ଧର୍ମଣା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଵିପଶ୍ଚିତା ଵ୍ରତା ରକ୍ଷେଥେ ଅସୁରସ୍ଯ ମାଯଯା । ଋତେନ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଵି ରାଜଥଃ ସୂର୍ଯମା ଧତ୍ଥୋ ଦିଵି ଚିତ୍ର୍ଯଂ ରଥମ୍
ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ମିତ୍ର ବରୁଣ, ତୁମେ ନୀତିକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆସୁର ଶକ୍ତିରେ ନିୟମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶାସନ କର, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ ବସାଅ।
ଵରୁଣଂ ଵୋ ରିଶାଦସମୃଚା ମିତ୍ରଂ ହଵାମହେ । ପରି ଵ୍ରଜେଵ ବାହ୍ଵୋର୍ଜଗନ୍ଵାଂସା ସ୍ଵର୍ଣରମ୍
ଅମେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବରୁଣ ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁର ଆଲିଙ୍ଗନ ମଧ୍ୟରେ ଲୋକମାନେ ଆଲୋକ ଚାହିଁ ଚାଲନ୍ତି।
ତା ବାହଵା ସୁଚେତୁନା ପ୍ର ଯନ୍ତମସ୍ମା ଅର୍ଚତେ । ଶେଵଂ ହି ଜାର୍ଯଂ ଵାଂ ଵିଶ୍ଵାସୁ କ୍ଷାସୁ ଜୋଗୁଵେ
ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବାହୁ ଆମ ପାଇଁ ଆସୁନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କାରଣ ତୁମର ଦୟା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାହାଯାଏ।
ଯନ୍ନୂନମଶ୍ଯାଂ ଗତିଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଯାଯାଂ ପଥା । ଅସ୍ଯ ପ୍ରିଯସ୍ଯ ଶର୍ମଣ୍ଯହିଂସାନସ୍ଯ ସଶ୍ଚିରେ
ମୁଁ ଏବେ ମିତ୍ରଙ୍କର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ, ସେଠି ଚାଲିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଏହି ପ୍ରିୟ ଓ ଅହିଂସକ ସୁରକ୍ଷାରେ ଆମେ ସମେତି ରୁହିବା।
ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣୋପମଂ ଧେଯାମୃଚା । ଯଦ୍ଧ କ୍ଷଯେ ମଘୋନାଂ ସ୍ତୋତୄଣାଂ ଚ ସ୍ପୂର୍ଧସେ
ମିତ୍ର ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁଇଏଁ ସହିତ ମୁଁ ଉପଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, କାରଣ ତୁମ ଘରେ ଦାନଶୀଳ ଓ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଆ ନୋ ମିତ୍ର ସୁଦୀତିଭିର୍ଵରୁଣଶ୍ଚ ସଧସ୍ଥ ଆ । ସ୍ଵେ କ୍ଷଯେ ମଘୋନାଂ ସଖୀନାଂ ଚ ଵୃଧସେ
ମିତ୍ର ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଉପକାର ଓ ବରୁଣ ଆମ ସଭାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ତୁମ ଘରେ ଦାନଶୀଳ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଯୁଵଂ ନୋ ଯେଷୁ ଵରୁଣ କ୍ଷତ୍ରଂ ବୃହଚ୍ଚ ବିଭୃଥଃ । ଉରୁ ଣୋ ଵାଜସାତଯେ କୃତଂ ରାଯେ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁଇଏ ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ମହାନ ଶାସନ ଧାରଣ କରୁଛ, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦ ଓ ମଙ୍ଗଳର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ଉଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯାଂ ମେ ଯଜତା ଦେଵକ୍ଷତ୍ରେ ରୁଶଦ୍ଗଵି । ସୁତଂ ସୋମଂ ନ ହସ୍ତିଭିରା ପଡ୍ଭିର୍ଧାଵତଂ ନରା ବିଭ୍ରତାଵର୍ଚନାନସମ୍
ପ୍ରଭାତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ, ଦେବତାମାନେ, ଶୁଭ୍ର ଗାଈ ସହିତ, ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ଭରିଥିବା ହୃଦୟରେ, ହାତୀମାନେ ପାଉଁ ଦେଇ ଦୌଡ଼ିବା ପରି, ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଯଶ୍ଚିକେତ ସ ସୁକ୍ରତୁର୍ଦେଵତ୍ରା ସ ବ୍ରଵୀତୁ ନଃ । ଵରୁଣୋ ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶତୋ ମିତ୍ରୋ ଵା ଵନତେ ଗିରଃ
ଯିଏ ବୁଝିପାରେ, ସେଠିକ୍ ଅନୁଭବୀ; ସେ ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ଆମ ପାଖରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ—ଯାହାର କଥା ବରୁଣ କିମ୍ବା ମିତ୍ର, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ତା ହି ଶ୍ରେଷ୍ଠଵର୍ଚସା ରାଜାନା ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମା । ତା ସତ୍ପତୀ ଋତାଵୃଧ ଋତାଵାନା ଜନେଜନେ
କାରଣ, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଓ ଦୀର୍ଘ ସ୍ମୃତିର ରାଜା, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢିରେ ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ।
ତା ଵାମିଯାନୋଽଵସେ ପୂର୍ଵା ଉପ ବ୍ରୁଵେ ସଚା । ସ୍ଵଶ୍ଵାସଃ ସୁ ଚେତୁନା ଵାଜାଁ ଅଭି ପ୍ର ଦାଵନେ
ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସହାୟ ଥିଲେ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ମିତ୍ରୋ ଅଂହୋଶ୍ଚିଦାଦୁରୁ କ୍ଷଯାଯ ଗାତୁଂ ଵନତେ । ମିତ୍ରସ୍ଯ ହି ପ୍ରତୂର୍ଵତଃ ସୁମତିରସ୍ତି ଵିଧତଃ
ମିତ୍ର ଆପଦରୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅନୁଗ୍ରହରେ ନିବାସକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, କାରଣ ମିତ୍ରଙ୍କର ଭଲ ଇଚ୍ଛା ସବୁବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ଓ ପ୍ରଚୁର।
ଵଯଂ ମିତ୍ରସ୍ଯାଵସି ସ୍ଯାମ ସପ୍ରଥସ୍ତମେ । ଅନେହସସ୍ତ୍ଵୋତଯଃ ସତ୍ରା ଵରୁଣଶେଷସଃ
ଆମେ ମିତ୍ରଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ତଳେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସବୁଠୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ପାପରୁ ଦୂରେ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଠି ଆମେ ବରୁଣଙ୍କ ଦୟା ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯୁଵଂ ମିତ୍ରେମଂ ଜନଂ ଯତଥଃ ସଂ ଚ ନଯଥଃ । ମା ମଘୋନଃ ପରି ଖ୍ଯତଂ ମୋ ଅସ୍ମାକମୃଷୀଣାଂ ଗୋପୀଥେ ନ ଉରୁଷ୍ଯତମ୍
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ ଓ ନେଇଯାଅ; ଆମ ଦାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହାଁତୁ, ଆମ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ତାହା କମିଯିଅନାହିଁ।
ଆ ଚିକିତାନ ସୁକ୍ରତୂ ଦେଵୌ ମର୍ତ ରିଶାଦସା । ଵରୁଣାଯ ଋତପେଶସେ ଦଧୀତ ପ୍ରଯସେ ମହେ
ଯେଉଁମାନେ ବୁଝନ୍ତି, ଅନୁଭବୀ ଦେବତାମାନେ, ମାନବମାନେ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତି, ହେ ବରୁଣ, ତୁମ ନ୍ୟାୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ; ସେ ତୁମ ପାଇଁ ମହା ପ୍ରୟାସରେ ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁନ୍ତୁ।
ତା ହି କ୍ଷତ୍ରମଵିହ୍ରୁତଂ ସମ୍ଯଗସୁର୍ଯମାଶାତେ । ଅଧ ଵ୍ରତେଵ ମାନୁଷଂ ସ୍ଵର୍ଣ ଧାଯି ଦର୍ଶତମ୍
ସେମାନେ ଅଚଳ ଶାସନ ଓ ସଠିକ୍ ନେତୃତ୍ୱ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଆଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ତା ଵାମେଷେ ରଥାନାମୁର୍ଵୀଂ ଗଵ୍ଯୂତିମେଷାମ୍ । ରାତହଵ୍ଯସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଦଧୃକ୍ସ୍ତୋମୈର୍ମନାମହେ
ତୁମେଠାରେ ଆମେ ଚାହୁଁ, ରଥ, ବିଶାଳ ଗୋଚର ଓ ଭଲ ପ୍ରଶଂସିତ ଦାନ ପାଇଁ, ଶ୍ଲୋକ ଓ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ।
ଅଧା ହି କାଵ୍ଯା ଯୁଵଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ପୂର୍ଭିରଦ୍ଭୁତା । ନି କେତୁନା ଜନାନାଂ ଚିକେଥେ ପୂତଦକ୍ଷସା
ପ୍ରାଚୀନ କୌଶଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଏ ଲୋକଙ୍କୁ ତୁମ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିଛ; ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖ।
ତଦୃତଂ ପୃଥିଵି ବୃହଚ୍ଛ୍ରଵଏଷ ଋଷୀଣାମ୍ । ଜ୍ରଯସାନାଵରଂ ପୃଥ୍ଵତି କ୍ଷରନ୍ତି ଯାମଭିଃ
ହେ ପୃଥିବୀ, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ନ୍ୟାୟ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ପାଇଛି, ସେ ଅବିନାଶୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ଧାରା ସହିତ ସଦା ବହୁଛି।
ଆ ଯଦ୍ଵାମୀଯଚକ୍ଷସା ମିତ୍ର ଵଯଂ ଚ ସୂରଯଃ । ଵ୍ଯଚିଷ୍ଠେ ବହୁପାଯ୍ଯେ ଯତେମହି ସ୍ଵରାଜ୍ଯେ
ମିତ୍ର, ତୁମ ଦୟାଳୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଓ ନିଜ ଶାସନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ବଳିତ୍ଥା ଦେଵ ନିଷ୍କୃତମାଦିତ୍ଯା ଯଜତଂ ବୃହତ୍ । ଵରୁଣ ମିତ୍ରାର୍ଯମନ୍ଵର୍ଷିଷ୍ଠଂ କ୍ଷତ୍ରମାଶାଥେ
ହେ ଦେବ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଅଚଳ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ନ୍ୟାୟ ସ୍ଥାପନ କରିଛ; ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଶାସନ ଧାରଣ କର।
ଆ ଯଦ୍ଯୋନିଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ସଦଥଃ । ଧର୍ତାରା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯନ୍ତଂ ସୁମ୍ନଂ ରିଶାଦସା
ଯେତେବେଳେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମେ ସୁନାର ଆସନରେ ବସ, ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଉପକୃତି ଦିଅ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଵିଶ୍ଵେ ହି ଵିଶ୍ଵଵେଦସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଵ୍ରତା ପଦେଵ ସଶ୍ଚିରେ ପାନ୍ତି ମର୍ତ୍ଯଂ ରିଷଃ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନେ, ସବୁ ନୀତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ନିୟମ ପରି, ସେମାନେ ମାନବମାନେ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତେ ହି ସତ୍ଯା ଋତସ୍ପୃଶ ଋତାଵାନୋ ଜନେଜନେ । ସୁନୀଥାସଃ ସୁଦାନଵୋଽଂହୋଶ୍ଚିଦୁରୁଚକ୍ରଯଃ
ସେମାନେ ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢିରେ ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ, ଭଲ ନେତା, ଭଲ ଦାତା, ଆପଦରୁ ମଧ୍ୟ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କୋ ନୁ ଵାଂ ମିତ୍ରାସ୍ତୁତୋ ଵରୁଣୋ ଵା ତନୂନାମ୍ । ତତ୍ସୁ ଵାମେଷତେ ମତିରତ୍ରିଭ୍ଯ ଏଷତେ ମତିଃ
ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି—ମିତ୍ର କିମ୍ବା ଭରୁଣ? ଏହି ଭାବ ତୁମପାଇଁ ଆସେ; ଏହି ଭାବ ଆତ୍ରିମାନେ ପାଇଁ ଆସେ।
ପ୍ର ଵୋ ମିତ୍ରାଯ ଗାଯତ ଵରୁଣାଯ ଵିପା ଗିରା । ମହିକ୍ଷତ୍ରାଵୃତଂ ବୃହତ୍
ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କର; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଡ଼, ଶାସନ ମହାନ।
ସମ୍ରାଜା ଯା ଘୃତଯୋନୀ ମିତ୍ରଶ୍ଚୋଭା ଵରୁଣଶ୍ଚ । ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତା
ଘୃତରେ ଆଧାରିତ ଦୁଇ ରାଜା—ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ—ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି।
ତା ନଃ ଶକ୍ତଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ମହୋ ରାଯୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ । ମହି ଵାଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦେଵେଷୁ
ତାଙ୍କମାନେ ଆମକୁ ପୃଥିବୀର ଏହି ମହା ଧନ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ବଡ଼।
ଋତମୃତେନ ସପନ୍ତେଷିରଂ ଦକ୍ଷମାଶାତେ । ଅଦ୍ରୁହା ଦେଵୌ ଵର୍ଧେତେ
ସତ୍ୟ ସହିତ ସତ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୁଦ୍ଧି ଚାହନ୍ତି; ଦୁଇ ଦେବତା, ଅପରାଧ ରହିତ, ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
ଵୃଷ୍ଟିଦ୍ଯାଵା ରୀତ୍ଯାପେଷସ୍ପତୀ ଦାନୁମତ୍ଯାଃ । ବୃହନ୍ତଂ ଗର୍ତମାଶାତେ
ବର୍ଷା ଦେଉଥିବା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳର ମାଲିକମାନେ, ଦାନୁମତୀର ବଡ଼ ଗୁହାକୁ ଚାହନ୍ତି।