ହ୍ଵଯାମ୍ଯଗ୍ନିଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ହ୍ଵଯାମି ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵିହାଵସେ । ହ୍ଵଯାମି ରାତ୍ରୀଂ ଜଗତୋ ନିଵେଶନୀଂ ହ୍ଵଯାମି ଦେଵଂ ସଵିତାରମୂତଯେ
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଏହି ସଂସାରକୁ ବସାଇଥିବା ରାତିକୁ ଡାକୁଛି, ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବତା ସବିତାକୁ ଡାକୁଛି।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳି, ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ଦୁହିଁକୁ ବସାଇ, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଯାତି ଦେଵଃ ପ୍ରଵତା ଯାତ୍ଯୁଦ୍ଵତା ଯାତି ଶୁଭ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଯଜତୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦେଵୋ ଯାତି ସଵିତା ପରାଵତୋଽପ ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ
ଦେବତା ତଳ ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଉପର ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଧଳା ଓ ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି। ସବିତା ଦେବତା ଦୂରରୁ ଆସନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଅଭୀଵୃତଂ କୃଶନୈର୍ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ହିରଣ୍ଯଶମ୍ଯଂ ଯଜତୋ ବୃହନ୍ତମ୍ । ଆସ୍ଥାଦ୍ରଥଂ ସଵିତା ଚିତ୍ରଭାନୁଃ କୃଷ୍ଣା ରଜାଂସି ତଵିଷୀଂ ଦଧାନଃ
କିରଣରେ ଢାକା, ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସୁନା ଯୋକ୍ତି ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଚମକୁଥିବା ସବିତା ତାଙ୍କ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି, କଳା ଆକାଶରେ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି।
ଵି ଜନାଞ୍ଛ୍ଯାଵାଃ ଶିତିପାଦୋ ଅଖ୍ଯନ୍ରଥଂ ହିରଣ୍ଯପ୍ରଉଗଂ ଵହନ୍ତଃ । ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିଶଃ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯୋପସ୍ଥେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ତସ୍ଥୁଃ
ଶିତଳ ପାଦ ଥିବା ଦୁଇଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ଥିବା ରଥକୁ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର କୋଳରେ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇଛି ।
ତିସ୍ରୋ ଦ୍ଯାଵଃ ସଵିତୁର୍ଦ୍ଵା ଉପସ୍ଥାଁ ଏକା ଯମସ୍ଯ ଭୁଵନେ ଵିରାଷାଟ୍ । ଆଣିଂ ନ ରଥ୍ଯମମୃତାଧି ତସ୍ଥୁରିହ ବ୍ରଵୀତୁ ଯ ଉ ତଚ୍ଚିକେତତ୍
ସବିତାଙ୍କର କୋଳରେ ତିନିଟି ଆକାଶ ଅଛି; ସେଥିରୁ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାଶିତ, ଏକଟି ଯମଙ୍କର ଲୋକରେ ଅଛି । ରଥର ଧୁରା ପରି ସେମାନେ ଅମୃତ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ । ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କିଏ ଜାଣେ, ସେ ଏଠାରେ କହୁନ୍ତୁ ।
ଵି ସୁପର୍ଣୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଣ୍ଯଖ୍ଯଦ୍ଗଭୀରଵେପା ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ । କ୍ଵେଦାନୀଂ ସୂର୍ଯଃ କଶ୍ଚିକେତ କତମାଂ ଦ୍ଯାଂ ରଶ୍ମିରସ୍ଯା ତତାନ
ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି; ଗଭୀର ଉନ୍ମାଦ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା ଅସୁର । ଏବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? କିଏ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ? କେଉଁ ଆକାଶକୁ ତାଙ୍କର କିରଣ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି?
ଅଷ୍ଟୌ ଵ୍ଯଖ୍ଯତ୍କକୁଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରୀ ଧନ୍ଵ ଯୋଜନା ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଃ ସଵିତା ଦେଵ ଆଗାଦ୍ଦଧଦ୍ରତ୍ନା ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି
ସେ ଏହି ପୃଥିବୀର ଆଠଟି ଦିଗ, ତିନିଟି ମରୁଭୂମି, ସାତଟି ନଦୀକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ସୁନା ଆଖି ଥିବା ଦେବତା ସବିତା ଆସିଛନ୍ତି, ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ଵିଚର୍ଷଣିରୁଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତରୀଯତେ । ଅପାମୀଵାଂ ବାଧତେ ଵେତି ସୂର୍ଯମଭି କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଦ୍ଯାମୃଣୋତି
ସୁନା ହାତ ଥିବା, କୌଶଳୀ ସବିତା ଦେବତା ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବା କରନ୍ତି । ସେ ଜଳରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ କଳା ଆକାଶରେ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଇଛନ୍ତି ।
ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ ସୁମୃଳୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵର୍ଵାଙ୍ । ଅପସେଧନ୍ରକ୍ଷସୋ ଯାତୁଧାନାନସ୍ଥାଦ୍ଦେଵଃ ପ୍ରତିଦୋଷଂ ଗୃଣାନଃ
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା ଅସୁର, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଆତ୍ମପ୍ରଭା ଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି । ସେ ଦେବତା ରାତି ପ୍ରତି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମାୟାବୀଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।
ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମର ପୁରୁଣା ଏହି ମଧ୍ୟାକାଶର ଧୂଳି ନଥିବା ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ କର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ, ହେ ଦେବତା ।
ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିରୀମହେ ଯଂ ସୀମିଦନ୍ଯ ଈଳତେ
ଅନେକ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଡାକୁଛୁ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି ।
ଜନାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦଧିରେ ସହୋଵୃଧଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଵିଧେମ ତେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଇହାଵିତା ଭଵା ଵାଜେଷୁ ସନ୍ତ୍ଯ
ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଆମେ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ । ତୁମେ ଆଜି ଆମ ପାଖରେ ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ, ଆମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର ।
ପ୍ର ତ୍ଵା ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ମହସ୍ତେ ସତୋ ଵି ଚରନ୍ତ୍ଯର୍ଚଯୋ ଦିଵି ସ୍ପୃଶନ୍ତି ଭାନଵଃ
ଆମେ ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବେ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ହୋତାର ଭାବେ ବାଛୁଛୁ । ତୁମର ବଡ଼ ଶିଖାଗୁଡ଼ିକ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ତୁମର କିରଣ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଉଛି ।
ଦେଵାସସ୍ତ୍ଵା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସଂ ଦୂତଂ ପ୍ରତ୍ନମିନ୍ଧତେ । ଵିଶ୍ଵଂ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଜଯତି ତ୍ଵଯା ଧନଂ ଯସ୍ତେ ଦଦାଶ ମର୍ତ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା—ତୁମକୁ ପୁରୁଣା ଦୂତ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି । ତୁମ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁମକୁ ସେବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଜିତିପାରେ ।
ମନ୍ଦ୍ରୋ ହୋତା ଗୃହପତିରଗ୍ନେ ଦୂତୋ ଵିଶାମସି । ତ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵା ସଂଗତାନି ଵ୍ରତା ଧ୍ରୁଵା ଯାନି ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
ଆନନ୍ଦମୟ ହୋତା, ଗୃହପତି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ । ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ତୁମରେ ଏକତ୍ରିତ ।
ତ୍ଵେ ଇଦଗ୍ନେ ସୁଭଗେ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଵିଶ୍ଵମା ହୂଯତେ ହଵିଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉତାପରଂ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ସୁଵୀର୍ଯା
ହେ ଅଗ୍ନି, ସଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ସମସ୍ତ ହବି ତୁମରେ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ । ତେଣୁ ତୁମେ ଆଜି ଏବଂ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେଂକୁ ବୀରତା ସହିତ ପୂଜା କର ।
ତଂ ଘେମିତ୍ଥା ନମସ୍ଵିନ ଉପ ସ୍ଵରାଜମାସତେ । ହୋତ୍ରାଭିରଗ୍ନିଂ ମନୁଷଃ ସମିନ୍ଧତେ ତିତିର୍ଵାଂସୋ ଅତି ସ୍ରିଧଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଲୋକେ ସ୍ୱୟଂଶାସକ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ନିକଟରେ ଯାଆନ୍ତି । ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କର ହବି ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରମତରନ୍ରୋଦସୀ ଅପ ଉରୁ କ୍ଷଯାଯ ଚକ୍ରିରେ । ଭୁଵତ୍କଣ୍ଵେ ଵୃଷା ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯାହୁତଃ କ୍ରନ୍ଦଦଶ୍ଵୋ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ
ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଆସ୍ଥାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି । କଣ୍ବ ପାଇଁ, ଗୌରବ ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଥିବା ବଳିଯୁକ୍ତ, ଗୋ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ା ପରି ହିନ୍ହିନାଉଥିବା ।
ସଂ ସୀଦସ୍ଵ ମହାଁ ଅସି ଶୋଚସ୍ଵ ଦେଵଵୀତମଃ । ଵି ଧୂମମଗ୍ନେ ଅରୁଷଂ ମିଯେଧ୍ଯ ସୃଜ ପ୍ରଶସ୍ତ ଦର୍ଶତମ୍
ସମସ୍ତେ ବସ, ତୁମେ ମହାନ୍; ଚମକ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ । ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼, ଅଗ୍ନି, ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠିବାଦିଅ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ।
ଯଂ ତ୍ଵା ଦେଵାସୋ ମନଵେ ଦଧୁରିହ ଯଜିଷ୍ଠଂ ହଵ୍ଯଵାହନ । ଯଂ କଣ୍ଵୋ ମେଧ୍ଯାତିଥିର୍ଧନସ୍ପୃତଂ ଯଂ ଵୃଷା ଯମୁପସ୍ତୁତଃ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ମନୁ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଓ ହବି ବହନ କରୁଥିବା; କଣ୍ବ, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥି, ଧନ ଦେଇଥିବା, ବଳିଯୁକ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି ।
ଯମଗ୍ନିଂ ମେଧ୍ଯାତିଥିଃ କଣ୍ଵ ଈଧ ଋତାଦଧି । ତସ୍ଯ ପ୍ରେଷୋ ଦୀଦିଯୁସ୍ତମିମା ଋଚସ୍ତମଗ୍ନିଂ ଵର୍ଧଯାମସି
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ କଣ୍ବ, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥି, ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛନ୍ତି—ତାଙ୍କର ତେଜ ଚମକୁଛି, ଏହି ଋଚାଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଆମେ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛୁ ।
ରାଯସ୍ପୂର୍ଧି ସ୍ଵଧାଵୋଽସ୍ତି ହି ତେଽଗ୍ନେ ଦେଵେଷ୍ଵାପ୍ଯମ୍ । ତ୍ଵଂ ଵାଜସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଯସ୍ଯ ରାଜସି ସ ନୋ ମୃଳ ମହାଁ ଅସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମ୍ପଦ ପୂରଣ କରୁଥିବା, କାରଣ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ଅଧିପତି; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର, କାରଣ ତୁମେ ମହାନ।
ଊର୍ଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ଣ ଊତଯେ ତିଷ୍ଠା ଦେଵୋ ନ ସଵିତା । ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସନିତା ଯଦଞ୍ଜିଭିର୍ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵିହ୍ଵଯାମହେ
ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠ, ସବିତା ଦେବତା ପରି ସିଧା ରୁହ। ଶକ୍ତି ଦାତା ଭାବେ ଉଚ୍ଚ ରୁହ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ନି କେତୁନା ଵିଶ୍ଵଂ ସମତ୍ରିଣଂ ଦହ । କୃଧୀ ନ ଊର୍ଧ୍ଵାଞ୍ଚରଥାଯ ଜୀଵସେ ଵିଦା ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦୁଵଃ
ତୁମର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଉପରରୁ ଆମକୁ ଅପମାନ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦହାଇଦେ। ଆମକୁ ରଥ ଚାଳନା ପାଇଁ ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଦେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ କୃପା ଦେଖା।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷସଃ ପାହି ଧୂର୍ତେରରାଵ୍ଣଃ । ପାହି ରୀଷତ ଉତ ଵା ଜିଘାଂସତୋ ବୃହଦ୍ଭାନୋ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷସ୍ମାନ୍ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୁଃଖ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଠାରୁ ଓ ଯେଉଁମାନେ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଯୁବ ଏବଂ ବଡ଼ ତେଜସ୍ବୀ।
ଘନେଵ ଵିଷ୍ଵଗ୍ଵି ଜହ୍ଯରାଵ୍ଣସ୍ତପୁର୍ଜମ୍ଭ ଯୋ ଅସ୍ମଧ୍ରୁକ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶିଶୀତେ ଅତ୍ଯକ୍ତୁଭିର୍ମା ନଃ ସ ରିପୁରୀଶତ
ଘଣ୍ଟି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିକୁ ଚୁର୍ମାର କର, ହେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି। କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ଆମର ଶତ୍ରୁ ହେବା କିମ୍ବା ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିର୍ଵଵ୍ନେ ସୁଵୀର୍ଯମଗ୍ନିଃ କଣ୍ଵାଯ ସୌଭଗମ୍ । ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରାଵନ୍ମିତ୍ରୋତ ମେଧ୍ଯାତିଥିମଗ୍ନିଃ ସାତା ଉପସ୍ତୁତମ୍
ଅଗ୍ନି ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି କଣ୍ବଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ମିତ୍ର, ଶୁଦ୍ଧ ଅତିଥିକୁ ଆଣିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ପ୍ରଶଂସିତ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିନା ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁଂ ପରାଵତ ଉଗ୍ରାଦେଵଂ ହଵାମହେ । ଅଗ୍ନିର୍ନଯନ୍ନଵଵାସ୍ତ୍ଵଂ ବୃହଦ୍ରଥଂ ତୁର୍ଵୀତିଂ ଦସ୍ଯଵେ ସହଃ
ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆମେ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା। ଅଗ୍ନି ଅବବସ୍ଥ, ବୃହଦ୍ରଥ ଓ ତୁର୍ବିତିଙ୍କୁ ଦାସ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟ ଦେଇଛନ୍ତି।
ନି ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମନୁର୍ଦଧେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଶଶ୍ଵତେ । ଦୀଦେଥ କଣ୍ଵ ଋତଜାତ ଉକ୍ଷିତୋ ଯଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି କୃଷ୍ଟଯଃ
ମନୁ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆଲୋକ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ନ୍ୟାୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କଣ୍ବ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।