ସ ହି ସତ୍ଯୋ ଯଂ ପୂର୍ଵେ ଚିଦ୍ଦେଵାସଶ୍ଚିଦ୍ଯମୀଧିରେ । ହୋତାରଂ ମନ୍ଦ୍ରଜିହ୍ଵମିତ୍ସୁଦୀତିଭିର୍ଵିଭାଵସୁମ୍
ସେ ସତ୍ୟ, ଯାହାକୁ ପୁରୁଣା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ମଧୁର ଭାଷା ଥିବା ହୋତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅର୍ପଣରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ସ ନୋ ଧୀତୀ ଵରିଷ୍ଠଯା ଶ୍ରେଷ୍ଠଯା ଚ ସୁମତ୍ଯା । ଅଗ୍ନେ ରାଯୋ ଦିଦୀହି ନଃ ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ଵରେଣ୍ଯ
ସେ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଦୟାଳୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଆମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଧନରେ ଚମକ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ଆଲୋକ ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵେଷୁ ରାଜତ୍ଯଗ୍ନିର୍ମର୍ତେଷ୍ଵାଵିଶନ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ନୋ ହଵ୍ଯଵାହନୋଽଗ୍ନିଂ ଧୀଭିଃ ସପର୍ଯତ
ଅଗ୍ନି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜ କରନ୍ତି, ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଆମର ହବ୍ୟବାହନ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଗ୍ନିସ୍ତୁଵିଶ୍ରଵସ୍ତମଂ ତୁଵିବ୍ରହ୍ମାଣମୁତ୍ତମମ୍ । ଅତୂର୍ତଂ ଶ୍ରାଵଯତ୍ପତିଂ ପୁତ୍ରଂ ଦଦାତି ଦାଶୁଷେ
ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାଶାଳୀ, ଅଜୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପୁଅ ଓ ପ୍ରଭୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିର୍ଦଦାତି ସତ୍ପତିଂ ସାସାହ ଯୋ ଯୁଧା ନୃଭିଃ । ଅଗ୍ନିରତ୍ଯଂ ରଘୁଷ୍ଯଦଂ ଜେତାରମପରାଜିତମ୍
ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାଏ; ଅଗ୍ନି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ଅଜୟ ଓ ବିଜୟୀ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦ୍ଵାହିଷ୍ଠଂ ତଦଗ୍ନଯେ ବୃହଦର୍ଚ ଵିଭାଵସୋ । ମହିଷୀଵ ତ୍ଵଦ୍ରଯିସ୍ତ୍ଵଦ୍ଵାଜା ଉଦୀରତେ
ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ତାହା ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ସହ ତୁମ ପାଇଁ; ରାଣୀ ପରି, ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତଵ ଦ୍ଯୁମନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯୋ ଗ୍ରାଵେଵୋଚ୍ଯତେ ବୃହତ୍ । ଉତୋ ତେ ତନ୍ଯତୁର୍ଯଥା ସ୍ଵାନୋ ଅର୍ତ ତ୍ମନା ଦିଵଃ
ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ପାହାଡ଼ର ପଥର ଧ୍ୱନି ପରି ଚାରିପାଖରେ ଶୁଣାଯାଏ; ତୁମର ଗର୍ଜନ ଆପଣେ ଆପଣେ ଆକାଶକୁ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଏଵାଁ ଅଗ୍ନିଂ ଵସୂଯଵଃ ସହସାନଂ ଵଵନ୍ଦିମ । ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ ପର୍ଷନ୍ନାଵେଵ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଏଭଳି, ଧନ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲୁ; ତୁମେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ନିରାପଦରେ ଆଗେଇ ନେଉ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଅଗ୍ନେ ପାଵକ ରୋଚିଷା ମନ୍ଦ୍ରଯା ଦେଵ ଜିହ୍ଵଯା । ଆ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷି ଯକ୍ଷି ଚ
ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର ଆଲୋକ ଓ ମଧୁର ଦେବ ଜିହ୍ୱା ସହିତ, ଦେବତାମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ ଓ ସେମାନେକୁ ପୂଜା କର।
ତଂ ତ୍ଵା ଘୃତସ୍ନଵୀମହେ ଚିତ୍ରଭାନୋ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ । ଦେଵାଁ ଆ ଵୀତଯେ ଵହ
ଘୃତ ଲେପିତ, ଚମକୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ଦେବତାମାନେକୁ ଆମ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ତ୍ଵା କଵେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ସମିଧୀମହି । ଅଗ୍ନେ ବୃହନ୍ତମଧ୍ଵରେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ହୋମ କରୁଛୁ, କାରଣ ତୁମେ ହୋମ ଦାନକାରୀ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରା ଗହି ଦେଵେଭିର୍ହଵ୍ଯଦାତଯେ । ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆସ, ହୋମ ଗ୍ରହଣ କର; ଆମେ ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛୁ।
ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତ ଆଗ୍ନେ ସୁଵୀର୍ଯଂ ଵହ । ଦେଵୈରା ସତ୍ସି ବର୍ହିଷି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସୋମ ଚାପି ଯଜ୍ଞ କରୁଛି, ସେଠାରେ ତୁମେ ବୀରତା ଆଣ; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ।
ସମିଧାନଃ ସହସ୍ରଜିଦଗ୍ନେ ଧର୍ମାଣି ପୁଷ୍ଯସି । ଦେଵାନାଂ ଦୂତ ଉକ୍ଥ୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳି ଉଠି, ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ନୀତି ରକ୍ଷା କର; ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ନ୍ଯଗ୍ନିଂ ଜାତଵେଦସଂ ହୋତ୍ରଵାହଂ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯମ୍ । ଦଧାତା ଦେଵମୃତ୍ଵିଜମ୍
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜଣା, ସବୁଠୁ ଅପରିପକ୍ୱ, ହୋମ ନେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଦେବ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ବସାଅ।
ପ୍ର ଯଜ୍ଞ ଏତ୍ଵାନୁଷଗଦ୍ଯା ଦେଵଵ୍ଯଚସ୍ତମଃ । ସ୍ତୃଣୀତ ବର୍ହିରାସଦେ
ଯଜ୍ଞ ତାହାର ପଥେ ଚାଲି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ହେ ସବୁଠୁ ଦେବତା Tulya; ଦେବମାନେ ବସିବା ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ବିଛାଅ।
ଏଦଂ ମରୁତୋ ଅଶ୍ଵିନା ମିତ୍ରଃ ସୀଦନ୍ତୁ ଵରୁଣଃ । ଦେଵାସଃ ସର୍ଵଯା ଵିଶା
ଏଠାରେ ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତୁ।
ଅନସ୍ଵନ୍ତା ସତ୍ପତିର୍ମାମହେ ମେ ଗାଵା ଚେତିଷ୍ଠୋ ଅସୁରୋ ମଘୋନଃ । ତ୍ରୈଵୃଷ୍ଣୋ ଅଗ୍ନେ ଦଶଭିଃ ସହସ୍ରୈର୍ଵୈଶ୍ଵାନର ତ୍ର୍ଯରୁଣଶ୍ଚିକେତ
ଯେ ଦାନଶୀଳ, କେବେ ଅଭାବ ନହୁଅନ୍ତି, ସେ ମୋର ପ୍ରଶଂସା ପାଉଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦାନୀ ଅସୁର, ଗାଁରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତିନି ବୃଷ୍ଣି ଅଗ୍ନି, ଦଶ ହଜାର ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ତିନି-ଲାଲ ଅଗ୍ନି।
ଯୋ ମେ ଶତା ଚ ଵିଂଶତିଂ ଚ ଗୋନାଂ ହରୀ ଚ ଯୁକ୍ତା ସୁଧୁରା ଦଦାତି । ଵୈଶ୍ଵାନର ସୁଷ୍ଟୁତୋ ଵାଵୃଧାନୋଽଗ୍ନେ ଯଚ୍ଛ ତ୍ର୍ଯରୁଣାଯ ଶର୍ମ
ଯିଏ ମୋତେ ଏକ ଶତ ଏବଂ ବିଶି ଗାଁ ଦେଉଛନ୍ତି, ଭଲ ଯୁତ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଇ ବିଶ୍ୱାଗ୍ନି, ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ତିନି-ଲାଲ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଟ୍ରୟାରୁଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଏଵା ତେ ଅଗ୍ନେ ସୁମତିଂ ଚକାନୋ ନଵିଷ୍ଠାଯ ନଵମଂ ତ୍ରସଦସ୍ଯୁଃ । ଯୋ ମେ ଗିରସ୍ତୁଵିଜାତସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀର୍ଯୁକ୍ତେନାଭି ତ୍ର୍ଯରୁଣୋ ଗୃଣାତି
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୟା ନବୀନ ଟ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଉଛ; ଯିଏ ମୋତେ ବହୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଟ୍ରୟାରୁଣ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତିରେ ମୋତେ ଗୌରବ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯୋ ମ ଇତି ପ୍ରଵୋଚତ୍ଯଶ୍ଵମେଧାଯ ସୂରଯେ । ଦଦଦୃଚା ସନିଂ ଯତେ ଦଦନ୍ମେଧାମୃତାଯତେ
ଯିଏ ମୋତେ କହନ୍ତି, 'ଅଶ୍ୱମେଧ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାଥ ପାଇଁ', ସେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ପାଇଁ ସାଥୀ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ମା ପରୁଷାଃ ଶତମୁଦ୍ଧର୍ଷଯନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଷଣଃ । ଅଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଦାନାଃ ସୋମା ଇଵ ତ୍ର୍ଯାଶିରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ, ଏକ ଶତ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଦାନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମରସ ଭଳି, ତିନି ମୁଣ୍ଡିଆ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶତଦାଵ୍ନ୍ଯଶ୍ଵମେଧେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । କ୍ଷତ୍ରଂ ଧାରଯତଂ ବୃହଦ୍ଦିଵି ସୂର୍ଯମିଵାଜରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଶତଦାନ ଅଶ୍ୱମେଧରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଅମର।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦିଵି ଶୋଚିରଶ୍ରେତ୍ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଙୁଷସମୁର୍ଵିଯା ଵି ଭାତି । ଏତି ପ୍ରାଚୀ ଵିଶ୍ଵଵାରା ନମୋଭିର୍ଦେଵାଁ ଈଳାନା ହଵିଷା ଘୃତାଚୀ
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ; ଦେବତାମାନେ ହୋମ ଆଶା କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଘୃତ ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ସମିଧ୍ଯମାନୋ ଅମୃତସ୍ଯ ରାଜସି ହଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ତଂ ସଚସେ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଵିଶ୍ଵଂ ସ ଧତ୍ତେ ଦ୍ରଵିଣଂ ଯମିନ୍ଵସ୍ଯାତିଥ୍ଯମଗ୍ନେ ନି ଚ ଧତ୍ତ ଇତ୍ପୁରଃ
ଜଳୁଥିବା ବେଳେ, ତୁମେ ଅମରତ୍ୱର ରାଜା; ଯିଏ ହୋମ କରୁଛି, ସେଠାରେ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ ତୁମେ ସାଥ ଦେଉଛ; ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଉଛ, ଏବଂ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆଗରେ ଆଦର କର।
ଅଗ୍ନେ ଶର୍ଧ ମହତେ ସୌଭଗାଯ ତଵ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନ୍ଯୁତ୍ତମାନି ସନ୍ତୁ । ସଂ ଜାସ୍ପତ୍ଯଂ ସୁଯମମା କୃଣୁଷ୍ଵ ଶତ୍ରୂଯତାମଭି ତିଷ୍ଠା ମହାଂସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର; ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ଆମର ହେଉ; ଆମକୁ ଏକତା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରିବାରରେ ଏକତ୍ର କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ।
ସମିଦ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରମହସୋଽଗ୍ନେ ଵନ୍ଦେ ତଵ ଶ୍ରିଯମ୍ । ଵୃଷଭୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵାଁ ଅସି ସମଧ୍ଵରେଷ୍ଵିଧ୍ଯସେ
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମର ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ତୁମେ ଗୌରବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃଷଭ, ଯଜ୍ଞରେ ଜଳିଉଛ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନ ଆହୁତ ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷି ସ୍ଵଧ୍ଵର । ତ୍ଵଂ ହି ହଵ୍ଯଵାଳସି
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇ, ତୁମେ ଦେବତାମାନେକୁ ଯଜ୍ଞକୁ ନେଉଛ; କାରଣ ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ହୋମ ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ଆ ଜୁହୋତା ଦୁଵସ୍ଯତାଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଵୃଣୀଧ୍ଵଂ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍
ପବିତ୍ର ମନୋଭାବରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ବହନ କରିବା ପାଇଁ ବାଛନ୍ତୁ।
ତ୍ର୍ଯର୍ଯମା ମନୁଷୋ ଦେଵତାତା ତ୍ରୀ ରୋଚନା ଦିଵ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତ । ଅର୍ଚନ୍ତି ତ୍ଵା ମରୁତଃ ପୂତଦକ୍ଷାସ୍ତ୍ଵମେଷାମୃଷିରିନ୍ଦ୍ରାସି ଧୀରଃ
ତିନି ଭାବରେ ଅର୍ୟମା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଦେବତାପିତା; ସେ ତିନିଟି ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କର ଋଷି ଓ ଧୃଡ଼ ବୀର।