ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ତ୍ଵା କଵେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ସମିଧୀମହି । ଅଗ୍ନେ ବୃହନ୍ତମଧ୍ଵରେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ହୋମ କରୁଛୁ, କାରଣ ତୁମେ ହୋମ ଦାନକାରୀ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରା ଗହି ଦେଵେଭିର୍ହଵ୍ଯଦାତଯେ । ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆସ, ହୋମ ଗ୍ରହଣ କର; ଆମେ ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛୁ।
ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତ ଆଗ୍ନେ ସୁଵୀର୍ଯଂ ଵହ । ଦେଵୈରା ସତ୍ସି ବର୍ହିଷି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସୋମ ଚାପି ଯଜ୍ଞ କରୁଛି, ସେଠାରେ ତୁମେ ବୀରତା ଆଣ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ।
ସମିଧାନଃ ସହସ୍ରଜିଦଗ୍ନେ ଧର୍ମାଣି ପୁଷ୍ଯସି । ଦେଵାନାଂ ଦୂତ ଉକ୍ଥ୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳି ଉଠି, ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ନୀତି ରକ୍ଷା କର; ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ନ୍ଯଗ୍ନିଂ ଜାତଵେଦସଂ ହୋତ୍ରଵାହଂ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯମ୍ । ଦଧାତା ଦେଵମୃତ୍ଵିଜମ୍
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜଣା, ସବୁଠୁ ଅପରିପକ୍ୱ, ହୋମ ନେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଦେବ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ବସାଅ।
ପ୍ର ଯଜ୍ଞ ଏତ୍ଵାନୁଷଗଦ୍ଯା ଦେଵଵ୍ଯଚସ୍ତମଃ । ସ୍ତୃଣୀତ ବର୍ହିରାସଦେ
ଯଜ୍ଞ ତାହାର ପଥେ ଚାଲି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ହେ ସବୁଠୁ ଦେବତା Tulya; ଦେବମାନେ ବସିବା ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ବିଛାଅ।
ଏଦଂ ମରୁତୋ ଅଶ୍ଵିନା ମିତ୍ରଃ ସୀଦନ୍ତୁ ଵରୁଣଃ । ଦେଵାସଃ ସର୍ଵଯା ଵିଶା
ଏଠାରେ ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତୁ।
ଅନସ୍ଵନ୍ତା ସତ୍ପତିର୍ମାମହେ ମେ ଗାଵା ଚେତିଷ୍ଠୋ ଅସୁରୋ ମଘୋନଃ । ତ୍ରୈଵୃଷ୍ଣୋ ଅଗ୍ନେ ଦଶଭିଃ ସହସ୍ରୈର୍ଵୈଶ୍ଵାନର ତ୍ର୍ଯରୁଣଶ୍ଚିକେତ
ଯେ ଦାନଶୀଳ, କେବେ ଅଭାବ ନହୁଅନ୍ତି, ସେ ମୋର ପ୍ରଶଂସା ପାଉଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦାନୀ ଅସୁର, ଗାଁରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତିନି ବୃଷ୍ଣି ଅଗ୍ନି, ଦଶ ହଜାର ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ତିନି-ଲାଲ ଅଗ୍ନି।
ଯୋ ମେ ଶତା ଚ ଵିଂଶତିଂ ଚ ଗୋନାଂ ହରୀ ଚ ଯୁକ୍ତା ସୁଧୁରା ଦଦାତି । ଵୈଶ୍ଵାନର ସୁଷ୍ଟୁତୋ ଵାଵୃଧାନୋଽଗ୍ନେ ଯଚ୍ଛ ତ୍ର୍ଯରୁଣାଯ ଶର୍ମ
ଯିଏ ମୋତେ ଏକ ଶତ ଏବଂ ବିଶି ଗାଁ ଦେଉଛନ୍ତି, ଭଲ ଯୁତ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଇ ବିଶ୍ୱାଗ୍ନି, ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ତିନି-ଲାଲ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଟ୍ରୟାରୁଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଏଵା ତେ ଅଗ୍ନେ ସୁମତିଂ ଚକାନୋ ନଵିଷ୍ଠାଯ ନଵମଂ ତ୍ରସଦସ୍ଯୁଃ । ଯୋ ମେ ଗିରସ୍ତୁଵିଜାତସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀର୍ଯୁକ୍ତେନାଭି ତ୍ର୍ଯରୁଣୋ ଗୃଣାତି
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୟା ନବୀନ ଟ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଉଛ; ଯିଏ ମୋତେ ବହୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଟ୍ରୟାରୁଣ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତିରେ ମୋତେ ଗୌରବ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯୋ ମ ଇତି ପ୍ରଵୋଚତ୍ଯଶ୍ଵମେଧାଯ ସୂରଯେ । ଦଦଦୃଚା ସନିଂ ଯତେ ଦଦନ୍ମେଧାମୃତାଯତେ
ଯିଏ ମୋତେ କହନ୍ତି, 'ଅଶ୍ୱମେଧ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାଥ ପାଇଁ', ସେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ପାଇଁ ସାଥୀ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ମା ପରୁଷାଃ ଶତମୁଦ୍ଧର୍ଷଯନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଷଣଃ । ଅଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଦାନାଃ ସୋମା ଇଵ ତ୍ର୍ଯାଶିରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ, ଏକ ଶତ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଦାନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମରସ ଭଳି, ତିନି ମୁଣ୍ଡିଆ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶତଦାଵ୍ନ୍ଯଶ୍ଵମେଧେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । କ୍ଷତ୍ରଂ ଧାରଯତଂ ବୃହଦ୍ଦିଵି ସୂର୍ଯମିଵାଜରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଶତଦାନ ଅଶ୍ୱମେଧରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଅମର।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦିଵି ଶୋଚିରଶ୍ରେତ୍ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଙୁଷସମୁର୍ଵିଯା ଵି ଭାତି । ଏତି ପ୍ରାଚୀ ଵିଶ୍ଵଵାରା ନମୋଭିର୍ଦେଵାଁ ଈଳାନା ହଵିଷା ଘୃତାଚୀ
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ; ଦେବତାମାନେ ହୋମ ଆଶା କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଘୃତ ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ସମିଧ୍ଯମାନୋ ଅମୃତସ୍ଯ ରାଜସି ହଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ତଂ ସଚସେ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଵିଶ୍ଵଂ ସ ଧତ୍ତେ ଦ୍ରଵିଣଂ ଯମିନ୍ଵସ୍ଯାତିଥ୍ଯମଗ୍ନେ ନି ଚ ଧତ୍ତ ଇତ୍ପୁରଃ
ଜଳୁଥିବା ବେଳେ, ତୁମେ ଅମରତ୍ୱର ରାଜା; ଯିଏ ହୋମ କରୁଛି, ସେଠାରେ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ ତୁମେ ସାଥ ଦେଉଛ; ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଉଛ, ଏବଂ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆଗରେ ଆଦର କର।
ଅଗ୍ନେ ଶର୍ଧ ମହତେ ସୌଭଗାଯ ତଵ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନ୍ଯୁତ୍ତମାନି ସନ୍ତୁ । ସଂ ଜାସ୍ପତ୍ଯଂ ସୁଯମମା କୃଣୁଷ୍ଵ ଶତ୍ରୂଯତାମଭି ତିଷ୍ଠା ମହାଂସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର; ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ଆମର ହେଉ; ଆମକୁ ଏକତା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରିବାରରେ ଏକତ୍ର କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ।
ସମିଦ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରମହସୋଽଗ୍ନେ ଵନ୍ଦେ ତଵ ଶ୍ରିଯମ୍ । ଵୃଷଭୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵାଁ ଅସି ସମଧ୍ଵରେଷ୍ଵିଧ୍ଯସେ
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମର ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ତୁମେ ଗୌରବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃଷଭ, ଯଜ୍ଞରେ ଜଳିଉଛ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନ ଆହୁତ ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷି ସ୍ଵଧ୍ଵର । ତ୍ଵଂ ହି ହଵ୍ଯଵାଳସି
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇ, ତୁମେ ଦେବତାମାନେକୁ ଯଜ୍ଞକୁ ନେଉଛ; କାରଣ ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ହୋମ ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ଆ ଜୁହୋତା ଦୁଵସ୍ଯତାଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଵୃଣୀଧ୍ଵଂ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍
ପବିତ୍ର ମନୋଭାବରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ବହନ କରିବା ପାଇଁ ବାଛନ୍ତୁ।
ତ୍ର୍ଯର୍ଯମା ମନୁଷୋ ଦେଵତାତା ତ୍ରୀ ରୋଚନା ଦିଵ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତ । ଅର୍ଚନ୍ତି ତ୍ଵା ମରୁତଃ ପୂତଦକ୍ଷାସ୍ତ୍ଵମେଷାମୃଷିରିନ୍ଦ୍ରାସି ଧୀରଃ
ତିନି ଭାବରେ ଅର୍ୟମା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଦେବତାପିତା; ସେ ତିନିଟି ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କର ଋଷି ଓ ଧୃଡ଼ ବୀର।
ଅନୁ ଯଦୀଂ ମରୁତୋ ମନ୍ଦସାନମାର୍ଚନ୍ନିନ୍ଦ୍ରଂ ପପିଵାଂସଂ ସୁତସ୍ଯ । ଆଦତ୍ତ ଵଜ୍ରମଭି ଯଦହିଂ ହନ୍ନପୋ ଯହ୍ଵୀରସୃଜତ୍ସର୍ତଵା ଉ
ଯେତେବେଳେ ମାରୁତମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ସୋମରସରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଉଠାଇଲେ ଏବଂ ସର୍ପକୁ ମାରି, ବଡ଼ ପାଣିକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଉତ ବ୍ରହ୍ମାଣୋ ମରୁତୋ ମେ ଅସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ ସୁଷୁତସ୍ଯ ପେଯାଃ । ତଦ୍ଧି ହଵ୍ଯଂ ମନୁଷେ ଗା ଅଵିନ୍ଦଦହନ୍ନହିଂ ପପିଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ଯ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ମାରୁତମାନେ ଚାହାନ୍ତି ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଲଭାବରେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ; ଏହି ଆହୁତି ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ—ସେ ସର୍ପକୁ ମାରିଲେ ଏବଂ ଏହା ପିଇଲେ।
ଆଦ୍ରୋଦସୀ ଵିତରଂ ଵି ଷ୍କଭାଯତ୍ସଂଵିଵ୍ଯାନଶ୍ଚିଦ୍ଭିଯସେ ମୃଗଂ କଃ । ଜିଗର୍ତିମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅପଜର୍ଗୁରାଣଃ ପ୍ରତି ଶ୍ଵସନ୍ତମଵ ଦାନଵଂ ହନ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଅଲଗା କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପିଥିଲେ, ସେମାନେ ମୃଗ ଭଳି ଥିଲେ; ଭୟ ନକରି, ଇନ୍ଦ୍ର ହୁଁକାର ଦେଉଥିବା ଦାନବକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଅଧ କ୍ରତ୍ଵା ମଘଵନ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵା ଅନୁ ଵିଶ୍ଵେ ଅଦଦୁଃ ସୋମପେଯମ୍ । ଯତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ହରିତଃ ପତନ୍ତୀଃ ପୁରଃ ସତୀରୁପରା ଏତଶେ କଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ପିବାର ଅଧିକାର ଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହରିତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ନଵ ଯଦସ୍ଯ ନଵତିଂ ଚ ଭୋଗାନ୍ସାକଂ ଵଜ୍ରେଣ ମଘଵା ଵିଵୃଶ୍ଚତ୍ । ଅର୍ଚନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରଂ ମରୁତଃ ସଧସ୍ଥେ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଵଚସା ବାଧତ ଦ୍ଯାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଏକାଠି ନବଟି ଏବଂ ନବତିଟି ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ମାରୁତମାନେ ସଭାରେ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭ ଶ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ।
ସଖା ସଖ୍ଯେ ଅପଚତ୍ତୂଯମଗ୍ନିରସ୍ଯ କ୍ରତ୍ଵା ମହିଷା ତ୍ରୀ ଶତାନି । ତ୍ରୀ ସାକମିନ୍ଦ୍ରୋ ମନୁଷଃ ସରାଂସି ସୁତଂ ପିବଦ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ସୋମମ୍
ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ମିତ୍ର ଭଳି, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ତିନି ଶତ ମହିଷକୁ ଭସ୍ମ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ତିନି ସଭାରେ ବୃତ୍ର ହତ୍ୟା ପାଇଁ ସୋମ ପିଲେ।
ତ୍ରୀ ଯଚ୍ଛତା ମହିଷାଣାମଘୋ ମାସ୍ତ୍ରୀ ସରାଂସି ମଘଵା ସୋମ୍ଯାପାଃ । କାରଂ ନ ଵିଶ୍ଵେ ଅହ୍ଵନ୍ତ ଦେଵା ଭରମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଯଦହିଂ ଜଘାନ
ଯେତେବେଳେ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର କୌଣସି କ୍ଷତି ଚାହିଲେ ନାହିଁ, ସେ ତିନି ଶତ ମହିଷ ଏବଂ ତିନି ସଭାର ସୋମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ପକୁ ମାରିଥିଲେ।
ଉଶନା ଯତ୍ସହସ୍ଯୈରଯାତଂ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ର ଜୂଜୁଵାନେଭିରଶ୍ଵୈଃ । ଵନ୍ଵାନୋ ଅତ୍ର ସରଥଂ ଯଯାଥ କୁତ୍ସେନ ଦେଵୈରଵନୋର୍ହ ଶୁଷ୍ଣମ୍
ଯେତେବେଳେ ଉଶନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ଘରକୁ ଆଣିଲେ, ତୁମେ ଉତ୍ସାହିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସିଲେ; ସେଠାରେ, କୁତ୍ସ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲେ ଏବଂ ଶୁଷ୍ଣକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ପ୍ରାନ୍ଯଚ୍ଚକ୍ରମଵୃହଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ କୁତ୍ସାଯାନ୍ଯଦ୍ଵରିଵୋ ଯାତଵେଽକଃ । ଅନାସୋ ଦସ୍ଯୂଁରମୃଣୋ ଵଧେନ ନି ଦୁର୍ଯୋଣ ଆଵୃଣଙ୍ମୃଧ୍ରଵାଚଃ
ତୁମେ କୁତ୍ସ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚକ୍ରକୁ ଆଗକୁ ଘୁରାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ଏକାକି ଯିବା ପାଇଁ ନୂତନ ପଥ ଖୋଲିଲେ; ତୁମେ ନାକ୍ ବିନା ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଲେ ଏବଂ ଖରାପ କଥା କହୁଥିବାମାନେକୁ ଘରରୁ ଦୂର କଲେ।
ସ୍ତୋମାସସ୍ତ୍ଵା ଗୌରିଵୀତେରଵର୍ଧନ୍ନରନ୍ଧଯୋ ଵୈଦଥିନାଯ ପିପ୍ରୁମ୍ । ଆ ତ୍ଵାମୃଜିଶ୍ଵା ସଖ୍ଯାଯ ଚକ୍ରେ ପଚନ୍ପକ୍ତୀରପିବଃ ସୋମମସ୍ଯ
ଗାଈଁର ଦୁଧ ଭଳି ପ୍ରଶଂସାଗୀତ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଲା, ଇନ୍ଦ୍ର; ବୈଦଥିନ ପାଇଁ ତୁମେ ପିପ୍ରୁକୁ ବଶ କଲେ। ଋଜିଶ୍ୱାନ ତୁମକୁ ମିତ୍ର କଲେ, ଏବଂ ତୁମେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭାଗ ରାନ୍ଧିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ସୋମ ପିଲେ।