ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ
ଆସ, ଏଠାରେ ବସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ଗୀତ ଗାଅ; ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କର।
ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ
ସମସ୍ତ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଦାତା, ଧନର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଆମେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିବାବେଳେ ସହଯୋଗ କରିବା।
ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରଂଧ୍ଯାମ୍ । ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ; ସେ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ସଂସ୍ଥେ ନ ଵୃଣ୍ଵତେ ହରୀ ସମତ୍ସୁ ଶତ୍ରଵଃ । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ
ଯାହାଙ୍କର ସଭାରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ।
ସୁତପାଵ୍ନେ ସୁତା ଇମେ ଶୁଚଯୋ ଯନ୍ତି ଵୀତଯେ । ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ରସ ତାଙ୍କୁ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଯାଉଛି; ସୋମ ରସ ଦୁଧ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେଉଛି।
ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ସଦ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଅଜାଯଥାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୋ
ତୁମେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ତୁରନ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵାଶଵଃ ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଶଂ ତେ ସନ୍ତୁ ପ୍ରଚେତସେ
ଦ୍ରୁତଗତି ସୋମ ରସମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାଶୀଳ।
ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋମା ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ଵାମୁକ୍ଥା ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ, ଆମର ଗୀତ ତୁମକୁ ଉନ୍ନତ କରୁ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମର ଗାନ ତୁମେ ବଢ଼ିଯାଅ।
ଅକ୍ଷିତୋତିଃ ସନେଦିମଂ ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା
ଅକ୍ଷୟ ପୁରସ୍କାର ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଏହି ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଗୁଣ ଅଛି।
ମା ନୋ ମର୍ତା ଅଭି ଦ୍ରୁହନ୍ତନୂନାମିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଈଶାନୋ ଯଵଯା ଵଧମ୍
ମାନବମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନ ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ନାଥ ଭାବେ, ବିନାଶର ଭୟକୁ ଦୂର କର।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନମରୁଷଂ ଚରନ୍ତଂ ପରି ତସ୍ଥୁଷଃ । ରୋଚନ୍ତେ ରୋଚନା ଦିଵି
ସେମାନେ ଦାଗଦାରା ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଚାଲୁଥାଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହନ୍ତି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ଚମକୁଛି।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ହରୀ ଵିପକ୍ଷସା ରଥେ । ଶୋଣା ଧୃଷ୍ଣୂ ନୃଵାହସା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ପାଖା ଥିବା ରଥରେ ଯୁତ କରନ୍ତି; ଏହି ଲାଲ ଓ ସାହସୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବହନ କରନ୍ତି।
କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ନକେତଵେ ପେଶୋ ମର୍ଯା ଅପେଶସେ । ସମୁଷଦ୍ଭିରଜାଯଥାଃ
ଯେଉଁଠି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, ସେଠି ଚିହ୍ନ ଦେଉଛ; ଯେଉଁଠି ଆକାର ନାହିଁ, ସେଠି ଆକାର ଦେଉଛ; ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ।
ଆଦହ ସ୍ଵଧାମନୁ ପୁନର୍ଗର୍ଭତ୍ଵମେରିରେ । ଦଧାନା ନାମ ଯଜ୍ଞିଯମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଆଶା କଲେ; ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ ନାମ ଧାରଣ କରି।
ଵୀଳୁ ଚିଦାରୁଜତ୍ନୁଭିର୍ଗୁହା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଵହ୍ନିଭିଃ । ଅଵିନ୍ଦ ଉସ୍ରିଯା ଅନୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପଡିଥିବା ଜିନିଷକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଗ କରିଦେଲ, ଏବଂ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଗାଈମାନେକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ଦେଵଯନ୍ତୋ ଯଥା ମତିମଚ୍ଛା ଵିଦଦ୍ଵସୁଂ ଗିରଃ । ମହାମନୂଷତ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଜର ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ସେପରି ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର କୃପା ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା । ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚସା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛ, ଭୟହୀନ ଭାବରେ, ଦୁହେଁ ଏକେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭାଗ କରୁଛ।
ଅନଵଦ୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଭିର୍ମଖଃ ସହସ୍ଵଦର୍ଚତି । ଗଣୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯୈଃ
ନିର୍ମଳ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଜ୍ଞ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ସଙ୍ଗମାନେ ସହିତ।
ଅତଃ ପରିଜ୍ମନ୍ନା ଗହି ଦିଵୋ ଵା ରୋଚନାଦଧି । ସମସ୍ମିନ୍ନୃଞ୍ଜତେ ଗିରଃ
ହେ ରକ୍ଷକ, ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଥିବା ଆକାଶରୁ ଆସ, ଏଠିକୁ ଗୀତମାନେ ଆଣାଯାଉଛି।
ଇତୋ ଵା ସାତିମୀମହେ ଦିଵୋ ଵା ପାର୍ଥିଵାଦଧି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହୋ ଵା ରଜସଃ
ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଦିଗନ୍ତରୁ ଆମେ ପଥ ଖୋଜୁଛୁ; ଆମେ ବିଶାଳ ଆକାଶରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗାଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ
ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଧ୍ୱନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସମ୍ମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଶବ୍ଦ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ସୁନାର ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି, ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯଦ୍ଦିଵି । ଵି ଗୋଭିରଦ୍ରିମୈରଯତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କରାଇଲେ; ଗାଈମାନେ ସହିତ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ । ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ହଜାର ଉପହାର ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯଂ ମହାଧନ ଇନ୍ଦ୍ରମର୍ଭେ ହଵାମହେ । ଯୁଜଂ ଵୃତ୍ରେଷୁ ଵଜ୍ରିଣମ୍
ଆମେ ମହାଧନୀୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଯିଏ ବୃତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଦଳନ କରନ୍ତି।
ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ନମୁଂ ଚରୁଂ ସତ୍ରାଦାଵନ୍ନପା ଵୃଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯମପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ହେ ବଳବାନ୍, ଏହି ପ୍ରିୟ ନିବେଦନକୁ ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କର, ହେ ଅନ୍ନଦାତା, ସଭାରେ ଆମ ପାଇଁ ଅଜୟ ହେଉ।
ତୁଞ୍ଜେତୁଞ୍ଜେ ଯ ଉତ୍ତରେ ସ୍ତୋମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରିଣଃ । ନ ଵିନ୍ଧେ ଅସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର କୃପାକୁ ଅନ୍ୟଥା ପାଉନାହାନ୍ତି।
ଵୃଷା ଯୂଥେଵ ଵଂସଗଃ କୃଷ୍ଟୀରିଯର୍ତ୍ଯୋଜସା । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ଗୋଠରେ ବଳିଅଠା ବଳିଆ ପଶୁ ପରି, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଲୋକମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେ ଅପରାଜିତ ପ୍ରଭୁ।
ଯ ଏକଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଵସୂନାମିରଜ୍ଯତି । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାମ୍
ସେ ଏକାକି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଧନର ଅଧିପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଞ୍ଚ ଜନର ନାୟକ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପରି ହଵାମହେ ଜନେଭ୍ଯଃ । ଅସ୍ମାକମସ୍ତୁ କେଵଲଃ
ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମର ମାତ୍ର ହେଉ।