ସଂଜର୍ଭୁରାଣସ୍ତରୁଭିଃ ସୁତେଗୃଭଂ ଵଯାକିନଂ ଚିତ୍ତଗର୍ଭାସୁ ସୁସ୍ଵରୁଃ । ଧାରଵାକେଷ୍ଵୃଜୁଗାଥ ଶୋଭସେ ଵର୍ଧସ୍ଵ ପତ୍ନୀରଭି ଜୀଵୋ ଅଧ୍ଵରେ
ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ଗଛମାନେ ସହିତ, ଭଲ ଜନ୍ମ ଥିବା, ସନ୍ତାନର ଗର୍ଭ, ଜ୍ଞାନୀ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ସହିତ। ପ୍ରବାହମାନ ଜଳରେ, ସିଧା ଗୀତରେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ। ବଢ଼, ଏବଂ ତୁମ ପତ୍ନୀମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଜୀବନ୍ତୁ।
ଯାଦୃଗେଵ ଦଦୃଶେ ତାଦୃଗୁଚ୍ଯତେ ସଂ ଛାଯଯା ଦଧିରେ ସିଧ୍ରଯାପ୍ସ୍ଵା । ମହୀମସ୍ମଭ୍ଯମୁରୁଷାମୁରୁ ଜ୍ରଯୋ ବୃହତ୍ସୁଵୀରମନପଚ୍ଯୁତଂ ସହଃ
ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି କୁହାଯାଏ; ଛାୟା ସହିତ ଏହା ତୀବ୍ର ଜଳରେ ରଖାଯାଏ। ଆମକୁ ବିଶାଳ, ପ୍ରଚୁର ଶକ୍ତି, ଅଧିକ ବୀରତା, କେବେ ଅସଫଳ ନ ହେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଵେତ୍ଯଗ୍ରୁର୍ଜନିଵାନ୍ଵା ଅତି ସ୍ପୃଧଃ ସମର୍ଯତା ମନସା ସୂର୍ଯଃ କଵିଃ । ଘ୍ରଂସଂ ରକ୍ଷନ୍ତଂ ପରି ଵିଶ୍ଵତୋ ଗଯମସ୍ମାକଂ ଶର୍ମ ଵନଵତ୍ସ୍ଵାଵସୁଃ
ସେ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଉତ୍ତମ ମନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଋଷି। ଘରକୁ ରକ୍ଷା କରି, ସମସ୍ତକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଭଲ ଧନ ଥିବା।
ଜ୍ଯାଯାଂସମସ୍ଯ ଯତୁନସ୍ଯ କେତୁନ ଋଷିସ୍ଵରଂ ଚରତି ଯାସୁ ନାମ ତେ । ଯାଦୃଶ୍ମିନ୍ଧାଯି ତମପସ୍ଯଯା ଵିଦଦ୍ଯ ଉ ସ୍ଵଯଂ ଵହତେ ସୋ ଅରଂ କରତ୍
ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ସହିତ ବଡ଼, ଋଷି, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ନାମ ନେଇ ଚଳାଯାଉଛନ୍ତି। ଯେପରି ରଖାଯାଏ, ସେପରି ଅନ୍ଧକାରରେ ଦେଖାଯାଏ; ସେ ନିଜେ ବହନ କରନ୍ତି, ଭଲ କରନ୍ତୁ।
ସମୁଦ୍ରମାସାମଵ ତସ୍ଥେ ଅଗ୍ରିମା ନ ରିଷ୍ଯତି ସଵନଂ ଯସ୍ମିନ୍ନାଯତା । ଅତ୍ରା ନ ହାର୍ଦି କ୍ରଵଣସ୍ଯ ରେଜତେ ଯତ୍ରା ମତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ପୂତବନ୍ଧନୀ
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ପ୍ରଥମ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ପଥ ମିଶିଥାଏ, ସେଠି ଉପାହାରରେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ଆମ ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା କମ୍ପିଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବନ୍ଧା ଚିନ୍ତା ମିଳେ।
ସ ହି କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ମନସସ୍ଯ ଚିତ୍ତିଭିରେଵାଵଦସ୍ଯ ଯଜତସ୍ଯ ସଧ୍ରେଃ । ଅଵତ୍ସାରସ୍ଯ ସ୍ପୃଣଵାମ ରଣ୍ଵଭିଃ ଶଵିଷ୍ଠଂ ଵାଜଂ ଵିଦୁଷା ଚିଦର୍ଧ୍ଯମ୍
ସେ ଶକ୍ତି ଓ ମନର ଶକ୍ତିରେ, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କଥା କହନ୍ତି, ସହଚର। ବଛାର ଗୀତରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଫଳ, ବଡ଼ ଧନ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା।
ଶ୍ଯେନ ଆସାମଦିତିଃ କକ୍ଷ୍ଯୋ ମଦୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଯଜତସ୍ଯ ମାଯିନଃ । ସମନ୍ଯମନ୍ଯମର୍ଥଯନ୍ତ୍ଯେତଵେ ଵିଦୁର୍ଵିଷାଣଂ ପରିପାନମନ୍ତି ତେ
ଶ୍ୟେନ, ମାଆ, ଆନନ୍ଦ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ପୂଜ୍ୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେମାନେ ଶିଙ୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ପ୍ରବାହମାନ ପାନୀୟ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ସଦାପୃଣୋ ଯଜତୋ ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵଧୀଦ୍ବାହୁଵୃକ୍ତଃ ଶ୍ରୁତଵିତ୍ତର୍ଯୋ ଵଃ ସଚା । ଉଭା ସ ଵରା ପ୍ରତ୍ଯେତି ଭାତି ଚ ଯଦୀଂ ଗଣଂ ଭଜତେ ସୁପ୍ରଯାଵଭିଃ
ସଦା ଦାନଶୀଳ, ପୂଜାକାରୀ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି, ବହୁମାନ୍ୟ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତୁମେ ସହ। ଦୁଇଟି ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆସି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ସହ ଦଳକୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ସୁତମ୍ଭରୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ସତ୍ପତିର୍ଵିଶ୍ଵାସାମୂଧଃ ସ ଧିଯାମୁଦଞ୍ଚନଃ । ଭରଦ୍ଧେନୂ ରସଵଚ୍ଛିଶ୍ରିଯେ ପଯୋଽନୁବ୍ରୁଵାଣୋ ଅଧ୍ଯେତି ନ ସ୍ଵପନ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମାନଙ୍କୁ ଭରସା ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟର ମାଳିକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ, ଚିନ୍ତା ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିବା ଜଣେ — ସେ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ପରି, ପୋଷକ ରସ ଭରି ଦେଇଥାଏ, ଶ୍ଲୋକ ପଠି ଆଗକୁ ବଢ଼େ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଶୁଅନାହିଁ।
ଯୋ ଜାଗାର ତମୃଚଃ କାମଯନ୍ତେ ଯୋ ଜାଗାର ତମୁ ସାମାନି ଯନ୍ତି । ଯୋ ଜାଗାର ତମଯଂ ସୋମ ଆହ ତଵାହମସ୍ମି ସଖ୍ଯେ ନ୍ଯୋକାଃ
ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ଗୀତଗୁଡିକ ଯାଆନ୍ତି; ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହେ — 'ମୁଁ ତୁମର ସଖା, ତୁମ ସହିତ ରହୁଛି।'
ଅଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମୃଚଃ କାମଯନ୍ତେଽଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମୁ ସାମାନି ଯନ୍ତି । ଅଗ୍ନିର୍ଜାଗାର ତମଯଂ ସୋମ ଆହ ତଵାହମସ୍ମି ସଖ୍ଯେ ନ୍ଯୋକାଃ
ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ତାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ତାଙ୍କୁ ଗୀତଗୁଡିକ ଯାଆନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଜାଗି ରହିଛି — ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହେ — 'ମୁଁ ତୁମର ସଖା, ତୁମ ସହିତ ରହୁଛି।'
ଵିଦା ଦିଵୋ ଵିଷ୍ଯନ୍ନଦ୍ରିମୁକ୍ଥୈରାଯତ୍ଯା ଉଷସୋ ଅର୍ଚିନୋ ଗୁଃ । ଅପାଵୃତ ଵ୍ରଜିନୀରୁତ୍ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଵି ଦୁରୋ ମାନୁଷୀର୍ଦେଵ ଆଵଃ
ତୁମେ ଆକାଶକୁ ଜଣିଛ, ଉଷାର କିରଣରେ ଚମକୁଛ; ତୁମେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଛ; ଦେବତା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାଧାଗୁଡିକୁ ଖୋଲିଛ, ମାନବୀୟ ଅଡ଼ଚଣଗୁଡିକୁ ଦୂର କରିଛ।
ଵି ସୂର୍ଯୋ ଅମତିଂ ନ ଶ୍ରିଯଂ ସାଦୋର୍ଵାଦ୍ଗଵାଂ ମାତା ଜାନତୀ ଗାତ୍ । ଧନ୍ଵର୍ଣସୋ ନଦ୍ଯଃ ଖାଦୋଅର୍ଣା ସ୍ଥୂଣେଵ ସୁମିତା ଦୃଂହତ ଦ୍ଯୌଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଗୋମାନ୍ୟ ମାଆ ପରି, ପଥ ଜାଣି ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରି ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ। ନଦୀମାନେ ଚମକୁଥିବା ଜଳରେ ଗର୍ଜନ କରି ବହିଯାନ୍ତି। ଦିଗନ୍ତ ଆକାଶ ଭଲ ଭାବରେ ଘଡ଼ିଥିବା ଥମ୍ଭା ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦେଉଁ।
ଅସ୍ମା ଉକ୍ଥାଯ ପର୍ଵତସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ମହୀନାଂ ଜନୁଷେ ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ । ଵି ପର୍ଵତୋ ଜିହୀତ ସାଧତ ଦ୍ଯୌରାଵିଵାସନ୍ତୋ ଦସଯନ୍ତ ଭୂମ
ଏହି ଷ୍ଟୁତି ପାଇଁ, ପାହାଡ଼ର ଗର୍ଭ ଏବଂ ପୁରୁଣା ମହାନ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ପାହାଡ଼ ଖୋଲିଯାଏ, ଆକାଶ ସଫଳ କରେ, ଡାକି ଭୂମିକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇ ତୁଳନ୍ତି।
ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵୋ ଵଚୋଭିର୍ଦେଵଜୁଷ୍ଟୈରିନ୍ଦ୍ରା ନ୍ଵଗ୍ନୀ ଅଵସେ ହୁଵଧ୍ଯୈ । ଉକ୍ଥେଭିର୍ହି ଷ୍ମା କଵଯଃ ସୁଯଜ୍ଞା ଆଵିଵାସନ୍ତୋ ମରୁତୋ ଯଜନ୍ତି
ଦେବତାମାନେ ପସନ୍ଦ କରିଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଓ ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକିବା। ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ନିପୁଣ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ମାରୁତମାନେକୁ ଡାକି ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏତୋ ନ୍ଵଦ୍ଯ ସୁଧ୍ଯୋ ଭଵାମ ପ୍ର ଦୁଚ୍ଛୁନା ମିନଵାମା ଵରୀଯଃ । ଆରେ ଦ୍ଵେଷାଂସି ସନୁତର୍ଦଧାମାଯାମ ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ଯଜମାନମଚ୍ଛ
ଆଜି ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହେବା। ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରି ମହାନତା ଉପଲବ୍ଧ କରିବା। ଘୃଣାକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଦେଇ, ଜଳିଯାଇ ଦୂର କରି, ଆମେ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଦିଗରେ ଆଗେ ଆଗେ ଯିବା।
ଏତା ଧିଯଂ କୃଣଵାମା ସଖାଯୋଽପ ଯା ମାତାଁ ଋଣୁତ ଵ୍ରଜଂ ଗୋଃ । ଯଯା ମନୁର୍ଵିଶିଶିପ୍ରଂ ଜିଗାଯ ଯଯା ଵଣିଗ୍ଵଙ୍କୁରାପା ପୁରୀଷମ୍
ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେ, ଆମେ ଏହି ବିଚାରକୁ ଗଠିତ କରିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ମାଆ ଗାଁର ଗାଁଗୁଡିକୁ ଖୋଜି ପାଇଥିଲେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁ ଏକାଧିକ ରଙ୍ଗର ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିଥିଲେ, ଏବଂ ବ୍ୟାପାରୀ ଲୁଚିଥିବା ଧନକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଅନୂନୋଦତ୍ର ହସ୍ତଯତୋ ଅଦ୍ରିରାର୍ଚନ୍ଯେନ ଦଶ ମାସୋ ନଵଗ୍ଵାଃ । ଋତଂ ଯତୀ ସରମା ଗା ଅଵିନ୍ଦଦ୍ଵିଶ୍ଵାନି ସତ୍ଯାଙ୍ଗିରାଶ୍ଚକାର
ଏଠାରେ, ଦଶ ମାସ ଧରି ହାତରେ ଶ୍ରମ କରି, ନବଗ୍ବାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ; ସରମା ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜି ଗାଁଗୁଡିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵେ ଅସ୍ଯା ଵ୍ଯୁଷି ମାହିନାଯାଃ ସଂ ଯଦ୍ଗୋଭିରଙ୍ଗିରସୋ ନଵନ୍ତ । ଉତ୍ସ ଆସାଂ ପରମେ ସଧସ୍ଥ ଋତସ୍ଯ ପଥା ସରମା ଵିଦଦ୍ଗାଃ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଁଗୁଡିକ ସହ ଚଳିଲେ; ଏହି ଗାଁଗୁଡିକର ଉତ୍ସ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି; ସରମା ସତ୍ୟର ପଥରେ ଚାଲି ଗାଁଗୁଡିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଆ ସୂର୍ଯୋ ଯାତୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଯଦସ୍ଯୋର୍ଵିଯା ଦୀର୍ଘଯାଥେ । ରଘୁଃ ଶ୍ଯେନଃ ପତଯଦନ୍ଧୋ ଅଚ୍ଛା ଯୁଵା କଵିର୍ଦୀଦଯଦ୍ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସାତଟି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ପଥରେ ଜମିକୁ ମାପି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ; ତୁରନ୍ତ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ସିଧା ଉଡ଼ିଯାଉଛି; ଯୁବ କବି ଗାଁଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ଆ ସୂର୍ଯୋ ଅରୁହଚ୍ଛୁକ୍ରମର୍ଣୋଽଯୁକ୍ତ ଯଦ୍ଧରିତୋ ଵୀତପୃଷ୍ଠାଃ । ଉଦ୍ନା ନ ନାଵମନଯନ୍ତ ଧୀରା ଆଶୃଣ୍ଵତୀରାପୋ ଅର୍ଵାଗତିଷ୍ଠନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଙ୍ଗରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି, ଯେତେବେଳେ ହରିତ ପିଠର ଘୋଡାମାନେ ଜୋଡାଯାଇଛନ୍ତି । ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ, ଜଳରେ ତିରିବା ନାଉ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି । ଶୁଣୁଥିବା ଜଳମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ଧିଯଂ ଵୋ ଅପ୍ସୁ ଦଧିଷେ ସ୍ଵର୍ଷାଂ ଯଯାତରନ୍ଦଶ ମାସୋ ନଵଗ୍ଵାଃ । ଅଯା ଧିଯା ସ୍ଯାମ ଦେଵଗୋପା ଅଯା ଧିଯା ତୁତୁର୍ଯାମାତ୍ଯଂହଃ
ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଜଳରେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଚାର ରଖିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନବଗ୍ବାମାନେ ଦଶ ମାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ବିଚାର ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ମିଳୁ, ଏହି ବିଚାର ଦ୍ୱାରା ଆମେ କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା ।
ହଯୋ ନ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଯୁଜି ସ୍ଵଯଂ ଧୁରି ତାଂ ଵହାମି ପ୍ରତରଣୀମଵସ୍ଯୁଵମ୍ । ନାସ୍ଯା ଵଶ୍ମି ଵିମୁଚଂ ନାଵୃତଂ ପୁନର୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପଥଃ ପୁରଏତ ଋଜୁ ନେଷତି
ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଘୋଡା ପରି, ମୁଁ ନିଜେ ଅସୁଯୋଜିତ ଘୋଡାକୁ ହାଲୁକା ଏବଂ ସହଯୋଗୀ ଜୋତ ଲଗାଇ ଚାଲାଇଁ । ମୁଁ ଏହାକୁ ଖୋଲିବି ନାହିଁ, ବା ଆଉ ଗଠିବି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପଥ ଜଣିଥିବା ନେତା ସିଧା ଆଗକୁ ଏହାକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦେଵାଃ ଶର୍ଧଃ ପ୍ର ଯନ୍ତ ମାରୁତୋତ ଵିଷ୍ଣୋ । ଉଭା ନାସତ୍ଯା ରୁଦ୍ରୋ ଅଧ ଗ୍ନାଃ ପୂଷା ଭଗଃ ସରସ୍ଵତୀ ଜୁଷନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀମାନେ, ପୂଷା, ଭଗ, ସରସ୍ୱତୀ—ସମସ୍ତେ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଦିତିଂ ସ୍ଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାଂ ମରୁତଃ ପର୍ଵତାଁ ଅପଃ । ହୁଵେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ଭଗଂ ନୁ ଶଂସଂ ସଵିତାରମୂତଯେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମାରୁତଗଣ, ପାହାଡ଼, ଜଳ — ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଭଗ ଓ ସବିତାରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଉତ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁତ ଵାତୋ ଅସ୍ରିଧୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଉତ ସୋମୋ ମଯସ୍କରତ୍ । ଉତ ଋଭଵ ଉତ ରାଯେ ନୋ ଅଶ୍ଵିନୋତ ତ୍ଵଷ୍ଟୋତ ଵିଭ୍ଵାନୁ ମଂସତେ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବାୟୁ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତୁ; ଋଭୁଗଣ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ବିଭ୍ବାନ୍ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ତ୍ଯନ୍ନୋ ମାରୁତଂ ଶର୍ଧ ଆ ଗମଦ୍ଦିଵିକ୍ଷଯଂ ଯଜତଂ ବର୍ହିରାସଦେ । ବୃହସ୍ପତିଃ ଶର୍ମ ପୂଷୋତ ନୋ ଯମଦ୍ଵରୂଥ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା
ମାରୁତଙ୍କର ସେନା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଆସି ବେଦିରେ ବସନ୍ତୁ । ବୃହସ୍ପତି, ପୂଷା, ଯମ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଉତ ତ୍ଯେ ନଃ ପର୍ଵତାସଃ ସୁଶସ୍ତଯଃ ସୁଦୀତଯୋ ନଦ୍ଯସ୍ତ୍ରାମଣେ ଭୁଵନ୍ । ଭଗୋ ଵିଭକ୍ତା ଶଵସାଵସା ଗମଦୁରୁଵ୍ଯଚା ଅଦିତିଃ ଶ୍ରୋତୁ ମେ ହଵମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ପର୍ବତମାନେ ଓ ଦୟାଳୁ ନଦୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଭାଗ, ଯିଏ ସମ୍ପଦ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ବିଶାଳ ମାତୃ ଅଦିତି ମୋର ପୂଜା ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ଦେଵାନାଂ ପତ୍ନୀରୁଶତୀରଵନ୍ତୁ ନଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନସ୍ତୁଜଯେ ଵାଜସାତଯେ । ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଯା ଅପାମପି ଵ୍ରତେ ତା ନୋ ଦେଵୀଃ ସୁହଵାଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପତ୍ନୀମାନେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ବଳ ଓ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ । ଯେଉଁ ଦେବୀମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ନିୟମ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଉତ ଗ୍ନା ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵପତ୍ନୀରିନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନାଯ୍ଯଶ୍ଵିନୀ ରାଟ୍ । ଆ ରୋଦସୀ ଵରୁଣାନୀ ଶୃଣୋତୁ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ଯ ଋତୁର୍ଜନୀନାମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନାୟୀ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ରାଟ୍, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ । ଦୁଇ ଜଗତର ବରୁଣାଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ; ନୀତିର ମାତା ଦେବୀମାନେ ଆସନ୍ତୁ ।