କ ଉ ଶ୍ରଵତ୍କତମୋ ଯଜ୍ଞିଯାନାଂ ଵନ୍ଦାରୁ ଦେଵଃ କତମୋ ଜୁଷାତେ । କସ୍ଯେମାଂ ଦେଵୀମମୃତେଷୁ ପ୍ରେଷ୍ଠାଂ ହୃଦି ଶ୍ରେଷାମ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ସୁହଵ୍ଯାମ୍
କିଏ ଶୁଣିବେ, କେଉଁ ଦେବତା ଆମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ହେ ପୂଜିତ? ଅମୃତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କାହା ପାଇଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
କୋ ମୃଳାତି କତମ ଆଗମିଷ୍ଠୋ ଦେଵାନାମୁ କତମଃ ଶମ୍ଭଵିଷ୍ଠଃ । ରଥଂ କମାହୁର୍ଦ୍ରଵଦଶ୍ଵମାଶୁଂ ଯଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତାଵୃଣୀତ
କିଏ ଆମକୁ କୃପା କରିବେ, କିଏ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଇଚ୍ଛାଶୀଳ ଆସିବେ, କିଏ ସବୁଠାରୁ ଦୟାଳୁ? ସେଇ ରଥକୁ ତେଜସ୍ବୀ, ଦୌଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ କୁହାଯାଏ, ଯାହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଝିଅ ଚୟନ କରିଥିଲେ।
ମକ୍ଷୂ ହି ଷ୍ମା ଗଚ୍ଛଥ ଈଵତୋ ଦ୍ଯୂନିନ୍ଦ୍ରୋ ନ ଶକ୍ତିଂ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍ । ଦିଵ ଆଜାତା ଦିଵ୍ଯା ସୁପର୍ଣା କଯା ଶଚୀନାଂ ଭଵଥଃ ଶଚିଷ୍ଠା
ତୁମେ ତ ଦ୍ରୁତ ଆସ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ। ଦିଗନ୍ତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ପଖିରେ—କେଉଁ କୌଶଳରେ ତୁମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ?
କା ଵାଂ ଭୂଦୁପମାତିଃ କଯା ନ ଆଶ୍ଵିନା ଗମଥୋ ହୂଯମାନା । କୋ ଵାଂ ମହଶ୍ଚିତ୍ତ୍ଯଜସୋ ଅଭୀକ ଉରୁଷ୍ଯତଂ ମାଧ୍ଵୀ ଦସ୍ରା ନ ଊତୀ
ତୁମେ କେଉଁ ରକ୍ଷା ଦେଉଛ, କେଉଁ ଉପାୟରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆହ୍ୱାନ କଲେ ଆସ? କିଏ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ତୁମ ମହାନ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଡାକିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମଧୁର ସାହାଯ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦେଉଛ?
ଉରୁ ଵାଂ ରଥଃ ପରି ନକ୍ଷତି ଦ୍ଯାମା ଯତ୍ସମୁଦ୍ରାଦଭି ଵର୍ତତେ ଵାମ୍ । ମଧ୍ଵା ମାଧ୍ଵୀ ମଧୁ ଵାଂ ପ୍ରୁଷାଯନ୍ଯତ୍ସୀଂ ଵାଂ ପୃକ୍ଷୋ ଭୁରଜନ୍ତ ପକ୍ଵାଃ
ତୁମ ରଥ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ଚାଲେ, ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ରରୁ ବାହାରେ। ମଧୁ, ମଧୁରତା, ମଧୁର ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ ବହେ; ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି।
ସିନ୍ଧୁର୍ହ ଵାଂ ରସଯା ସିଞ୍ଚଦଶ୍ଵାନ୍ଘୃଣା ଵଯୋଽରୁଷାସଃ ପରି ଗ୍ମନ୍ । ତଦୂ ଷୁ ଵାମଜିରଂ ଚେତି ଯାନଂ ଯେନ ପତୀ ଭଵଥଃ ସୂର୍ଯାଯାଃ
ନଦୀ ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ରସରେ ସ୍ନାନ କରାଏ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରେ। ତାପରେ ତୁମ ଅବିଫଳ ଯାନ ଚାଲିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ନାଥ ହେଲେ।
ଇହେହ ଯଦ୍ଵାଂ ସମନା ପପୃକ୍ଷେ ସେଯମସ୍ମେ ସୁମତିର୍ଵାଜରତ୍ନା । ଉରୁଷ୍ଯତଂ ଜରିତାରଂ ଯୁଵଂ ହ ଶ୍ରିତଃ କାମୋ ନାସତ୍ଯା ଯୁଵଦ୍ରିକ୍
ଏଠାରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଦୟା ଚାହାଯାଏ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ପୁରସ୍କାରରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଗାୟକଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ; ଯେ ଆଶା ମୋତେ ଧରିଛି, ସେ ତୁମର ଅଟୁଟ।
ତଂ ଵାଂ ରଥଂ ଵଯମଦ୍ଯା ହୁଵେମ ପୃଥୁଜ୍ରଯମଶ୍ଵିନା ସଂଗତିଂ ଗୋଃ । ଯଃ ସୂର୍ଯାଂ ଵହତି ଵନ୍ଧୁରାଯୁର୍ଗିର୍ଵାହସଂ ପୁରୁତମଂ ଵସୂଯୁମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଓଡ଼ା ଆସନ ଥିବା, ଆଜି ଆମେ ଗାଈମାନେ ଯୋଗୁ ଡାକୁଛୁ। ଏହି ରଥ ସୂର୍ଯ୍ୟା, ବଧୁ, ଗାୟକ, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ସବୁଠାରୁ ଉଦାରକୁ ବହନ କରେ।
ଯୁଵଂ ଶ୍ରିଯମଶ୍ଵିନା ଦେଵତା ତାଂ ଦିଵୋ ନପାତା ଵନଥଃ ଶଚୀଭିଃ । ଯୁଵୋର୍ଵପୁରଭି ପୃକ୍ଷଃ ସଚନ୍ତେ ଵହନ୍ତି ଯତ୍କକୁହାସୋ ରଥେ ଵାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ, ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦିଗନ୍ତର ନାତି, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମହିମା ଅର୍ଜନ କର। ତୁମ ଶରୀର, ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ, ଏକତ୍ର ହୋଇଛି; ତୁମ ରଥ ଯୋକ୍ତି ସହିତ ଟାଣାଯାଏ।
କୋ ଵାମଦ୍ଯା କରତେ ରାତହଵ୍ଯ ଊତଯେ ଵା ସୁତପେଯାଯ ଵାର୍କୈଃ । ଋତସ୍ଯ ଵା ଵନୁଷେ ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ ନମୋ ଯେମାନୋ ଅଶ୍ଵିନା ଵଵର୍ତତ୍
କିଏ ଆଜି ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଲ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ବଳି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ମଧୁର ପାନୀୟ ପାଇଁ? ପୁରୁଣା ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ, ପ୍ରଥମ ପାଇଁ, ଯିଏ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମପାଖକୁ ଆସୁ।
ହିରଣ୍ଯଯେନ ପୁରୁଭୂ ରଥେନେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନାସତ୍ଯୋପ ଯାତମ୍ । ପିବାଥ ଇନ୍ମଧୁନଃ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ଦଧଥୋ ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ଜନାଯ
ସୁନା ରଥରେ ବହୁ ଧନ ଥିବା, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଏହି ବଳିକୁ ଆସ। ମଧୁର ସୋମ ପିଅ, ଓ ପୂଜାକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ଯାତଂ ଦିଵୋ ଅଚ୍ଛା ପୃଥିଵ୍ଯା ହିରଣ୍ଯଯେନ ସୁଵୃତା ରଥେନ । ମା ଵାମନ୍ଯେ ନି ଯମନ୍ଦେଵଯନ୍ତଃ ସଂ ଯଦ୍ଦଦେ ନାଭିଃ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଵାମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଦିଗନ୍ତରୁ, ପୃଥିବୀରୁ, ସୁନାରେ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ତୁମ ରଥରେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ତୁମକୁ ଚାହିଁ, ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ପୁରୁଣା ମୂଳ, ତୁମ ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରେ।
ନୂ ନୋ ରଯିଂ ପୁରୁଵୀରଂ ବୃହନ୍ତଂ ଦସ୍ରା ମିମାଥାମୁଭଯେଷ୍ଵସ୍ମେ । ନରୋ ଯଦ୍ଵାମଶ୍ଵିନା ସ୍ତୋମମାଵନ୍ସଧସ୍ତୁତିମାଜମୀଳ୍ହାସୋ ଅଗ୍ମନ୍
ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦୁଇଜଣ, ଆମ ପାଇଁ ଦୟାକରି ବହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତ, ବିରପ୍ରତାପୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୁହେଁ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ରୂପରେ। ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇହେହ ଯଦ୍ଵାଂ ସମନା ପପୃକ୍ଷେ ସେଯମସ୍ମେ ସୁମତିର୍ଵାଜରତ୍ନା । ଉରୁଷ୍ଯତଂ ଜରିତାରଂ ଯୁଵଂ ହ ଶ୍ରିତଃ କାମୋ ନାସତ୍ଯା ଯୁଵଦ୍ରିକ୍
ଏଠି, ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ମନ ଅନ୍ବେଷଣ କରାଯାଏ, ସେଇ ଭଲ ଦୟା ଓ ପୁରସ୍କାର ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ଗାୟକ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଇଛି ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶା କରେ, ସେଇ ଆଶା ଆପଣଙ୍କର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ଏଷ ସ୍ଯ ଭାନୁରୁଦିଯର୍ତି ଯୁଜ୍ଯତେ ରଥଃ ପରିଜ୍ମା ଦିଵୋ ଅସ୍ଯ ସାନଵି । ପୃକ୍ଷାସୋ ଅସ୍ମିନ୍ମିଥୁନା ଅଧି ତ୍ରଯୋ ଦୃତିସ୍ତୁରୀଯୋ ମଧୁନୋ ଵି ରପ୍ଶତେ
ଏଠି ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଉଦୟ ହେଉଛି; ରଥ ଯୋଜିତ, ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ଘେରିଛି; ତାହାରେ ତିନିଟି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଏକାଠି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଚତୁର୍ଥଟି ମଧୁର ଅଲଗା ଦୌଡ଼ୁଛି।
ଉଦ୍ଵାଂ ପୃକ୍ଷାସୋ ମଧୁମନ୍ତ ଈରତେ ରଥା ଅଶ୍ଵାସ ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ । ଅପୋର୍ଣୁଵନ୍ତସ୍ତମ ଆ ପରୀଵୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଂ ତନ୍ଵନ୍ତ ଆ ରଜଃ
ଆପଣଙ୍କର ମଧୁଭରା ଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଉଷାରେ ଉଠିଯାନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ରଥଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆକାଶ ଜୁଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି।
ମଧ୍ଵଃ ପିବତଂ ମଧୁପେଭିରାସଭିରୁତ ପ୍ରିଯଂ ମଧୁନେ ଯୁଞ୍ଜାଥାଂ ରଥମ୍ । ଆ ଵର୍ତନିଂ ମଧୁନା ଜିନ୍ଵଥସ୍ପଥୋ ଦୃତିଂ ଵହେଥେ ମଧୁମନ୍ତମଶ୍ଵିନା
ମଧୁପାନ ପାତ୍ରରେ ମଧୁ ପିଉନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରଥକୁ ମଧୁ ସହିତ ଯୋଜନ୍ତୁ; ମଧୁର ରାସ୍ତାରେ ଆପଣମାନେ ଯାତ୍ରାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରନ୍ତି, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁଭରା ଉପହାର ଆଣନ୍ତି।
ହଂସାସୋ ଯେ ଵାଂ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅସ୍ରିଧୋ ହିରଣ୍ଯପର୍ଣା ଉହୁଵ ଉଷର୍ବୁଧଃ । ଉଦପ୍ରୁତୋ ମନ୍ଦିନୋ ମନ୍ଦିନିସ୍ପୃଶୋ ମଧ୍ଵୋ ନ ମକ୍ଷଃ ସଵନାନି ଗଚ୍ଛଥଃ
ଆପଣଙ୍କର ମଧୁଭରା ହଂସମାନେ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ସୁନା ପର୍ଣ୍ଣଧାରୀ, ଉଷା ଜାଗାଇଦେଇଛି; ସେମାନେ ଉଠି, ଉତ୍ସାହିତ, ଉତ୍ସାହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ମଧୁକୁ ମକୁଡ଼ି ଭଳି, ଆପଣମାନେ ନିବେଦନ ସ୍ଥଳକୁ ଆସନ୍ତି।
ସ୍ଵଧ୍ଵରାସୋ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅଗ୍ନଯ ଉସ୍ରା ଜରନ୍ତେ ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋରଶ୍ଵିନା । ଯନ୍ନିକ୍ତହସ୍ତସ୍ତରଣିର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ସୋମଂ ସୁଷାଵ ମଧୁମନ୍ତମଦ୍ରିଭିଃ
ସୁସଂଖଳିତ, ମଧୁଭରା ଅଗ୍ନିମାନେ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଉଷାର ଆଗମନରେ ଜ୍ୱଳିଉଠନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ହସ୍ତଧାରୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଦକ୍ଷ, ମଧୁଭରା ସୋମକୁ ପାଥରରେ ଚେପିଥିଲେ।
ଆକେନିପାସୋ ଅହଭିର୍ଦଵିଧ୍ଵତଃ ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଂ ତନ୍ଵନ୍ତ ଆ ରଜଃ । ସୂରଶ୍ଚିଦଶ୍ଵାନ୍ଯୁଯୁଜାନ ଈଯତେ ଵିଶ୍ଵାଁ ଅନୁ ସ୍ଵଧଯା ଚେତଥସ୍ପଥଃ
ଏହି ଦିନରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପିଉଥିବାମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଆକାଶ ଜୁଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜି ଯାଉଛି, ଆପଣମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣନ୍ତି।
ପ୍ର ଵାମଵୋଚମଶ୍ଵିନା ଧିଯଂଧା ରଥଃ ସ୍ଵଶ୍ଵୋ ଅଜରୋ ଯୋ ଅସ୍ତି । ଯେନ ସଦ୍ଯଃ ପରି ରଜାଂସି ଯାଥୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଂ ତରଣିଂ ଭୋଜମଚ୍ଛ
ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ କହିଛୁ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜିଥିବା ରଥ, ଯାହା କେବେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନି; ଏହି ରଥରେ ଆପଣମାନେ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଗ୍ରଂ ପିବା ମଧୂନାଂ ସୁତଂ ଵାଯୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ତ୍ଵଂ ହି ପୂର୍ଵପା ଅସି
ହେ ବାୟୁ, ଦିବ୍ୟ ଗୃହରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ମଧୁର ରସ ପିଉନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଆଦି ପିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶତେନା ନୋ ଅଭିଷ୍ଟିଭିର୍ନିଯୁତ୍ଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରସାରଥିଃ । ଵାଯୋ ସୁତସ୍ଯ ତୃମ୍ପତମ୍
ଶତଶଃ ସହାୟ ଓ ଦଳ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥଚାଳକ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆ ଵାଂ ସହସ୍ରଂ ହରଯ ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଅଭି ପ୍ରଯଃ । ଵହନ୍ତୁ ସୋମପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ।
ରଥଂ ହିରଣ୍ଯଵନ୍ଧୁରମିନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍ । ଆ ହି ସ୍ଥାଥୋ ଦିଵିସ୍ପୃଶମ୍
ଆପଣମାନେଙ୍କର ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ସୁସଂଖଳିତ ରଥ, ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଆସିଛି, ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି।
ରଥେନ ପୃଥୁପାଜସା ଦାଶ୍ଵାଂସମୁପ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଇହା ଗତମ୍
ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଯଜମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଅଯଂ ସୁତସ୍ତଂ ଦେଵେଭିଃ ସଜୋଷସା । ପିବତଂ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏହି ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି; ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହି ଯଜମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ଏହା ପିଉନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ରଯାଣମସ୍ତୁ ଵାମିନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଵିମୋଚନମ୍ । ଇହ ଵାଂ ସୋମପୀତଯେ
ଏଠି ଆପଣମାନେଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ବିଶ୍ରାମ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ବାୟୁ, ଏଠି ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ସୋମ ପାନ ସ୍ଥାନ।
ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରୋ ଅଯାମି ତେ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରଂ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଆ ଯାହି ସୋମପୀତଯେ ସ୍ପାର୍ହୋ ଦେଵ ନିଯୁତ୍ଵତା
ହେ ବାୟୁ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଗୃହରେ ଆପଣଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ମଧୁ ପାଖକୁ ଆସୁଛି; ଦୟାକରି ଆପଣଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵାଯଵେଷାଂ ସୋମାନାଂ ପୀତିମର୍ହଥଃ । ଯୁଵାଂ ହି ଯନ୍ତୀନ୍ଦଵୋ ନିମ୍ନମାପୋ ନ ସଧ୍ର୍ଯକ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ସୋମମାନେ ପିବାକୁ ଆପଣମାନେ ଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ଆପଣମାନେ ପାଖକୁ ଏହି ରସବିନ୍ଦୁମାନେ ଏକାଠି ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ଜଳ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।