ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହି ପ୍ରଥମଂ ଯଜ୍ଞିଯେଭ୍ଯୋଽମୃତତ୍ଵଂ ସୁଵସି ଭାଗମୁତ୍ତମମ୍ । ଆଦିଦ୍ଦାମାନଂ ସଵିତର୍ଵ୍ଯୂର୍ଣୁଷେଽନୂଚୀନା ଜୀଵିତା ମାନୁଷେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ପ୍ରଥମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜ୍ୟମାନେ, ସବିତା ତୁମେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ଦେଉଛ; ସେଠାରୁ ତୁମେ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦେଉଛ, ସବିତା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଉଛ।
ଅଚିତ୍ତୀ ଯଚ୍ଚକୃମା ଦୈଵ୍ଯେ ଜନେ ଦୀନୈର୍ଦକ୍ଷୈଃ ପ୍ରଭୂତୀ ପୂରୁଷତ୍ଵତା । ଦେଵେଷୁ ଚ ସଵିତର୍ମାନୁଷେଷୁ ଚ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅତ୍ର ସୁଵତାଦନାଗସଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜାଣି ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଆମେ ଦୁର୍ବଳତା ଓ ମାନବ ଅସମର୍ଥତାରେ କରିଛୁ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସବିତା, ଏଠାରେ ଆମକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କର।
ନ ପ୍ରମିଯେ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ ତଦ୍ଯଥା ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଧାରଯିଷ୍ଯତି । ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଵରିମନ୍ନା ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିର୍ଵର୍ଷ୍ମନ୍ଦିଵଃ ସୁଵତି ସତ୍ଯମସ୍ଯ ତତ୍
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ମାପ ଅତିକ୍ରମ କରିହେବ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ପୃଥିବୀର ଯେତେ ଚଉଡ଼ା, ଆକାଶର ଯେତେ ଅଞ୍ଚଳ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କର ଦାନ।
ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାନ୍ବୃହଦ୍ଭ୍ଯଃ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଃ କ୍ଷଯାଁ ଏଭ୍ଯଃ ସୁଵସି ପସ୍ତ୍ଯାଵତଃ । ଯଥାଯଥା ପତଯନ୍ତୋ ଵିଯେମିର ଏଵୈଵ ତସ୍ଥୁଃ ସଵିତଃ ସଵାଯ ତେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଘର ଠାରୁ, ସବିତା, ତୁମେ ଘରବାସୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର ଧନ ଦେଉଛ; ଯେପରି ଚଡ଼ିଆ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେପରି, ସବିତା, ତୁମର ଶକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ରହେ।
ଯେ ତେ ତ୍ରିରହନ୍ସଵିତଃ ସଵାସୋ ଦିଵେଦିଵେ ସୌଭଗମାସୁଵନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସିନ୍ଧୁରଦ୍ଭିରାଦିତ୍ଯୈର୍ନୋ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଂସତ୍
ହେ ସବିତା, ତୁମର ସେ ସହଚରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତିନିଥର ଦ୍ରୁତ ଭାଗ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିନ ଓ ରାତି, ପୃଥିବୀ, ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ଏବଂ ଜଳ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅଦିତି ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
କୋ ଵସ୍ତ୍ରାତା ଵସଵଃ କୋ ଵରୂତା ଦ୍ଯାଵାଭୂମୀ ଅଦିତେ ତ୍ରାସୀଥାଂ ନଃ । ସହୀଯସୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ମର୍ତାତ୍କୋ ଵୋଽଧ୍ଵରେ ଵରିଵୋ ଧାତି ଦେଵାଃ
ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଆମକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଛନ୍ତି? କିଏ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି? ଦିନ ଓ ରାତି, ଅଦିତି, ଆମକୁ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ କିଏ ଆସ୍ଥା ଦେଉଛନ୍ତି, ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଉପକାର କରନ୍ତୁ ।
ପ୍ର ଯେ ଧାମାନି ପୂର୍ଵ୍ଯାଣ୍ଯର୍ଚାନ୍ଵି ଯଦୁଚ୍ଛାନ୍ଵିଯୋତାରୋ ଅମୂରାଃ । ଵିଧାତାରୋ ଵି ତେ ଦଧୁରଜସ୍ରା ଋତଧୀତଯୋ ରୁରୁଚନ୍ତ ଦସ୍ମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ନୀତି ଏବଂ ନିୟମ ଆରମ୍ଭରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚତାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଅଚଳ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ଚିରନ୍ତନ ନୀତି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତମାନେ ନ୍ୟାୟ ଭାବନାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି ।
ପ୍ର ପସ୍ତ୍ଯାମଦିତିଂ ସିନ୍ଧୁମର୍କୈଃ ସ୍ଵସ୍ତିମୀଳେ ସଖ୍ଯାଯ ଦେଵୀମ୍ । ଉଭେ ଯଥା ନୋ ଅହନୀ ନିପାତ ଉଷାସାନକ୍ତା କରତାମଦବ୍ଧେ
ମୁଁ ଭଲ ଓ ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଅଦିତି ଓ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରେ । ଦିନ ଓ ରାତି ଯେପରି ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ତେଣୁ ଅଚଳ ଉଷା ଓ ରାତି ଆମ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତୁ ।
ଵ୍ଯର୍ଯମା ଵରୁଣଶ୍ଚେତି ପନ୍ଥାମିଷସ୍ପତିଃ ସୁଵିତଂ ଗାତୁମଗ୍ନିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ନୃଵଦୁ ଷୁ ସ୍ତଵାନା ଶର୍ମ ନୋ ଯନ୍ତମମଵଦ୍ଵରୂଥମ୍
ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ନର ଠାକୁର ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଆସନ୍ତୁ ।
ଆ ପର୍ଵତସ୍ଯ ମରୁତାମଵାଂସି ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ରାତୁରଵ୍ରି ଭଗସ୍ଯ । ପାତ୍ପତିର୍ଜନ୍ଯାଦଂହସୋ ନୋ ମିତ୍ରୋ ମିତ୍ରିଯାଦୁତ ନ ଉରୁଷ୍ଯେତ୍
ପର୍ବତରୁ ମାରୁତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା, ଭାଗ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରକ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ମିଳୁ । ମିତ୍ର ଠାକୁର ଆମକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ।
ନୂ ରୋଦସୀ ଅହିନା ବୁଧ୍ନ୍ଯେନ ସ୍ତୁଵୀତ ଦେଵୀ ଅପ୍ଯେଭିରିଷ୍ଟୈଃ । ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସଂଚରଣେ ସନିଷ୍ଯଵୋ ଘର୍ମସ୍ଵରସୋ ନଦ୍ଯୋ ଅପ ଵ୍ରନ୍
ଏବେ ଦିନ ଓ ରାତି, ଗଭୀର ସର୍ପ ସହିତ, ଏହି ଚୟିତ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଦେବୀ ଭାବେ ସ୍ତୁତିତ ହେଉନ୍ତୁ । ନଦୀମାନେ ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଉଷ୍ମା ଓ ମାଧୁର୍ୟ ଭରା ଝରଣାମାନେ ତାଙ୍କର ଜଳ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ ।
ଦେଵୈର୍ନୋ ଦେଵ୍ଯଦିତିର୍ନି ପାତୁ ଦେଵସ୍ତ୍ରାତା ତ୍ରାଯତାମପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ । ନହି ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧାସିମର୍ହାମସି ପ୍ରମିଯଂ ସାନ୍ଵଗ୍ନେଃ
ଦେବମାନେ ସହିତ ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦେବତା ଉଦ୍ଧାରକ ଆମକୁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପଥ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବାକୁ ଆମେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ।
ଅଗ୍ନିରୀଶେ ଵସଵ୍ଯସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ମହଃ ସୌଭଗସ୍ଯ । ତାନ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ରାସତେ
ଅଗ୍ନି ଧନର ଠାକୁର, ଅଗ୍ନି ମହା ଭାଗ୍ୟର ଠାକୁର । ସେ ଏହି ସବୁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଉଷୋ ମଘୋନ୍ଯା ଵହ ସୂନୃତେ ଵାର୍ଯା ପୁରୁ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି
ହେ ଉଷା, ଉଦାର ଦାନ ଆଣ, ମୃଦୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପହାର ଆମ ପାଇଁ ଆଣ ।
ତତ୍ସୁ ନଃ ସଵିତା ଭଗୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନୋ ରାଧସା ଗମତ୍
ସବିତା, ଭାଗ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଧନ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ ।
ମହୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଇହ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ରୁଚା ଭଵତାଂ ଶୁଚଯଦ୍ଭିରର୍କୈଃ । ଯତ୍ସୀଂ ଵରିଷ୍ଠେ ବୃହତୀ ଵିମିନ୍ଵନ୍ରୁଵଦ୍ଧୋକ୍ଷା ପପ୍ରଥାନେଭିରେଵୈଃ
ବଡ଼ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଶ୍ମିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅ । ତୁମେ ଦୁହେଁ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ବିସ୍ତୃତ, ଯେବେ ବିଶ୍ୱକୁ ମାପିଥିଲ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ତାହାକୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସାର କରିଥିଲେ ।
ଦେଵୀ ଦେଵେଭିର୍ଯଜତେ ଯଜତ୍ରୈରମିନତୀ ତସ୍ଥତୁରୁକ୍ଷମାଣେ । ଋତାଵରୀ ଅଦ୍ରୁହା ଦେଵପୁତ୍ରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ନେତ୍ରୀ ଶୁଚଯଦ୍ଭିରର୍କୈଃ
ଦେବୀ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଅଚଳ ଓ ଅଡ଼ିଗ, ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ, ଚଳାକି ନଥିବା, ଦେବତାଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ, ଯଜ୍ଞର ନେତୃ, ଶୁଦ୍ଧ ଷ୍ଟୁତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ।
ସ ଇତ୍ସ୍ଵପା ଭୁଵନେଷ୍ଵାସ ଯ ଇମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଜଜାନ । ଉର୍ଵୀ ଗଭୀରେ ରଜସୀ ସୁମେକେ ଅଵଂଶେ ଧୀରଃ ଶଚ୍ଯା ସମୈରତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂନିର୍ଭର ଯିଏ, ସେ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗଭୀର ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର କରି, ମୂଳରେ ସମନ୍ୱୟ କରିଛନ୍ତି ।
ନୂ ରୋଦସୀ ବୃହଦ୍ଭିର୍ନୋ ଵରୂଥୈଃ ପତ୍ନୀଵଦ୍ଭିରିଷଯନ୍ତୀ ସଜୋଷାଃ । ଉରୂଚୀ ଵିଶ୍ଵେ ଯଜତେ ନି ପାତଂ ଧିଯା ସ୍ଯାମ ରଥ୍ଯଃ ସଦାସାଃ
ଏବେ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ବଡ଼ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଦମ୍ପତିମାନେ ପରି ଏକତାରେ ଏଗିଯାଆନ୍ତୁ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ଜ୍ଞାନରେ, ଆମେ ସଦା ଯଜ୍ଞରେ ରଥି ହେବାକୁ ପାରିବା ।
ପ୍ର ଵାଂ ମହି ଦ୍ଯଵୀ ଅଭ୍ଯୁପସ୍ତୁତିଂ ଭରାମହେ । ଶୁଚୀ ଉପ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ
ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଷ୍ଟୁତି ଆଣିଛୁ; ଶୁଦ୍ଧ ମନେ, ଆମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ ।
ପୁନାନେ ତନ୍ଵା ମିଥଃ ସ୍ଵେନ ଦକ୍ଷେଣ ରାଜଥଃ । ଊହ୍ଯାଥେ ସନାଦୃତମ୍
ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଜ ରୂପରେ ପୁନଃ ପୁନଃ ନବୀନ ହୁଅଛ; ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶାସନ କରୁଛ; ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ନ୍ୟାୟକୁ ଧାରଣ କରିଛ ।
ମହୀ ମିତ୍ରସ୍ଯ ସାଧଥସ୍ତରନ୍ତୀ ପିପ୍ରତୀ ଋତମ୍ । ପରି ଯଜ୍ଞଂ ନି ଷେଦଥୁଃ
ମିତ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ, ସେ ଆମକୁ ଅପର ପାରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ନ୍ୟାୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଘେରି ଆସିଛ, ତାହା ପାଖରେ ବସିଛ ।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପତିନା ଵଯଂ ହିତେନେଵ ଜଯାମସି । ଗାମଶ୍ଵଂ ପୋଷଯିତ୍ନ୍ଵା ସ ନୋ ମୃଳାତୀଦୃଶେ
ମାଟିର ମାଲିକଙ୍କ ସହ ଆମେ ଏମିତି ଏକତ୍ର ହେଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥ ଭଳି ଜିତିପାରିବା। ଯିଏ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏଭଳି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପତେ ମଧୁମନ୍ତମୂର୍ମିଂ ଧେନୁରିଵ ପଯୋ ଅସ୍ମାସୁ ଧୁକ୍ଷ୍ଵ । ମଧୁଶ୍ଚୁତଂ ଘୃତମିଵ ସୁପୂତମୃତସ୍ଯ ନଃ ପତଯୋ ମୃଳଯନ୍ତୁ
ମାଟିର ମାଲିକ, ଗାଈ ଯେମିତି ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ସେହିପରି ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ଓ ପ୍ରଚୁର ଲହରି ଢେଉଁ। ଅମୃତର ମାଲିକମାନେ ମଧୁ ଝରୁଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ଦେଇ ଆମକୁ କୃପା କରନ୍ତୁ।
ମଧୁମତୀରୋଷଧୀର୍ଦ୍ଯାଵ ଆପୋ ମଧୁମନ୍ନୋ ଭଵତ୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପତିର୍ମଧୁମାନ୍ନୋ ଅସ୍ତ୍ଵରିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଅନ୍ଵେନଂ ଚରେମ
ଔଷଧି, ଆକାଶ ଓ ପାଣି ମଧୁର ହେଉ, ମଧ୍ୟାକାଶ ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ମାଟିର ମାଲିକ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉନ୍, ଆମେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ଚଳିବା।
ଶୁନଂ ଵାହାଃ ଶୁନଂ ନରଃ ଶୁନଂ କୃଷତୁ ଲାଙ୍ଗଲମ୍ । ଶୁନଂ ଵରତ୍ରା ବଧ୍ଯନ୍ତାଂ ଶୁନମଷ୍ଟ୍ରାମୁଦିଙ୍ଗଯ
ଏହି ହଳ ବାଝା, ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ହଳ ଭଲ ହେଉ। ହଳ ଯେତେବେଳେ ଚାଷ କରେ, ସେଠି ଭଲ ହେଉ। ଜୁଆ ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଏବଂ ଅଙ୍କୁଶ ଭଲ ଭାବରେ ଉଠାଯାଉ।
ଶୁନାସୀରାଵିମାଂ ଵାଚଂ ଜୁଷେଥାଂ ଯଦ୍ଦିଵି ଚକ୍ରଥୁଃ ପଯଃ । ତେନେମାମୁପ ସିଞ୍ଚତମ୍
ଶୁନାସୀର, ଆମର ଏହି କଥା ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦିନ ଆକାଶରେ ଦୁଧ ତିଆରି କରିଥିଲ, ସେଇ ଦୁଧ ଦେଇ ଏହି ମାଟିକୁ ଭିଜାଇଦିଅ।
ଅର୍ଵାଚୀ ସୁଭଗେ ଭଵ ସୀତେ ଵନ୍ଦାମହେ ତ୍ଵା । ଯଥା ନଃ ସୁଭଗାସସି ଯଥା ନଃ ସୁଫଲାସସି
ହେ ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ସୀତା, ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ। ଯେପରି ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭା ଓ ଫଳଦାୟି ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୀତାଂ ନି ଗୃହ୍ଣାତୁ ତାଂ ପୂଷାନୁ ଯଚ୍ଛତୁ । ସା ନଃ ପଯସ୍ଵତୀ ଦୁହାମୁତ୍ତରାମୁତ୍ତରାଂ ସମାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ସୀତାଙ୍କୁ ଧରିନିଅନ୍ତୁ, ପୂଷା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଠାରେ ବସାନ୍ତୁ। ସେ ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଫସଲ ଦେଉନ୍।
ଶୁନଂ ନଃ ଫାଲା ଵି କୃଷନ୍ତୁ ଭୂମିଂ ଶୁନଂ କୀନାଶା ଅଭି ଯନ୍ତୁ ଵାହୈଃ । ଶୁନଂ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ମଧୁନା ପଯୋଭିଃ ଶୁନାସୀରା ଶୁନମସ୍ମାସୁ ଧତ୍ତମ୍
ଆମର ହଳ ଭଲ ଭାବରେ ମାଟି ଚାଷ କରୁ, ଚାଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ। ବର୍ଷାମେଘ ମଧୁ ଓ ଦୁଧ ନେଇ ଆସୁ, ଶୁନାସୀର ଆମ ଉପରେ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।