଛ, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରେ, ବା ବହୁ ସ୍ଥାନରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଯେଉଁଠି ଥିବ, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ହେଉ କି, ଏଠାକୁ ଆସ।
ଇହ ତ୍ଯା ପୁରୁଭୂତମା ପୁରୂ ଦଂସାଂସି ବିଭ୍ରତା । ଵରସ୍ଯା ଯାମ୍ଯଧ୍ରିଗୂ ହୁଵେ ତୁଵିଷ୍ଟମା ଭୁଜେ
ଏଠାରେ, ହେ ସଦା ସଚେତନ ଦ୍ୱୟ, ଅନେକ ରକ୍ଷା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ, ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୟା ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଈର୍ମାନ୍ଯଦ୍ଵପୁଷେ ଵପୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ରଥସ୍ଯ ଯେମଥୁଃ । ପର୍ଯନ୍ଯା ନାହୁଷା ଯୁଗା ମହ୍ନା ରଜାଂସି ଦୀଯଥଃ
ତୁମେ ଅନେକ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ତିଆରି କରିଛ, ତୁମର ରଥର ଚକା ଯୋଗ କରିଛ। ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇ ନାହୁଷଙ୍କ ଯୋକ ଘେରି, ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଦୂତି ଦେଉଛ।
ତଦୂ ଷୁ ଵାମେନା କୃତଂ ଵିଶ୍ଵା ଯଦ୍ଵାମନୁ ଷ୍ଟଵେ । ନାନା ଜାତାଵରେପସା ସମସ୍ମେ ବନ୍ଧୁମେଯଥୁଃ
ତୁମର କୃପାରେ ଯାହା କିଛି ହୁଏ, ସେ ସବୁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମ ଓ ରୂପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ ହୋଇପାରିଛ।
ଆ ଯଦ୍ଵାଂ ସୂର୍ଯା ରଥଂ ତିଷ୍ଠଦ୍ରଘୁଷ୍ଯଦଂ ସଦା । ପରି ଵାମରୁଷା ଵଯୋ ଘୃଣା ଵରନ୍ତ ଆତପଃ
ଯେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ତୁମର ରଥରେ ବସନ୍ତି, ସେଇ ଦ୍ରୁତ ଓ ସହଜ ଯୋଗ୍ୟ ରଥରେ, ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଲାଲ ଚିଡ଼ିଆ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଚମକେ।
ଯୁଵୋରତ୍ରିଶ୍ଚିକେତତି ନରା ସୁମ୍ନେନ ଚେତସା । ଘର୍ମଂ ଯଦ୍ଵାମରେପସଂ ନାସତ୍ଯାସ୍ନା ଭୁରଣ୍ଯତି
ତୁମର ରାତି ସଦା ଦୟାଳୁ ମନରେ ଜାଗରୁକ ରହେ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଯେବେ ତୁମର ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୋଷଣକାରୀ ଉଷ୍ମା ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ।
ଉଗ୍ରୋ ଵାଂ କକୁହୋ ଯଯିଃ ଶୃଣ୍ଵେ ଯାମେଷୁ ସଂତନିଃ । ଯଦ୍ଵାଂ ଦଂସୋଭିରଶ୍ଵିନାତ୍ରିର୍ନରାଵଵର୍ତତି
ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁରୀ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ତୁମର ଦଳ ଦୌଡ଼ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମର ରକ୍ଷାରେ ଅତ୍ରି ମନୁଷ୍ୟ ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି।
ମଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ମଧୂଯୁଵା ରୁଦ୍ରା ସିଷକ୍ତି ପିପ୍ଯୁଷୀ । ଯତ୍ସମୁଦ୍ରାତି ପର୍ଷଥଃ ପକ୍ଵାଃ ପୃକ୍ଷୋ ଭରନ୍ତ ଵାମ୍
ମଧୁର ହେଉଛି ସେହି ମଧୁ ଭରା ଓ ପୋଷଣଦାୟକ ପାନୀୟ, ହେ ରୁଦ୍ରଦ୍ୱୟ, ଯାହା ତୁମେ ଢେଳାଉଛ। ଯେବେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଅଟିକି ଯାଉଛ, ପାକା ଖାଦ୍ୟବସ୍ତୁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ସତ୍ଯମିଦ୍ଵା ଉ ଅଶ୍ଵିନା ଯୁଵାମାହୁର୍ମଯୋଭୁଵା । ତା ଯାମନ୍ଯାମହୂତମା ଯାମନ୍ନା ମୃଳଯତ୍ତମା
ନିଶ୍ଚୟ ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଲୋକେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବାଳୁ ବୋଲନ୍ତି। ତୁମର ସେଇ ଯାତ୍ରାଗୁଡ଼ିକ, ସବୁଠାରୁ ଆହ୍ୱାନିତ ଓ ଦୟାଳୁ।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵର୍ଧନାଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ସନ୍ତୁ ଶଂତମା । ଯା ତକ୍ଷାମ ରଥାଁ ଇଵାଵୋଚାମ ବୃହନ୍ନମଃ
ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ହେଉ। ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ରଥକାରମାନେ ପରି ତିଆରି କରିଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କହିଛୁ।
କୂଷ୍ଠୋ ଦେଵାଵଶ୍ଵିନାଦ୍ଯା ଦିଵୋ ମନାଵସୂ । ତଚ୍ଛ୍ରଵଥୋ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ଅତ୍ରିର୍ଵାମା ଵିଵାସତି
ହେ ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆଜି ତୁମେ ଆକାଶରୁ କେଉଁଠି ଅଛ? ହେ ମନେ ରଖୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ଅତ୍ରି ତୁମକୁ ଡାକୁଛି।
କୁହ ତ୍ଯା କୁହ ନୁ ଶ୍ରୁତା ଦିଵି ଦେଵା ନାସତ୍ଯା । କସ୍ମିନ୍ନା ଯତଥୋ ଜନେ କୋ ଵାଂ ନଦୀନାଂ ସଚା
କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବତା ନାସତ୍ୟ? କେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ, କେଉଁ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହ ତୁମର ସାଙ୍ଗତି?
କଂ ଯାଥଃ କଂ ହ ଗଚ୍ଛଥଃ କମଚ୍ଛା ଯୁଞ୍ଜାଥେ ରଥମ୍ । କସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣି ରଣ୍ଯଥୋ ଵଯଂ ଵାମୁଶ୍ମସୀଷ୍ଟଯେ
କାହାକୁ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କର, କାହାଠାରେ ଯାଉଛ, କାହା ପାଖକୁ ତୁମେ ରଥ ଯୋଡ଼? କାହାର ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ? ଆମେ ହେଉ ତୁମର କୃପାପାତ୍ର।
ପୌରଂ ଚିଦ୍ଧ୍ଯୁଦପ୍ରୁତଂ ପୌର ପୌରାଯ ଜିନ୍ଵଥଃ । ଯଦୀଂ ଗୃଭୀତତାତଯେ ସିଂହମିଵ ଦ୍ରୁହସ୍ପଦେ
ସହରରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ସହରବାସୀକୁ ତୁମେ ତାଙ୍କ ସହରକୁ ଫେରାଉଛ। ଯେବେ ଚୋରକୁ ଧର, ସିଂହ ଯେପରି ତାଙ୍କ ଗୁହାରେ।
ପ୍ର ଚ୍ଯଵାନାଜ୍ଜୁଜୁରୁଷୋ ଵଵ୍ରିମତ୍କଂ ନ ମୁଞ୍ଚଥଃ । ଯୁଵା ଯଦୀ କୃଥଃ ପୁନରା କାମମୃଣ୍ଵେ ଵଧ୍ଵଃ
ଚ୍ୟବାନଙ୍କୁ, ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରୁ, ତୁମେ ଦୁର କରିଦେଲ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କଲ। ଯେବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଯୁବକ କରିଦେଲ, ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲ।
ଅସ୍ତି ହି ଵାମିହ ସ୍ତୋତା ସ୍ମସି ଵାଂ ସଂଦୃଶି ଶ୍ରିଯେ । ନୂ ଶ୍ରୁତଂ ମ ଆ ଗତମଵୋଭିର୍ଵାଜିନୀଵସୂ
ଏଠି ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଗାୟକ ଅଛି; ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମହିମା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର। ଏବେ, ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଦାତା, ମୋ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସ।
କୋ ଵାମଦ୍ଯ ପୁରୂଣାମା ଵଵ୍ନେ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । କୋ ଵିପ୍ରୋ ଵିପ୍ରଵାହସା କୋ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵାଜିନୀଵସୂ
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏ ଦିନରେ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସବୁଠୁ ଦାନଶୀଳ? କିଏ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ପ୍ରେରଣାର ଧାରାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଓ ଘୋଡା ଜିତିଛି?
ଆ ଵାଂ ରଥୋ ରଥାନାଂ ଯେଷ୍ଠୋ ଯାତ୍ଵଶ୍ଵିନା । ପୁରୂ ଚିଦସ୍ମଯୁସ୍ତିର ଆଙ୍ଗୂଷୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା
ତୁମର ରଥ, ସବୁ ରଥ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାକୁ ଆସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ଅନେକ ମାନବ ତୁମକୁ ଆଶା କରି, ଉଠା ହାତରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଶମୂ ଷୁ ଵାଂ ମଧୂଯୁଵାସ୍ମାକମସ୍ତୁ ଚର୍କୃତିଃ । ଅର୍ଵାଚୀନା ଵିଚେତସା ଵିଭିଃ ଶ୍ଯେନେଵ ଦୀଯତମ୍
ଆମର ଗୀତ, ମଧୁର ମଧୁ ପରି, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ତୁମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଉପହାର ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସି, ଶ୍ୟେନ ପରି ଦେଉ।
ଅଶ୍ଵିନା ଯଦ୍ଧ କର୍ହି ଚିଚ୍ଛୁଶ୍ରୂଯାତମିମଂ ହଵମ୍ । ଵସ୍ଵୀରୂ ଷୁ ଵାଂ ଭୁଜଃ ପୃଞ୍ଚନ୍ତି ସୁ ଵାଂ ପୃଚଃ
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହି ହବନ ଶୁଣିବା, ତୁମର ଦାନଶୀଳ ହାତ ଭରିଯାଉ, ତୁମର ଉପହାର ଅଧିକ ହେଉ।
ପ୍ରତି ପ୍ରିଯତମଂ ରଥଂ ଵୃଷଣଂ ଵସୁଵାହନମ୍ । ସ୍ତୋତା ଵାମଶ୍ଵିନାଵୃଷି ସ୍ତୋମେନ ପ୍ରତି ଭୂଷତି ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଗାୟକ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନବହା ରଥକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଅତ୍ଯାଯାତମଶ୍ଵିନା ତିରୋ ଵିଶ୍ଵା ଅହଂ ସନା । ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ସୁଷୁମ୍ନା ସିନ୍ଧୁଵାହସା ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ବାଧା ଅଟିକି ଶୀଘ୍ର ଆସ, ବିଶ୍ମୟକର, ସୁନା ଚକା ସହିତ, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଭରା। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଆ ନୋ ରତ୍ନାନି ବିଭ୍ରତାଵଶ୍ଵିନା ଗଚ୍ଛତଂ ଯୁଵମ୍ । ରୁଦ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ଜୁଷାଣା ଵାଜିନୀଵସୂ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ, ଧନ ଭରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ରୁଦ୍ର, ସୁନା ଚକା ସହିତ, ଦୟା କରି, ଧନ ଦେଇ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ସୁଷ୍ଟୁଭୋ ଵାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ରଥେ ଵାଣୀଚ୍ଯାହିତା । ଉତ ଵାଂ କକୁହୋ ମୃଗଃ ପୃକ୍ଷଃ କୃଣୋତି ଵାପୁଷୋ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ରଥରେ ଓ ଗୀତରେ ରଖାଯାଇଛି। ଚିତ୍ରା ହରିଣ, କୃଷ୍ଣ ମୃଗ ତୁମ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରେ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ବୋଧିନ୍ମନସା ରଥ୍ଯେଷିରା ହଵନଶ୍ରୁତା । ଵିଭିଶ୍ଚ୍ଯଵାନମଶ୍ଵିନା ନି ଯାଥୋ ଅଦ୍ଵଯାଵିନଂ ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ଜାଗୃତ ମନ ଦ୍ୱାରା, ରଥ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ, ହବନ ଶୁଣି, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ପତିତ ଚ୍ୟବନକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।
ଆ ଵାଂ ନରା ମନୋଯୁଜୋଽଶ୍ଵାସଃ ପ୍ରୁଷିତପ୍ସଵଃ । ଵଯୋ ଵହନ୍ତୁ ପୀତଯେ ସହ ସୁମ୍ନେଭିରଶ୍ଵିନା ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍
ତୁମ ପାଇଁ, ମନ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡା, ତରଳ ଶିତଳତାରେ ଆସିଛି। ପକ୍ଷୀମାନେ ତୁମକୁ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାବନା ସହିତ, ଅଶ୍ୱିନୀ। ମୋର ମଧୁର ହବନ ଶୁଣ।