ବଳିତ୍ଥା ଦେଵ ନିଷ୍କୃତମାଦିତ୍ଯା ଯଜତଂ ବୃହତ୍ । ଵରୁଣ ମିତ୍ରାର୍ଯମନ୍ଵର୍ଷିଷ୍ଠଂ କ୍ଷତ୍ରମାଶାଥେ
ହେ ଦେବ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଅଚଳ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ନ୍ୟାୟ ସ୍ଥାପନ କରିଛ; ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଶାସନ ଧାରଣ କର।
ଆ ଯଦ୍ଯୋନିଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ସଦଥଃ । ଧର୍ତାରା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯନ୍ତଂ ସୁମ୍ନଂ ରିଶାଦସା
ଯେତେବେଳେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମେ ସୁନାର ଆସନରେ ବସ, ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଉପକୃତି ଦିଅ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଵିଶ୍ଵେ ହି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଵ୍ରତା ପଦେଵ ସଶ୍ଚିରେ ପାନ୍ତି ମର୍ତ୍ଯଂ ରିଷଃ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନେ, ସବୁ ନୀତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ନିୟମ ପରି, ସେମାନେ ମାନବମାନେ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତେ ହି ସତ୍ଯା ଋତସ୍ପୃଶ ଋତାଵାନୋ ଜନେଜନେ । ସୁନୀଥାସଃ ସୁଦାନଵୋଽଂହୋଶ୍ଚିଦୁରୁଚକ୍ରଯଃ
ସେମାନେ ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢିରେ ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ, ଭଲ ନେତା, ଭଲ ଦାତା, ଆପଦରୁ ମଧ୍ୟ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କୋ ନୁ ଵାଂ ମିତ୍ରାସ୍ତୁତୋ ଵରୁଣୋ ଵା ତନୂନାମ୍ । ତତ୍ସୁ ଵାମେଷତେ ମତିରତ୍ରିଭ୍ଯ ଏଷତେ ମତିଃ
ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି—ମିତ୍ର କିମ୍ବା ଭରୁଣ? ଏହି ଭାବ ତୁମପାଇଁ ଆସେ; ଏହି ଭାବ ଆତ୍ରିମାନେ ପାଇଁ ଆସେ।
ପ୍ର ଵୋ ମିତ୍ରାଯ ଗାଯତ ଵରୁଣାଯ ଵିପା ଗିରା । ମହିକ୍ଷତ୍ରାଵୃତଂ ବୃହତ୍
ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କର; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଡ଼, ଶାସନ ମହାନ।
ସମ୍ରାଜା ଯା ଘୃତଯୋନୀ ମିତ୍ରଶ୍ଚୋଭା ଵରୁଣଶ୍ଚ । ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତା
ଘୃତରେ ଆଧାରିତ ଦୁଇ ରାଜା—ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ—ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି।
ତା ନଃ ଶକ୍ତଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ମହୋ ରାଯୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ । ମହି ଵାଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦେଵେଷୁ
ତାଙ୍କମାନେ ଆମକୁ ପୃଥିବୀର ଏହି ମହା ଧନ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ବଡ଼।
ଋତମୃତେନ ସପନ୍ତେଷିରଂ ଦକ୍ଷମାଶାତେ । ଅଦ୍ରୁହା ଦେଵୌ ଵର୍ଧେତେ
ସତ୍ୟ ସହିତ ସତ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୁଦ୍ଧି ଚାହନ୍ତି; ଦୁଇ ଦେବତା, ଅପରାଧ ରହିତ, ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
ଵୃଷ୍ଟିଦ୍ଯାଵା ରୀତ୍ଯାପେଷସ୍ପତୀ ଦାନୁମତ୍ଯାଃ । ବୃହନ୍ତଂ ଗର୍ତମାଶାତେ
ବର୍ଷା ଦେଉଥିବା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳର ମାଲିକମାନେ, ଦାନୁମତୀର ବଡ଼ ଗୁହାକୁ ଚାହନ୍ତି।
ତ୍ରୀ ରୋଚନା ଵରୁଣ ତ୍ରୀଁରୁତ ଦ୍ଯୂନ୍ତ୍ରୀଣି ମିତ୍ର ଧାରଯଥୋ ରଜାଂସି । ଵାଵୃଧାନାଵମତିଂ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯାନୁ ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷମାଣାଵଜୁର୍ଯମ୍
ତିନିଟି ରୋଚନା, ଭରୁଣ; ତିନିଟି ଦିବ, ତିନିଟି ମିତ୍ର, ତୁମେ ଧାରଣ କର; ଦୁଇଜଣ ଦିନେଦିନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ଶାସକଙ୍କ ନିୟମକୁ ରକ୍ଷା କରି, ଅଭିଞ୍ଜ ଆଦେଶକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଇରାଵତୀର୍ଵରୁଣ ଧେନଵୋ ଵାଂ ମଧୁମଦ୍ଵାଂ ସିନ୍ଧଵୋ ମିତ୍ର ଦୁହ୍ରେ । ତ୍ରଯସ୍ତସ୍ଥୁର୍ଵୃଷଭାସସ୍ତିସୄଣାଂ ଧିଷଣାନାଂ ରେତୋଧା ଵି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଃ
ଭରୁଣ, ତୁମର ଦୁଧ ଭରିଥିବା ଗାଁମାନେ; ମିତ୍ର, ମଧୁ ଭରିଥିବା ନଦୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଦୁହେ; ତିନିଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ ତିନିଟି ଆସନରେ ତିନିଟି ଧାରଣାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ପ୍ରାତର୍ଦେଵୀମଦିତିଂ ଜୋହଵୀମି ମଧ୍ଯଂଦିନ ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ରାଯେ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସର୍ଵତାତେଳେ ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଶଂ ଯୋଃ
ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ଦେବୀ ଅଦିତିକୁ ଡାକୁଛି, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ; ଧନ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ।
ଯା ଧର୍ତାରା ରଜସୋ ରୋଚନସ୍ଯୋତାଦିତ୍ଯା ଦିଵ୍ଯା ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ । ନ ଵାଂ ଦେଵା ଅମୃତା ଆ ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତାନି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଧ୍ରୁଵାଣି
ତୁମେ ରୋଚନା ଓ ଆକାଶର ଧାରଣକାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀର; ଅମୃତ ଦେବମାନେ ତୁମ ଦୃଢ଼ ନିୟମକୁ ବାଧା ଦେନାହିଁ, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ।
ପୁରୂରୁଣା ଚିଦ୍ଧ୍ଯସ୍ତ୍ଯଵୋ ନୂନଂ ଵାଂ ଵରୁଣ । ମିତ୍ର ଵଂସି ଵାଂ ସୁମତିମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଅଛି; ଏବେ, ଭରୁଣ, ମିତ୍ର, ମୁଁ ତୁମର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଚାହିଛି।
ତା ଵାଂ ସମ୍ଯଗଦ୍ରୁହ୍ଵାଣେଷମଶ୍ଯାମ ଧାଯସେ । ଵଯଂ ତେ ରୁଦ୍ରା ସ୍ଯାମ
ଆମେ ସତ୍ୟ ରହି, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା; ଆମେ ତୁମର ରୁଦ୍ର ହେବା।
ପାତଂ ନୋ ରୁଦ୍ରା ପାଯୁଭିରୁତ ତ୍ରାଯେଥାଂ ସୁତ୍ରାତ୍ରା । ତୁର୍ଯାମ ଦସ୍ଯୂନ୍ତନୂଭିଃ
ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମର ରକ୍ଷା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେ ଆମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କରିପାରିବା।
ମା କସ୍ଯାଦ୍ଭୁତକ୍ରତୂ ଯକ୍ଷଂ ଭୁଜେମା ତନୂଭିଃ । ମା ଶେଷସା ମା ତନସା
ଆମେ ନିଜ ଶରୀରରେ କୌଣସି ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ରିୟାର ଯକ୍ଷକୁ ଭୋଗ କରିବା ନାହିଁ; ଅବଶେଷ କିମ୍ବା ଶୋଷଣ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ଆ ନୋ ଗନ୍ତଂ ରିଶାଦସା ଵରୁଣ ମିତ୍ର ବର୍ହଣା । ଉପେମଂ ଚାରୁମଧ୍ଵରମ୍
ଭରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଆସ; ଏହି ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ପ୍ରଚେତସା ଵରୁଣ ମିତ୍ର ରାଜଥଃ । ଈଶାନା ପିପ୍ଯତଂ ଧିଯଃ
ଭରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା; ଅଧିପତି ଭାବରେ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଉପ ନଃ ସୁତମା ଗତଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦାଶୁଷଃ । ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଭରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମର ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆସ; ଯେଉଁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ; ଏହି ସୋମ ପିଇବାକୁ।
ଆ ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଵଯଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଜୁହୁମୋ ଅତ୍ରିଵତ୍ । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତଂ ସୋମପୀତଯେ
ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ଆତ୍ରିଙ୍କ ପରି; ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସି, ସୋମ ପିଇବାକୁ।
ଵ୍ରତେନ ସ୍ଥୋ ଧ୍ରୁଵକ୍ଷେମା ଧର୍ମଣା ଯାତଯଜ୍ଜନା । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତଂ ସୋମପୀତଯେ
ତୁମେ ନିଜ ନିୟମ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରୁହିଛ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ ଆସ।
ମିତ୍ରଶ୍ଚ ନୋ ଵରୁଣଶ୍ଚ ଜୁଷେତାଂ ଯଜ୍ଞମିଷ୍ଟଯେ । ନି ବର୍ହିଷି ସଦତାଂ ସୋମପୀତଯେ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆହୁତି ପାଇଁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି, ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ ଆସ।
ଯଦଦ୍ଯ ସ୍ଥଃ ପରାଵତି ଯଦର୍ଵାଵତ୍ଯଶ୍ଵିନା । ଯଦ୍ଵା ପୁରୂ ପୁରୁଭୁଜା ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷ ଆ ଗତମ୍
ଆଜି ତୁମେ କେଉଁଠି ଅଛ, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରେ, ବା ବହୁ ସ୍ଥାନରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଯେଉଁଠି ଥିବ, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ହେଉ କି, ଏଠାକୁ ଆସ।
ଇହ ତ୍ଯା ପୁରୁଭୂତମା ପୁରୂ ଦଂସାଂସି ବିଭ୍ରତା । ଵରସ୍ଯା ଯାମ୍ଯଧ୍ରିଗୂ ହୁଵେ ତୁଵିଷ୍ଟମା ଭୁଜେ
ଏଠାରେ, ହେ ସଦା ସଚେତନ ଦ୍ୱୟ, ଅନେକ ରକ୍ଷା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ, ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୟା ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଈର୍ମାନ୍ଯଦ୍ଵପୁଷେ ଵପୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ରଥସ୍ଯ ଯେମଥୁଃ । ପର୍ଯନ୍ଯା ନାହୁଷା ଯୁଗା ମହ୍ନା ରଜାଂସି ଦୀଯଥଃ
ତୁମେ ଅନେକ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ତିଆରି କରିଛ, ତୁମର ରଥର ଚକା ଯୋଗ କରିଛ। ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇ ନାହୁଷଙ୍କ ଯୋକ ଘେରି, ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଦୂତି ଦେଉଛ।
ତଦୂ ଷୁ ଵାମେନା କୃତଂ ଵିଶ୍ଵା ଯଦ୍ଵାମନୁ ଷ୍ଟଵେ । ନାନା ଜାତାଵରେପସା ସମସ୍ମେ ବନ୍ଧୁମେଯଥୁଃ
ତୁମର କୃପାରେ ଯାହା କିଛି ହୁଏ, ସେ ସବୁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମ ଓ ରୂପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ ହୋଇପାରିଛ।
ଆ ଯଦ୍ଵାଂ ସୂର୍ଯା ରଥଂ ତିଷ୍ଠଦ୍ରଘୁଷ୍ଯଦଂ ସଦା । ପରି ଵାମରୁଷା ଵଯୋ ଘୃଣା ଵରନ୍ତ ଆତପଃ
ଯେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ତୁମର ରଥରେ ବସନ୍ତି, ସେଇ ଦ୍ରୁତ ଓ ସହଜ ଯୋଗ୍ୟ ରଥରେ, ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଲାଲ ଚିଡ଼ିଆ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଚମକେ।
ଯୁଵୋରତ୍ରିଶ୍ଚିକେତତି ନରା ସୁମ୍ନେନ ଚେତସା । ଘର୍ମଂ ଯଦ୍ଵାମରେପସଂ ନାସତ୍ଯାସ୍ନା ଭୁରଣ୍ଯତି
ତୁମର ରାତି ସଦା ଦୟାଳୁ ମନରେ ଜାଗରୁକ ରହେ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଯେବେ ତୁମର ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୋଷଣକାରୀ ଉଷ୍ମା ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ।