ଅଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମୃଚଃ କାମଯନ୍ତେଽଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମୁ ସାମାନି ଯନ୍ତି । ଅଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମଯଂ ସୋମ ଆହ ତଵାହମସ୍ମି ସଖ୍ଯେ ନ୍ଯୋକାଃ
ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ତାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ତାଙ୍କୁ ଗୀତଗୁଡିକ ଯାଆନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହେ — 'ମୁଁ ତୁମର ସଖା, ତୁମ ସହିତ ରହୁଛି।'
ଵିଦା ଦିଵୋ ଵିଷ୍ଯନ୍ନଦ୍ରିମୁକ୍ଥୈରାଯତ୍ଯା ଉଷସୋ ଅର୍ଚିନୋ ଗୁଃ । ଅପାଵୃତ ଵ୍ରଜିନୀରୁତ୍ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଵି ଦୁରୋ ମାନୁଷୀର୍ଦେଵ ଆଵଃ
ତୁମେ ଆକାଶକୁ ଜଣିଛ, ଉଷାର କିରଣରେ ଚମକୁଛ; ତୁମେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଛ; ଦେବତା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାଧାଗୁଡିକୁ ଖୋଲିଛ, ମାନବୀୟ ଅଡ଼ଚଣଗୁଡିକୁ ଦୂର କରିଛ।
ଵି ସୂର୍ଯୋ ଅମତିଂ ନ ଶ୍ରିଯଂ ସାଦୋର୍ଵାଦ୍ଗଵାଂ ମାତା ଜାନତୀ ଗାତ୍ । ଧନ୍ଵର୍ଣସୋ ନଦ୍ଯଃ ଖାଦୋଅର୍ଣା ସ୍ଥୂଣେଵ ସୁମିତା ଦୃଂହତ ଦ୍ଯୌଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଗୋମାନ୍ୟ ମାଆ ପରି, ପଥ ଜାଣି ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରି ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ। ନଦୀମାନେ ଚମକୁଥିବା ଜଳରେ ଗର୍ଜନ କରି ବହିଯାନ୍ତି। ଦିଗନ୍ତ ଆକାଶ ଭଲ ଭାବରେ ଘଡ଼ିଥିବା ଥମ୍ଭା ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦେଉଁ।
ଅସ୍ମା ଉକ୍ଥାଯ ପର୍ଵତସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ମହୀନାଂ ଜନୁଷେ ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ । ଵି ପର୍ଵତୋ ଜିହୀତ ସାଧତ ଦ୍ଯୌରାଵିଵାସନ୍ତୋ ଦସଯନ୍ତ ଭୂମ
ଏହି ଷ୍ଟୁତି ପାଇଁ, ପାହାଡ଼ର ଗର୍ଭ ଏବଂ ପୁରୁଣା ମହାନ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ପାହାଡ଼ ଖୋଲିଯାଏ, ଆକାଶ ସଫଳ କରେ, ଡାକି ଭୂମିକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇ ତୁଳନ୍ତି।
ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵୋ ଵଚୋଭିର୍ଦେଵଜୁଷ୍ଟୈରିନ୍ଦ୍ରା ନ୍ଵଗ୍ନୀ ଅଵସେ ହୁଵଧ୍ଯୈ । ଉକ୍ଥେଭିର୍ହି ଷ୍ମା କଵଯଃ ସୁଯଜ୍ଞା ଆଵିଵାସନ୍ତୋ ମରୁତୋ ଯଜନ୍ତି
ଦେବତାମାନେ ପସନ୍ଦ କରିଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଓ ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକିବା। ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ନିପୁଣ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ମାରୁତମାନେକୁ ଡାକି ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏତୋ ନ୍ଵଦ୍ଯ ସୁଧ୍ଯୋ ଭଵାମ ପ୍ର ଦୁଚ୍ଛୁନା ମିନଵାମା ଵରୀଯଃ । ଆରେ ଦ୍ଵେଷାଂସି ସନୁତର୍ଦଧାମାଯାମ ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ଯଜମାନମଚ୍ଛ
ଆଜି ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହେବା। ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରି ମହାନତା ଉପଲବ୍ଧ କରିବା। ଘୃଣାକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଦେଇ, ଜଳିଯାଇ ଦୂର କରି, ଆମେ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଦିଗରେ ଆଗେ ଆଗେ ଯିବା।
ଏତା ଧିଯଂ କୃଣଵାମା ସଖାଯୋଽପ ଯା ମାତାଁ ଋଣୁତ ଵ୍ରଜଂ ଗୋଃ । ଯଯା ମନୁର୍ଵିଶିଶିପ୍ରଂ ଜିଗାଯ ଯଯା ଵଣିଗ୍ଵଙ୍କୁରାପା ପୁରୀଷମ୍
ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେ, ଆମେ ଏହି ବିଚାରକୁ ଗଠିତ କରିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ମାଆ ଗାଁର ଗାଁଗୁଡିକୁ ଖୋଜି ପାଇଥିଲେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁ ଏକାଧିକ ରଙ୍ଗର ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିଥିଲେ, ଏବଂ ବ୍ୟାପାରୀ ଲୁଚିଥିବା ଧନକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଅନୂନୋଦତ୍ର ହସ୍ତଯତୋ ଅଦ୍ରିରାର୍ଚନ୍ଯେନ ଦଶ ମାସୋ ନଵଗ୍ଵାଃ । ଋତଂ ଯତୀ ସରମା ଗା ଅଵିନ୍ଦଦ୍ଵିଶ୍ଵାନି ସତ୍ଯାଙ୍ଗିରାଶ୍ଚକାର
ଏଠାରେ, ଦଶ ମାସ ଧରି ହାତରେ ଶ୍ରମ କରି, ନବଗ୍ବାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ; ସରମା ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜି ଗାଁଗୁଡିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵେ ଅସ୍ଯା ଵ୍ଯୁଷି ମାହିନାଯାଃ ସଂ ଯଦ୍ଗୋଭିରଙ୍ଗିରସୋ ନଵନ୍ତ । ଉତ୍ସ ଆସାଂ ପରମେ ସଧସ୍ଥ ଋତସ୍ଯ ପଥା ସରମା ଵିଦଦ୍ଗାଃ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଁଗୁଡିକ ସହ ଚଳିଲେ; ଏହି ଗାଁଗୁଡିକର ଉତ୍ସ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି; ସରମା ସତ୍ୟର ପଥରେ ଚାଲି ଗାଁଗୁଡିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଆ ସୂର୍ଯୋ ଯାତୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଯଦସ୍ଯୋର୍ଵିଯା ଦୀର୍ଘଯାଥେ । ରଘୁଃ ଶ୍ଯେନଃ ପତଯଦନ୍ଧୋ ଅଚ୍ଛା ଯୁଵା କଵିର୍ଦୀଦଯଦ୍ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସାତଟି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ପଥରେ ଜମିକୁ ମାପି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ; ତୁରନ୍ତ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ସିଧା ଉଡ଼ିଯାଉଛି; ଯୁବ କବି ଗାଁଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ଆ ସୂର୍ଯୋ ଅରୁହଚ୍ଛୁକ୍ରମର୍ଣୋଽଯୁକ୍ତ ଯଦ୍ଧରିତୋ ଵୀତପୃଷ୍ଠାଃ । ଉଦ୍ନା ନ ନାଵମନଯନ୍ତ ଧୀରା ଆଶୃଣ୍ଵତୀରାପୋ ଅର୍ଵାଗତିଷ୍ଠନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଙ୍ଗରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି, ଯେତେବେଳେ ହରିତ ପିଠର ଘୋଡାମାନେ ଜୋଡାଯାଇଛନ୍ତି । ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ, ଜଳରେ ତିରିବା ନାଉ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି । ଶୁଣୁଥିବା ଜଳମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ଧିଯଂ ଵୋ ଅପ୍ସୁ ଦଧିଷେ ସ୍ଵର୍ଷାଂ ଯଯାତରନ୍ଦଶ ମାସୋ ନଵଗ୍ଵାଃ । ଅଯା ଧିଯା ସ୍ଯାମ ଦେଵଗୋପା ଅଯା ଧିଯା ତୁତୁର୍ଯାମାତ୍ଯଂହଃ
ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଜଳରେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଚାର ରଖିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନବଗ୍ବାମାନେ ଦଶ ମାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ବିଚାର ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ମିଳୁ, ଏହି ବିଚାର ଦ୍ୱାରା ଆମେ କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା ।
ହଯୋ ନ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଯୁଜି ସ୍ଵଯଂ ଧୁରି ତାଂ ଵହାମି ପ୍ରତରଣୀମଵସ୍ଯୁଵମ୍ । ନାସ୍ଯା ଵଶ୍ମି ଵିମୁଚଂ ନାଵୃତଂ ପୁନର୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପଥଃ ପୁରଏତ ଋଜୁ ନେଷତି
ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଘୋଡା ପରି, ମୁଁ ନିଜେ ଅସୁଯୋଜିତ ଘୋଡାକୁ ହାଲୁକା ଏବଂ ସହଯୋଗୀ ଜୋତ ଲଗାଇ ଚାଲାଇଁ । ମୁଁ ଏହାକୁ ଖୋଲିବି ନାହିଁ, ବା ଆଉ ଗଠିବି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପଥ ଜଣିଥିବା ନେତା ସିଧା ଆଗକୁ ଏହାକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦେଵାଃ ଶର୍ଧଃ ପ୍ର ଯନ୍ତ ମାରୁତୋତ ଵିଷ୍ଣୋ । ଉଭା ନାସତ୍ଯା ରୁଦ୍ରୋ ଅଧ ଗ୍ନାଃ ପୂଷା ଭଗଃ ସରସ୍ଵତୀ ଜୁଷନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀମାନେ, ପୂଷା, ଭଗ, ସରସ୍ୱତୀ—ସମସ୍ତେ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଦିତିଂ ସ୍ଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାଂ ମରୁତଃ ପର୍ଵତାଁ ଅପଃ । ହୁଵେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ଭଗଂ ନୁ ଶଂସଂ ସଵିତାରମୂତଯେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମାରୁତଗଣ, ପାହାଡ଼, ଜଳ — ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଭଗ ଓ ସବିତାରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଉତ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁତ ଵାତୋ ଅସ୍ରିଧୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଉତ ସୋମୋ ମଯସ୍କରତ୍ । ଉତ ଋଭଵ ଉତ ରାଯେ ନୋ ଅଶ୍ଵିନୋତ ତ୍ଵଷ୍ଟୋତ ଵିଭ୍ଵାନୁ ମଂସତେ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବାୟୁ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତୁ; ଋଭୁଗଣ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ବିଭ୍ବାନ୍ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ତ୍ଯନ୍ନୋ ମାରୁତଂ ଶର୍ଧ ଆ ଗମଦ୍ଦିଵିକ୍ଷଯଂ ଯଜତଂ ବର୍ହିରାସଦେ । ବୃହସ୍ପତିଃ ଶର୍ମ ପୂଷୋତ ନୋ ଯମଦ୍ଵରୂଥ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା
ମାରୁତଙ୍କର ସେନା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଆସି ବେଦିରେ ବସନ୍ତୁ । ବୃହସ୍ପତି, ପୂଷା, ଯମ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଉତ ତ୍ଯେ ନଃ ପର୍ଵତାସଃ ସୁଶସ୍ତଯଃ ସୁଦୀତଯୋ ନଦ୍ଯସ୍ତ୍ରାମଣେ ଭୁଵନ୍ । ଭଗୋ ଵିଭକ୍ତା ଶଵସାଵସା ଗମଦୁରୁଵ୍ଯଚା ଅଦିତିଃ ଶ୍ରୋତୁ ମେ ହଵମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ପର୍ବତମାନେ ଓ ଦୟାଳୁ ନଦୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଭାଗ, ଯିଏ ସମ୍ପଦ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ବିଶାଳ ମାତୃ ଅଦିତି ମୋର ପୂଜା ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ଦେଵାନାଂ ପତ୍ନୀରୁଶତୀରଵନ୍ତୁ ନଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନସ୍ତୁଜଯେ ଵାଜସାତଯେ । ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଯା ଅପାମପି ଵ୍ରତେ ତା ନୋ ଦେଵୀଃ ସୁହଵାଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପତ୍ନୀମାନେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ବଳ ଓ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ । ଯେଉଁ ଦେବୀମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ନିୟମ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଉତ ଗ୍ନା ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵପତ୍ନୀରିନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନାଯ୍ଯଶ୍ଵିନୀ ରାଟ୍ । ଆ ରୋଦସୀ ଵରୁଣାନୀ ଶୃଣୋତୁ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ଯ ଋତୁର୍ଜନୀନାମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନାୟୀ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ରାଟ୍, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ । ଦୁଇ ଜଗତର ବରୁଣାଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ; ନୀତିର ମାତା ଦେବୀମାନେ ଆସନ୍ତୁ ।
ପ୍ରଯୁଞ୍ଜତୀ ଦିଵ ଏତି ବ୍ରୁଵାଣା ମହୀ ମାତା ଦୁହିତୁର୍ବୋଧଯନ୍ତୀ । ଆଵିଵାସନ୍ତୀ ଯୁଵତିର୍ମନୀଷା ପିତୃଭ୍ଯ ଆ ସଦନେ ଜୋହୁଵାନା
ସେ, ଆକାଶକୁ ଉଠି, ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି; ବଡ଼ ମାଆ ତାଙ୍କର ଝିଅକୁ ଜଗାଉଛନ୍ତି । ଯୁବତୀ, ଚିନ୍ତାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପିତୃମାନେ ବସୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଡାକି ଦେଉଛନ୍ତି ।
ଅଜିରାସସ୍ତଦପ ଈଯମାନା ଆତସ୍ଥିଵାଂସୋ ଅମୃତସ୍ଯ ନାଭିମ୍ । ଅନନ୍ତାସ ଉରଵୋ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୀଂ ପରି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଯନ୍ତି ପନ୍ଥାଃ
ତେଉଁମାନେ ଦ୍ରୁତ ଚଳନରେ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭିକୁ ପହଁଚି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ଅନନ୍ତ ପଥଗୁଡିକୁ ଦିନ ଓ ରାତି ଏକାସାଥି ଦିଗ୍ବିଦିଗନ୍ତରେ ଦିଗନ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି ।
ଉକ୍ଷା ସମୁଦ୍ରୋ ଅରୁଷଃ ସୁପର୍ଣଃ ପୂର୍ଵସ୍ଯ ଯୋନିଂ ପିତୁରା ଵିଵେଶ । ମଧ୍ଯେ ଦିଵୋ ନିହିତଃ ପୃଶ୍ନିରଶ୍ମା ଵି ଚକ୍ରମେ ରଜସସ୍ପାତ୍ଯନ୍ତୌ
ବଳିଅଠା, ସମୁଦ୍ର, ଲାଲଟି, ଶୁଭ୍ର ପଖି, ପୂର୍ବ ପିତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି । ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚିହ୍ନିତ ପଥର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି ।
ଚତ୍ଵାର ଈଂ ବିଭ୍ରତି କ୍ଷେମଯନ୍ତୋ ଦଶ ଗର୍ଭଂ ଚରସେ ଧାପଯନ୍ତେ । ତ୍ରିଧାତଵଃ ପରମା ଅସ୍ଯ ଗାଵୋ ଦିଵଶ୍ଚରନ୍ତି ପରି ସଦ୍ଯୋ ଅନ୍ତାନ୍
ଚାରିଜଣ ତାହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବହନ କରନ୍ତି, ଦଶଜଣ ଚଳନ ପାଇଁ ଗର୍ଭକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କର ତିନୋଟି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗାଈ ଏକାସାଥି ଆକାଶର ସୀମା ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି ।
ଇଦଂ ଵପୁର୍ନିଵଚନଂ ଜନାସଶ୍ଚରନ୍ତି ଯନ୍ନଦ୍ଯସ୍ତସ୍ଥୁରାପଃ । ଦ୍ଵେ ଯଦୀଂ ବିଭୃତୋ ମାତୁରନ୍ଯେ ଇହେହ ଜାତେ ଯମ୍ଯା ସବନ୍ଧୂ
ଏହି ଆକୃତି, ଏହି ଗୃହ, ଲୋକେ ଚାଲିଫିରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ନଦୀ ଓ ଜଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ରହିଥାଏ । ଦୁଇଜଣ ମାଆକୁ ବହନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯମଜ ଓ ସହୋଦର ।
ଵି ତନ୍ଵତେ ଧିଯୋ ଅସ୍ମା ଅପାଂସି ଵସ୍ତ୍ରା ପୁତ୍ରାଯ ମାତରୋ ଵଯନ୍ତି । ଉପପ୍ରକ୍ଷେ ଵୃଷଣୋ ମୋଦମାନା ଦିଵସ୍ପଥା ଵଧ୍ଵୋ ଯନ୍ତ୍ଯଚ୍ଛ
ମାଆମାନେ ଯେପରି ଝିଅ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ବୁନନ୍ତି, ସେପରି ଜଳମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା ଛଡ଼ାନ୍ତି । ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମିଳନ ସ୍ଥଳକୁ ଆସନ୍ତି, ବଧୁମାନେ ଆକାଶର ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି ।
ତଦସ୍ତୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ତଦଗ୍ନେ ଶଂ ଯୋରସ୍ମଭ୍ଯମିଦମସ୍ତୁ ଶସ୍ତମ୍ । ଅଶୀମହି ଗାଧମୁତ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ନମୋ ଦିଵେ ବୃହତେ ସାଦନାଯ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ଏହା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ । ଆମେ ଗଭୀରତା ଓ ଦୃଢ଼ ଭିତି ପାଉ । ବଡ଼ ଆକାଶକୁ ତାହାର ଆସନ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଉ ।
କଦୁ ପ୍ରିଯାଯ ଧାମ୍ନେ ମନାମହେ ସ୍ଵକ୍ଷତ୍ରାଯ ସ୍ଵଯଶସେ ମହେ ଵଯମ୍ । ଆମେନ୍ଯସ୍ଯ ରଜସୋ ଯଦଭ୍ର ଆଁ ଅପୋ ଵୃଣାନା ଵିତନୋତି ମାଯିନୀ
ଆମେ ପ୍ରିୟ ଗୃହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସ୍ୱୟଂଗୌରବଶାଳୀ ଓ ମହାନଙ୍କୁ ମନ ଦେଉଛୁ । ଯେତେବେଳେ ଆକାଶର ଦିଗରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ଦେବତା ଜଳକୁ ବିକାଶ କରନ୍ତି, ଚୟନ କରନ୍ତି ।
ତା ଅତ୍ନତ ଵଯୁନଂ ଵୀରଵକ୍ଷଣଂ ସମାନ୍ଯା ଵୃତଯା ଵିଶ୍ଵମା ରଜଃ । ଅପୋ ଅପାଚୀରପରା ଅପେଜତେ ପ୍ର ପୂର୍ଵାଭିସ୍ତିରତେ ଦେଵଯୁର୍ଜନଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିଜର ପଥ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି । ଜଳମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ପଛକୁ ହଟିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି ।
ଆ ଗ୍ରାଵଭିରହନ୍ଯେଭିରକ୍ତୁଭିର୍ଵରିଷ୍ଠଂ ଵଜ୍ରମା ଜିଘର୍ତି ମାଯିନି । ଶତଂ ଵା ଯସ୍ଯ ପ୍ରଚରନ୍ସ୍ଵେ ଦମେ ସଂଵର୍ତଯନ୍ତୋ ଵି ଚ ଵର୍ତଯନ୍ନହା
ପାଥର, ଦିନ ଓ ରାତି ସହିତ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଶତ ଶତ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଏକାସାଥି ଘୁରାନ୍ତି ।