ତା ଘା ତା ଭଦ୍ରା ଉଷସଃ ପୁରାସୁରଭିଷ୍ଟିଦ୍ଯୁମ୍ନା ଋତଜାତସତ୍ଯାଃ । ଯାସ୍ଵୀଜାନଃ ଶଶମାନ ଉକ୍ଥୈ ସ୍ତୁଵଞ୍ଛଂସନ୍ଦ୍ରଵିଣଂ ସଦ୍ଯ ଆପ
ସେଇ ଭଲ ଓ ଶୁଭ ଉଷାମାନେ ପୁରୁଣା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମହିମାମୟ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଗାୟକ ଷ୍ଟୁତି କରି ଶୀଘ୍ର ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତା ଆ ଚରନ୍ତି ସମନା ପୁରସ୍ତାତ୍ସମାନତଃ ସମନା ପପ୍ରଥାନାଃ । ଋତସ୍ଯ ଦେଵୀଃ ସଦସୋ ବୁଧାନା ଗଵାଂ ନ ସର୍ଗା ଉଷସୋ ଜରନ୍ତେ
ସେମାନେ ସମ୍ମୁଖରୁ ଏକତାରେ ଚଲନ୍ତି, ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକାସାଥିରେ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଦେବୀମାନେ, ନିଜ ଆସନରୁ ଜାଗି, ଗାଁର ଝରଣା ପରି ଉଷାମାନେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଇନ୍ନ୍ଵେଵ ସମନା ସମାନୀରମୀତଵର୍ଣା ଉଷସଶ୍ଚରନ୍ତି । ଗୂହନ୍ତୀରଭ୍ଵମସିତଂ ରୁଶଦ୍ଭିଃ ଶୁକ୍ରାସ୍ତନୂଭିଃ ଶୁଚଯୋ ରୁଚାନାଃ
ସେମାନେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଏକାସାଥିରେ ଚଲନ୍ତି, ଏକ ରଙ୍ଗରେ ଏକତାରେ ଉଷାମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଲୁଚାଇଦେଉଛନ୍ତି, ପବିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା ଓ ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ରଯିଂ ଦିଵୋ ଦୁହିତରୋ ଵିଭାତୀଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ଯଚ୍ଛତାସ୍ମାସୁ ଦେଵୀଃ । ସ୍ଯୋନାଦା ଵଃ ପ୍ରତିବୁଧ୍ଯମାନାଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ନିଜ ଶୁଭ ନିବାସରୁ ଜାଗି, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାକ୍ରମର ମାଲିକ କରନ୍ତୁ।
ତଦ୍ଵୋ ଦିଵୋ ଦୁହିତରୋ ଵିଭାତୀରୁପ ବ୍ରୁଵ ଉଷସୋ ଯଜ୍ଞକେତୁଃ । ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ଯଶସୋ ଜନେଷୁ ତଦ୍ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ଧତ୍ତାଂ ପୃଥିଵୀ ଚ ଦେଵୀ
ଏହି ଉପହାର, ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ହେ ଉଷାମାନେ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ। ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେବୀମାନେ ଏହା ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ରତି ଷ୍ଯା ସୂନରୀ ଜନୀ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ପରି ସ୍ଵସୁଃ । ଦିଵୋ ଅଦର୍ଶି ଦୁହିତା
ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟା ଉଠି, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଜାଗାଇଦେଉଛନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵେଵ ଚିତ୍ରାରୁଷୀ ମାତା ଗଵାମୃତାଵରୀ । ସଖାଭୂଦଶ୍ଵିନୋରୁଷାଃ
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ରଙ୍ଗିନ ଲାଲ ମାଡ଼ି ଦେଖାଯାଏ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମାଆ ଯିଏ ଦୁଧରେ ଭରିପୁର, ସେ ଉଷା ଦେବୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଉତ ସଖାସ୍ଯଶ୍ଵିନୋରୁତ ମାତା ଗଵାମସି । ଉତୋଷୋ ଵସ୍ଵ ଈଶିଷେ
ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମାଆ ଓ ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ସମ୍ପଦର ମାଲିକା।
ଯାଵଯଦ୍ଦ୍ଵେଷସଂ ତ୍ଵା ଚିକିତ୍ଵିତ୍ସୂନୃତାଵରି । ପ୍ରତି ସ୍ତୋମୈରଭୁତ୍ସ୍ମହି
ଯିଏ ଦୁଷ୍ମନିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନବାନ୍ ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଉଷା ଦେବୀ, ଆମେ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛୁ।
ପ୍ରତି ଭଦ୍ରା ଅଦୃକ୍ଷତ ଗଵାଂ ସର୍ଗା ନ ରଶ୍ମଯଃ । ଓଷା ଅପ୍ରା ଉରୁ ଜ୍ରଯଃ
ଶୁଭ ରଶ୍ମିମାନେ ଗାଈର ଝରଣା ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଜୀବନ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଲିଦେଲା।
ଆପପ୍ରୁଷୀ ଵିଭାଵରି ଵ୍ଯାଵର୍ଜ୍ଯୋତିଷା ତମଃ । ଉଷୋ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମଵ
ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୁରିଦେଲା, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଲା; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ନିଜ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛ।
ଆ ଦ୍ଯାଂ ତନୋଷି ରଶ୍ମିଭିରାନ୍ତରିକ୍ଷମୁରୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ଉଷଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା
ତୁମେ ତୁମର ରଶ୍ମି ଆକାଶ ଓ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାର କରୁଛ; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମର ଧଳା ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ଵାର୍ଯଂ ମହଦ୍ଵୃଣୀମହେ ଅସୁରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଃ । ଛର୍ଦିର୍ଯେନ ଦାଶୁଷେ ଯଚ୍ଛତି ତ୍ମନା ତନ୍ନୋ ମହାଁ ଉଦଯାନ୍ଦେଵୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ
ଅମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ବଡ଼ ଦାନକୁ ବାଛୁଛୁ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ବଡ଼ ଦେବତା ଆମକୁ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଦିନକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଦିଵୋ ଧର୍ତା ଭୁଵନସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ ପିଶଙ୍ଗଂ ଦ୍ରାପିଂ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତେ କଵିଃ । ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପ୍ରଥଯନ୍ନାପୃଣନ୍ନୁର୍ଵଜୀଜନତ୍ସଵିତା ସୁମ୍ନମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ଯିଏ ଆକାଶର ଧାରକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ସେ ଜଣେ ଋଷି ତାଙ୍କର ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧନ୍ତି; ଦୂରଦର୍ଶୀ ସବିତା ଶୁଭ ଗୁଣର ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଆପ୍ରା ରଜାଂସି ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା ଶ୍ଲୋକଂ ଦେଵଃ କୃଣୁତେ ସ୍ଵାଯ ଧର୍ମଣେ । ପ୍ର ବାହୂ ଅସ୍ରାକ୍ସଵିତା ସଵୀମନି ନିଵେଶଯନ୍ପ୍ରସୁଵନ୍ନକ୍ତୁଭିର୍ଜଗତ୍
ସେ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୁରିଦେଲେ; ନିଜ ନିୟମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ସବିତା ତାଙ୍କର ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାଇଥାନ୍ତି।
ଅଦାଭ୍ଯୋ ଭୁଵନାନି ପ୍ରଚାକଶଦ୍ଵ୍ରତାନି ଦେଵଃ ସଵିତାଭି ରକ୍ଷତେ । ପ୍ରାସ୍ରାଗ୍ବାହୂ ଭୁଵନସ୍ଯ ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ଧୃତଵ୍ରତୋ ମହୋ ଅଜ୍ମସ୍ଯ ରାଜତି
ଦେବତା ସବିତା ନିଶ୍ଚୁକ୍ତି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜାଗର କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ନିୟମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ମହାପଥରେ ରାଜା ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ତ୍ରିରନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସଵିତା ମହିତ୍ଵନା ତ୍ରୀ ରଜାଂସି ପରିଭୁସ୍ତ୍ରୀଣି ରୋଚନା । ତିସ୍ରୋ ଦିଵଃ ପୃଥିଵୀସ୍ତିସ୍ର ଇନ୍ଵତି ତ୍ରିଭିର୍ଵ୍ରତୈରଭି ନୋ ରକ୍ଷତି ତ୍ମନା
ସବିତା ତାଙ୍କର ମହାନତାରେ ତିନି ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ତିନି ଅଞ୍ଚଳ, ତିନି ଆଲୋକକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି; ସେ ତିନି ଦିଗ, ତିନି ପୃଥିବୀ, ତିନି ଜଳ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି; ଏହି ତିନି ନିୟମରେ ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ବୃହତ୍ସୁମ୍ନଃ ପ୍ରସଵୀତା ନିଵେଶନୋ ଜଗତ ସ୍ଥାତୁରୁଭଯସ୍ଯ ଯୋ ଵଶୀ । ସ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ୍ଵସ୍ମେ କ୍ଷଯାଯ ତ୍ରିଵରୂଥମଂହସଃ
ବଡ଼ ମନର ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ; ସେ ଦେବତା ସବିତା ଆମକୁ ନିବାସ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଘର ପାଇଁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆଗନ୍ଦେଵ ଋତୁଭିର୍ଵର୍ଧତୁ କ୍ଷଯଂ ଦଧାତୁ ନଃ ସଵିତା ସୁପ୍ରଜାମିଷମ୍ । ସ ନଃ କ୍ଷପାଭିରହଭିଶ୍ଚ ଜିନ୍ଵତୁ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ରଯିମସ୍ମେ ସମିନ୍ଵତୁ
ଦେବତା ଋତୁ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ସବିତା ଆମ ଘରକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ସନ୍ତାନ ସହିତ ସମ୍ପଦ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭୂଦ୍ଦେଵଃ ସଵିତା ଵନ୍ଦ୍ଯୋ ନୁ ନ ଇଦାନୀମହ୍ନ ଉପଵାଚ୍ଯୋ ନୃଭିଃ । ଵି ଯୋ ରତ୍ନା ଭଜତି ମାନଵେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଅତ୍ର ଦ୍ରଵିଣଂ ଯଥା ଦଧତ୍
ଦେବତା ସବିତା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହି ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଆମକୁ ଏଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହି ପ୍ରଥମଂ ଯଜ୍ଞିଯେଭ୍ଯୋଽମୃତତ୍ଵଂ ସୁଵସି ଭାଗମୁତ୍ତମମ୍ । ଆଦିଦ୍ଦାମାନଂ ସଵିତର୍ଵ୍ଯୂର୍ଣୁଷେଽନୂଚୀନା ଜୀଵିତା ମାନୁଷେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ପ୍ରଥମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜ୍ୟମାନେ, ସବିତା ତୁମେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ଦେଉଛ; ସେଠାରୁ ତୁମେ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦେଉଛ, ସବିତା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଉଛ।
ଅଚିତ୍ତୀ ଯଚ୍ଚକୃମା ଦୈଵ୍ଯେ ଜନେ ଦୀନୈର୍ଦକ୍ଷୈଃ ପ୍ରଭୂତୀ ପୂରୁଷତ୍ଵତା । ଦେଵେଷୁ ଚ ସଵିତର୍ମାନୁଷେଷୁ ଚ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅତ୍ର ସୁଵତାଦନାଗସଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜାଣି ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଆମେ ଦୁର୍ବଳତା ଓ ମାନବ ଅସମର୍ଥତାରେ କରିଛୁ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସବିତା, ଏଠାରେ ଆମକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କର।
ନ ପ୍ରମିଯେ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ ତଦ୍ଯଥା ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଧାରଯିଷ୍ଯତି । ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଵରିମନ୍ନା ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିର୍ଵର୍ଷ୍ମନ୍ଦିଵଃ ସୁଵତି ସତ୍ଯମସ୍ଯ ତତ୍
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ମାପ ଅତିକ୍ରମ କରିହେବ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ପୃଥିବୀର ଯେତେ ଚଉଡ଼ା, ଆକାଶର ଯେତେ ଅଞ୍ଚଳ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କର ଦାନ।
ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାନ୍ବୃହଦ୍ଭ୍ଯଃ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଃ କ୍ଷଯାଁ ଏଭ୍ଯଃ ସୁଵସି ପସ୍ତ୍ଯାଵତଃ । ଯଥାଯଥା ପତଯନ୍ତୋ ଵିଯେମିର ଏଵୈଵ ତସ୍ଥୁଃ ସଵିତଃ ସଵାଯ ତେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଘର ଠାରୁ, ସବିତା, ତୁମେ ଘରବାସୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର ଧନ ଦେଉଛ; ଯେପରି ଚଡ଼ିଆ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେପରି, ସବିତା, ତୁମର ଶକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ରହେ।
ଯେ ତେ ତ୍ରିରହନ୍ସଵିତଃ ସଵାସୋ ଦିଵେଦିଵେ ସୌଭଗମାସୁଵନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସିନ୍ଧୁରଦ୍ଭିରାଦିତ୍ଯୈର୍ନୋ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଂସତ୍
ହେ ସବିତା, ତୁମର ସେ ସହଚରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତିନିଥର ଦ୍ରୁତ ଭାଗ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିନ ଓ ରାତି, ପୃଥିବୀ, ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ଏବଂ ଜଳ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅଦିତି ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
କୋ ଵସ୍ତ୍ରାତା ଵସଵଃ କୋ ଵରୂତା ଦ୍ଯାଵାଭୂମୀ ଅଦିତେ ତ୍ରାସୀଥାଂ ନଃ । ସହୀଯସୋ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ମର୍ତାତ୍କୋ ଵୋଽଧ୍ଵରେ ଵରିଵୋ ଧାତି ଦେଵାଃ
ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଆମକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଛନ୍ତି? କିଏ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି? ଦିନ ଓ ରାତି, ଅଦିତି, ଆମକୁ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ କିଏ ଆସ୍ଥା ଦେଉଛନ୍ତି, ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଉପକାର କରନ୍ତୁ ।
ପ୍ର ଯେ ଧାମାନି ପୂର୍ଵ୍ଯାଣ୍ଯର୍ଚାନ୍ଵି ଯଦୁଚ୍ଛାନ୍ଵିଯୋତାରୋ ଅମୂରାଃ । ଵିଧାତାରୋ ଵି ତେ ଦଧୁରଜସ୍ରା ଋତଧୀତଯୋ ରୁରୁଚନ୍ତ ଦସ୍ମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ନୀତି ଏବଂ ନିୟମ ଆରମ୍ଭରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚତାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଅଚଳ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ଚିରନ୍ତନ ନୀତି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ଅଦ୍ଭୁତମାନେ ନ୍ୟାୟ ଭାବନାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି ।
ପ୍ର ପସ୍ତ୍ଯାମଦିତିଂ ସିନ୍ଧୁମର୍କୈଃ ସ୍ଵସ୍ତିମୀଳେ ସଖ୍ଯାଯ ଦେଵୀମ୍ । ଉଭେ ଯଥା ନୋ ଅହନୀ ନିପାତ ଉଷାସାନକ୍ତା କରତାମଦବ୍ଧେ
ମୁଁ ଭଲ ଓ ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଅଦିତି ଓ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରେ । ଦିନ ଓ ରାତି ଯେପରି ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ତେଣୁ ଅଚଳ ଉଷା ଓ ରାତି ଆମ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତୁ ।
ଵ୍ଯର୍ଯମା ଵରୁଣଶ୍ଚେତି ପନ୍ଥାମିଷସ୍ପତିଃ ସୁଵିତଂ ଗାତୁମଗ୍ନିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ନୃଵଦୁ ଷୁ ସ୍ତଵାନା ଶର୍ମ ନୋ ଯନ୍ତମମଵଦ୍ଵରୂଥମ୍
ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ନର ଠାକୁର ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଆସନ୍ତୁ ।
ଆ ପର୍ଵତସ୍ଯ ମରୁତାମଵାଂସି ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ରାତୁରଵ୍ରି ଭଗସ୍ଯ । ପାତ୍ପତିର୍ଜନ୍ଯାଦଂହସୋ ନୋ ମିତ୍ରୋ ମିତ୍ରିଯାଦୁତ ନ ଉରୁଷ୍ଯେତ୍
ପର୍ବତରୁ ମାରୁତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା, ଭାଗ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରକ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ମିଳୁ । ମିତ୍ର ଠାକୁର ଆମକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ।