ସ ଇତ୍କ୍ଷେତି ସୁଧିତ ଓକସି ସ୍ଵେ ତସ୍ମା ଇଳା ପିନ୍ଵତେ ଵିଶ୍ଵଦାନୀମ୍ । ତସ୍ମୈ ଵିଶଃ ସ୍ଵଯମେଵା ନମନ୍ତେ ଯସ୍ମିନ୍ବ୍ରହ୍ମା ରାଜନି ପୂର୍ଵ ଏତି
ସେ ନିଜ ଘରେ ସୁଖରେ ବସନ୍ତି। ସେଠି ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୋଷଣ ଝରେ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ରସର, ସେଠି ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଶିର ନମାନ୍ତି।
ଅପ୍ରତୀତୋ ଜଯତି ସଂ ଧନାନି ପ୍ରତିଜନ୍ଯାନ୍ଯୁତ ଯା ସଜନ୍ଯା । ଅଵସ୍ଯଵେ ଯୋ ଵରିଵଃ କୃଣୋତି ବ୍ରହ୍ମଣେ ରାଜା ତମଵନ୍ତି ଦେଵାଃ
ଅପରାଜିତ ଭାବେ ସେ ଧନ ଓ ଜିତିବା ଶତ୍ରୁ-ମିତ୍ର ଦୁହିଁଠାରୁ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ଦେଇ ମାର୍ଗ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୋମଂ ପିବତଂ ବୃହସ୍ପତେଽସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ମନ୍ଦସାନା ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଆ ଵାଂ ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ସ୍ଵାଭୁଵୋଽସ୍ମେ ରଯିଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଏକାସାଥିରେ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ। ସ୍ୱୟଂଜାତ ବିନ୍ଦୁମାନେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ନାୟକ ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ବୃହସ୍ପତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵର୍ଧତଂ ନଃ ସଚା ସା ଵାଂ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ । ଅଵିଷ୍ଟଂ ଧିଯୋ ଜିଗୃତଂ ପୁରଂଧୀର୍ଜଜସ୍ତମର୍ଯୋ ଵନୁଷାମରାତୀଃ
ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେଙ୍କର ଦୟା ଆମ ପାଖରେ ରହୁ। ଆମର ଚିନ୍ତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଉପଦେଶ ନିଅନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗିଯାଆନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଧୀନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇଦମୁ ତ୍ଯତ୍ପୁରୁତମଂ ପୁରସ୍ତାଜ୍ଜ୍ଯୋତିସ୍ତମସୋ ଵଯୁନାଵଦସ୍ଥାତ୍ । ନୂନଂ ଦିଵୋ ଦୁହିତରୋ ଵିଭାତୀର୍ଗାତୁଂ କୃଣଵନ୍ନୁଷସୋ ଜନାଯ
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଲୋକ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦୟ ହୋଇଛି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ମାର୍ଗ ଦେଖାଉଛି। ଏବେ, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି, ହେ ଉଷା।
ଅସ୍ଥୁରୁ ଚିତ୍ରା ଉଷସଃ ପୁରସ୍ତାନ୍ମିତା ଇଵ ସ୍ଵରଵୋଽଧ୍ଵରେଷୁ । ଵ୍ଯୂ ଵ୍ରଜସ୍ଯ ତମସୋ ଦ୍ଵାରୋଚ୍ଛନ୍ତୀରଵ୍ରଞ୍ଛୁଚଯଃ ପାଵକାଃ
ଦେଖ, ଚମତ୍କାର ଉଷାମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖାଦେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ମାପାଯାଇଥିବା ସ୍ୱର। ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରର ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଉଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା।
ଉଚ୍ଛନ୍ତୀରଦ୍ଯ ଚିତଯନ୍ତ ଭୋଜାନ୍ରାଧୋଦେଯାଯୋଷସୋ ମଘୋନୀଃ । ଅଚିତ୍ରେ ଅନ୍ତଃ ପଣଯଃ ସସନ୍ତ୍ଵବୁଧ୍ଯମାନାସ୍ତମସୋ ଵିମଧ୍ଯେ
ଆଜି ଉଷାମାନେ ଉଦୟ ହୋଇ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା। ଅଲୋକିକମାନେ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ, ଜାଗ୍ରତମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ।
କୁଵିତ୍ସ ଦେଵୀଃ ସନଯୋ ନଵୋ ଵା ଯାମୋ ବଭୂଯାଦୁଷସୋ ଵୋ ଅଦ୍ଯ । ଯେନା ନଵଗ୍ଵେ ଅଙ୍ଗିରେ ଦଶଗ୍ଵେ ସପ୍ତାସ୍ଯେ ରେଵତୀ ରେଵଦୂଷ
ତୁମେ କିଏ, ହେ ଦେବୀମାନେ, ନୂତନ କିମ୍ବା ପୁରୁଣା? ଆଜି କେଉଁ ଉଷା ଆସିଛନ୍ତି? କେଉଁଠି ନବଗବ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରା, ଦଶଗବ୍ୟ, ସପ୍ତମୁଖୀ ଧନ ଲାଭ କରିଥିଲେ?
ଯୂଯଂ ହି ଦେଵୀରୃତଯୁଗ୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ ପରିପ୍ରଯାଥ ଭୁଵନାନି ସଦ୍ଯଃ । ପ୍ରବୋଧଯନ୍ତୀରୁଷସଃ ସସନ୍ତଂ ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚତୁଷ୍ପାଚ୍ଚରଥାଯ ଜୀଵମ୍
ତୁମେ ଦେବୀମାନେ, ସତ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଉଛ। ଉଷାମାନେ, ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଛ।
କ୍ଵ ସ୍ଵିଦାସାଂ କତମା ପୁରାଣୀ ଯଯା ଵିଧାନା ଵିଦଧୁରୃଭୂଣାମ୍ । ଶୁଭଂ ଯଚ୍ଛୁଭ୍ରା ଉଷସଶ୍ଚରନ୍ତି ନ ଵି ଜ୍ଞାଯନ୍ତେ ସଦୃଶୀରଜୁର୍ଯାଃ
ସେମାନେ କେଉଁଠି, କେଉଁ ପୁରୁଣା ଉଷାମାନେ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରିଭୁମାନେ ତାଙ୍କର କାମ ସଫଳ କଲେ? ଉଷାମାନେ ଚମକୁଥିବା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚଲନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ରୂପ ଅଜଣା, ସେମାନେ ସଦୃଶ ନୁହଁନ୍ତି, କେବେ ଧ୍ୱଂସ ହେଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ତା ଘା ତା ଭଦ୍ରା ଉଷସଃ ପୁରାସୁରଭିଷ୍ଟିଦ୍ଯୁମ୍ନା ଋତଜାତସତ୍ଯାଃ । ଯାସ୍ଵୀଜାନଃ ଶଶମାନ ଉକ୍ଥୈ ସ୍ତୁଵଞ୍ଛଂସନ୍ଦ୍ରଵିଣଂ ସଦ୍ଯ ଆପ
ସେଇ ଭଲ ଓ ଶୁଭ ଉଷାମାନେ ପୁରୁଣା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମହିମାମୟ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଗାୟକ ଷ୍ଟୁତି କରି ଶୀଘ୍ର ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତା ଆ ଚରନ୍ତି ସମନା ପୁରସ୍ତାତ୍ସମାନତଃ ସମନା ପପ୍ରଥାନାଃ । ଋତସ୍ଯ ଦେଵୀଃ ସଦସୋ ବୁଧାନା ଗଵାଂ ନ ସର୍ଗା ଉଷସୋ ଜରନ୍ତେ
ସେମାନେ ସମ୍ମୁଖରୁ ଏକତାରେ ଚଲନ୍ତି, ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକାସାଥିରେ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଦେବୀମାନେ, ନିଜ ଆସନରୁ ଜାଗି, ଗାଁର ଝରଣା ପରି ଉଷାମାନେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଇନ୍ନ୍ଵେଵ ସମନା ସମାନୀରମୀତଵର୍ଣା ଉଷସଶ୍ଚରନ୍ତି । ଗୂହନ୍ତୀରଭ୍ଵମସିତଂ ରୁଶଦ୍ଭିଃ ଶୁକ୍ରାସ୍ତନୂଭିଃ ଶୁଚଯୋ ରୁଚାନାଃ
ସେମାନେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଏକାସାଥିରେ ଚଲନ୍ତି, ଏକ ରଙ୍ଗରେ ଏକତାରେ ଉଷାମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଲୁଚାଇଦେଉଛନ୍ତି, ପବିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା ଓ ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ରଯିଂ ଦିଵୋ ଦୁହିତରୋ ଵିଭାତୀଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ଯଚ୍ଛତାସ୍ମାସୁ ଦେଵୀଃ । ସ୍ଯୋନାଦା ଵଃ ପ୍ରତିବୁଧ୍ଯମାନାଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ନିଜ ଶୁଭ ନିବାସରୁ ଜାଗି, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାକ୍ରମର ମାଲିକ କରନ୍ତୁ।
ତଦ୍ଵୋ ଦିଵୋ ଦୁହିତରୋ ଵିଭାତୀରୁପ ବ୍ରୁଵ ଉଷସୋ ଯଜ୍ଞକେତୁଃ । ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ଯଶସୋ ଜନେଷୁ ତଦ୍ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ଧତ୍ତାଂ ପୃଥିଵୀ ଚ ଦେଵୀ
ଏହି ଉପହାର, ହେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ହେ ଉଷାମାନେ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ। ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେବୀମାନେ ଏହା ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ରତି ଷ୍ଯା ସୂନରୀ ଜନୀ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ପରି ସ୍ଵସୁଃ । ଦିଵୋ ଅଦର୍ଶି ଦୁହିତା
ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟା ଉଠି, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଜାଗାଇଦେଉଛନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵେଵ ଚିତ୍ରାରୁଷୀ ମାତା ଗଵାମୃତାଵରୀ । ସଖାଭୂଦଶ୍ଵିନୋରୁଷାଃ
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ରଙ୍ଗିନ ଲାଲ ମାଡ଼ି ଦେଖାଯାଏ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମାଆ ଯିଏ ଦୁଧରେ ଭରିପୁର, ସେ ଉଷା ଦେବୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଉତ ସଖାସ୍ଯଶ୍ଵିନୋରୁତ ମାତା ଗଵାମସି । ଉତୋଷୋ ଵସ୍ଵ ଈଶିଷେ
ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମାଆ ଓ ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ସମ୍ପଦର ମାଲିକା।
ଯାଵଯଦ୍ଦ୍ଵେଷସଂ ତ୍ଵା ଚିକିତ୍ଵିତ୍ସୂନୃତାଵରି । ପ୍ରତି ସ୍ତୋମୈରଭୁତ୍ସ୍ମହି
ଯିଏ ଦୁଷ୍ମନିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନବାନ୍ ଓ ଭଲ କଥା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଉଷା ଦେବୀ, ଆମେ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛୁ।
ପ୍ରତି ଭଦ୍ରା ଅଦୃକ୍ଷତ ଗଵାଂ ସର୍ଗା ନ ରଶ୍ମଯଃ । ଓଷା ଅପ୍ରା ଉରୁ ଜ୍ରଯଃ
ଶୁଭ ରଶ୍ମିମାନେ ଗାଈର ଝରଣା ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଜୀବନ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଲିଦେଲା।
ଆପପ୍ରୁଷୀ ଵିଭାଵରି ଵ୍ଯାଵର୍ଜ୍ଯୋତିଷା ତମଃ । ଉଷୋ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମଵ
ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୁରିଦେଲା, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଲା; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମେ ନିଜ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛ।
ଆ ଦ୍ଯାଂ ତନୋଷି ରଶ୍ମିଭିରାନ୍ତରିକ୍ଷମୁରୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ଉଷଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା
ତୁମେ ତୁମର ରଶ୍ମି ଆକାଶ ଓ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାର କରୁଛ; ଉଷା ଦେବୀ, ତୁମର ଧଳା ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ଵାର୍ଯଂ ମହଦ୍ଵୃଣୀମହେ ଅସୁରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଃ । ଛର୍ଦିର୍ଯେନ ଦାଶୁଷେ ଯଚ୍ଛତି ତ୍ମନା ତନ୍ନୋ ମହାଁ ଉଦଯାନ୍ଦେଵୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ
ଅମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ବଡ଼ ଦାନକୁ ବାଛୁଛୁ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ବଡ଼ ଦେବତା ଆମକୁ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଦିନକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଦିଵୋ ଧର୍ତା ଭୁଵନସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ ପିଶଙ୍ଗଂ ଦ୍ରାପିଂ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତେ କଵିଃ । ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପ୍ରଥଯନ୍ନାପୃଣନ୍ନୁର୍ଵଜୀଜନତ୍ସଵିତା ସୁମ୍ନମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ଯିଏ ଆକାଶର ଧାରକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ସେ ଜଣେ ଋଷି ତାଙ୍କର ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧନ୍ତି; ଦୂରଦର୍ଶୀ ସବିତା ଶୁଭ ଗୁଣର ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଆପ୍ରା ରଜାଂସି ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା ଶ୍ଲୋକଂ ଦେଵଃ କୃଣୁତେ ସ୍ଵାଯ ଧର୍ମଣେ । ପ୍ର ବାହୂ ଅସ୍ରାକ୍ସଵିତା ସଵୀମନି ନିଵେଶଯନ୍ପ୍ରସୁଵନ୍ନକ୍ତୁଭିର୍ଜଗତ୍
ସେ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୁରିଦେଲେ; ନିଜ ନିୟମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ସବିତା ତାଙ୍କର ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାଇଥାନ୍ତି।
ଅଦାଭ୍ଯୋ ଭୁଵନାନି ପ୍ରଚାକଶଦ୍ଵ୍ରତାନି ଦେଵଃ ସଵିତାଭି ରକ୍ଷତେ । ପ୍ରାସ୍ରାଗ୍ବାହୂ ଭୁଵନସ୍ଯ ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ଧୃତଵ୍ରତୋ ମହୋ ଅଜ୍ମସ୍ଯ ରାଜତି
ଦେବତା ସବିତା ନିଶ୍ଚୁକ୍ତି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜାଗର କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ନିୟମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ମହାପଥରେ ରାଜା ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ତ୍ରିରନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସଵିତା ମହିତ୍ଵନା ତ୍ରୀ ରଜାଂସି ପରିଭୁସ୍ତ୍ରୀଣି ରୋଚନା । ତିସ୍ରୋ ଦିଵଃ ପୃଥିଵୀସ୍ତିସ୍ର ଇନ୍ଵତି ତ୍ରିଭିର୍ଵ୍ରତୈରଭି ନୋ ରକ୍ଷତି ତ୍ମନା
ସବିତା ତାଙ୍କର ମହାନତାରେ ତିନି ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ତିନି ଅଞ୍ଚଳ, ତିନି ଆଲୋକକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି; ସେ ତିନି ଦିଗ, ତିନି ପୃଥିବୀ, ତିନି ଜଳ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି; ଏହି ତିନି ନିୟମରେ ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ବୃହତ୍ସୁମ୍ନଃ ପ୍ରସଵୀତା ନିଵେଶନୋ ଜଗତ ସ୍ଥାତୁରୁଭଯସ୍ଯ ଯୋ ଵଶୀ । ସ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ୍ଵସ୍ମେ କ୍ଷଯାଯ ତ୍ରିଵରୂଥମଂହସଃ
ବଡ଼ ମନର ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ; ସେ ଦେବତା ସବିତା ଆମକୁ ନିବାସ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଘର ପାଇଁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆଗନ୍ଦେଵ ଋତୁଭିର୍ଵର୍ଧତୁ କ୍ଷଯଂ ଦଧାତୁ ନଃ ସଵିତା ସୁପ୍ରଜାମିଷମ୍ । ସ ନଃ କ୍ଷପାଭିରହଭିଶ୍ଚ ଜିନ୍ଵତୁ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ରଯିମସ୍ମେ ସମିନ୍ଵତୁ
ଦେବତା ଋତୁ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ସବିତା ଆମ ଘରକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ସନ୍ତାନ ସହିତ ସମ୍ପଦ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭୂଦ୍ଦେଵଃ ସଵିତା ଵନ୍ଦ୍ଯୋ ନୁ ନ ଇଦାନୀମହ୍ନ ଉପଵାଚ୍ଯୋ ନୃଭିଃ । ଵି ଯୋ ରତ୍ନା ଭଜତି ମାନଵେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଅତ୍ର ଦ୍ରଵିଣଂ ଯଥା ଦଧତ୍
ଦେବତା ସବିତା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହି ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଆମକୁ ଏଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।