ଜୁଷସ୍ଵାଗ୍ନ ଇଳଯା ସଜୋଷା ଯତମାନୋ ରଶ୍ମିଭିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ ସମିଧଂ ଜାତଵେଦ ଆ ଚ ଦେଵାନ୍ହଵିରଦ୍ଯାଯ ଵକ୍ଷି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଇଳା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛ। ଆମର ଜଳାଇବାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଜାତବେଦ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣି, ହବ୍ୟ ଭୋଗ କରାଇବା।
ଜୁଷ୍ଟୋ ଦମୂନା ଅତିଥିର୍ଦୁରୋଣ ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଅଗ୍ନେ ଅଭିଯୁଜୋ ଵିହତ୍ଯା ଶତ୍ରୂଯତାମା ଭରା ଭୋଜନାନି
ପ୍ରିୟ, ଗୃହର ମାଳିକ ଭାବରେ ଅତିଥି, ଜଣା, ଏହି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ; ଅଗ୍ନି, ସବୁ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।
ଵଧେନ ଦସ୍ଯୁଂ ପ୍ର ହି ଚାତଯସ୍ଵ ଵଯଃ କୃଣ୍ଵାନସ୍ତନ୍ଵେ ସ୍ଵାଯୈ । ପିପର୍ଷି ଯତ୍ସହସସ୍ପୁତ୍ର ଦେଵାନ୍ତ୍ସୋ ଅଗ୍ନେ ପାହି ନୃତମ ଵାଜେ ଅସ୍ମାନ୍
ବିନାଶ ଦ୍ୱାରା ଦାସ୍ୟୁକୁ ଦୂର କର, ତୁମ ଶରୀର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେପରି ତୁମେ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ଏହିପରି ଅଗ୍ନି, ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ରକ୍ଷା କର।
ଵଯଂ ତେ ଅଗ୍ନ ଉକ୍ଥୈର୍ଵିଧେମ ଵଯଂ ହଵ୍ଯୈଃ ପାଵକ ଭଦ୍ରଶୋଚେ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ସମିନ୍ଵାସ୍ମେ ଵିଶ୍ଵାନି ଦ୍ରଵିଣାନି ଧେହି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା; ଆମେ ହବ୍ୟ ଦେଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୁଭ ଅଗ୍ନିକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା। ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ, ଏକତ୍ରିତ କର; ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକମଗ୍ନେ ଅଧ୍ଵରଂ ଜୁଷସ୍ଵ ସହସଃ ସୂନୋ ତ୍ରିଷଧସ୍ଥ ହଵ୍ଯମ୍ । ଵଯଂ ଦେଵେଷୁ ସୁକୃତଃ ସ୍ଯାମ ଶର୍ମଣା ନସ୍ତ୍ରିଵରୂଥେନ ପାହି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତିନି ଆସନରେ ବସି, ଆମର ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର; ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଲ କାମ କରିବା; ତୁମ ତିନି ରକ୍ଷା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଶ୍ଵାନି ନୋ ଦୁର୍ଗହା ଜାତଵେଦଃ ସିନ୍ଧୁଂ ନ ନାଵା ଦୁରିତାତି ପର୍ଷି । ଅଗ୍ନେ ଅତ୍ରିଵନ୍ନମସା ଗୃଣାନୋଽସ୍ମାକଂ ବୋଧ୍ଯଵିତା ତନୂନାମ୍
ହେ ଜାତବେଦ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ନଦୀରେ ନାଉ ଭଳି ଉପାରି କର; ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ଦୂର କର। ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଭକ୍ତି ସହିତ, ଆମର ଶରୀରର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ହୃଦା କୀରିଣା ମନ୍ଯମାନୋଽମର୍ତ୍ଯଂ ମର୍ତ୍ଯୋ ଜୋହଵୀମି । ଜାତଵେଦୋ ଯଶୋ ଅସ୍ମାସୁ ଧେହି ପ୍ରଜାଭିରଗ୍ନେ ଅମୃତତ୍ଵମଶ୍ଯାମ୍
ଯେ କୌଣସି ମାନବ, ନିଜ ହୃଦୟ ଓ ଗୀତରେ ଅମର ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକିଥାଏ, ଭକ୍ତି ସହିତ—ହେ ଜାତବେଦ, ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ; ସନ୍ତାନ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ।
ଯସ୍ମୈ ତ୍ଵଂ ସୁକୃତେ ଜାତଵେଦ ଉ ଲୋକମଗ୍ନେ କୃଣଵଃ ସ୍ଯୋନମ୍ । ଅଶ୍ଵିନଂ ସ ପୁତ୍ରିଣଂ ଵୀରଵନ୍ତଂ ଗୋମନ୍ତଂ ରଯିଂ ନଶତେ ସ୍ଵସ୍ତି
ଯେଉଁ ଭଲ କାମ କରିଥିବା ପାଇଁ, ହେ ଜାତବେଦ, ଅଗ୍ନି ଶୁଭ ନିବାସ ଦେଇଥାଏ—ସେ ସନ୍ତାନ, ବୀର, ଗୋଧନ ଓ ବହୁ ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ, ଶୁଭ ରହିଥାଏ।
ସୁସମିଦ୍ଧାଯ ଶୋଚିଷେ ଘୃତଂ ତୀଵ୍ରଂ ଜୁହୋତନ । ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ
ଭଲ ଭାବରେ ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୃତ ଢାଳନ୍ତୁ—ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦ ପାଇଁ।
ନରାଶଂସଃ ସୁଷୂଦତୀମଂ ଯଜ୍ଞମଦାଭ୍ଯଃ । କଵିର୍ହି ମଧୁହସ୍ତ୍ଯଃ
ନରାଶଂସ, ଆନନ୍ଦରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ଚତୁର, ମଧୁ ହାତ ଥିବା।
ଈଳିତୋ ଅଗ୍ନ ଆ ଵହେନ୍ଦ୍ରଂ ଚିତ୍ରମିହ ପ୍ରିଯମ୍ । ସୁଖୈ ରଥେଭିରୂତଯେ
ପ୍ରାର୍ଥିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରିୟ, ସହଜ ରଥ ସହିତ ଆମର ସହଯୋଗ ପାଇଁ।
ଊର୍ଣମ୍ରଦା ଵି ପ୍ରଥସ୍ଵାଭ୍ଯର୍କା ଅନୂଷତ । ଭଵା ନଃ ଶୁଭ୍ର ସାତଯେ
ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଉ, ଉନ୍ମୁକ୍ତ ମୃଦୁ ଓ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଉଲ୍ଲାସିତ; ପୂଜାରୀମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମର ଶୁଭ ଦିଗଦର୍ଶକ ହେଉ।
ଦେଵୀର୍ଦ୍ଵାରୋ ଵି ଶ୍ରଯଧ୍ଵଂ ସୁପ୍ରାଯଣା ନ ଊତଯେ । ପ୍ରପ୍ର ଯଜ୍ଞଂ ପୃଣୀତନ
ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ, ଉପକୃତି ଦେଇ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ; ଆମର ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଭଲ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅ। ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଉ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ସୁପ୍ରତୀକେ ଵଯୋଵୃଧା ଯହ୍ଵୀ ଋତସ୍ଯ ମାତରା । ଦୋଷାମୁଷାସମୀମହେ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା, ସଦା ଯୁବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସତ୍ୟର ମାତାମାନେ—ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ଵାତସ୍ଯ ପତ୍ମନ୍ନୀଳିତା ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ମନୁଷଃ । ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମା ଗତମ୍
ବାୟୁର ଉଡାଣରେ ଦେବୀୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ଏବଂ ମାନବ ପ୍ରୟାସରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଶିତ, ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ ।
ଇଳା ସରସ୍ଵତୀ ମହୀ ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ମଯୋଭୁଵଃ । ବର୍ହିଃ ସୀଦନ୍ତ୍ଵସ୍ରିଧଃ
ଇଳା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ମହୀ — ଏହି ତିନି ଦେବୀ ଯେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଚଳ ଭାବରେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସନ୍ତୁ ।
ଶିଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟରିହା ଗହି ଵିଭୁଃ ପୋଷ ଉତ ତ୍ମନା । ଯଜ୍ଞେଯଜ୍ଞେ ନ ଉଦଵ
ଦୟାଳୁ ତ୍ୱଷ୍ଟାର, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପୋଷକ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ଉପହାର ଆଣନ୍ତୁ ।
ଯତ୍ର ଵେତ୍ଥ ଵନସ୍ପତେ ଦେଵାନାଂ ଗୁହ୍ଯା ନାମାନି । ତତ୍ର ହଵ୍ଯାନି ଗାମଯ
ବନର ମହାପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ନାମ ଜାଣନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଉପହାରଗୁଡିକୁ ନେଇଯିବେ ।
ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଵରୁଣାଯ ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵିଃ
ଅଗ୍ନି, ଵରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପହାର ।
ଅଗ୍ନିଂ ତଂ ମନ୍ଯେ ଯୋ ଵସୁରସ୍ତଂ ଯଂ ଯନ୍ତି ଧେନଵଃ । ଅସ୍ତମର୍ଵନ୍ତ ଆଶଵୋଽସ୍ତଂ ନିତ୍ଯାସୋ ଵାଜିନ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଯାହାକୁ ଗାଁମାନେ ଯାନ୍ତି, ତେଜସ୍ୱୀ ଘୋଡା ଓ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଶ୍ୱମାନେ ଯାନ୍ତି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯୋ ଵସୁର୍ଗୃଣେ ସଂ ଯମାଯନ୍ତି ଧେନଵଃ । ସମର୍ଵନ୍ତୋ ରଘୁଦ୍ରୁଵଃ ସଂ ସୁଜାତାସଃ ସୂରଯ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଧନଦାତା ଭାବେ ଗାଉଛି, ଯାହାକୁ ଗାଁମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର ଅଶ୍ୱମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ଅଗ୍ନିର୍ହି ଵାଜିନଂ ଵିଶେ ଦଦାତି ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିଃ । ଅଗ୍ନୀ ରାଯେ ସ୍ଵାଭୁଵଂ ସ ପ୍ରୀତୋ ଯାତି ଵାର୍ଯମିଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଅଗ୍ନି ନିଜେ ଧନ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୁରସ୍କାରକୁ ଯାଏ; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧୀମହି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵାଜରମ୍ । ଯଦ୍ଧ ସ୍ଯା ତେ ପନୀଯସୀ ସମିଦ୍ଦୀଦଯତି ଦ୍ଯଵୀଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଅମର ଦେବତା ଭାବେ ଜଳାଉଛୁ; ଯେତେବେଳେ ତୁମର ସବୁଠୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଅ; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଋଚା ହଵିଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଶୋଚିଷସ୍ପତେ । ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ମ ଵିଶ୍ପତେ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ହୂଯତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଶ୍ଲୋକ ଓ ଉପହାର ଦେଉଛୁ; ଚମତ୍କାର ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ପ୍ରୋ ତ୍ଯେ ଅଗ୍ନଯୋଽଗ୍ନିଷୁ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯନ୍ତି ଵାର୍ଯମ୍ । ତେ ହିନ୍ଵିରେ ତ ଇନ୍ଵିରେ ତ ଇଷଣ୍ଯନ୍ତ୍ଯାନୁଷଗିଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନିମାନେ, ଅଗ୍ନିରେ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଚଳାନ୍ତି, ପୋଷଣ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ତଵ ତ୍ଯେ ଅଗ୍ନେ ଅର୍ଚଯୋ ମହି ଵ୍ରାଧନ୍ତ ଵାଜିନଃ । ଯେ ପତ୍ଵଭିଃ ଶଫାନାଂ ଵ୍ରଜା ଭୁରନ୍ତ ଗୋନାମିଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଅଗ୍ନିଶିଖା ବଡ଼, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ; ଯେମାନେ ଗାଁମାନଙ୍କର ଖୁର ଦ୍ୱାରା ଗୋଶାଳାକୁ ଗାଁରେ ପୂରଣ କରନ୍ତି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ନଵା ନୋ ଅଗ୍ନ ଆ ଭର ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯଃ ସୁକ୍ଷିତୀରିଷଃ । ତେ ସ୍ଯାମ ଯ ଆନୃଚୁସ୍ତ୍ଵାଦୂତାସୋ ଦମେଦମ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଅଗ୍ନି, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ନୂତନ ଓ ପ୍ରଚୁର ପୋଷଣ ଆଣ; ଆମେ ସେମାନେ ହେବା, ଯେମାନେ ତୁମର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଘରେ ଘରେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଅଛନ୍ତି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ଉଭେ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ସର୍ପିଷୋ ଦର୍ଵୀ ଶ୍ରୀଣୀଷ ଆସନି । ଉତୋ ନ ଉତ୍ପୁପୂର୍ଯା ଉକ୍ଥେଷୁ ଶଵସସ୍ପତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଦୁଇଟି ଚମଚ, ଘୃତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି; ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ଆମକୁ ସ୍ତୁତିରେ ପୂରଣ କର; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ଏଵାଁ ଅଗ୍ନିମଜୁର୍ଯମୁର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଯଜ୍ଞେଭିରାନୁଷକ୍ । ଦଧଦସ୍ମେ ସୁଵୀର୍ଯମୁତ ତ୍ଯଦାଶ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମିଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
ଏଭଳି, ଅମର ଅଗ୍ନି, ଶ୍ଲୋକ ଓ ଯଜ୍ଞରେ, ଆମକୁ ବୀରତା ଓ ଅଶ୍ୱସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ ।
ସଖାଯଃ ସଂ ଵଃ ସମ୍ଯଞ୍ଚମିଷଂ ସ୍ତୋମଂ ଚାଗ୍ନଯେ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠାଯ କ୍ଷିତୀନାମୂର୍ଜୋ ନପ୍ତ୍ରେ ସହସ୍ଵତେ
ସାଥୀମାନେ, ଆମେ ଆମର ପୋଷଣ ଓ ସ୍ତୁତିକୁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରିବା; ସମସ୍ତ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ, ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ପୁତ୍ର ।