ସଜୂର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣାଭ୍ଯାଂ ସଜୂଃ ସୋମେନ ଵିଷ୍ଣୁନା । ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ଅତ୍ରିଵତ୍ସୁତେ ରଣ
ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ, ସୋମ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ରିପୁତ୍ରମାନେ ଦବା କରିଥିବା ଉପହାର ପାଇଁ ଆସ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ।
ସଜୂରାଦିତ୍ଯୈର୍ଵସୁଭିଃ ସଜୂରିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵାଯୁନା । ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ଅତ୍ରିଵତ୍ସୁତେ ରଣ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଵସୁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବାୟୁ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ରିପୁତ୍ରମାନେ ଦବା କରିଥିବା ଉପହାର ପାଇଁ ଆସ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ।
ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ମିମୀତାମଶ୍ଵିନା ଭଗଃ ସ୍ଵସ୍ତି ଦେଵ୍ଯଦିତିରନର୍ଵଣଃ । ସ୍ଵସ୍ତି ପୂଷା ଅସୁରୋ ଦଧାତୁ ନଃ ସ୍ଵସ୍ତି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସୁଚେତୁନା
ଭାଗ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବୀ ଅଦିତି, ଯିଏ କେବେ ଅପମାଦ ନାହାନ୍ତି, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ପୂଷା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ଦିନ ଓ ମାଟି, ଭଲ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଆମକୁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ।
ସ୍ଵସ୍ତଯେ ଵାଯୁମୁପ ବ୍ରଵାମହୈ ସୋମଂ ସ୍ଵସ୍ତି ଭୁଵନସ୍ଯ ଯସ୍ପତିଃ । ବୃହସ୍ପତିଂ ସର୍ଵଗଣଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ସ୍ଵସ୍ତଯ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଭଲ ପାଇଁ ଆମେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଭଲ ପାଇଁ, ସୋମ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥକୁ ଡାକୁଛୁ; ଭଲ ପାଇଁ, ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟକୁ ଡାକୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ନୋ ଅଦ୍ଯା ସ୍ଵସ୍ତଯେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵସୁରଗ୍ନିଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଦେଵା ଅଵନ୍ତ୍ଵୃଭଵଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ରୁଦ୍ରଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପକାର କରନ୍ତି, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ଆମକୁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ରୁଦ୍ର ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵସ୍ତି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସ୍ଵସ୍ତି ପଥ୍ଯେ ରେଵତି । ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ଅଦିତେ କୃଧି
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ପଥର ଦେବୀ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରୁନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ଆମକୁ ଭଲ କର।
ସ୍ଵସ୍ତି ପନ୍ଥାମନୁ ଚରେମ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵିଵ । ପୁନର୍ଦଦତାଘ୍ନତା ଜାନତା ସଂ ଗମେମହି
ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଭଲ ପଥରେ ଚାଲିବା; ଆମେ ଆଉଥରେ ଫେରିବା, କୌଣସି କ୍ଷତି ଛାଡ଼ି, ଜାଣି ଓ ଦେଇ, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହେବା।
ପ୍ର ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵ ଧୃଷ୍ଣୁଯାର୍ଚା ମରୁଦ୍ଭିରୃକ୍ଵଭିଃ । ଯେ ଅଦ୍ରୋଘମନୁଷ୍ଵଧଂ ଶ୍ରଵୋ ମଦନ୍ତି ଯଜ୍ଞିଯାଃ
ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ତୁମେ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ ଗୀତ ଗାଅ; ସେମାନେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ତେ ହି ସ୍ଥିରସ୍ଯ ଶଵସଃ ସଖାଯଃ ସନ୍ତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା । ତେ ଯାମନ୍ନା ଧୃଷଦ୍ଵିନସ୍ତ୍ମନା ପାନ୍ତି ଶଶ୍ଵତଃ
ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିର ମିତ୍ର, ସାହସୀ; ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଦା ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତେ ସ୍ଯନ୍ଦ୍ରାସୋ ନୋକ୍ଷଣୋଽତି ଷ୍କନ୍ଦନ୍ତି ଶର୍ଵରୀଃ । ମରୁତାମଧା ମହୋ ଦିଵି କ୍ଷମା ଚ ମନ୍ମହେ
ସେମାନେ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀ ପରି ତୀବ୍ର, ରାତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ମୁଁ ମାରୁତମାନଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଗନ୍ତ ଓ ମାଟିରେ ଚାହୁଁଛି।
ମରୁତ୍ସୁ ଵୋ ଦଧୀମହି ସ୍ତୋମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ଧୃଷ୍ଣୁଯା । ଵିଶ୍ଵେ ଯେ ମାନୁଷା ଯୁଗା ପାନ୍ତି ମର୍ତ୍ଯଂ ରିଷଃ
ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଆମେ ସାହସ ସହିତ ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞ ଦେଉ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅର୍ହନ୍ତୋ ଯେ ସୁଦାନଵୋ ନରୋ ଅସାମିଶଵସଃ । ପ୍ର ଯଜ୍ଞଂ ଯଜ୍ଞିଯେଭ୍ଯୋ ଦିଵୋ ଅର୍ଚା ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଯେମାନେ ମହାନ, ଦାନଶୀଳ, ଅଜେୟ ଶକ୍ତିର ନର; ସେମାନଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଦିଗନ୍ତରେ ଅର୍ପଣ କର।
ଆ ରୁକ୍ମୈରା ଯୁଧା ନର ଋଷ୍ଵା ଋଷ୍ଟୀରସୃକ୍ଷତ । ଅନ୍ଵେନାଁ ଅହ ଵିଦ୍ଯୁତୋ ମରୁତୋ ଜଜ୍ଝତୀରିଵ ଭାନୁରର୍ତ ତ୍ମନା ଦିଵଃ
ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ନରମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ର ଚମକ, ମାରୁତମାନେ ଜନନୀମାନେ ପରି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶରେ ତେଜ ଦେଉଛି।
ଯେ ଵାଵୃଧନ୍ତ ପାର୍ଥିଵା ଯ ଉରାଵନ୍ତରିକ୍ଷ ଆ । ଵୃଜନେ ଵା ନଦୀନାଂ ସଧସ୍ଥେ ଵା ମହୋ ଦିଵଃ
ଯେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବିଶାଳ ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନସ୍ଥଳରେ କିମ୍ବା ଦିଗନ୍ତର ନିବାସରେ ଅଛନ୍ତି।
ଶର୍ଧୋ ମାରୁତମୁଚ୍ଛଂସ ସତ୍ଯଶଵସମୃଭ୍ଵସମ୍ । ଉତ ସ୍ମ ତେ ଶୁଭେ ନରଃ ପ୍ର ସ୍ଯନ୍ଦ୍ରା ଯୁଜତ ତ୍ମନା
ମାରୁତମାନଙ୍କର ଦଳ, ସ୍ତୁତିତ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବର ଅଧିକାରୀ; ଏବଂ ହେ ନରମାନେ, ତୁମ ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ମ ତେ ପରୁଷ୍ଣ୍ଯାମୂର୍ଣା ଵସତ ଶୁନ୍ଧ୍ଯଵଃ । ଉତ ପଵ୍ଯା ରଥାନାମଦ୍ରିଂ ଭିନ୍ଦନ୍ତ୍ଯୋଜସା
ପରୁଷ୍ଣୀ ନଦୀରେ, ଉଲୁନ୍ତା ପିନ୍ଧିଥିବା ଶୁଭ୍ରମାନେ ବସନ୍ତି; ତାଙ୍କ ରଥର ଚକା ଶକ୍ତିରେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ।
ଆପଥଯୋ ଵିପଥଯୋଽନ୍ତସ୍ପଥା ଅନୁପଥାଃ । ଏତେଭିର୍ମହ୍ଯଂ ନାମଭିର୍ଯଜ୍ଞଂ ଵିଷ୍ଟାର ଓହତେ
ମୁଖ୍ୟ ପଥ, ଉପପଥ, ଭିତର ରାସ୍ତା, ପାର୍ଶ୍ୱ ପଥ—ଏହି ସମସ୍ତ ନାମରେ, ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ଅଧା ନରୋ ନ୍ଯୋହତେଽଧା ନିଯୁତ ଓହତେ । ଅଧା ପାରାଵତା ଇତି ଚିତ୍ରା ରୂପାଣି ଦର୍ଶ୍ଯା
ତାପରେ ନରମାନେ ସ୍ତୁତିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ଦଳମାନେ ସ୍ତୁତିତ ହୁଅନ୍ତି; ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପାଖ ପରି, ସେମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଦେଖାଯାଏ।
ଛନ୍ଦସ୍ତୁଭଃ କୁଭନ୍ଯଵ ଉତ୍ସମା କୀରିଣୋ ନୃତୁଃ । ତେ ମେ କେ ଚିନ୍ନ ତାଯଵ ଊମା ଆସନ୍ଦୃଶି ତ୍ଵିଷେ
ଛନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା କୁଭନ୍ୟମାନେ, ଉତ୍ସରେ ପ୍ରବାହ କରୁଥିବା, ନୃତ୍ୟକାରମାନେ ପରି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ମୋ ସହଚର, ମାଆ, କିଛି ତେଜସ୍ୱୀ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଯ ଋଷ୍ଵା ଋଷ୍ଟିଵିଦ୍ଯୁତଃ କଵଯଃ ସନ୍ତି ଵେଧସଃ । ତମୃଷେ ମାରୁତଂ ଗଣଂ ନମସ୍ଯା ରମଯା ଗିରା
ଯେମାନେ ଉଚ୍ଚ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବନ୍ତ ଓ ସୃଜନଶୀଳ; ଏହି ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦଳକୁ, ହେ ଋଷି, ଆନନ୍ଦ ଭରା ଗୀତରେ ନମସ୍କାର କରିବା।
ଅଚ୍ଛ ଋଷେ ମାରୁତଂ ଗଣଂ ଦାନା ମିତ୍ରଂ ନ ଯୋଷଣା । ଦିଵୋ ଵା ଧୃଷ୍ଣଵ ଓଜସା ସ୍ତୁତା ଧୀଭିରିଷଣ୍ଯତ
ଋଷି, ତୁମେ ମାରୁତଙ୍କ ଦଳକୁ ଯାଅ; ସେମାନେ ମିତ୍ର ଯେପରି ଜନନୀ ପ୍ରତି ଉଦାର, ତେଣୁ ଉଦାର। ଆକାଶରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଅନେକ ଭଲ ଭାବନାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।
ନୂ ମନ୍ଵାନ ଏଷାଂ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ନ ଵକ୍ଷଣା । ଦାନା ସଚେତ ସୂରିଭିର୍ଯାମଶ୍ରୁତେଭିରଞ୍ଜିଭିଃ
ଏବେ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଚିନ୍ତା କରି, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୃହକୁ ଯିବା ପରି ଯାଉ। ଉଦାର, ସଚେତନ, ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ, ଆମେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଶୃଙ୍ଗାର ସହିତ ଯାଉ।
ପ୍ର ଯେ ମେ ବନ୍ଧ୍ଵେଷେ ଗାଂ ଵୋଚନ୍ତ ସୂରଯଃ ପୃଶ୍ନିଂ ଵୋଚନ୍ତ ମାତରମ୍ । ଅଧା ପିତରମିଷ୍ମିଣଂ ରୁଦ୍ରଂ ଵୋଚନ୍ତ ଶିକ୍ଵସଃ
ମୋର ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଗାଁ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି, ପୃଶ୍ନୀକୁ ମାତା ଭାବେ କହନ୍ତି। ତାପରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପିତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କହନ୍ତି।
ସପ୍ତ ମେ ସପ୍ତ ଶାକିନ ଏକମେକା ଶତା ଦଦୁଃ । ଯମୁନାଯାମଧି ଶ୍ରୁତମୁଦ୍ରାଧୋ ଗଵ୍ଯଂ ମୃଜେ ନି ରାଧୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯଂ ମୃଜେ
ସାତ ଜଣେ, ସାତ ଦାନକାରୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ଶତ ଦେଲେ। ଯମୁନା ତଟରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତଳେ ମୁଁ ଗୋଧନର ଫଳକୁ ପରିସ୍କାର କରିଲି, ଉପରେ ମୁଁ ଅଶ୍ୱଧନର ଫଳକୁ ପରିସ୍କାର କରିଲି।
କୋ ଵେଦ ଜାନମେଷାଂ କୋ ଵା ପୁରା ସୁମ୍ନେଷ୍ଵାସ ମରୁତାମ୍ । ଯଦ୍ଯୁଯୁଜ୍ରେ କିଲାସ୍ଯଃ
କିଏ ଏମାନେ କେମିତି ଜନ୍ମିଲେ ଜାଣିଛି? ପୁରୁଣା ଦିନରେ କିଏ ମାରୁତଙ୍କ ଦୟା ପାଇଲା? କିଏ ସେମାନେକୁ ଯୋଗାଇଲା?
ଐତାନ୍ରଥେଷୁ ତସ୍ଥୁଷଃ କଃ ଶୁଶ୍ରାଵ କଥା ଯଯୁଃ । କସ୍ମୈ ସସ୍ରୁଃ ସୁଦାସେ ଅନ୍ଵାପଯ ଇଳାଭିର୍ଵୃଷ୍ଟଯଃ ସହ
କିଏ ରଥରେ ଦଢ଼ିଥିବା ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଛି? କିଏ ଜାଣିଛି ସେମାନେ କେଉଁଠି ଗଲେ? କିଏ ପାଇଁ ସେମାନେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ଉପହାର ଓ ବର୍ଷା ସହିତ ଆସିଲେ?
ତେ ମ ଆହୁର୍ଯ ଆଯଯୁରୁପ ଦ୍ଯୁଭିର୍ଵିଭିର୍ମଦେ । ନରୋ ମର୍ଯା ଅରେପସ ଇମାନ୍ପଶ୍ଯନ୍ନିତି ଷ୍ଟୁହି
ମୋତେ କହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଦିପ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ। ଉତ୍ତମ, ଯୁବକ, ଦୋଷହୀନ ଲୋକମାନେ, ଏମାନେକୁ ଦେଖି, ପ୍ରଶଂସା କର।
ଯେ ଅଞ୍ଜିଷୁ ଯେ ଵାଶୀଷୁ ସ୍ଵଭାନଵଃ ସ୍ରକ୍ଷୁ ରୁକ୍ମେଷୁ ଖାଦିଷୁ । ଶ୍ରାଯା ରଥେଷୁ ଧନ୍ଵସୁ
ଯେମାନେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଯେମାନେ କୁହାଡ଼ି ଧରିଛନ୍ତି, ନିଜ ଦିପ୍ତିରେ ଅନ୍ୟ, ମାଳା, ସୁନା ଗହଣା, ଓ ଭାଲା ଧରିଛନ୍ତି; ରଥରେ ଓ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଯୁଷ୍ମାକଂ ସ୍ମା ରଥାଁ ଅନୁ ମୁଦେ ଦଧେ ମରୁତୋ ଜୀରଦାନଵଃ । ଵୃଷ୍ଟୀ ଦ୍ଯାଵୋ ଯତୀରିଵ
ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ରଥଗୁଡିକୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ରଖିଛି, ସେମାନେ ସଦା ଦେଇଥାନ୍ତି। ବର୍ଷା ଆକାଶରେ ନଦୀ ପରି ଚଳିଥାଏ।
ଆ ଯଂ ନରଃ ସୁଦାନଵୋ ଦଦାଶୁଷେ ଦିଵଃ କୋଶମଚୁଚ୍ଯଵୁଃ । ଵି ପର୍ଜନ୍ଯଂ ସୃଜନ୍ତି ରୋଦସୀ ଅନୁ ଧନ୍ଵନା ଯନ୍ତି ଵୃଷ୍ଟଯଃ
ଉଦାର ଲୋକମାନେ ଉପାସକ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଘଡ଼ିକୁ ଢେଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପର୍ଜନ୍ୟକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ବର୍ଷା ଭୂମିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଚଳିଥାଏ।