ପ୍ର ଵାମଵୋଚମଶ୍ଵିନା ଧିଯଂଧା ରଥଃ ସ୍ଵଶ୍ଵୋ ଅଜରୋ ଯୋ ଅସ୍ତି । ଯେନ ସଦ୍ଯଃ ପରି ରଜାଂସି ଯାଥୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଂ ତରଣିଂ ଭୋଜମଚ୍ଛ
ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ କହିଛୁ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜିଥିବା ରଥ, ଯାହା କେବେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନି; ଏହି ରଥରେ ଆପଣମାନେ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଗ୍ରଂ ପିବା ମଧୂନାଂ ସୁତଂ ଵାଯୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ତ୍ଵଂ ହି ପୂର୍ଵପା ଅସି
ହେ ବାୟୁ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ମଧୁର ରସ ପିଉନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଆଦି ପିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶତେନା ନୋ ଅଭିଷ୍ଟିଭିର୍ନିଯୁତ୍ଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରସାରଥିଃ । ଵାଯୋ ସୁତସ୍ଯ ତୃମ୍ପତମ୍
ଶତଶଃ ସହାୟ ଓ ଦଳ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥଚାଳକ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ସହସ୍ରଂ ହରଯ ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଅଭି ପ୍ରଯଃ । ଵହନ୍ତୁ ସୋମପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ।
ରଥଂ ହିରଣ୍ଯଵନ୍ଧୁରମିନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍ । ଆ ହି ସ୍ଥାଥୋ ଦିଵିସ୍ପୃଶମ୍
ଆପଣମାନେଙ୍କର ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ସୁସଂଖଳିତ ରଥ, ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଆସିଛି, ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି।
ରଥେନ ପୃଥୁପାଜସା ଦାଶ୍ଵାଂସମୁପ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଇହା ଗତମ୍
ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଯଜମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଅଯଂ ସୁତସ୍ତଂ ଦେଵେଭିଃ ସଜୋଷସା । ପିବତଂ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏହି ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହି ଯଜମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ଏହା ପିଉନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ରଯାଣମସ୍ତୁ ଵାମିନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଵିମୋଚନମ୍ । ଇହ ଵାଂ ସୋମପୀତଯେ
ଏଠି ଆପଣମାନେଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ବିଶ୍ରାମ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏଠି ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ସୋମ ପାନ ସ୍ଥାନ।
ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରୋ ଅଯାମି ତେ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରଂ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଆ ଯାହି ସୋମପୀତଯେ ସ୍ପାର୍ହୋ ଦେଵ ନିଯୁତ୍ଵତା
ହେ ବାୟୁ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଗୃହରେ ଆପଣଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ମଧୁ ପାଖକୁ ଆସୁଛି; ଦୟାକରି ଆପଣଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵାଯଵେଷାଂ ସୋମାନାଂ ପୀତିମର୍ହଥଃ । ଯୁଵାଂ ହି ଯନ୍ତୀନ୍ଦଵୋ ନିମ୍ନମାପୋ ନ ସଧ୍ର୍ଯକ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ସୋମମାନେ ପିବାକୁ ଆପଣମାନେ ଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ଆପଣମାନେ ପାଖକୁ ଏହି ରସବିନ୍ଦୁମାନେ ଏକାଠି ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ଜଳ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।
ଵାଯଵିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମିଣା ସରଥଂ ଶଵସସ୍ପତୀ । ନିଯୁତ୍ଵନ୍ତା ନ ଊତଯ ଆ ଯାତଂ ସୋମପୀତଯେ
ହେ ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କର, ତୁମର ରଥ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଆମେ ଯେଉଁ ସୋମରସ ପାନ କରୁଛୁ, ସେଠାକୁ ଆସ।
ଯା ଵାଂ ସନ୍ତି ପୁରୁସ୍ପୃହୋ ନିଯୁତୋ ଦାଶୁଷେ ନରା । ଅସ୍ମେ ତା ଯଜ୍ଞଵାହସେନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସହାୟମାନେ ଅଛ, ଯେଉଁମାନେ ସେବା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ଯଜ୍ଞ କରୁଛୁ।
ଵିହି ହୋତ୍ରା ଅଵୀତା ଵିପୋ ନ ରାଯୋ ଅର୍ଯଃ । ଵାଯଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ରଥେନ ଯାହି ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଯଜ୍ଞ ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି, କ୍ରିୟାମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ, ଧନ ବଣ୍ଟନ କରୁଥିବା ମହାନମାନେ ପରି, ହେ ବାୟୁ, ତୁମର ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ବସି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ନିର୍ଯୁଵାଣୋ ଅଶସ୍ତୀର୍ନିଯୁତ୍ଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରସାରଥିଃ । ଵାଯଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ରଥେନ ଯାହି ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଅସୁଭ ଦୂର କରି, ସହାୟମାନେ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ରଥଚାଳକ ଭାବେ ରହି, ହେ ବାୟୁ, ତୁମର ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ବସି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଅନୁ କୃଷ୍ଣେ ଵସୁଧିତୀ ଯେମାତେ ଵିଶ୍ଵପେଶସା । ଵାଯଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ରଥେନ ଯାହି ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ସମସ୍ତ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ, କଳା ଉପଜାଉ ମାଟି ଉପରେ, ହେ ବାୟୁ, ତୁମର ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ବସି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଵହନ୍ତୁ ତ୍ଵା ମନୋଯୁଜୋ ଯୁକ୍ତାସୋ ନଵତିର୍ନଵ । ଵାଯଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ରଥେନ ଯାହି ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ
ନବେ ନବ ଘୋଡ଼ା, ମନରେ ଯୋଗ ଦେଇ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ବହନ କରୁନ୍ତୁ, ହେ ବାୟୁ, ତୁମର ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ବସି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଵାଯୋ ଶତଂ ହରୀଣାଂ ଯୁଵସ୍ଵ ପୋଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଉତ ଵା ତେ ସହସ୍ରିଣୋ ରଥ ଆ ଯାତୁ ପାଜସା
ହେ ବାୟୁ, ଶତ ଟି ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ କର, ଏବଂ ତୁମର ସହସ୍ର ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥ ଶୀଘ୍ର ଆସୁ।
ଇଦଂ ଵାମାସ୍ଯେ ହଵିଃ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ । ଉକ୍ଥଂ ମଦଶ୍ଚ ଶସ୍ଯତେ
ଏହି ହବି ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରିୟ; ପ୍ରଶଂସା ଓ ଆନନ୍ଦ ଏଠାରେ ଗାଯାଯାଉଛି।
ଅଯଂ ଵାଂ ପରି ଷିଚ୍ଯତେ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ । ଚାରୁର୍ମଦାଯ ପୀତଯେ
ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଢଳାଯାଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଆନନ୍ଦ ଓ ପାନ ପାଇଁ ମଧୁର।
ଆ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ସୋମପା ସୋମପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ଘରକୁ ଆସ, ସୋମ ପାନ କର, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ ରଯିଂ ଧତ୍ତଂ ଶତଗ୍ଵିନମ୍ । ଅଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ସହସ୍ରିଣମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ଶତ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସହସ୍ର ସମ୍ପତ୍ତି ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ ଵଯଂ ସୁତେ ଗୀର୍ଭିର୍ହଵାମହେ । ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ଏହି ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଗୀତ ଗାଇ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଏହି ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ।
ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାବୃହସ୍ପତୀ ପିବତଂ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ । ମାଦଯେଥାଂ ତଦୋକସା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରେ ସୋମ ପାନ କର, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଯସ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ସହସା ଵି ଜ୍ମୋ ଅନ୍ତାନ୍ବୃହସ୍ପତିସ୍ତ୍ରିଷଧସ୍ଥୋ ରଵେଣ । ତଂ ପ୍ରତ୍ନାସ ଋଷଯୋ ଦୀଧ୍ଯାନାଃ ପୁରୋ ଵିପ୍ରା ଦଧିରେ ମନ୍ଦ୍ରଜିହ୍ଵମ୍
ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧରିଥିଲେ, ମହାନ ବୃହସ୍ପତି, ତିନି ଆସନରେ ବସି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନାରେ; ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସେଉଁଠି ମଧୁର ଭାଷାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ରଖିଥିଲେ।
ଧୁନେତଯଃ ସୁପ୍ରକେତଂ ମଦନ୍ତୋ ବୃହସ୍ପତେ ଅଭି ଯେ ନସ୍ତତସ୍ରେ । ପୃଷନ୍ତଂ ସୃପ୍ରମଦବ୍ଧମୂର୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତେ ରକ୍ଷତାଦସ୍ଯ ଯୋନିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରୁତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଦୁଧ ଝରିବା ଉତ୍ସକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଏହାର ମୂଳକୁ ରକ୍ଷା କର।
ବୃହସ୍ପତେ ଯା ପରମା ପରାଵଦତ ଆ ତ ଋତସ୍ପୃଶୋ ନି ଷେଦୁଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ଖାତା ଅଵତା ଅଦ୍ରିଦୁଗ୍ଧା ମଧ୍ଵ ଶ୍ଚୋତନ୍ତ୍ଯଭିତୋ ଵିରପ୍ଶମ୍
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ଓ ଅତିତ ଥିଲେ, ସତ୍ୟ ଖୋଜୁଥିବାମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ, ଖାଲି ସ୍ଥାନ ଓ କୂଆଁ, ପାହାଡ଼ରୁ ଦୁଧ ଦେଉଛି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମଧୁ ଝରୁଛି।
ବୃହସ୍ପତିଃ ପ୍ରଥମଂ ଜାଯମାନୋ ମହୋ ଜ୍ଯୋତିଷଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ । ସପ୍ତାସ୍ଯସ୍ତୁଵିଜାତୋ ରଵେଣ ଵି ସପ୍ତରଶ୍ମିରଧମତ୍ତମାଂସି
ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ହୋଇ, ମହା ଆଲୋକର ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଉଦିତ ହେଲେ, ସାତଟି ମୁଁହ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନାରେ, ସାତଟି କିରଣରେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସ ସୁଷ୍ଟୁଭା ସ ଋକ୍ଵତା ଗଣେନ ଵଲଂ ରୁରୋଜ ଫଲିଗଂ ରଵେଣ । ବୃହସ୍ପତିରୁସ୍ରିଯା ହଵ୍ଯସୂଦଃ କନିକ୍ରଦଦ୍ଵାଵଶତୀରୁଦାଜତ୍
ସୁଷ୍ଟୁଭ ଓ ଋକ୍ ସହିତ, ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ, ସେ ବଳ ଓ ଅବରୋଧକୁ ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନାରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ବୃହସ୍ପତି, ହବି ଗ୍ରାହକ, ଡାକୁଥିବା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକିଲେ, ଗାଈମାନେ ବାହାରିଗଲେ।
ଏଵା ପିତ୍ରେ ଵିଶ୍ଵଦେଵାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ଯଜ୍ଞୈର୍ଵିଧେମ ନମସା ହଵିର୍ଭିଃ । ବୃହସ୍ପତେ ସୁପ୍ରଜା ଵୀରଵନ୍ତୋ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ଏଭଳି, ପିତା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା। ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତିର ମାଲିକ ହେବା।
ସ ଇଦ୍ରାଜା ପ୍ରତିଜନ୍ଯାନି ଵିଶ୍ଵା ଶୁଷ୍ମେଣ ତସ୍ଥାଵଭି ଵୀର୍ଯେଣ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଯଃ ସୁଭୃତଂ ବିଭର୍ତି ଵଲ୍ଗୂଯତି ଵନ୍ଦତେ ପୂର୍ଵଭାଜମ୍
ସେଇ ରାଜା, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଅଡିଗ ରହନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ଧାରଣ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଲୋକେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଓ ପୂର୍ବତନ ଉପକାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେନ୍ତି।