ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵୋ ମଘୋନାଂ ରାଜାନଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରମୁପ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ ପୂର୍ଵୀଭିର୍ଜୁଜୁଷେ ଗିରଃ
ଉଦାରମନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକଙ୍କ ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ପୁରୁଣା ଗୀତଗୁଡିକ ଅନେକ ଶବ୍ଦ ଦେଇ ସେଉଁଠି ସେବା କରିଛି।
ଅସ୍ମା ଇତ୍କାଵ୍ଯଂ ଵଚ ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସ୍ଯମ୍ । ତସ୍ମା ଉ ବ୍ରହ୍ମଵାହସେ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତ୍ଯତ୍ରଯୋ ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତ୍ଯତ୍ରଯଃ
ତାଙ୍କୁ ଏହି କବିତା ଶବ୍ଦ, ଏହି ଶ୍ଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗାଇବା ଯୋଗ୍ୟ; ତେଣୁ ପୂଜା ଧାରଣ କରିଥିବା, ତିନିଟି ଗୀତ ବଢ଼ିଯାଉଛି, ତିନିଟି ଗୀତ ଚମକିଯାଉଛି।
ଆ ଯାହ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ସୋମପତେ ପିବ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ପାଥର ସହ ଆସ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଅ, ସୋମର ମାଲିକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଵୃଷା ଗ୍ରାଵା ଵୃଷା ମଦୋ ଵୃଷା ସୋମୋ ଅଯଂ ସୁତଃ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ପାଥର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଵୃଷା ତ୍ଵା ଵୃଷଣଂ ହୁଵେ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଡାକୁଛି, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଋଜୀଷୀ ଵଜ୍ରୀ ଵୃଷଭସ୍ତୁରାଷାଟ୍ ଛୁଷ୍ମୀ ରାଜା ଵୃତ୍ରହା ସୋମପାଵା । ଯୁକ୍ତ୍ଵା ହରିଭ୍ଯାମୁପ ଯାସଦର୍ଵାଙ୍ମାଧ୍ଯଂଦିନେ ସଵନେ ମତ୍ସଦିନ୍ଦ୍ରଃ
ତ୍ୱରିତ, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ସୋମ ପିଇଥିବା; ଦୁଇଟି ହରି ଯୋଗାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନରେ ଆସ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯତ୍ତ୍ଵା ସୂର୍ଯ ସ୍ଵର୍ଭାନୁସ୍ତମସାଵିଧ୍ଯଦାସୁରଃ । ଅକ୍ଷେତ୍ରଵିଦ୍ଯଥା ମୁଗ୍ଧୋ ଭୁଵନାନ୍ଯଦୀଧଯୁଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ନାମକ ଦାନବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଭଳି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରିଦେଲେ।
ସ୍ଵର୍ଭାନୋରଧ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ମାଯା ଅଵୋ ଦିଵୋ ଵର୍ତମାନା ଅଵାହନ୍ । ଗୂଳ୍ହଂ ସୂର୍ଯଂ ତମସାପଵ୍ରତେନ ତୁରୀଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଣାଵିନ୍ଦଦତ୍ରିଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ମାୟା ଆକାଶରୁ ତଳକୁ ଆସିଲା, ଏଇ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅତ୍ରି ଚତୁର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ମା ମାମିମଂ ତଵ ସନ୍ତମତ୍ର ଇରସ୍ଯା ଦ୍ରୁଗ୍ଧୋ ଭିଯସା ନି ଗାରୀତ୍ । ତ୍ଵଂ ମିତ୍ରୋ ଅସି ସତ୍ଯରାଧାସ୍ତୌ ମେହାଵତଂ ଵରୁଣଶ୍ଚ ରାଜା
ମୋ ପ୍ରତି ତୁମର କ୍ରୋଧ ଏଠାରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଭୟ କିମ୍ବା ରୋଷରୁ ମୋତେ ଦୂରେଇ ଦେଉନାହାଁତୁ। ଆପଣେ ମିତ୍ର, ଯିଏ ସତ୍ୟ ଦେଉଥିବା, ଏବଂ ଭାରୁଣ, ରାଜା, ଆମକୁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାଵ୍ଣୋ ବ୍ରହ୍ମା ଯୁଯୁଜାନଃ ସପର୍ଯନ୍କୀରିଣା ଦେଵାନ୍ନମସୋପଶିକ୍ଷନ୍ । ଅତ୍ରିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦିଵି ଚକ୍ଷୁରାଧାତ୍ସ୍ଵର୍ଭାନୋରପ ମାଯା ଅଘୁକ୍ଷତ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ପାଥର ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଅତ୍ରି ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପୁନଃ ଦେଲେ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ମାୟାକୁ ଦୂର କଲେ।
ଯଂ ଵୈ ସୂର୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଭାନୁସ୍ତମସାଵିଧ୍ଯଦାସୁରଃ । ଅତ୍ରଯସ୍ତମନ୍ଵଵିନ୍ଦନ୍ନହ୍ଯନ୍ଯେ ଅଶକ୍ନୁଵନ୍
ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଦାନବ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଦେଲେ, ସେଇ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତ୍ରି ଖୋଜି ପାଇଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କାମ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କୋ ନୁ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଯନ୍ଦିଵୋ ଵା ମହଃ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ଵା ଦେ । ଋତସ୍ଯ ଵା ସଦସି ତ୍ରାସୀଥାଂ ନୋ ଯଜ୍ଞାଯତେ ଵା ପଶୁଷୋ ନ ଵାଜାନ୍
ମିତ୍ର ଓ ଭାରୁଣ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କିଏ ରକ୍ଷା କରିବେ? ଦିଗ୍ଗଜ ଆକାଶରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିରୁ, କିମ୍ବା ନ୍ୟାୟର ଆସନରୁ? ଆପଣମାନେ ଗାଁ ବା ଘୋଡ଼ା ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତେ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଅର୍ଯମାଯୁରିନ୍ଦ୍ର ଋଭୁକ୍ଷା ମରୁତୋ ଜୁଷନ୍ତ । ନମୋଭିର୍ଵା ଯେ ଦଧତେ ସୁଵୃକ୍ତିଂ ସ୍ତୋମଂ ରୁଦ୍ରାଯ ମୀଳ୍ହୁଷେ ସଜୋଷାଃ
ମିତ୍ର, ଭାରୁଣ, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରିଭୁ, ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ଯେଷ୍ଠାଶ୍ଵିନା ହୁଵଧ୍ଯୈ ଵାତସ୍ଯ ପତ୍ମନ୍ରଥ୍ଯସ୍ଯ ପୁଷ୍ଟୌ । ଉତ ଵା ଦିଵୋ ଅସୁରାଯ ମନ୍ମ ପ୍ରାନ୍ଧାଂସୀଵ ଯଜ୍ଯଵେ ଭରଧ୍ଵମ୍
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ରଥ ଓ ପବନର ପୋଷଣରେ, ଏବଂ ଦିବସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ।
ପ୍ର ସକ୍ଷଣୋ ଦିଵ୍ଯଃ କଣ୍ଵହୋତା ତ୍ରିତୋ ଦିଵଃ ସଜୋଷା ଵାତୋ ଅଗ୍ନିଃ । ପୂଷା ଭଗଃ ପ୍ରଭୃଥେ ଵିଶ୍ଵଭୋଜା ଆଜିଂ ନ ଜଗ୍ମୁରାଶ୍ଵଶ୍ଵତମାଃ
ଦିବ୍ୟ କଣ୍ବ ପୁରୋହିତ, ତୃତିୟ, ପବନ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଏକାତ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି। ପୂଷା ଓ ଭଗ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ଶୀଘ୍ର ଆସିଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୋ ରଯିଂ ଯୁକ୍ତାଶ୍ଵଂ ଭରଧ୍ଵଂ ରାଯ ଏଷେଽଵସେ ଦଧୀତ ଧୀଃ । ସୁଶେଵ ଏଵୈରୌଶିଜସ୍ଯ ହୋତା ଯେ ଵ ଏଵା ମରୁତସ୍ତୁରାଣାମ୍
ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ। ଧନ ପାଇଁ ମନ ଉଦ୍ୟମ କରୁ। ଉଶିଜଙ୍କ ଶୁଭ ହୋତା ଏବଂ ତୁମେ, ମାରୁତମାନେ, ସଦା ସାଥିରେ ଅଛ।
ପ୍ର ଵୋ ଵାଯୁଂ ରଥଯୁଜଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ର ଦେଵଂ ଵିପ୍ରଂ ପନିତାରମର୍କୈଃ । ଇଷୁଧ୍ଯଵ ଋତସାପଃ ପୁରଂଧୀର୍ଵସ୍ଵୀର୍ନୋ ଅତ୍ର ପତ୍ନୀରା ଧିଯେ ଧୁଃ
ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ରଥ ଯୁକ୍ତ ପବନଦେବଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତୁ। ଦେବତାଙ୍କୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦାତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ। ନ୍ୟାୟପଥୀ, ଦାନଶୀଳ ଗୃହଣୀମାନେ ଏଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି ମନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ଉପ ଵ ଏଷେ ଵନ୍ଦ୍ଯେଭିଃ ଶୂଷୈଃ ପ୍ର ଯହ୍ଵୀ ଦିଵଶ୍ଚିତଯଦ୍ଭିରର୍କୈଃ । ଉଷାସାନକ୍ତା ଵିଦୁଷୀଵ ଵିଶ୍ଵମା ହା ଵହତୋ ମର୍ତ୍ଯାଯ ଯଜ୍ଞମ୍
ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସହ ଆସୁଛି, ଯେଉଁ ଗୀତ ନବୀନ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ କରେ। ଉଷା ଓ ରାତି, ସବୁ କିଛି ଜାଣି, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଆଣନ୍ତି।
ଅଭି ଵୋ ଅର୍ଚେ ପୋଷ୍ଯାଵତୋ ନୄନ୍ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତିଂ ତ୍ଵଷ୍ଟାରଂ ରରାଣଃ । ଧନ୍ଯା ସଜୋଷା ଧିଷଣା ନମୋଭିର୍ଵନସ୍ପତୀଁରୋଷଧୀ ରାଯ ଏଷେ
ମୁଁ ଆପଣମାନେ, ପୋଷକ, ନରପତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉଛି। ଧନ୍ୟ ଧିଷଣା, ଗଛ ଓ ଔଷଧି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଧନ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ତୁଜେ ନସ୍ତନେ ପର୍ଵତାଃ ସନ୍ତୁ ସ୍ଵୈତଵୋ ଯେ ଵସଵୋ ନ ଵୀରାଃ । ପନିତ ଆପ୍ତ୍ଯୋ ଯଜତଃ ସଦା ନୋ ଵର୍ଧାନ୍ନଃ ଶଂସଂ ନର୍ଯୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ
ପାହାଡ଼ମାନେ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେଉନ୍ତୁ, ବସୁମାନେ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର। ଦାତା, ଆପ୍ତ୍ୟ, ପୂଜ୍ୟମାନେ ସଦା ଆମର ପ୍ରଶଂସା ବଢ଼ାନ୍ତୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵୃଷ୍ଣୋ ଅସ୍ତୋଷି ଭୂମ୍ଯସ୍ଯ ଗର୍ଭଂ ତ୍ରିତୋ ନପାତମପାଂ ସୁଵୃକ୍ତି । ଗୃଣୀତେ ଅଗ୍ନିରେତରୀ ନ ଶୂଷୈଃ ଶୋଚିଷ୍କେଶୋ ନି ରିଣାତି ଵନା
ଓ ପ୍ରବଳ, ଆପଣେ ପୃଥିବୀର ମୂଳକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି। ତୃତିୟ, ଜଳର ସନ୍ତାନ, ବହୁ ଉପହାର ଆଣନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ କେଶରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚିରିଦେଉଛନ୍ତି।
କଥା ମହେ ରୁଦ୍ରିଯାଯ ବ୍ରଵାମ କଦ୍ରାଯେ ଚିକିତୁଷେ ଭଗାଯ । ଆପ ଓଷଧୀରୁତ ନୋଽଵନ୍ତୁ ଦ୍ଯୌର୍ଵନା ଗିରଯୋ ଵୃକ୍ଷକେଶାଃ
କିପରି ଆମେ ମହା ରୁଦ୍ର, କଦ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ, ଭଗଙ୍କୁ କଥାହେବୁ? ଜଳ ଓ ଔଷଧି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆକାଶ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପତ୍ରମୟ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ।
ଶୃଣୋତୁ ନ ଊର୍ଜାଂ ପତିର୍ଗିରଃ ସ ନଭସ୍ତରୀଯାଁ ଇଷିରଃ ପରିଜ୍ମା । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵାପଃ ପୁରୋ ନ ଶୁଭ୍ରାଃ ପରି ସ୍ରୁଚୋ ବବୃହାଣସ୍ଯାଦ୍ରେଃ
ପୋଷଣର ଠାକୁର, ପାହାଡ଼, ଶୀଘ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଜଳ, କିଳ୍ଲା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ପ୍ରବଳ ପାହାଡ଼କୁ ଘେରି ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଵିଦା ଚିନ୍ନୁ ମହାନ୍ତୋ ଯେ ଵ ଏଵା ବ୍ରଵାମ ଦସ୍ମା ଵାର୍ଯଂ ଦଧାନାଃ । ଵଯଶ୍ଚନ ସୁଭ୍ଵ ଆଵ ଯନ୍ତି କ୍ଷୁଭା ମର୍ତମନୁଯତଂ ଵଧସ୍ନୈଃ
ଯେମାନେ ବଡ଼ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ଆମେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣନ୍ତି। ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଭୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଆ ଦୈଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵାନି ଜନ୍ମାପଶ୍ଚାଚ୍ଛା ସୁମଖାଯ ଵୋଚମ୍ । ଵର୍ଧନ୍ତାଂ ଦ୍ଯାଵୋ ଗିରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଗ୍ରା ଉଦା ଵର୍ଧନ୍ତାମଭିଷାତା ଅର୍ଣାଃ
ଏବେ ମୁଁ ସୁମଖଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଓ ପୃଥିବୀର ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ କହିବି। ଆକାଶ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାହାଡ଼ମାନେ ବଢ଼ୁନ୍ତୁ, ବିଶାଳ ନଦୀମାନେ ସମସ୍ତ ବାଧା ଅଟଳାଇ ଉତ୍ସାହରେ ବହୁନ୍ତୁ।
ପଦେପଦେ ମେ ଜରିମା ନି ଧାଯି ଵରୂତ୍ରୀ ଵା ଶକ୍ରା ଯା ପାଯୁଭିଶ୍ଚ । ସିଷକ୍ତୁ ମାତା ମହୀ ରସା ନଃ ସ୍ମତ୍ସୂରିଭିରୃଜୁହସ୍ତ ଋଜୁଵନିଃ
ମୋ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂରେଇ ଯାଉ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁରକ୍ଷିତା ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ମହାମାତା ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ସିଧା ହାତ ଓ ସିଧା ପଥରେ ଆମ ସୁଜନମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ।
କଥା ଦାଶେମ ନମସା ସୁଦାନୂନେଵଯା ମରୁତୋ ଅଚ୍ଛୋକ୍ତୌ ପ୍ରଶ୍ରଵସୋ ମରୁତୋ ଅଚ୍ଛୋକ୍ତୌ । ମା ନୋଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ରିଷେ ଧାଦସ୍ମାକଂ ଭୂଦୁପମାତିଵନିଃ
କିପରି ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେବା କରିପାରିବୁ? ଆମେ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଖ୍ୟାତି ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା। ଅହିରବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ, ଆମର ରକ୍ଷକ ସଦା ନିକଟରେ ରହୁନ୍ତୁ।
ଇତି ଚିନ୍ନୁ ପ୍ରଜାଯୈ ପଶୁମତ୍ଯୈ ଦେଵାସୋ ଵନତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵ ଆ ଦେଵାସୋ ଵନତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵଃ । ଅତ୍ରା ଶିଵାଂ ତନ୍ଵୋ ଧାସିମସ୍ଯା ଜରାଂ ଚିନ୍ମେ ନିରୃତିର୍ଜଗ୍ରସୀତ
ଏଭଳି, ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ମଣିଷମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ହଁ, ଦେବମାନେ ମଣିଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ। ଏଠାରେ ଆମେ ଆମ ଦେହରେ ଶୁଭତା ବିସ୍ତାର କରିବା, ଏବଂ ଯଦି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆସିଥାଏ ମଧ୍ୟ, ନିରୃତି ତାହାକୁ ନଶ୍ଟ କରୁନ୍ତୁ।
ତାଂ ଵୋ ଦେଵାଃ ସୁମତିମୂର୍ଜଯନ୍ତୀମିଷମଶ୍ଯାମ ଵସଵଃ ଶସା ଗୋଃ । ସା ନଃ ସୁଦାନୁର୍ମୃଳଯନ୍ତୀ ଦେଵୀ ପ୍ରତି ଦ୍ରଵନ୍ତୀ ସୁଵିତାଯ ଗମ୍ଯାଃ
ହେ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ଦୟାମୟ ଅନୁଗ୍ରହ ଯାହା ଶକ୍ତି ଦିଏ, ସେହି ଆମ ପାଖରେ ଆସୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ଗାଈର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମେ ପାଉ। ଦୟାଳୁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଦେବୀ, ଦାନଶୀଳ ଥିବା, ଆମ ପାଖକୁ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଭି ନ ଇଳା ଯୂଥସ୍ଯ ମାତା ସ୍ମନ୍ନଦୀଭିରୁର୍ଵଶୀ ଵା ଗୃଣାତୁ । ଉର୍ଵଶୀ ଵା ବୃହଦ୍ଦିଵା ଗୃଣାନାଭ୍ଯୂର୍ଣ୍ଵାନା ପ୍ରଭୃଥସ୍ଯାଯୋଃ
ଏଇଳା, ଝୁଣ୍ଡର ମାଆ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆମ ନଦୀମାନେ କିମ୍ବା ଉର୍ବଶୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁନ୍ତୁ। ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଉର୍ବଶୀ ଓ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧି ଥିବାମାନେ, ଉପହାରର ଫଳ ଆଣନ୍ତୁ।