ନଵଗ୍ଵାସଃ ସୁତସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦଶଗ୍ଵାସୋ ଅଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କୈଃ । ଗଵ୍ଯଂ ଚିଦୂର୍ଵମପିଧାନଵନ୍ତଂ ତଂ ଚିନ୍ନରଃ ଶଶମାନା ଅପ ଵ୍ରନ୍
ନବଗ୍ୱମାନେ ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଦଶଗ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହ, ଢାକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲିଦେଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ।
କଥୋ ନୁ ତେ ପରି ଚରାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵୀର୍ଯା ମଘଵନ୍ଯା ଚକର୍ଥ । ଯା ଚୋ ନୁ ନଵ୍ଯା କୃଣଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ ପ୍ରେଦୁ ତା ତେ ଵିଦଥେଷୁ ବ୍ରଵାମ
ହେ ଦୟାଳୁ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି, କିପରି ମୁଁ ତୁମର ବୀରତା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବି? ଏବଂ ଏହି ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାମ କଣ କରିବ? ଏହି ସମ୍ମିଳନରେ ଏହାକୁ କହ।
ଏତା ଵିଶ୍ଵା ଚକୃଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୂର୍ଯପରୀତୋ ଜନୁଷା ଵୀର୍ଯେଣ । ଯା ଚିନ୍ନୁ ଵଜ୍ରିନ୍କୃଣଵୋ ଦଧୃଷ୍ଵାନ୍ନ ତେ ଵର୍ତା ତଵିଷ୍ଯା ଅସ୍ତି ତସ୍ଯାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ କରିଛ; ଜନ୍ମ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଅପୂର୍ବ। ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ସାହସିକ କାମ କରିଛ, ତାହାର ସମାନ କେହି ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମ କ୍ରିଯମାଣା ଜୁଷସ୍ଵ ଯା ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ନଵ୍ଯା ଅକର୍ମ । ଵସ୍ତ୍ରେଵ ଭଦ୍ରା ସୁକୃତା ଵସୂଯୂ ରଥଂ ନ ଧୀରଃ ସ୍ଵପା ଅତକ୍ଷମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ ଷ୍ଟୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଯେଉଁ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେପରି ଦର୍ଜି ଭଲ ବସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରେ, ସେପରି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଧନ ପାଇଁ ତୁମ ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କରିଛ।
କ୍ଵ ସ୍ଯ ଵୀରଃ କୋ ଅପଶ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ରଂ ସୁଖରଥମୀଯମାନଂ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ଯୋ ରାଯା ଵଜ୍ରୀ ସୁତସୋମମିଚ୍ଛନ୍ତଦୋକୋ ଗନ୍ତା ପୁରୁହୂତ ଊତୀ
ସେହି ବୀର କେଉଁଠି, କିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ଯିଏ ସହଜରେ ତାଙ୍କର ହରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ରଥରେ ଯାଉଛନ୍ତି? ସେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଶା କରି, ଅନେକଙ୍କ ଡାକରେ ଦୟାଳୁ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଵାଚଚକ୍ଷଂ ପଦମସ୍ଯ ସସ୍ଵରୁଗ୍ରଂ ନିଧାତୁରନ୍ଵାଯମିଚ୍ଛନ୍ । ଅପୃଚ୍ଛମନ୍ଯାଁ ଉତ ତେ ମ ଆହୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ନରୋ ବୁବୁଧାନା ଅଶେମ
ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣର ପଥ ଖୋଜିଲି, ଧନଦାତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ଥାନ ଆଶା କଲି; ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ପଚାରିଲି, ସେମାନେ କହିଲେ: 'ଆମେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଖୋଜି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପାଇଛୁ।'
ପ୍ର ନୁ ଵଯଂ ସୁତେ ଯା ତେ କୃତାନୀନ୍ଦ୍ର ବ୍ରଵାମ ଯାନି ନୋ ଜୁଜୋଷଃ । ଵେଦଦଵିଦ୍ଵାଞ୍ଛୃଣଵଚ୍ଚ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵହତେଽଯଂ ମଘଵା ସର୍ଵସେନଃ
ଏହି ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କରିଥିବା ଓ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛୁ। ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହାକୁ ଜାଣେ, ଅବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନେ କେବଳ ଶୁଣନ୍ତି; ସମସ୍ତ ସେନାର ମାଲିକ, ଦାନଶୀଳ ଏହି ଭଗବାନ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସ୍ଥିରଂ ମନଶ୍ଚକୃଷେ ଜାତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵେଷୀଦେକୋ ଯୁଧଯେ ଭୂଯସଶ୍ଚିତ୍ । ଅଶ୍ମାନଂ ଚିଚ୍ଛଵସା ଦିଦ୍ଯୁତୋ ଵି ଵିଦୋ ଗଵାମୂର୍ଵମୁସ୍ରିଯାଣାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମରୁ ତୁମେ ନିଜ ମନକୁ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲେ; ତୁମେ ଏକାକି ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇ ଅନେକଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦଢ଼ି ହୋଇଥିଲେ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଓ ଉପାସକମାନେ ପାଇଁ ଗାଁମାନଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଖୋଲିଦେଲେ।
ପରୋ ଯତ୍ତ୍ଵଂ ପରମ ଆଜନିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତି ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ନାମ ବିଭ୍ରତ୍ । ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ରାଦଭଯନ୍ତ ଦେଵା ଵିଶ୍ଵା ଅପୋ ଅଜଯଦ୍ଦାସପତ୍ନୀଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୂର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମ ଧାରଣ କରି, ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ କରିଥିଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଳ ଓ ଦାସମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ତୁଭ୍ଯେଦେତେ ମରୁତଃ ସୁଶେଵା ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କଂ ସୁନ୍ଵନ୍ତ୍ଯନ୍ଧଃ । ଅହିମୋହାନମପ ଆଶଯାନଂ ପ୍ର ମାଯାଭିର୍ମାଯିନଂ ସକ୍ଷଦିନ୍ଦ୍ରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦୟାଳୁ ମାରୁତମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଛନ୍ତି, ମଦ ଢାଳୁଛନ୍ତି। ତୁମେ ତୁମ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଲୁଚିଥିବା ଏବଂ ଚତୁର ସର୍ପକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଵି ଷୂ ମୃଧୋ ଜନୁଷା ଦାନମିନ୍ଵନ୍ନହନ୍ଗଵା ମଘଵନ୍ସଂଚକାନଃ । ଅତ୍ରା ଦାସସ୍ଯ ନମୁଚେଃ ଶିରୋ ଯଦଵର୍ତଯୋ ମନଵେ ଗାତୁମିଚ୍ଛନ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିତ୍ରିକରିଦେଲେ, ଗାଁ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଧନ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ସେଠାରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦାସ ନମୁଚିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘୁରାଇଦେଲେ, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦେଲେ।
ଯୁଜଂ ହି ମାମକୃଥା ଆଦିଦିନ୍ଦ୍ର ଶିରୋ ଦାସସ୍ଯ ନମୁଚେର୍ମଥାଯନ୍ । ଅଶ୍ମାନଂ ଚିତ୍ସ୍ଵର୍ଯଂ ଵର୍ତମାନଂ ପ୍ର ଚକ୍ରିଯେଵ ରୋଦସୀ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋତେ ଯୋଗାଇଥିଲ, ଦାସ ନମୁଚିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲ। ଚମକୁଥିବା ଓ ଚଳିଥିବା ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲ, ଯେପରି ଦୁଇ ଜଗତକୁ ତୁମେ ତିଆରି କରିଥିଲ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ହି ଦାସ ଆଯୁଧାନି ଚକ୍ରେ କିଂ ମା କରନ୍ନବଲା ଅସ୍ଯ ସେନାଃ । ଅନ୍ତର୍ହ୍ଯଖ୍ଯଦୁଭେ ଅସ୍ଯ ଧେନେ ଅଥୋପ ପ୍ରୈଦ୍ଯୁଧଯେ ଦସ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ରଃ
ଦାସ ନାରୀମାନେ ପରି ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଦୁର୍ବଳ ସେନାମାନେ ମୋତେ କଣ କରିପାରିବେ? ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଗାଁ ଭିତରେ ଲୁଚିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ସମତ୍ର ଗାଵୋଽଭିତୋଽନଵନ୍ତେହେହ ଵତ୍ସୈର୍ଵିଯୁତା ଯଦାସନ୍ । ସଂ ତା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅସୃଜଦସ୍ଯ ଶାକୈର୍ଯଦୀଂ ସୋମାସଃ ସୁଷୁତା ଅମନ୍ଦନ୍
ଏଠାରେ ଗାଁମାନେ, ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖରେ, ତାଙ୍କର ବଛାଠାରୁ ଅଲଗା ହେବାବେଳେ ଏକାସାଥି ଦହାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏକାଠି କରିଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଭଲଭାବେ ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା।
ଯଦୀଂ ସୋମା ବଭ୍ରୁଧୂତା ଅମନ୍ଦନ୍ନରୋରଵୀଦ୍ଵୃଷଭଃ ସାଦନେଷୁ । ପୁରଂଦରଃ ପପିଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ଯ ପୁନର୍ଗଵାମଦଦାଦୁସ୍ରିଯାଣାମ୍
ଯେତେବେଳେ ପିତାଳିଆ ଓ ହଲାଇଯାଇଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା, ସେ ଉଁଘାରେ ବୃଷଭ ଗଜଗଜାଇଲା। ପୁର ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପିଇଥିବା ପରେ ଉପାସକମାନେ ପାଇଁ ଗାଁମାନେକୁ ପୁନି ଦେଇଦେଲେ।
ଭଦ୍ରମିଦଂ ରୁଶମା ଅଗ୍ନେ ଅକ୍ରନ୍ଗଵାଂ ଚତ୍ଵାରି ଦଦତଃ ସହସ୍ରା । ଋଣଂଚଯସ୍ଯ ପ୍ରଯତା ମଘାନି ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରଭୀଷ୍ମ ନୃତମସ୍ଯ ନୃଣାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ରୁଶମାମାନେ ଯେ ଚାରି ହଜାର ଗାଁ ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ଭଲ ଘଟଣା। ଋଣ ଦେଇଥିବା ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ, ଆମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନର ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରିଛୁ।
ସୁପେଶସଂ ମାଵ ସୃଜନ୍ତ୍ଯସ୍ତଂ ଗଵାଂ ସହସ୍ରୈ ରୁଶମାସୋ ଅଗ୍ନେ । ତୀଵ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରମମମନ୍ଦୁଃ ସୁତାସୋଽକ୍ତୋର୍ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ରୁଶମାମାନେ ହଜାର ହଜାର ଗାଁ ସହିତ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ପଠାଇଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଥିଲେ, ପରିତକ୍ମ୍ୟା ଦିନର ଉଷାରେ।
ଔଚ୍ଛତ୍ସା ରାତ୍ରୀ ପରିତକ୍ମ୍ଯା ଯାଁ ଋଣଂଚଯେ ରାଜନି ରୁଶମାନାମ୍ । ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ ରଘୁରଜ୍ଯମାନୋ ବଭ୍ରୁଶ୍ଚତ୍ଵାର୍ଯସନତ୍ସହସ୍ରା
ପରିତକ୍ମ୍ୟାର ସେ ରାତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ରୁଶମାମାନଙ୍କର ରାଜା ଋଣଞ୍ଚୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, କାଠିଆ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରି ହଜାର ଲାଭ କଲେ।
ଚତୁଃସହସ୍ରଂ ଗଵ୍ଯସ୍ଯ ପଶ୍ଵଃ ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରଭୀଷ୍ମ ରୁଶମେଷ୍ଵଗ୍ନେ । ଘର୍ମଶ୍ଚିତ୍ତପ୍ତଃ ପ୍ରଵୃଜେ ଯ ଆସୀଦଯସ୍ମଯସ୍ତମ୍ଵାଦାମ ଵିପ୍ରାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ରୁଶମାମାନେଠାରୁ ଆମେ ଚାରି ହଜାର ଗାଁ ଓ ପଶୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛୁ। ତାପିଥିବା ଘର୍ମ ପାତ୍ର ଯେଉଁଥିରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରଥାଯ ପ୍ରଵତଂ କୃଣୋତି ଯମଧ୍ଯସ୍ଥାନ୍ମଘଵା ଵାଜଯନ୍ତମ୍ । ଯୂଥେଵ ପଶ୍ଵୋ ଵ୍ଯୁନୋତି ଗୋପା ଅରିଷ୍ଟୋ ଯାତି ପ୍ରଥମଃ ସିଷାସନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ରଥ ପାଇଁ ପଥ ବନାନ୍ତି, ଯିଏ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଗୋପାଳକ ଯେପରି ଝୁଣ୍ଡରେ ଗାଁମାନେକୁ ଅଲଗା କରେ, ସେଉଁପରି ଅକ୍ଷତ ଥିବା ଏହି ଭଗବାନ ପ୍ରଥମେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଯାନ୍ତି।
ଆ ପ୍ର ଦ୍ରଵ ହରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ ପିଶଙ୍ଗରାତେ ଅଭି ନଃ ସଚସ୍ଵ । ନହି ତ୍ଵଦିନ୍ଦ୍ର ଵସ୍ଯୋ ଅନ୍ଯଦସ୍ତ୍ଯମେନାଁଶ୍ଚିଜ୍ଜନିଵତଶ୍ଚକର୍ଥ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପିତାଳିଆ ଘୋଡ଼ାରେ ଆଗକୁ ଚାଲ, ବିଳମ୍ବ କରନି; ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧନ ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏହି କାମ କରିଛ।
ଉଦ୍ଯତ୍ସହଃ ସହସ ଆଜନିଷ୍ଟ ଦେଦିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଵିଶ୍ଵା । ପ୍ରାଚୋଦଯତ୍ସୁଦୁଘା ଵଵ୍ରେ ଅନ୍ତର୍ଵି ଜ୍ଯୋତିଷା ସଂଵଵୃତ୍ଵତ୍ତମୋଽଵଃ
ଶକ୍ତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ। ସେ ଘେରା ଭିତରେ ସଦା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁକୁ ଚାଲି କଲେ; ଆଲୋକରେ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଅନଵସ୍ତେ ରଥମଶ୍ଵାଯ ତକ୍ଷନ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵଜ୍ରଂ ପୁରୁହୂତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହଯନ୍ତୋ ଅର୍କୈରଵର୍ଧଯନ୍ନହଯେ ହନ୍ତଵା ଉ
କାରିଗରମାନେ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କରନ୍ତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ତୁମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଜ୍ର ତିଆରି କରନ୍ତି, ହେ ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା। ପୁରୋହିତମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଇଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ।
ଵୃଷ୍ଣେ ଯତ୍ତେ ଵୃଷଣୋ ଅର୍କମର୍ଚାନିନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରାଵାଣୋ ଅଦିତିଃ ସଜୋଷାଃ । ଅନଶ୍ଵାସୋ ଯେ ପଵଯୋଽରଥା ଇନ୍ଦ୍ରେଷିତା ଅଭ୍ଯଵର୍ତନ୍ତ ଦସ୍ଯୂନ୍
ପ୍ରବଳଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଗୀତ ଗାଉନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଥର ଦ୍ୱାରା, ଅଦିତି ସହ ଏକତାରେ। ଯେମାନେ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ବିହୀନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚଳାଣରେ, ସେମାନେ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ପଛକୁ ହଟାଇଦେଲେ।
ପ୍ର ତେ ପୂର୍ଵାଣି କରଣାନି ଵୋଚଂ ପ୍ର ନୂତନା ମଘଵନ୍ଯା ଚକର୍ଥ । ଶକ୍ତୀଵୋ ଯଦ୍ଵିଭରା ରୋଦସୀ ଉଭେ ଜଯନ୍ନପୋ ମନଵେ ଦାନୁଚିତ୍ରାଃ
ମୁଁ ତୁମର ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କହିଛି, ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି, ତୁମେ ଦୁଇ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କର, ଜଳକୁ ଜିତି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଦେଉଛ।
ତଦିନ୍ନୁ ତେ କରଣଂ ଦସ୍ମ ଵିପ୍ରାହିଂ ଯଦ୍ଘ୍ନନ୍ନୋଜୋ ଅତ୍ରାମିମୀଥାଃ । ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଚିତ୍ପରି ମାଯା ଅଗୃଭ୍ଣାଃ ପ୍ରପିତ୍ଵଂ ଯନ୍ନପ ଦସ୍ଯୂଁରସେଧଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯାହାର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି: ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଏଠାରେ ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ମାପିଲେ; ଶୁଷ୍ଣଙ୍କର ମାୟାକୁ ଧରିଲେ, ଏବଂ ଜଳରୁ ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦୂର କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ପ୍ରବାହକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତ୍ଵମପୋ ଯଦଵେ ତୁର୍ଵଶାଯାରମଯଃ ସୁଦୁଘାଃ ପାର ଇନ୍ଦ୍ର । ଉଗ୍ରମଯାତମଵହୋ ହ କୁତ୍ସଂ ସଂ ହ ଯଦ୍ଵାମୁଶନାରନ୍ତ ଦେଵାଃ
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଥିଲ, ଏହାକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଲ; ଉଗ୍ର ଆୟୁ ଓ କୁତ୍ସକୁ ତୁମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ପାର କରାଇଲ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ସହ ଖୁସି ହେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାକୁତ୍ସା ଵହମାନା ରଥେନା ଵାମତ୍ଯା ଅପି କର୍ଣେ ଵହନ୍ତୁ । ନିଃ ଷୀମଦ୍ଭ୍ଯୋ ଧମଥୋ ନିଃ ଷଧସ୍ଥାନ୍ମଘୋନୋ ହୃଦୋ ଵରଥସ୍ତମାଂସି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁତ୍ସ ରଥରେ ବସି, ସେଇ ଦୁଇ ରମଣୀୟ ଗୀତକୁ ତୁମ କାନକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତୁ; ନିରବମାନେ, ଅଲଗା ବସିଥିବାମାନେ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟରୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟା।
ଵାତସ୍ଯ ଯୁକ୍ତାନ୍ସୁଯୁଜଶ୍ଚିଦଶ୍ଵାନ୍କଵିଶ୍ଚିଦେଷୋ ଅଜଗନ୍ନଵସ୍ଯୁଃ । ଵିଶ୍ଵେ ତେ ଅତ୍ର ମରୁତଃ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣି ତଵିଷୀମଵର୍ଧନ୍
ବାୟୁଙ୍କର ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ସାଙ୍ଗମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ସୂରଶ୍ଚିଦ୍ରଥଂ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାଂ ପୂର୍ଵଂ କରଦୁପରଂ ଜୂଜୁଵାଂସମ୍ । ଭରଚ୍ଚକ୍ରମେତଶଃ ସଂ ରିଣାତି ପୁରୋ ଦଧତ୍ସନିଷ୍ଯତି କ୍ରତୁଂ ନଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ରଥକୁ ଏହି ପଥରେ ଘୂରେ, ପ୍ରଥମେ ତାହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ପରେ ଆଗକୁ ଆଗ୍ରହ କରେ; ଚକ୍ର, ତୀବ୍ର ଗତି ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରେ, ଆଗରେ ଚାଲିଥାଏ, ଏବଂ ଆମ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବ।