ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଅତିଥିଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଵିଶଃ ଶୋଚିଷ୍କେଶଂ ଗୃହପତିଂ ନି ଷେଦିରେ । ବୃହତ୍କେତୁଂ ପୁରୁରୂପଂ ଧନସ୍ପୃତଂ ସୁଶର୍ମାଣଂ ସ୍ଵଵସଂ ଜରଦ୍ଵିଷମ୍
ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାଚୀନ ଅତିଥି ଭାବରେ, ଜାତିମାନେ ଶୋଭାମୟ ଚୁଲ୍ ଥିବା, ଗୃହପତି ଭାବରେ ବସାଇଛନ୍ତି; ବିଶାଳ ପ୍ରଭା, ବହୁ ରୂପ, ଧନ ଜିତିବା, ଭଲ ଆଶ୍ରୟ, ସ୍ୱୟଂସାର୍ଥି, ବୃଦ୍ଧିର ଶତ୍ରୁ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମାନୁଷୀରୀଳତେ ଵିଶୋ ହୋତ୍ରାଵିଦଂ ଵିଵିଚିଂ ରତ୍ନଧାତମମ୍ । ଗୁହା ସନ୍ତଂ ସୁଭଗ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣସଂ ସୁଯଜଂ ଘୃତଶ୍ରିଯମ୍
ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟ ଜାତିମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ଯଜ୍ନ ଜଣା, ବିବେକୀ, ରତ୍ନ ଦେଇଥିବା; ଗୁପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦେଖିପାରିବା, ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି, ଭଲ ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା, ଘିଅ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଧର୍ଣସିଂ ଵିଶ୍ଵଧା ଵଯଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗୃଣନ୍ତୋ ନମସୋପ ସେଦିମ । ସ ନୋ ଜୁଷସ୍ଵ ସମିଧାନୋ ଅଙ୍ଗିରୋ ଦେଵୋ ମର୍ତସ୍ଯ ଯଶସା ସୁଦୀତିଭିଃ
ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଦୃଢ଼ ଦଣ୍ଡ ଭଳି, ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆମେ ଗୀତ ଏବଂ ନମସ୍କାରରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅ; ଆମେ ଚାହୁଁ, ଆଙ୍ଗିରସ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମହିମା ଏବଂ ଭଲ ଦାନରେ ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ପୁରୁରୂପୋ ଵିଶେଵିଶେ ଵଯୋ ଦଧାସି ପ୍ରତ୍ନଥା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ପୁରୂଣ୍ଯନ୍ନା ସହସା ଵି ରାଜସି ତ୍ଵିଷିଃ ସା ତେ ତିତ୍ଵିଷାଣସ୍ଯ ନାଧୃଷେ
ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ବହୁ ରୂପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଉଛ; ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ; ଅନେକ ଖାଦ୍ୟରେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମର ତୀବ୍ରତାକୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ସମିଧାନଂ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଦେଵା ଦୂତଂ ଚକ୍ରିରେ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍ । ଉରୁଜ୍ରଯସଂ ଘୃତଯୋନିମାହୁତଂ ତ୍ଵେଷଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଦଧିରେ ଚୋଦଯନ୍ମତି
ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ କମ୍ ଜନ୍ମିତ, ଜଳାଇଲେ, ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବରେ, ହବ୍ୟ ଆଣିବାରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ, ଘିଅରୁ ଜନ୍ମିତ, ଆହ୍ୱାନିତ, ତୁମକୁ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ଦେବମାନେ ନିଜର ଚକ୍ଷୁ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ପ୍ରଦିଵ ଆହୁତଂ ଘୃତୈଃ ସୁମ୍ନାଯଵଃ ସୁଷମିଧା ସମୀଧିରେ । ସ ଵାଵୃଧାନ ଓଷଧୀଭିରୁକ୍ଷିତୋଽଭି ଜ୍ରଯାଂସି ପାର୍ଥିଵା ଵି ତିଷ୍ଠସେ
ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଦିବରୁ ଘିଅରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଭଲ ମନ ଥିବା, ଭଲ ଭାବରେ ଜଳାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଜଳାଇଛନ୍ତି; ଉଦ୍ଭିଦରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ତୁମେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉଭା ଅଛ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଈଳତେ । ମନ୍ଯେ ତ୍ଵା ଜାତଵେଦସଂ ସ ହଵ୍ଯା ଵକ୍ଷ୍ଯାନୁଷକ୍
ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ଦେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବତା ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାତବେଦସ ଭାବରେ ଭାବି, ତୁମେ ହବ୍ୟଗୁଡିକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଆଣିବ।
ଅଗ୍ନିର୍ହୋତା ଦାସ୍ଵତଃ କ୍ଷଯସ୍ଯ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ସଂ ଯଜ୍ଞାସଶ୍ଚରନ୍ତି ଯଂ ସଂ ଵାଜାସଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ଅଗ୍ନି ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନଙ୍କର ଯଜ୍ନ ପ୍ରଧାନ, ପବିତ୍ର କୁଶ ଥିବା ଗୃହର; ଯାହା ସହିତ ଯଜ୍ନଗୁଡିକ ଏକତାରେ ଚାଲିଥାଏ, ଯାହା ସହିତ ଉପହାର ଏବଂ କୀର୍ତି ମିଳିଥାଏ।
ଉତ ସ୍ମ ଯଂ ଶିଶୁଂ ଯଥା ନଵଂ ଜନିଷ୍ଟାରଣୀ । ଧର୍ତାରଂ ମାନୁଷୀଣାଂ ଵିଶାମଗ୍ନିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍
ଏବଂ ଏକ ଶିଶୁ ଭଳି, ନୂତନ ଭଳି, ତୁମେ ଅରଣି ଦଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମିତ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଜାତିର ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ନରେ ସତ୍ୟ।
ଉତ ସ୍ମ ଦୁର୍ଗୃଭୀଯସେ ପୁତ୍ରୋ ନ ହ୍ଵାର୍ଯାଣାମ୍ । ପୁରୂ ଯୋ ଦଗ୍ଧାସି ଵନାଗ୍ନେ ପଶୁର୍ନ ଯଵସେ
ଏବଂ ତୁମେ ଧରିବାରେ କଷ୍ଟ, ମାଆମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଅ ଭଳି; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଜଳାଇଛ, ଚରାଗାହରେ ଗୋ ଭଳି।
ଅଧ ସ୍ମ ଯସ୍ଯାର୍ଚଯଃ ସମ୍ଯକ୍ସଂଯନ୍ତି ଧୂମିନଃ । ଯଦୀମହ ତ୍ରିତୋ ଦିଵ୍ଯୁପ ଧ୍ମାତେଵ ଧମତି ଶିଶୀତେ ଧ୍ମାତରୀ ଯଥା
ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଧୂଆଁ ସହିତ ସିଧା ଉଠିଯାଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଧମା ଦେଉଥିବା ଦରକାରୀ ଭଳି ତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବା ସମୟରେ, ତାହା ଗଣ୍ଡ ଦେଉଥିବା କୁମ୍ଭାର ଅଗ୍ନି ଭଳି ଦେଉଁ ତେଜରେ ଜଳିଉଠେ।
ତଵାହମଗ୍ନ ଊତିଭିର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଚ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିଃ । ଦ୍ଵେଷୋଯୁତୋ ନ ଦୁରିତା ତୁର୍ଯାମ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉପକାର ଓ ମିତ୍ରର ଦୟା ସହିତ, ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଜୟ କରିବି, ଏବଂ କେହି ମୋତେ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ତଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଭୀ ନରୋ ରଯିଂ ସହସ୍ଵ ଆ ଭର । ସ କ୍ଷେପଯତ୍ସ ପୋଷଯଦ୍ଭୁଵଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯ ଉତୈଧି ପୃତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ବ୍ୟପକ ଭାବରେ ବଢ଼ିଯାଏ ଓ ପୋଷଣ କରେ, ଏବଂ ଯାହା ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସଫଳତା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅଗ୍ନ ଓଜିଷ୍ଠମା ଭର ଦ୍ଯୁମ୍ନମସ୍ମଭ୍ଯମଧ୍ରିଗୋ । ପ୍ର ନୋ ରାଯା ପରୀଣସା ରତ୍ସି ଵାଜାଯ ପନ୍ଥାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ମହିମା ଆଣିଦିଅ; ଧନ ହାରାଇବାରୁ ରକ୍ଷା କରି, ଆମକୁ ଶକ୍ତିର ପଥରେ ନେଇଯାଅ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ମଂହନା । ତ୍ଵେ ଅସୁର୍ଯମାରୁହତ୍କ୍ରାଣା ମିତ୍ରୋ ନ ଯଜ୍ଞିଯଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିର ମହାନତା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ଶାସନରେ ଉତ୍କର୍ଷ ପାଇଛ; ତୁମେ ମିତ୍ର ଭଳି, ଯଜ୍ଞରେ ପାତ୍ର।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନ ଏଷାଂ ଗଯଂ ପୁଷ୍ଟିଂ ଚ ଵର୍ଧଯ । ଯେ ସ୍ତୋମେଭିଃ ପ୍ର ସୂରଯୋ ନରୋ ମଘାନ୍ଯାନଶୁଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଓ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ଯେ ଅଗ୍ନେ ଚନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରାଧସଃ । ଶୁଷ୍ମେଭିଃ ଶୁଷ୍ମିଣୋ ନରୋ ଦିଵଶ୍ଚିଦ୍ଯେଷାଂ ବୃହତ୍ସୁକୀର୍ତିର୍ବୋଧତି ତ୍ମନା
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଗୀତ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଚାଲିଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଅଶ୍ୱରେ ଧନୀ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣରେ ପରିଚିତ।
ତଵ ତ୍ଯେ ଅଗ୍ନେ ଅର୍ଚଯୋ ଭ୍ରାଜନ୍ତୋ ଯନ୍ତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା । ପରିଜ୍ମାନୋ ନ ଵିଦ୍ଯୁତଃ ସ୍ଵାନୋ ରଥୋ ନ ଵାଜଯୁଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖାଗୁଡିକ ଚମକୁଥିବା ଭଳି ଶକ୍ତିରେ ଆଗେ ଆଗେ ଚାଲିଯାଏ, ତେଜରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରଥ ଭଳି, ଆଉ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକିବା ଭଳି।
ନୂ ନୋ ଅଗ୍ନ ଊତଯେ ସବାଧସଶ୍ଚ ରାତଯେ । ଅସ୍ମାକାସଶ୍ଚ ସୂରଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଆଶାସ୍ତରୀଷଣି
ଏବେ, ଅଗ୍ନି, ଆମର ସହାୟତା ଓ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ, ଆମର ଉତ୍କର୍ଷ ଲୋକମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଜୟ କରି।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିର ସ୍ତୁତ ସ୍ତଵାନ ଆ ଭର । ହୋତର୍ଵିଭ୍ଵାସହଂ ରଯିଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ସ୍ତଵସେ ଚ ନ ଉତୈଧି ପୃତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ
ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦିଅ; ହୋତା ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଜନସ୍ଯ ଗୋପା ଅଜନିଷ୍ଟ ଜାଗୃଵିରଗ୍ନିଃ ସୁଦକ୍ଷଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ । ଘୃତପ୍ରତୀକୋ ବୃହତା ଦିଵିସ୍ପୃଶା ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵି ଭାତି ଭରତେଭ୍ଯଃ ଶୁଚିଃ
ଲୋକଙ୍କର ଜାଗରୁକ ରକ୍ଷକ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଅଗ୍ନି ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଦା ଜାଗିଥିବା, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ; ଘୃତରେ ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ସହିତ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ, ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା, ପୂଜାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୋହିତମଗ୍ନିଂ ନରସ୍ତ୍ରିଷଧସ୍ଥେ ସମୀଧିରେ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ସ ବର୍ହିଷି ସୀଦନ୍ନି ହୋତା ଯଜଥାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ଭାବରେ, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଲୋକମାନେ ତିନି ଅଲ୍ତାରରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ସେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ହୋତା ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦକ୍ଷ।
ଅସମ୍ମୃଷ୍ଟୋ ଜାଯସେ ମାତ୍ରୋଃ ଶୁଚିର୍ମନ୍ଦ୍ରଃ କଵିରୁଦତିଷ୍ଠୋ ଵିଵସ୍ଵତଃ । ଘୃତେନ ତ୍ଵାଵର୍ଧଯନ୍ନଗ୍ନ ଆହୁତ ଧୂମସ୍ତେ କେତୁରଭଵଦ୍ଦିଵି ଶ୍ରିତଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅପରିଷ୍କୃତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ମାତାମାନଙ୍କରୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଉଠିଛ; ଘୃତରେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବାବେଳେ, ତୁମ ଧୂଆଁ ଆକାଶରେ ଚିହ୍ନ ଭାବରେ ଥିଲା।
ଅଗ୍ନିର୍ନୋ ଯଜ୍ଞମୁପ ଵେତୁ ସାଧୁଯାଗ୍ନିଂ ନରୋ ଵି ଭରନ୍ତେ ଗୃହେଗୃହେ । ଅଗ୍ନିର୍ଦୂତୋ ଅଭଵଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହନୋଽଗ୍ନିଂ ଵୃଣାନା ଵୃଣତେ କଵିକ୍ରତୁମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଆସ; ଲୋକମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଅଗ୍ନିକୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ପ୍ରେରକ ଓ ହବି ଉଠାଇବା ହୋଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଚୟନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷତା ଚୟନ କରନ୍ତି।
ତୁଭ୍ଯେଦମଗ୍ନେ ମଧୁମତ୍ତମଂ ଵଚସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମନୀଷା ଇଯମସ୍ତୁ ଶଂ ହୃଦେ । ତ୍ଵାଂ ଗିରଃ ସିନ୍ଧୁମିଵାଵନୀର୍ମହୀରା ପୃଣନ୍ତି ଶଵସା ଵର୍ଧଯନ୍ତି ଚ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ସବୁଠୁ ମଧୁର ଉକ୍ତି ତୁମ ପାଇଁ, ଏହି ଚିନ୍ତା ତୁମ ପାଇଁ, ଏହା ହୃଦୟରେ ଶୁଭ ଆଣିଦିଅ; ତୁମେ ନଦୀ ଓ ବଡ଼ ଭୂମି ଭଳି, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ପୂରିଯାଉଛ, ଏବଂ ବଢ଼ିଯାଉଛ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଗୁହା ହିତମନ୍ଵଵିନ୍ଦଞ୍ଛିଶ୍ରିଯାଣଂ ଵନେଵନେ । ସ ଜାଯସେ ମଥ୍ଯମାନଃ ସହୋ ମହତ୍ତ୍ଵାମାହୁଃ ସହସସ୍ପୁତ୍ରମଙ୍ଗିରଃ
ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ତୁମକୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାଠରେ ଚମକୁଥିଲେ; ତୁମେ ମଥିବା ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଡାକନ୍ତି, ଅଙ୍ଗିରସ।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ବୃହତେ ଯଜ୍ଞିଯାଯ ଋତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣେ ଅସୁରାଯ ମନ୍ମ । ଘୃତଂ ନ ଯଜ୍ଞ ଆସ୍ଯେ ସୁପୂତଂ ଗିରଂ ଭରେ ଵୃଷଭାଯ ପ୍ରତୀଚୀମ୍
ବଡ଼ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟର ବୃଷ, ଶାସକ ପାଇଁ ମୁଁ ମୋର ଷ୍ଟୁତି ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି; ଘୃତ ଭଳି, ଶୁଦ୍ଧ ଗୀତ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଯାଉ।
ଋତଂ ଚିକିତ୍ଵ ଋତମିଚ୍ଚିକିଦ୍ଧ୍ଯୃତସ୍ଯ ଧାରା ଅନୁ ତୃନ୍ଧି ପୂର୍ଵୀଃ । ନାହଂ ଯାତୁଂ ସହସା ନ ଦ୍ଵଯେନ ଋତଂ ସପାମ୍ଯରୁଷସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ସତ୍ୟକୁ ଜାଣି, ସତ୍ୟକୁ ଚାହିଁ, ପୁରୁଣା ସତ୍ୟର ଧାରାକୁ ଅନୁସର; ମୁଁ ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଚତୁର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯିବାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ—ମୁଁ ଲାଲ ମହାବୃଷର ସତ୍ୟକୁ ଚାହେଁ।
କଯା ନୋ ଅଗ୍ନ ଋତଯନ୍ନୃତେନ ଭୁଵୋ ନଵେଦା ଉଚଥସ୍ଯ ନଵ୍ଯଃ । ଵେଦା ମେ ଦେଵ ଋତୁପା ଋତୂନାଂ ନାହଂ ପତିଂ ସନିତୁରସ୍ଯ ରାଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କେମିତି ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, ଆମର ନୂତନ ସ୍ତୁତିକୁ ଜାଣିପାରୁଛ? ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ଲାଭ ହେବା ଧନର ମାଲିକ କିଏ, ତାହା ଜାଣେନି।
କେ ତେ ଅଗ୍ନେ ରିପଵେ ବନ୍ଧନାସଃ କେ ପାଯଵଃ ସନିଷନ୍ତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଃ । କେ ଧାସିମଗ୍ନେ ଅନୃତସ୍ଯ ପାନ୍ତି କ ଆସତୋ ଵଚସଃ ସନ୍ତି ଗୋପାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ କିଏ ବନ୍ଧିବା ଲୋକ? କିଏ ତୁମର ରକ୍ଷକ, ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଧନ ଆଣନ୍ତି? କିଏ ଅସତ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି? ଏବଂ କିଏ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କର କଥାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି?