ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରେହି ନୋ ରଥମଵା ପୁରଂଧ୍ଯା । ଵଯଂ ଶଵିଷ୍ଠ ଵାର୍ଯଂ ଦିଵି ଶ୍ରଵୋ ଦଧୀମହି ଦିଵି ସ୍ତୋମଂ ମନାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପୁରନ୍ଧି। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ, ଦିବ୍ୟ ମହିମା ଲାଗି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ସ ଆ ଗମଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋ ଵସୂନାଂ ଚିକେତଦ୍ଦାତୁଂ ଦାମନୋ ରଯୀଣାମ୍ । ଧନ୍ଵଚରୋ ନ ଵଂସଗସ୍ତୃଷାଣଶ୍ଚକମାନଃ ପିବତୁ ଦୁଗ୍ଧମଂଶୁମ୍
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯିଏ ଧନର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝନ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ମରୁଭୂମିରେ ତିଆରି ଲୋକ ପରି ମଧୁର ଦବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ତରସି ରହନ୍ତି।
ଆ ତେ ହନୂ ହରିଵଃ ଶୂର ଶିପ୍ରେ ରୁହତ୍ସୋମୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠେ । ଅନୁ ତ୍ଵା ରାଜନ୍ନର୍ଵତୋ ନ ହିନ୍ଵନ୍ଗୀର୍ଭିର୍ମଦେମ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ
ହେ ଶୂର, ହେ ହରିବ, ତୁମ ଦୁଇ ଗାଲାରେ ସୋମ ଉଠୁଅ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ପରି। ରାଜା, ତୁମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବାମାନେ ପରି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା।
ଚକ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ତଂ ପୁରୁହୂତ ଵେପତେ ମନୋ ଭିଯା ମେ ଅମତେରିଦଦ୍ରିଵଃ । ରଥାଦଧି ତ୍ଵା ଜରିତା ସଦାଵୃଧ କୁଵିନ୍ନୁ ସ୍ତୋଷନ୍ମଘଵନ୍ପୁରୂଵସୁଃ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ରଥଚକ୍ର ପରି ମୋର ମନ ତୁମ ଶକ୍ତି ଭାବି ଭୟରେ କମ୍ପିଉଛି, ହେ ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା। ଗାୟକ ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ରଥରେ ବସାଏ; ଦାନଶୀଳ, ଧନବାନ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ।
ଏଷ ଗ୍ରାଵେଵ ଜରିତା ତ ଇନ୍ଦ୍ରେଯର୍ତି ଵାଚଂ ବୃହଦାଶୁଷାଣଃ । ପ୍ର ସଵ୍ଯେନ ମଘଵନ୍ଯଂସି ରାଯଃ ପ୍ର ଦକ୍ଷିଣିଦ୍ଧରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ
ଏହି ଗାୟକ, ପାହାଡ଼ ପାଥର ପରି, ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ଉଠାଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ଦାନଶୀଳ, ବାମ ହାତରେ ଉପହାର ଦିଅ; ଡାହାଣ ହାତରେ, ହେ ହରିବ, କିଛି ରଖିନଥିଅ।
ଵୃଷା ତ୍ଵା ଵୃଷଣଂ ଵର୍ଧତୁ ଦ୍ଯୌର୍ଵୃଷା ଵୃଷଭ୍ଯାଂ ଵହସେ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ସ ନୋ ଵୃଷା ଵୃଷରଥଃ ସୁଶିପ୍ର ଵୃଷକ୍ରତୋ ଵୃଷା ଵଜ୍ରିନ୍ଭରେ ଧାଃ
ଆକାଶ ତୁମେ ବଳିଆ ହେଉ, ବଳିଆମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଆ; ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ତୁମେ ଚଳା। ଏଭଳି, ବଳିଆ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥର ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ତମ ଗାଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ଯୋ ରୋହିତୌ ଵାଜିନୌ ଵାଜିନୀଵାନ୍ତ୍ରିଭିଃ ଶତୈଃ ସଚମାନାଵଦିଷ୍ଟ । ଯୂନେ ସମସ୍ମୈ କ୍ଷିତଯୋ ନମନ୍ତାଂ ଶ୍ରୁତରଥାଯ ମରୁତୋ ଦୁଵୋଯା
ଯିଏ ତିନି ଶତ ସାଥି ସହିତ, ଦୁଇ ଲାଲ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼େ—ଯୁବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାନ୍ତୁ; ରଥରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକଠି ହେଉନ୍ତୁ।
ସଂ ଭାନୁନା ଯତତେ ସୂର୍ଯସ୍ଯାଜୁହ୍ଵାନୋ ଘୃତପୃଷ୍ଠଃ ସ୍ଵଞ୍ଚାଃ । ତସ୍ମା ଅମୃଧ୍ରା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛାନ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନଵାମେତ୍ଯାହ
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଘୃତ ଲଗାଇ, ଶରୀର ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଉଷା ଆଲୋକିତ ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଆମେ ସୋମ ଚାପିବା, ସେ ଏହିପରି କହନ୍ତି।
ସମିଦ୍ଧାଗ୍ନିର୍ଵନଵତ୍ସ୍ତୀର୍ଣବର୍ହିର୍ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵା ସୁତସୋମୋ ଜରାତେ । ଗ୍ରାଵାଣୋ ଯସ୍ଯେଷିରଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯଯଦଧ୍ଵର୍ଯୁର୍ହଵିଷାଵ ସିନ୍ଧୁମ୍
ଜଳାଇ ଦିଆ ଅଗ୍ନି ମନମୋହା, ପବିତ୍ର ଦର୍ବା ଶୋଇ ଦିଆଯାଇଛି, ପାଥର ତିଆରି ହୋଇଛି, ଏବଂ ସୋମ ଚାପି ଦିଆଯାଇଛି; ପାଥରଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଥାନ୍ତି, ପୂଜାରୀ ଉପହାର ନେଇ ନଦୀ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଵଧୂରିଯଂ ପତିମିଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯେତି ଯ ଈଂ ଵହାତେ ମହିଷୀମିଷିରାମ୍ । ଆସ୍ଯ ଶ୍ରଵସ୍ଯାଦ୍ରଥ ଆ ଚ ଘୋଷାତ୍ପୁରୂ ସହସ୍ରା ପରି ଵର୍ତଯାତେ
ଅନ୍ତୁ ଅନ୍ତୁ ପତିକୁ ଚାହିଁ କୁହୁଡ଼ି ଆସୁଛି, ରାଣୀ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ରଥର ଶବ୍ଦରୁ ଅନେକ ହଜାର ଲୋକ ଗାନ୍ତି ଘୂରି ଯାଉଛନ୍ତି।
ନ ସ ରାଜା ଵ୍ଯଥତେ ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ତୀଵ୍ରଂ ସୋମଂ ପିବତି ଗୋସଖାଯମ୍ । ଆ ସତ୍ଵନୈରଜତି ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରଂ କ୍ଷେତି କ୍ଷିତୀଃ ସୁଭଗୋ ନାମ ପୁଷ୍ଯନ୍
ଯେ ରାଜାଙ୍କ ଭିତରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାନଙ୍କ ସହାୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ପିଇଥାନ୍ତି, ସେ କେବେ ଭୟଭିତ ହୁଅନାହିଁ; ସେ ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କ ସହ ଆଗେ ବଢ଼ିଥାନ୍ତି, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି, ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସନ କରିଥାନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ ନାମ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ପୁଷ୍ଯାତ୍କ୍ଷେମେ ଅଭି ଯୋଗେ ଭଵାତ୍ଯୁଭେ ଵୃତୌ ସଂଯତୀ ସଂ ଜଯାତି । ପ୍ରିଯଃ ସୂର୍ଯେ ପ୍ରିଯୋ ଅଗ୍ନା ଭଵାତି ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତସୋମୋ ଦଦାଶତ୍
ସେ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ନତି ପାଉଥାନ୍ତି, ଦୁଇ ଦିଗରେ ଜିତିଥାନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉରୋଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଧସୋ ଵିଭ୍ଵୀ ରାତିଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଅଧା ନୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ ଦ୍ଯୁମ୍ନା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମଂହଯ
ବିଶାଳ ମୁଁହ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଉପହାର ଦେଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମହିମା, ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଓ ବଡ଼ାଇ ଦିଅ।
ଯଦୀମିନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯମିଷଂ ଶଵିଷ୍ଠ ଦଧିଷେ । ପପ୍ରଥେ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମଂ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କୀର୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୀର୍ଘକାଳ ଶୁଣାଯାଇଥିବା, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଅଜୟ କୀର୍ତି ଦୂର ଯାଇଛି।
ଶୁଷ୍ମାସୋ ଯେ ତେ ଅଦ୍ରିଵୋ ମେହନା କେତସାପଃ । ଉଭା ଦେଵାଵଭିଷ୍ଟଯେ ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚ ରାଜଥଃ
ତୁମର ଶକ୍ତିଗୁଡିକ, ପାଥର ଧରିଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଦୁଇ ଦେବତା ଦିନ ଓ ଜମିନିରେ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତଵ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ନୃମ୍ଣମା ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ନୃମଣସ୍ଯସେ
ଏବେ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ତୁମେ ଯେଉଁ କୌଶଳ ରଖିଛ, ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅ, ଆମକୁ ବୀରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ନୂ ତ ଆଭିରଭିଷ୍ଟିଭିସ୍ତଵ ଶର୍ମଞ୍ଛତକ୍ରତୋ । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଯାମ ସୁଗୋପାଃ ଶୂର ସ୍ଯାମ ସୁଗୋପାଃ
ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହେଉ, ବୀର, ଆମେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହେଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ର ମେହନାସ୍ତି ତ୍ଵାଦାତମଦ୍ରିଵଃ । ରାଧସ୍ତନ୍ନୋ ଵିଦଦ୍ଵସ ଉଭଯାହସ୍ତ୍ଯା ଭର
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେ କୌଶଳ ଶକ୍ତି ଅଛି, ପାଥର ଧରିଥିବା, ତୁମେ ଦେଇଥିବା, ସେ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଯନ୍ମନ୍ଯସେ ଵରେଣ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ତଦା ଭର । ଵିଦ୍ଯାମ ତସ୍ଯ ତେ ଵଯମକୂପାରସ୍ଯ ଦାଵନେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବିଥାନ୍ତି, ସେ ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମର କୃପା ଜାଣିପାରିବା, ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଦିତ୍ସୁ ପ୍ରରାଧ୍ଯଂ ମନୋ ଅସ୍ତି ଶ୍ରୁତଂ ବୃହତ୍ । ତେନ ଦୃଳ୍ହା ଚିଦଦ୍ରିଵ ଆ ଵାଜଂ ଦର୍ଷି ସାତଯେ
ତୁମର ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ମନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବଡ଼, ପାଥର ଧରିଥିବା, ତାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବା, ଆମକୁ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଉପହାର ଦିଅ।
ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵୋ ମଘୋନାଂ ରାଜାନଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରମୁପ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ ପୂର୍ଵୀଭିର୍ଜୁଜୁଷେ ଗିରଃ
ଉଦାରମନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକଙ୍କ ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ପୁରୁଣା ଗୀତଗୁଡିକ ଅନେକ ଶବ୍ଦ ଦେଇ ସେଉଁଠି ସେବା କରିଛି।
ଅସ୍ମା ଇତ୍କାଵ୍ଯଂ ଵଚ ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସ୍ଯମ୍ । ତସ୍ମା ଉ ବ୍ରହ୍ମଵାହସେ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତ୍ଯତ୍ରଯୋ ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତ୍ଯତ୍ରଯଃ
ତାଙ୍କୁ ଏହି କବିତା ଶବ୍ଦ, ଏହି ଶ୍ଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗାଇବା ଯୋଗ୍ୟ; ତେଣୁ ପୂଜା ଧାରଣ କରିଥିବା, ତିନିଟି ଗୀତ ବଢ଼ିଯାଉଛି, ତିନିଟି ଗୀତ ଚମକିଯାଉଛି।
ଆ ଯାହ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ସୋମପତେ ପିବ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ପାଥର ସହ ଆସ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଅ, ସୋମର ମାଲିକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଵୃଷା ଗ୍ରାଵା ଵୃଷା ମଦୋ ଵୃଷା ସୋମୋ ଅଯଂ ସୁତଃ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ପାଥର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଵୃଷା ତ୍ଵା ଵୃଷଣଂ ହୁଵେ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷଭିର୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଡାକୁଛି, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା।
ଋଜୀଷୀ ଵଜ୍ରୀ ଵୃଷଭସ୍ତୁରାଷାଟ୍ ଛୁଷ୍ମୀ ରାଜା ଵୃତ୍ରହା ସୋମପାଵା । ଯୁକ୍ତ୍ଵା ହରିଭ୍ଯାମୁପ ଯାସଦର୍ଵାଙ୍ମାଧ୍ଯଂଦିନେ ସଵନେ ମତ୍ସଦିନ୍ଦ୍ରଃ
ତ୍ୱରିତ, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ସୋମ ପିଇଥିବା; ଦୁଇଟି ହରି ଯୋଗାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନରେ ଆସ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯତ୍ତ୍ଵା ସୂର୍ଯ ସ୍ଵର୍ଭାନୁସ୍ତମସାଵିଧ୍ଯଦାସୁରଃ । ଅକ୍ଷେତ୍ରଵିଦ୍ଯଥା ମୁଗ୍ଧୋ ଭୁଵନାନ୍ଯଦୀଧଯୁଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ନାମକ ଦାନବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଭଳି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରିଦେଲେ।
ସ୍ଵର୍ଭାନୋରଧ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ମାଯା ଅଵୋ ଦିଵୋ ଵର୍ତମାନା ଅଵାହନ୍ । ଗୂଳ୍ହଂ ସୂର୍ଯଂ ତମସାପଵ୍ରତେନ ତୁରୀଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଣାଵିନ୍ଦଦତ୍ରିଃ
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ମାୟା ଆକାଶରୁ ତଳକୁ ଆସିଲା, ଏଇ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅତ୍ରି ଚତୁର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ମା ମାମିମଂ ତଵ ସନ୍ତମତ୍ର ଇରସ୍ଯା ଦ୍ରୁଗ୍ଧୋ ଭିଯସା ନି ଗାରୀତ୍ । ତ୍ଵଂ ମିତ୍ରୋ ଅସି ସତ୍ଯରାଧାସ୍ତୌ ମେହାଵତଂ ଵରୁଣଶ୍ଚ ରାଜା
ମୋ ପ୍ରତି ତୁମର କ୍ରୋଧ ଏଠାରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଭୟ କିମ୍ବା ରୋଷରୁ ମୋତେ ଦୂରେଇ ଦେଉନାହାଁତୁ। ଆପଣେ ମିତ୍ର, ଯିଏ ସତ୍ୟ ଦେଉଥିବା, ଏବଂ ଭାରୁଣ, ରାଜା, ଆମକୁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାଵ୍ଣୋ ବ୍ରହ୍ମା ଯୁଯୁଜାନଃ ସପର୍ଯନ୍କୀରିଣା ଦେଵାନ୍ନମସୋପଶିକ୍ଷନ୍ । ଅତ୍ରିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦିଵି ଚକ୍ଷୁରାଧାତ୍ସ୍ଵର୍ଭାନୋରପ ମାଯା ଅଘୁକ୍ଷତ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ପାଥର ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଅତ୍ରି ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପୁନଃ ଦେଲେ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ମାୟାକୁ ଦୂର କଲେ।