ଆ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ନମସା ଵର୍ତଯଧ୍ଯୈ ଦ୍ଯାଵା ଵାଜାଯ ପୃଥିଵୀ ଅମୃଧ୍ରେ । ପିତା ମାତା ମଧୁଵଚାଃ ସୁହସ୍ତା ଭରେଭରେ ନୋ ଯଶସାଵଵିଷ୍ଟାମ୍
ସ୍ତୁତି ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ, ଆମେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା; ପିତା ଓ ମାତା, ମଧୁର କଥା ବଳିଆ ହାତରେ, ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅର୍ପଣରେ ଆମକୁ ଯଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵଶ୍ଚକୃଵାଂସୋ ମଧୂନି ପ୍ର ଵାଯଵେ ଭରତ ଚାରୁ ଶୁକ୍ରମ୍ । ହୋତେଵ ନଃ ପ୍ରଥମଃ ପାହ୍ଯସ୍ଯ ଦେଵ ମଧ୍ଵୋ ରରିମା ତେ ମଦାଯ
ଯଜ୍ଞିକମାନେ, ମଧୁର ନିବେଦନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଚମକୁଥିବା ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ସୋମକୁ ବାୟୁଙ୍କୁ ଦିଅ। ପ୍ରଥମ ହୋତା ପରି, ଦେବତା, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମ ମଧୁର ପାନରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ।
ଦଶ କ୍ଷିପୋ ଯୁଞ୍ଜତେ ବାହୂ ଅଦ୍ରିଂ ସୋମସ୍ଯ ଯା ଶମିତାରା ସୁହସ୍ତା । ମଧ୍ଵୋ ରସଂ ସୁଗଭସ୍ତିର୍ଗିରିଷ୍ଠାଂ ଚନିଶ୍ଚଦଦ୍ଦୁଦୁହେ ଶୁକ୍ରମଂଶୁଃ
ଦଶଟି ଆଙ୍ଗୁଠି ତାଙ୍କର ବାହୁକୁ ପାହାଡ଼ ପଥରରେ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ସେଇ କୁଶଳ ଲୋକେ ସୋମ ଚାପୁଛନ୍ତି; ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଙ୍ଗୁଠି ଧାରୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଚମକୁଥିବା ରସ ଦୁହିଛନ୍ତି।
ଅସାଵି ତେ ଜୁଜୁଷାଣାଯ ସୋମଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ବୃହତେ ମଦାଯ । ହରୀ ରଥେ ସୁଧୁରା ଯୋଗେ ଅର୍ଵାଗିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯା କୃଣୁହି ହୂଯମାନଃ
ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଏହାକୁ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି, କୌଶଳ ଓ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ତୁମର ଦୁଇଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା, ଭଲ ଯୁକ୍ତ ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ; ଡାକିଲେ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଆ ନୋ ମହୀମରମତିଂ ସଜୋଷା ଗ୍ନାଂ ଦେଵୀଂ ନମସା ରାତହଵ୍ଯାମ୍ । ମଧୋର୍ମଦାଯ ବୃହତୀମୃତଜ୍ଞାମାଗ୍ନେ ଵହ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ବଡ଼, ଦାୟିନୀ, ଜ୍ଞାନବାନ୍ ଦେବୀଙ୍କୁ, ଦୟାଳୁ ଓ ନିବେଦନ ଯୋଗ୍ୟାଙ୍କୁ, ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ମଧୁର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ଚାଲୁଥିବା ପଥରେ ଆଣ।
ଅଞ୍ଜନ୍ତି ଯଂ ପ୍ରଥଯନ୍ତୋ ନ ଵିପ୍ରା ଵପାଵନ୍ତଂ ନାଗ୍ନିନା ତପନ୍ତଃ । ପିତୁର୍ନ ପୁତ୍ର ଉପସି ପ୍ରେଷ୍ଠ ଆ ଘର୍ମୋ ଅଗ୍ନିମୃତଯନ୍ନସାଦି
ଯାହାକୁ ପ୍ରେରିତମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି ଓ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ, ପିତା ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁଅ ପରି; ସେଇ ଉଷ୍ଣ ପାନୀୟ, ଅମୃତ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ ବସିଛି।
ଅଚ୍ଛା ମହୀ ବୃହତୀ ଶଂତମା ଗୀର୍ଦୂତୋ ନ ଗନ୍ତ୍ଵଶ୍ଵିନା ହୁଵଧ୍ଯୈ । ମଯୋଭୁଵା ସରଥା ଯାତମର୍ଵାଗ୍ଗନ୍ତଂ ନିଧିଂ ଧୁରମାଣିର୍ନ ନାଭିମ୍
ବଡ଼, ଉଚ୍ଚ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତ, ଦୂତ ପରି, ଅଶ୍ୱିନମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ ଯାଉ; ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏଗିଯାଅ, ନିକଟକୁ ଆସ, ଧନ ଆଣ, ନାଭି ରଥ ଧୁରକୁ ଯେପରି ସମର୍ଥନ କରେ।
ପ୍ର ତଵ୍ଯସୋ ନମଉକ୍ତିଂ ତୁରସ୍ଯାହଂ ପୂଷ୍ଣ ଉତ ଵାଯୋରଦିକ୍ଷି । ଯା ରାଧସା ଚୋଦିତାରା ମତୀନାଂ ଯା ଵାଜସ୍ଯ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଉତ ତ୍ମନ୍
ମୁଁ ତୀବ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୂଷା ଓ ବାୟୁଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିବି; ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆତ୍ମଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି।
ଆ ନାମଭିର୍ମରୁତୋ ଵକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵାନା ରୂପେଭିର୍ଜାତଵେଦୋ ହୁଵାନଃ । ଯଜ୍ଞଂ ଗିରୋ ଜରିତୁଃ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଗନ୍ତ ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵ ଊତୀ
ତୁମର ନାମରେ, ମାରୁତମାନେ, ଜାତବେଦା ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମ ରୂପରେ ଡାକୁନ୍ତି; ଯଜ୍ଞ, ଗାୟକଙ୍କ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ମାରୁତମାନେ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।
ଆ ନୋ ଦିଵୋ ବୃହତଃ ପର୍ଵତାଦା ସରସ୍ଵତୀ ଯଜତା ଗନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞମ୍ । ହଵଂ ଦେଵୀ ଜୁଜୁଷାଣା ଘୃତାଚୀ ଶଗ୍ମାଂ ନୋ ଵାଚମୁଶତୀ ଶୃଣୋତୁ
ବଡ଼ ଆକାଶରୁ, ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ରୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ପୂଜ୍ୟ ଦେବୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଘୃତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀ, ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉନ୍ନତିକର ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଆ ଵେଧସଂ ନୀଲପୃଷ୍ଠଂ ବୃହନ୍ତଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ସଦନେ ସାଦଯଧ୍ଵମ୍ । ସାଦଦ୍ଯୋନିଂ ଦମ ଆ ଦୀଦିଵାଂସଂ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣମରୁଷଂ ସପେମ
ହେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଗାଢ଼ା ପିଠି ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଆଣ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ ବସା। ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ତପ୍ତ ଓ ଆମେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରୁଛୁ, ସେଠି ବସନ୍ତୁ।
ଆ ଧର୍ଣସିର୍ବୃହଦ୍ଦିଵୋ ରରାଣୋ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଗନ୍ତ୍ଵୋମଭିର୍ହୁଵାନଃ । ଗ୍ନା ଵସାନ ଓଷଧୀରମୃଧ୍ରସ୍ତ୍ରିଧାତୁଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ଵଯୋଧାଃ
ଧର୍ଣ୍ଣସି, ଯିଏ ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଗଞ୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଆସନ୍ତି, ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛନ୍ତି। ସେ ଆଲୋକରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ଔଷଧି ଓ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, କେବେ ଅସଫଳ ନ ହେଉଥିବା, ତିନି ଶିଖର ଥିବା ବୃଷଭ, ଜୀବନ ଦାତା।
ମାତୁଷ୍ପଦେ ପରମେ ଶୁକ୍ର ଆଯୋର୍ଵିପନ୍ଯଵୋ ରାସ୍ପିରାସୋ ଅଗ୍ମନ୍ । ସୁଶେଵ୍ଯଂ ନମସା ରାତହଵ୍ଯାଃ ଶିଶୁଂ ମୃଜନ୍ତ୍ଯାଯଵୋ ନ ଵାସେ
ମାଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ନମସ୍କାର ସହିତ ସମ୍ମାନିତ, ଯେପରି ଘରେ ମାଆ ତାଙ୍କ ଶିଶୁମାନେକୁ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ବୃହଦ୍ଵଯୋ ବୃହତେ ତୁଭ୍ଯମଗ୍ନେ ଧିଯାଜୁରୋ ମିଥୁନାସଃ ସଚନ୍ତ । ଦେଵୋଦେଵଃ ସୁହଵୋ ଭୂତୁ ମହ୍ଯଂ ମା ନୋ ମାତା ପୃଥିଵୀ ଦୁର୍ମତୌ ଧାତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦେଖାଉଥିବା, ତୁମ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ମିଶି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ। ମାଆ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ କେବେ ଦୁଃଖରେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉରୌ ଦେଵା ଅନିବାଧେ ସ୍ଯାମ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ବିଶାଳ ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ୟାୟ ଛଡ଼ା ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ବସିପାରିବା।
ସମଶ୍ଵିନୋରଵସା ନୂତନେନ ମଯୋଭୁଵା ସୁପ୍ରଣୀତୀ ଗମେମ । ଆ ନୋ ରଯିଂ ଵହତମୋତ ଵୀରାନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯମୃତା ସୌଭଗାନି
ଏ ନୂତନ ଦୟା ସହ ଆଶ୍ୱିନୀକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁପଥ ଦିଅ। ଆମ ପାଖକୁ ଧନ, ବୀର ଓ ସମସ୍ତ ଅମୃତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଣ।
ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା ପୂର୍ଵଥା ଵିଶ୍ଵଥେମଥା ଜ୍ଯେଷ୍ଠତାତିଂ ବର୍ହିଷଦଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ । ପ୍ରତୀଚୀନଂ ଵୃଜନଂ ଦୋହସେ ଗିରାଶୁଂ ଜଯନ୍ତମନୁ ଯାସୁ ଵର୍ଧସେ
ସେ ପୁରୁଣା, ପ୍ରଥମ, ସମସ୍ତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ବଡ଼, ଆସନରେ ବସିଥିବା, ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଥିବା। ସେ ସହଜେ ପହଞ୍ଚିପାରିବା, ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ବିଜୟୀ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଗୀତରେ ପୋଷଣ କର, ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ିଯାଉଛି।
ଶ୍ରିଯେ ସୁଦୃଶୀରୁପରସ୍ଯ ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଵିରୋଚମାନଃ କକୁଭାମଚୋଦତେ । ସୁଗୋପା ଅସି ନ ଦଭାଯ ସୁକ୍ରତୋ ପରୋ ମାଯାଭିରୃତ ଆସ ନାମ ତେ
ଶ୍ରୀର ପାଇଁ, ଉପର ଲୋକର ସୁନ୍ଦରମାନେ ଆକାଶକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ଭଲ ରକ୍ଷକ, କେବେ କ୍ଷତି ହୁଏ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନୀ; ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସତ୍ୟ ହେଉଛି ତୁମର ନାମ।
ଅତ୍ଯଂ ହଵିଃ ସଚତେ ସଚ୍ଚ ଧାତୁ ଚାରିଷ୍ଟଗାତୁଃ ସ ହୋତା ସହୋଭରିଃ । ପ୍ରସର୍ସ୍ରାଣୋ ଅନୁ ବର୍ହିର୍ଵୃଷା ଶିଶୁର୍ମଧ୍ଯେ ଯୁଵାଜରୋ ଵିସ୍ରୁହା ହିତଃ
ଉପହାର ଦ୍ରୁତ ଓ ସତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଚାହେଁ, ଯିଏ କେବେ କ୍ଷତି ହୁଏ ନାହିଁ, ପୂଜାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ବେଦିକା ଉପରେ ବହିଯାଉଥିବା, ଯୁବା ବୃଷଭ, ଶିଶୁ, ମଧ୍ୟରେ ସଦା ତରୁଣ, ମୁକ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ହୋଇଥାଏ।
ପ୍ର ଵ ଏତେ ସୁଯୁଜୋ ଯାମନ୍ନିଷ୍ଟଯେ ନୀଚୀରମୁଷ୍ମୈ ଯମ୍ଯ ଋତାଵୃଧଃ । ସୁଯନ୍ତୁଭିଃ ସର୍ଵଶାସୈରଭୀଶୁଭିଃ କ୍ରିଵିର୍ନାମାନି ପ୍ରଵଣେ ମୁଷାଯତି
ଏହି ଭଲ ଯୁଗଳମାନେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଧର୍ମିକ, ନମ୍ର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସତ୍ୟବାନ, ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବଢ଼ିଥିବା। ଭଲ ନେତା, ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟକ ସହିତ, ଚତୁର ଏଠି ପୂଜା ସ୍ଥଳରେ ନାମ ଘୋଷଣା କରେ।
ସଂଜର୍ଭୁରାଣସ୍ତରୁଭିଃ ସୁତେଗୃଭଂ ଵଯାକିନଂ ଚିତ୍ତଗର୍ଭାସୁ ସୁସ୍ଵରୁଃ । ଧାରଵାକେଷ୍ଵୃଜୁଗାଥ ଶୋଭସେ ଵର୍ଧସ୍ଵ ପତ୍ନୀରଭି ଜୀଵୋ ଅଧ୍ଵରେ
ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ଗଛମାନେ ସହିତ, ଭଲ ଜନ୍ମ ଥିବା, ସନ୍ତାନର ଗର୍ଭ, ଜ୍ଞାନୀ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ସହିତ। ପ୍ରବାହମାନ ଜଳରେ, ସିଧା ଗୀତରେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ। ବଢ଼, ଏବଂ ତୁମ ପତ୍ନୀମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଜୀବନ୍ତୁ।
ଯାଦୃଗେଵ ଦଦୃଶେ ତାଦୃଗୁଚ୍ଯତେ ସଂ ଛାଯଯା ଦଧିରେ ସିଧ୍ରଯାପ୍ସ୍ଵା । ମହୀମସ୍ମଭ୍ଯମୁରୁଷାମୁରୁ ଜ୍ରଯୋ ବୃହତ୍ସୁଵୀରମନପଚ୍ଯୁତଂ ସହଃ
ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି କୁହାଯାଏ; ଛାୟା ସହିତ ଏହା ତୀବ୍ର ଜଳରେ ରଖାଯାଏ। ଆମକୁ ବିଶାଳ, ପ୍ରଚୁର ଶକ୍ତି, ଅଧିକ ବୀରତା, କେବେ ଅସଫଳ ନ ହେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଵେତ୍ଯଗ୍ରୁର୍ଜନିଵାନ୍ଵା ଅତି ସ୍ପୃଧଃ ସମର୍ଯତା ମନସା ସୂର୍ଯଃ କଵିଃ । ଘ୍ରଂସଂ ରକ୍ଷନ୍ତଂ ପରି ଵିଶ୍ଵତୋ ଗଯମସ୍ମାକଂ ଶର୍ମ ଵନଵତ୍ସ୍ଵାଵସୁଃ
ସେ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଉତ୍ତମ ମନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଋଷି। ଘରକୁ ରକ୍ଷା କରି, ସମସ୍ତକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଭଲ ଧନ ଥିବା।
ଜ୍ଯାଯାଂସମସ୍ଯ ଯତୁନସ୍ଯ କେତୁନ ଋଷିସ୍ଵରଂ ଚରତି ଯାସୁ ନାମ ତେ । ଯାଦୃଶ୍ମିନ୍ଧାଯି ତମପସ୍ଯଯା ଵିଦଦ୍ଯ ଉ ସ୍ଵଯଂ ଵହତେ ସୋ ଅରଂ କରତ୍
ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ସହିତ ବଡ଼, ଋଷି, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ନାମ ନେଇ ଚଳାଯାଉଛନ୍ତି। ଯେପରି ରଖାଯାଏ, ସେପରି ଅନ୍ଧକାରରେ ଦେଖାଯାଏ; ସେ ନିଜେ ବହନ କରନ୍ତି, ଭଲ କରନ୍ତୁ।
ସମୁଦ୍ରମାସାମଵ ତସ୍ଥେ ଅଗ୍ରିମା ନ ରିଷ୍ଯତି ସଵନଂ ଯସ୍ମିନ୍ନାଯତା । ଅତ୍ରା ନ ହାର୍ଦି କ୍ରଵଣସ୍ଯ ରେଜତେ ଯତ୍ରା ମତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ପୂତବନ୍ଧନୀ
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ପ୍ରଥମ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ପଥ ମିଶିଥାଏ, ସେଠି ଉପାହାରରେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ଆମ ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା କମ୍ପିଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବନ୍ଧା ଚିନ୍ତା ମିଳେ।
ସ ହି କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ମନସସ୍ଯ ଚିତ୍ତିଭିରେଵାଵଦସ୍ଯ ଯଜତସ୍ଯ ସଧ୍ରେଃ । ଅଵତ୍ସାରସ୍ଯ ସ୍ପୃଣଵାମ ରଣ୍ଵଭିଃ ଶଵିଷ୍ଠଂ ଵାଜଂ ଵିଦୁଷା ଚିଦର୍ଧ୍ଯମ୍
ସେ ଶକ୍ତି ଓ ମନର ଶକ୍ତିରେ, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କଥା କହନ୍ତି, ସହଚର। ବଛାର ଗୀତରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଫଳ, ବଡ଼ ଧନ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା।
ଶ୍ଯେନ ଆସାମଦିତିଃ କକ୍ଷ୍ଯୋ ମଦୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଯଜତସ୍ଯ ମାଯିନଃ । ସମନ୍ଯମନ୍ଯମର୍ଥଯନ୍ତ୍ଯେତଵେ ଵିଦୁର୍ଵିଷାଣଂ ପରିପାନମନ୍ତି ତେ
ଶ୍ୟେନ, ମାଆ, ଆନନ୍ଦ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ପୂଜ୍ୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେମାନେ ଶିଙ୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ପ୍ରବାହମାନ ପାନୀୟ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ସଦାପୃଣୋ ଯଜତୋ ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵଧୀଦ୍ବାହୁଵୃକ୍ତଃ ଶ୍ରୁତଵିତ୍ତର୍ଯୋ ଵଃ ସଚା । ଉଭା ସ ଵରା ପ୍ରତ୍ଯେତି ଭାତି ଚ ଯଦୀଂ ଗଣଂ ଭଜତେ ସୁପ୍ରଯାଵଭିଃ
ସଦା ଦାନଶୀଳ, ପୂଜାକାରୀ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି, ବହୁମାନ୍ୟ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତୁମେ ସହ। ଦୁଇଟି ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆସି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ସହ ଦଳକୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି।
ସୁତମ୍ଭରୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ସତ୍ପତିର୍ଵିଶ୍ଵାସାମୂଧଃ ସ ଧିଯାମୁଦଞ୍ଚନଃ । ଭରଦ୍ଧେନୂ ରସଵଚ୍ଛିଶ୍ରିଯେ ପଯୋଽନୁବ୍ରୁଵାଣୋ ଅଧ୍ଯେତି ନ ସ୍ଵପନ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମାନଙ୍କୁ ଭରସା ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟର ମାଳିକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ, ଚିନ୍ତା ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିବା ଜଣେ — ସେ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ପରି, ପୋଷକ ରସ ଭରି ଦେଇଥାଏ, ଶ୍ଲୋକ ପଠି ଆଗକୁ ବଢ଼େ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଶୁଅନାହିଁ।
ଯୋ ଜାଗାର ତମୃଚଃ କାମଯନ୍ତେ ଯୋ ଜାଗାର ତମୁ ସାମାନି ଯନ୍ତି । ଯୋ ଜାଗାର ତମଯଂ ସୋମ ଆହ ତଵାହମସ୍ମି ସଖ୍ଯେ ନ୍ଯୋକାଃ
ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ଗୀତଗୁଡିକ ଯାଆନ୍ତି; ଯେ ଜାଗି ରହିଛି, ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହେ — 'ମୁଁ ତୁମର ସଖା, ତୁମ ସହିତ ରହୁଛି।'