ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମର ପୁରୁଣା ଏହି ମଧ୍ୟାକାଶର ଧୂଳି ନଥିବା ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ କର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ, ହେ ଦେବତା ।
ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିରୀମହେ ଯଂ ସୀମିଦନ୍ଯ ଈଳତେ
ଅନେକ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଡାକୁଛୁ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି ।
ଜନାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦଧିରେ ସହୋଵୃଧଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଵିଧେମ ତେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଇହାଵିତା ଭଵା ଵାଜେଷୁ ସନ୍ତ୍ଯ
ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଆମେ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ । ତୁମେ ଆଜି ଆମ ପାଖରେ ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ, ଆମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର ।
ପ୍ର ତ୍ଵା ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ମହସ୍ତେ ସତୋ ଵି ଚରନ୍ତ୍ଯର୍ଚଯୋ ଦିଵି ସ୍ପୃଶନ୍ତି ଭାନଵଃ
ଆମେ ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବେ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ହୋତାର ଭାବେ ବାଛୁଛୁ । ତୁମର ବଡ଼ ଶିଖାଗୁଡ଼ିକ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ତୁମର କିରଣ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଉଛି ।
ଦେଵାସସ୍ତ୍ଵା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସଂ ଦୂତଂ ପ୍ରତ୍ନମିନ୍ଧତେ । ଵିଶ୍ଵଂ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଜଯତି ତ୍ଵଯା ଧନଂ ଯସ୍ତେ ଦଦାଶ ମର୍ତ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା—ତୁମକୁ ପୁରୁଣା ଦୂତ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି । ତୁମ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁମକୁ ସେବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଜିତିପାରେ ।
ମନ୍ଦ୍ରୋ ହୋତା ଗୃହପତିରଗ୍ନେ ଦୂତୋ ଵିଶାମସି । ତ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵା ସଂଗତାନି ଵ୍ରତା ଧ୍ରୁଵା ଯାନି ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
ଆନନ୍ଦମୟ ହୋତା, ଗୃହପତି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ । ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ତୁମରେ ଏକତ୍ରିତ ।
ତ୍ଵେ ଇଦଗ୍ନେ ସୁଭଗେ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଵିଶ୍ଵମା ହୂଯତେ ହଵିଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉତାପରଂ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ସୁଵୀର୍ଯା
ହେ ଅଗ୍ନି, ସଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ସମସ୍ତ ହବି ତୁମରେ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ । ତେଣୁ ତୁମେ ଆଜି ଏବଂ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେଂକୁ ବୀରତା ସହିତ ପୂଜା କର ।
ତଂ ଘେମିତ୍ଥା ନମସ୍ଵିନ ଉପ ସ୍ଵରାଜମାସତେ । ହୋତ୍ରାଭିରଗ୍ନିଂ ମନୁଷଃ ସମିନ୍ଧତେ ତିତିର୍ଵାଂସୋ ଅତି ସ୍ରିଧଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଲୋକେ ସ୍ୱୟଂଶାସକ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ନିକଟରେ ଯାଆନ୍ତି । ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କର ହବି ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରମତରନ୍ରୋଦସୀ ଅପ ଉରୁ କ୍ଷଯାଯ ଚକ୍ରିରେ । ଭୁଵତ୍କଣ୍ଵେ ଵୃଷା ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯାହୁତଃ କ୍ରନ୍ଦଦଶ୍ଵୋ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ
ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଆସ୍ଥାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି । କଣ୍ବ ପାଇଁ, ଗୌରବ ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଥିବା ବଳିଯୁକ୍ତ, ଗୋ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ା ପରି ହିନ୍ହିନାଉଥିବା ।
ସଂ ସୀଦସ୍ଵ ମହାଁ ଅସି ଶୋଚସ୍ଵ ଦେଵଵୀତମଃ । ଵି ଧୂମମଗ୍ନେ ଅରୁଷଂ ମିଯେଧ୍ଯ ସୃଜ ପ୍ରଶସ୍ତ ଦର୍ଶତମ୍
ସମସ୍ତେ ବସ, ତୁମେ ମହାନ୍; ଚମକ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ । ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼, ଅଗ୍ନି, ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠିବାଦିଅ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ।
ଯଂ ତ୍ଵା ଦେଵାସୋ ମନଵେ ଦଧୁରିହ ଯଜିଷ୍ଠଂ ହଵ୍ଯଵାହନ । ଯଂ କଣ୍ଵୋ ମେଧ୍ଯାତିଥିର୍ଧନସ୍ପୃତଂ ଯଂ ଵୃଷା ଯମୁପସ୍ତୁତଃ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ମନୁ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଓ ହବି ବହନ କରୁଥିବା; କଣ୍ବ, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥି, ଧନ ଦେଇଥିବା, ବଳିଯୁକ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି ।
ଯମଗ୍ନିଂ ମେଧ୍ଯାତିଥିଃ କଣ୍ଵ ଈଧ ଋତାଦଧି । ତସ୍ଯ ପ୍ରେଷୋ ଦୀଦିଯୁସ୍ତମିମା ଋଚସ୍ତମଗ୍ନିଂ ଵର୍ଧଯାମସି
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ କଣ୍ବ, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥି, ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛନ୍ତି—ତାଙ୍କର ତେଜ ଚମକୁଛି, ଏହି ଋଚାଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଆମେ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛୁ ।
ରାଯସ୍ପୂର୍ଧି ସ୍ଵଧାଵୋଽସ୍ତି ହି ତେଽଗ୍ନେ ଦେଵେଷ୍ଵାପ୍ଯମ୍ । ତ୍ଵଂ ଵାଜସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଯସ୍ଯ ରାଜସି ସ ନୋ ମୃଳ ମହାଁ ଅସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମ୍ପଦ ପୂରଣ କରୁଥିବା, କାରଣ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ଅଧିପତି; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର, କାରଣ ତୁମେ ମହାନ।
ଊର୍ଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ଣ ଊତଯେ ତିଷ୍ଠା ଦେଵୋ ନ ସଵିତା । ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସନିତା ଯଦଞ୍ଜିଭିର୍ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵିହ୍ଵଯାମହେ
ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠ, ସବିତା ଦେବତା ପରି ସିଧା ରୁହ। ଶକ୍ତି ଦାତା ଭାବେ ଉଚ୍ଚ ରୁହ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ନି କେତୁନା ଵିଶ୍ଵଂ ସମତ୍ରିଣଂ ଦହ । କୃଧୀ ନ ଊର୍ଧ୍ଵାଞ୍ଚରଥାଯ ଜୀଵସେ ଵିଦା ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦୁଵଃ
ତୁମର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଉପରରୁ ଆମକୁ ଅପମାନ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦହାଇଦେ। ଆମକୁ ରଥ ଚାଳନା ପାଇଁ ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଦେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ କୃପା ଦେଖା।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷସଃ ପାହି ଧୂର୍ତେରରାଵ୍ଣଃ । ପାହି ରୀଷତ ଉତ ଵା ଜିଘାଂସତୋ ବୃହଦ୍ଭାନୋ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷସ୍ମାନ୍ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୁଃଖ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଠାରୁ ଓ ଯେଉଁମାନେ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଯୁବ ଏବଂ ବଡ଼ ତେଜସ୍ବୀ।
ଘନେଵ ଵିଷ୍ଵଗ୍ଵି ଜହ୍ଯରାଵ୍ଣସ୍ତପୁର୍ଜମ୍ଭ ଯୋ ଅସ୍ମଧ୍ରୁକ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶିଶୀତେ ଅତ୍ଯକ୍ତୁଭିର୍ମା ନଃ ସ ରିପୁରୀଶତ
ଘଣ୍ଟି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିକୁ ଚୁର୍ମାର କର, ହେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି। କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ଆମର ଶତ୍ରୁ ହେବା କିମ୍ବା ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିର୍ଵଵ୍ନେ ସୁଵୀର୍ଯମଗ୍ନିଃ କଣ୍ଵାଯ ସୌଭଗମ୍ । ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରାଵନ୍ମିତ୍ରୋତ ମେଧ୍ଯାତିଥିମଗ୍ନିଃ ସାତା ଉପସ୍ତୁତମ୍
ଅଗ୍ନି ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି କଣ୍ବଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ମିତ୍ର, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥିକୁ ଆଣିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ପ୍ରଶଂସିତ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିନା ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁଂ ପରାଵତ ଉଗ୍ରାଦେଵଂ ହଵାମହେ । ଅଗ୍ନିର୍ନଯନ୍ନଵଵାସ୍ତ୍ଵଂ ବୃହଦ୍ରଥଂ ତୁର୍ଵୀତିଂ ଦସ୍ଯଵେ ସହଃ
ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆମେ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା। ଅଗ୍ନି ଅବବସ୍ଥ, ବୃହଦ୍ରଥ ଓ ତୁର୍ବିତିଙ୍କୁ ଦାସ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟ ଦେଇଛନ୍ତି।
ନି ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମନୁର୍ଦଧେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଶଶ୍ଵତେ । ଦୀଦେଥ କଣ୍ଵ ଋତଜାତ ଉକ୍ଷିତୋ ଯଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି କୃଷ୍ଟଯଃ
ମନୁ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆଲୋକ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ନ୍ୟାୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କଣ୍ବ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵେଷାସୋ ଅଗ୍ନେରମଵନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯୋ ଭୀମାସୋ ନ ପ୍ରତୀତଯେ । ରକ୍ଷସ୍ଵିନଃ ସଦମିଦ୍ଯାତୁମାଵତୋ ଵିଶ୍ଵଂ ସମତ୍ରିଣଂ ଦହ
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଖାମାନେ, ଭୟ ପରି ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ। ସଦା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେଇଦେ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦହାଇଦେ।
କ୍ରୀଳଂ ଵଃ ଶର୍ଧୋ ମାରୁତମନର୍ଵାଣଂ ରଥେଶୁଭମ୍ । କଣ୍ଵା ଅଭି ପ୍ର ଗାଯତ
ଆନନ୍ଦରେ, ମାରୁତଙ୍କ ଦଳ, ଅଜୟ ଓ ରଥରେ ଶୋଭାମାନ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ଗାଉନ୍ତୁ।
ଯେ ପୃଷତୀଭିରୃଷ୍ଟିଭିଃ ସାକଂ ଵାଶୀଭିରଞ୍ଜିଭିଃ । ଅଜାଯନ୍ତ ସ୍ଵଭାନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା, ବଣ୍ଡୁକ, କୁହାଡ଼ି ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ, ନିଜ ତେଜରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଇହେଵ ଶୃଣ୍ଵ ଏଷାଂ କଶା ହସ୍ତେଷୁ ଯଦ୍ଵଦାନ୍ । ନି ଯାମଞ୍ଚିତ୍ରମୃଞ୍ଜତେ
ଏଠି, ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ଚାବୁକର ଛଡ଼ା ଶବ୍ଦ ଶୁଣ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚଳାଉଛନ୍ତି, ରଥ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧ୍ୱନିରେ ଗଞ୍ଜାଉଛି।
ପ୍ର ଵଃ ଶର୍ଧାଯ ଘୃଷ୍ଵଯେ ତ୍ଵେଷଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ଶୁଷ୍ମିଣେ । ଦେଵତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗାଯତ
ତୁମ ଦଳ ପାଇଁ, ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ତେଜ ଓ ଶକ୍ତିର, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଗୀତ ଗାଉ।
ପ୍ର ଶଂସା ଗୋଷ୍ଵଘ୍ନ୍ଯଂ କ୍ରୀଳଂ ଯଚ୍ଛର୍ଧୋ ମାରୁତମ୍ । ଜମ୍ଭେ ରସସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ କୁହ, ଯେତେବେଳେ ମାରୁତଙ୍କ ଦଳ ଆନନ୍ଦ କରେ; ରସର ଗର୍ଜନରେ ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
କୋ ଵୋ ଵର୍ଷିଷ୍ଠ ଆ ନରୋ ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚ ଧୂତଯଃ । ଯତ୍ସୀମନ୍ତଂ ନ ଧୂନୁଥ
ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଙ୍କ ଚେତନା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପାଇଦେଉଛ।
ନି ଵୋ ଯାମାଯ ମାନୁଷୋ ଦଧ୍ର ଉଗ୍ରାଯ ମନ୍ଯଵେ । ଜିହୀତ ପର୍ଵତୋ ଗିରିଃ
ତୁମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ ଚାଲିଛି; ପାହାଡ଼, ଗିରି, କମ୍ପିଉଛି।
ଯେଷାମଜ୍ମେଷୁ ପୃଥିଵୀ ଜୁଜୁର୍ଵାଁ ଇଵ ଵିଶ୍ପତିଃ । ଭିଯା ଯାମେଷୁ ରେଜତେ
ଯାହାଙ୍କ ଯୁତିରେ, ପୃଥିବୀ ଗୃହଣୀ ପରି ଲୋକନାଥଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ହୁଏ; ତୁମ ଯାତ୍ରାର ଭୟରେ ସେ କମ୍ପିଉଛି।
ସ୍ଥିରଂ ହି ଜାନମେଷାଂ ଵଯୋ ମାତୁର୍ନିରେତଵେ । ଯତ୍ସୀମନୁ ଦ୍ଵିତା ଶଵଃ
ଏମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଦୃଢ଼, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାଆଙ୍କ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦୁଗୁଣା ହୁଏ।