ସମୀଂ ପଣେରଜତି ଭୋଜନଂ ମୁଷେ ଵି ଦାଶୁଷେ ଭଜତି ସୂନରଂ ଵସୁ । ଦୁର୍ଗେ ଚନ ଧ୍ରିଯତେ ଵିଶ୍ଵ ଆ ପୁରୁ ଜନୋ ଯୋ ଅସ୍ଯ ତଵିଷୀମଚୁକ୍ରୁଧତ୍
ସେ ଚୋରଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଚାଲି, ଅନ୍ୟଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଛିନିନେଇଥାଏ; ଯେ ପୂଜା କରେ, ଭଲ ଲୋକ, ସେଠିକୁ ଧନ ବଣ୍ଟିଦେଉଛି। ଯେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ରାଗିଦେଇଛି, ସେ ଲୋକ କେଉଁଠି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲାରେ ମଧ୍ୟ, କିଛି ରକ୍ଷା କରିପାରେନି—ସେ ସବୁକିଛି ହରାଇଦେଉଛି।
ସଂ ଯଜ୍ଜନୌ ସୁଧନୌ ଵିଶ୍ଵଶର୍ଧସାଵଵେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ମଘଵା ଗୋଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ । ଯୁଜଂ ହ୍ଯନ୍ଯମକୃତ ପ୍ରଵେପନ୍ଯୁଦୀଂ ଗଵ୍ଯଂ ସୃଜତେ ସତ୍ଵଭିର୍ଧୁନିଃ
ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଲୋକ—ଧନୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ସେ ଏକ ଯୁଗଳକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଝରଣା ଗାଈର ଦୁଧ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି।
ସହସ୍ରସାମାଗ୍ନିଵେଶିଂ ଗୃଣୀଷେ ଶତ୍ରିମଗ୍ନ ଉପମାଂ କେତୁମର୍ଯଃ । ତସ୍ମା ଆପଃ ସଂଯତଃ ପୀପଯନ୍ତ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷତ୍ରମମଵତ୍ତ୍ଵେଷମସ୍ତୁ
ତୁମେ ହଜାର ଗୀତରେ ଗୃହୀତ, ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା, ଶତ୍ରୁ, ମହାନ୍ ଚିହ୍ନ, ମର୍ଯ୍ୟାଦାର ସଂକେତ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ନିୟମିତ ଜଳ ଝରିପଡ଼େ; ସେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶାସନ ରହୁ।
ଯସ୍ତେ ସାଧିଷ୍ଠୋଽଵସ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଷ୍ଟମା ଭର । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ସସ୍ନିଂ ଵାଜେଷୁ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସବୁଠାରୁ ଉପକାରୀ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ। ଯାହା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଲୋକମାନେ ସହାୟ, ଏବଂ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦେଉଛି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଚତସ୍ରୋ ଯଚ୍ଛୂର ସନ୍ତି ତିସ୍ରଃ । ଯଦ୍ଵା ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାମଵସ୍ତତ୍ସୁ ନ ଆ ଭର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଖରେ ଚାରିଟି, କିମ୍ବା ତିନୋଟି, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ସାହାଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଖରେ ଆଣ।
ଆ ତେଽଵୋ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵୃଷନ୍ତମସ୍ଯ ହୂମହେ । ଵୃଷଜୂତିର୍ହି ଜଜ୍ଞିଷ ଆଭୂଭିରିନ୍ଦ୍ର ତୁର୍ଵଣିଃ
ଆମେ ତୁମ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଡାକୁଛୁ; କାରଣ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଳୀୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ଵୃଷା ହ୍ଯସି ରାଧସେ ଜଜ୍ଞିଷେ ଵୃଷ୍ଣି ତେ ଶଵଃ । ସ୍ଵକ୍ଷତ୍ରଂ ତେ ଧୃଷନ୍ମନଃ ସତ୍ରାହମିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯମ୍
ତୁମେ ଦେବାରେ ବଳୀୟ, ବଳିଆ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ତୁମର ଶକ୍ତି ବଳିଆ। ତୁମର ନିଜ ଶକ୍ତି, ଧୃଢ଼ ମନ, ଏହି ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁରୁଷତ୍ୱର ଚିହ୍ନ।
ତ୍ଵଂ ତମିନ୍ଦ୍ର ମର୍ତ୍ଯମମିତ୍ରଯନ୍ତମଦ୍ରିଵଃ । ସର୍ଵରଥା ଶତକ୍ରତୋ ନି ଯାହି ଶଵସସ୍ପତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଯେ ମଣିଷ ଶତ୍ରୁ ହେବାକୁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ଦମନ କର। ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଶତଶକ୍ତି ଥିବା, ସମସ୍ତ ରଥ ସହ ଆଗେ ବଢ଼।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ ଜନାସୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଉଗ୍ରଂ ପୂର୍ଵୀଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ହଵନ୍ତେ ଵାଜସାତଯେ
ତୁମେ ବୃତ୍ର ନାଶ କରୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଦର୍ବା ଛାଡ଼ି ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାଚୀନ, ଉଗ୍ର, ବିଜୟ ପାଇଁ ତୁମେ ପୂଜିତ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟରଂ ପୁରୋଯାଵାନମାଜିଷୁ । ସଯାଵାନଂ ଧନେଧନେ ଵାଜଯନ୍ତମଵା ରଥମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥକୁ ଅଜୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗେ ଯିବା ଭାବରେ କର। ଧନ ଓ ବିଜୟରେ ସଦା ଆମକୁ ଜିତାଇ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରେହି ନୋ ରଥମଵା ପୁରଂଧ୍ଯା । ଵଯଂ ଶଵିଷ୍ଠ ଵାର୍ଯଂ ଦିଵି ଶ୍ରଵୋ ଦଧୀମହି ଦିଵି ସ୍ତୋମଂ ମନାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପୁରନ୍ଧି। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ, ଦିବ୍ୟ ମହିମା ଲାଗି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ସ ଆ ଗମଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋ ଵସୂନାଂ ଚିକେତଦ୍ଦାତୁଂ ଦାମନୋ ରଯୀଣାମ୍ । ଧନ୍ଵଚରୋ ନ ଵଂସଗସ୍ତୃଷାଣଶ୍ଚକମାନଃ ପିବତୁ ଦୁଗ୍ଧମଂଶୁମ୍
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯିଏ ଧନର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝନ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ମରୁଭୂମିରେ ତିଆରି ଲୋକ ପରି ମଧୁର ଦବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ତରସି ରହନ୍ତି।
ଆ ତେ ହନୂ ହରିଵଃ ଶୂର ଶିପ୍ରେ ରୁହତ୍ସୋମୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠେ । ଅନୁ ତ୍ଵା ରାଜନ୍ନର୍ଵତୋ ନ ହିନ୍ଵନ୍ଗୀର୍ଭିର୍ମଦେମ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ
ହେ ଶୂର, ହେ ହରିବ, ତୁମ ଦୁଇ ଗାଲାରେ ସୋମ ଉଠୁଅ, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ପରି। ରାଜା, ତୁମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବାମାନେ ପରି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା।
ଚକ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ତଂ ପୁରୁହୂତ ଵେପତେ ମନୋ ଭିଯା ମେ ଅମତେରିଦଦ୍ରିଵଃ । ରଥାଦଧି ତ୍ଵା ଜରିତା ସଦାଵୃଧ କୁଵିନ୍ନୁ ସ୍ତୋଷନ୍ମଘଵନ୍ପୁରୂଵସୁଃ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ରଥଚକ୍ର ପରି ମୋର ମନ ତୁମ ଶକ୍ତି ଭାବି ଭୟରେ କମ୍ପିଉଛି, ହେ ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା। ଗାୟକ ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ରଥରେ ବସାଏ; ଦାନଶୀଳ, ଧନବାନ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ।
ଏଷ ଗ୍ରାଵେଵ ଜରିତା ତ ଇନ୍ଦ୍ରେଯର୍ତି ଵାଚଂ ବୃହଦାଶୁଷାଣଃ । ପ୍ର ସଵ୍ଯେନ ମଘଵନ୍ଯଂସି ରାଯଃ ପ୍ର ଦକ୍ଷିଣିଦ୍ଧରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ
ଏହି ଗାୟକ, ପାହାଡ଼ ପାଥର ପରି, ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ଉଠାଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ଦାନଶୀଳ, ବାମ ହାତରେ ଉପହାର ଦିଅ; ଡାହାଣ ହାତରେ, ହେ ହରିବ, କିଛି ରଖିନଥିଅ।
ଵୃଷା ତ୍ଵା ଵୃଷଣଂ ଵର୍ଧତୁ ଦ୍ଯୌର୍ଵୃଷା ଵୃଷଭ୍ଯାଂ ଵହସେ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ସ ନୋ ଵୃଷା ଵୃଷରଥଃ ସୁଶିପ୍ର ଵୃଷକ୍ରତୋ ଵୃଷା ଵଜ୍ରିନ୍ଭରେ ଧାଃ
ଆକାଶ ତୁମେ ବଳିଆ ହେଉ, ବଳିଆମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଆ; ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ତୁମେ ଚଳା। ଏଭଳି, ବଳିଆ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥର ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ତମ ଗାଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ଯୋ ରୋହିତୌ ଵାଜିନୌ ଵାଜିନୀଵାନ୍ତ୍ରିଭିଃ ଶତୈଃ ସଚମାନାଵଦିଷ୍ଟ । ଯୂନେ ସମସ୍ମୈ କ୍ଷିତଯୋ ନମନ୍ତାଂ ଶ୍ରୁତରଥାଯ ମରୁତୋ ଦୁଵୋଯା
ଯିଏ ତିନି ଶତ ସାଥି ସହିତ, ଦୁଇ ଲାଲ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼େ—ଯୁବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାନ୍ତୁ; ରଥରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକଠି ହେଉନ୍ତୁ।
ସଂ ଭାନୁନା ଯତତେ ସୂର୍ଯସ୍ଯାଜୁହ୍ଵାନୋ ଘୃତପୃଷ୍ଠଃ ସ୍ଵଞ୍ଚାଃ । ତସ୍ମା ଅମୃଧ୍ରା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛାନ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନଵାମେତ୍ଯାହ
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଘୃତ ଲଗାଇ, ଶରୀର ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଉଷା ଆଲୋକିତ ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଆମେ ସୋମ ଚାପିବା, ସେ ଏହିପରି କହନ୍ତି।
ସମିଦ୍ଧାଗ୍ନିର୍ଵନଵତ୍ସ୍ତୀର୍ଣବର୍ହିର୍ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵା ସୁତସୋମୋ ଜରାତେ । ଗ୍ରାଵାଣୋ ଯସ୍ଯେଷିରଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯଯଦଧ୍ଵର୍ଯୁର୍ହଵିଷାଵ ସିନ୍ଧୁମ୍
ଜଳାଇ ଦିଆ ଅଗ୍ନି ମନମୋହା, ପବିତ୍ର ଦର୍ବା ଶୋଇ ଦିଆଯାଇଛି, ପାଥର ତିଆରି ହୋଇଛି, ଏବଂ ସୋମ ଚାପି ଦିଆଯାଇଛି; ପାଥରଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଥାନ୍ତି, ପୂଜାରୀ ଉପହାର ନେଇ ନଦୀ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଵଧୂରିଯଂ ପତିମିଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯେତି ଯ ଈଂ ଵହାତେ ମହିଷୀମିଷିରାମ୍ । ଆସ୍ଯ ଶ୍ରଵସ୍ଯାଦ୍ରଥ ଆ ଚ ଘୋଷାତ୍ପୁରୂ ସହସ୍ରା ପରି ଵର୍ତଯାତେ
ଅନ୍ତୁ ଅନ୍ତୁ ପତିକୁ ଚାହିଁ କୁହୁଡ଼ି ଆସୁଛି, ରାଣୀ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ରଥର ଶବ୍ଦରୁ ଅନେକ ହଜାର ଲୋକ ଗାନ୍ତି ଘୂରି ଯାଉଛନ୍ତି।
ନ ସ ରାଜା ଵ୍ଯଥତେ ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ତୀଵ୍ରଂ ସୋମଂ ପିବତି ଗୋସଖାଯମ୍ । ଆ ସତ୍ଵନୈରଜତି ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରଂ କ୍ଷେତି କ୍ଷିତୀଃ ସୁଭଗୋ ନାମ ପୁଷ୍ଯନ୍
ଯେ ରାଜାଙ୍କ ଭିତରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାନଙ୍କ ସହାୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ପିଇଥାନ୍ତି, ସେ କେବେ ଭୟଭିତ ହୁଅନାହିଁ; ସେ ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କ ସହ ଆଗେ ବଢ଼ିଥାନ୍ତି, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି, ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସନ କରିଥାନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ ନାମ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ପୁଷ୍ଯାତ୍କ୍ଷେମେ ଅଭି ଯୋଗେ ଭଵାତ୍ଯୁଭେ ଵୃତୌ ସଂଯତୀ ସଂ ଜଯାତି । ପ୍ରିଯଃ ସୂର୍ଯେ ପ୍ରିଯୋ ଅଗ୍ନା ଭଵାତି ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତସୋମୋ ଦଦାଶତ୍
ସେ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ନତି ପାଉଥାନ୍ତି, ଦୁଇ ଦିଗରେ ଜିତିଥାନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉରୋଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଧସୋ ଵିଭ୍ଵୀ ରାତିଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଅଧା ନୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ ଦ୍ଯୁମ୍ନା ସୁକ୍ଷତ୍ର ମଂହଯ
ବିଶାଳ ମୁଁହ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଉପହାର ଦେଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମହିମା, ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଓ ବଡ଼ାଇ ଦିଅ।
ଯଦୀମିନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯମିଷଂ ଶଵିଷ୍ଠ ଦଧିଷେ । ପପ୍ରଥେ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମଂ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କୀର୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୀର୍ଘକାଳ ଶୁଣାଯାଇଥିବା, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଅଜୟ କୀର୍ତି ଦୂର ଯାଇଛି।
ଶୁଷ୍ମାସୋ ଯେ ତେ ଅଦ୍ରିଵୋ ମେହନା କେତସାପଃ । ଉଭା ଦେଵାଵଭିଷ୍ଟଯେ ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚ ରାଜଥଃ
ତୁମର ଶକ୍ତିଗୁଡିକ, ପାଥର ଧରିଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଦୁଇ ଦେବତା ଦିନ ଓ ଜମିନିରେ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତଵ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ନୃମ୍ଣମା ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ନୃମଣସ୍ଯସେ
ଏବେ, ବିପଦକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ତୁମେ ଯେଉଁ କୌଶଳ ରଖିଛ, ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅ, ଆମକୁ ବୀରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ନୂ ତ ଆଭିରଭିଷ୍ଟିଭିସ୍ତଵ ଶର୍ମଞ୍ଛତକ୍ରତୋ । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଯାମ ସୁଗୋପାଃ ଶୂର ସ୍ଯାମ ସୁଗୋପାଃ
ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହେଉ, ବୀର, ଆମେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହେଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ର ମେହନାସ୍ତି ତ୍ଵାଦାତମଦ୍ରିଵଃ । ରାଧସ୍ତନ୍ନୋ ଵିଦଦ୍ଵସ ଉଭଯାହସ୍ତ୍ଯା ଭର
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେ କୌଶଳ ଶକ୍ତି ଅଛି, ପାଥର ଧରିଥିବା, ତୁମେ ଦେଇଥିବା, ସେ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଯନ୍ମନ୍ଯସେ ଵରେଣ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ତଦା ଭର । ଵିଦ୍ଯାମ ତସ୍ଯ ତେ ଵଯମକୂପାରସ୍ଯ ଦାଵନେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବିଥାନ୍ତି, ସେ ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମର କୃପା ଜାଣିପାରିବା, ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଦିତ୍ସୁ ପ୍ରରାଧ୍ଯଂ ମନୋ ଅସ୍ତି ଶ୍ରୁତଂ ବୃହତ୍ । ତେନ ଦୃଳ୍ହା ଚିଦଦ୍ରିଵ ଆ ଵାଜଂ ଦର୍ଷି ସାତଯେ
ତୁମର ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ମନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବଡ଼, ପାଥର ଧରିଥିବା, ତାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବା, ଆମକୁ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଉପହାର ଦିଅ।