ମମ ଦ୍ଵିତା ରାଷ୍ଟ୍ରଂ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାଯୋର୍ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତା ଯଥା ନଃ । କ୍ରତୁଂ ସଚନ୍ତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦେଵା ରାଜାମି କୃଷ୍ଟେରୁପମସ୍ଯ ଵଵ୍ରେଃ
ମୋ ଶାସନ ଏକ ରାଜା ପରି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉ, ଯେପରି ଅମୃତମାନେ ପାଇଛନ୍ତି; ଦେବମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ।
ଅହଂ ରାଜା ଵରୁଣୋ ମହ୍ଯଂ ତାନ୍ଯସୁର୍ଯାଣି ପ୍ରଥମା ଧାରଯନ୍ତ । କ୍ରତୁଂ ସଚନ୍ତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦେଵା ରାଜାମି କୃଷ୍ଟେରୁପମସ୍ଯ ଵଵ୍ରେଃ
ମୁଁ ରାଜା ବରୁଣ; ଏହି ପ୍ରଥମ ଶାସନ ଶକ୍ତି ମୋତେ ଦିଆଯାଇଛି; ଦେବମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ।
ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣସ୍ତେ ମହିତ୍ଵୋର୍ଵୀ ଗଭୀରେ ରଜସୀ ସୁମେକେ । ତ୍ଵଷ୍ଟେଵ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ସମୈରଯଂ ରୋଦସୀ ଧାରଯଂ ଚ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ବରୁଣ; ତୁମ୍ଭା ମହାନତା ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଦୁଇଟି ଜଗତ ଭଲଭାବେ ଗଠିତ; ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ପରି, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଜାଣି, ମୁଁ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଏକତ୍ର କରି ଧାରଣ କରୁଛି।
ଅହମପୋ ଅପିନ୍ଵମୁକ୍ଷମାଣା ଧାରଯଂ ଦିଵଂ ସଦନ ଋତସ୍ଯ । ଋତେନ ପୁତ୍ରୋ ଅଦିତେରୃତାଵୋତ ତ୍ରିଧାତୁ ପ୍ରଥଯଦ୍ଵି ଭୂମ
ମୁଁ ଜଳକୁ ବଢ଼ାଇଲି, ଯେଉଁ ଜଳ ଖସିଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା, ତାକୁ ଅଟକାଇଲି, ମୁଁ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ଏହା ସତ୍ୟର ଆସନ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଅଦିତିର ପୁଅ, ସତ୍ୟର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଏବଂ ମୁଁ ତିନି ଭାଗ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି।
ମାଂ ନରଃ ସ୍ଵଶ୍ଵା ଵାଜଯନ୍ତୋ ମାଂ ଵୃତାଃ ସମରଣେ ହଵନ୍ତେ । କୃଣୋମ୍ଯାଜିଂ ମଘଵାହମିନ୍ଦ୍ର ଇଯର୍ମି ରେଣୁମଭିଭୂତ୍ଯୋଜାଃ
ମୋତେ ଦୌଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ଥିବା ଲୋକମାନେ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଡାକିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂଘର୍ଷରେ ମୋତେ ଡାକିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ, ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳି ତିଆରି କରେଁ; ମୁଁ ଧୂଳି ଉଠାଏ, ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ସବୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେଁ।
ଅହଂ ତା ଵିଶ୍ଵା ଚକରଂ ନକିର୍ମା ଦୈଵ୍ଯଂ ସହୋ ଵରତେ ଅପ୍ରତୀତମ୍ । ଯନ୍ମା ସୋମାସୋ ମମଦନ୍ଯଦୁକ୍ଥୋଭେ ଭଯେତେ ରଜସୀ ଅପାରେ
ମୁଁ ସମସ୍ତ କାମ ସାଧନ କରିଛି; ମୋ ଦିବ୍ୟ ଅଜୟ ଶକ୍ତି ସହିତ କେହି ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସୋମ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରେ, ଅନ୍ୟ ଶ୍ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଇଟି ଅସୀମ ଲୋକ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ।
ଵିଦୁଷ୍ଟେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ତସ୍ଯ ତା ପ୍ର ବ୍ରଵୀଷି ଵରୁଣାଯ ଵେଧଃ । ତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରାଣି ଶୃଣ୍ଵିଷେ ଜଘନ୍ଵାନ୍ତ୍ଵଂ ଵୃତାଁ ଅରିଣା ଇନ୍ଦ୍ର ସିନ୍ଧୂନ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଣିଛ; ଏହି ସବୁ କଥା ବରୁଣଙ୍କୁ କୁହ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନବାନ୍। ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଛ; ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାଛାଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନଦୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ।
ଅସ୍ମାକମତ୍ର ପିତରସ୍ତ ଆସନ୍ସପ୍ତ ଋଷଯୋ ଦୌର୍ଗହେ ବଧ୍ଯମାନେ । ତ ଆଯଜନ୍ତ ତ୍ରସଦସ୍ଯୁମସ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ରତୁରମର୍ଧଦେଵମ୍
ଏଠାରେ, ଆମ ପିତୃମାନେ ଥିଲେ—ସାତ ଋଷି—ଯେତେବେଳେ ଦାସକୁ ଦୁଃଖରେ ବାନ୍ଧାଯାଉଥିଲା। ସେମାନେ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ବୃତ୍ରନାଶକ ଅର୍ଧଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇଥିଲେ।
ପୁରୁକୁତ୍ସାନୀ ହି ଵାମଦାଶଦ୍ଧଵ୍ଯେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ନମୋଭିଃ । ଅଥା ରାଜାନଂ ତ୍ରସଦସ୍ଯୁମସ୍ଯା ଵୃତ୍ରହଣଂ ଦଦଥୁରର୍ଧଦେଵମ୍
ପୁରୁକୁତ୍ସାଙ୍କ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ନିଶ୍ଚୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ବଳି ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ତୁମେ ରାଜା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ, ବୃତ୍ରନାଶକ ଅର୍ଧଦେବଙ୍କୁ, ଦାନ କରିଥିଲେ।
ରାଯା ଵଯଂ ସସଵାଂସୋ ମଦେମ ହଵ୍ଯେନ ଦେଵା ଯଵସେନ ଗାଵଃ । ତାଂ ଧେନୁମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯୁଵଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵାହା ଧତ୍ତମନପସ୍ଫୁରନ୍ତୀମ୍
ଧନ ସହ ଆମେ ଓ ଆମ ଗାଁମାନେ ଏଇ ବଳି ଓ ଧାନ ସହିତ ଖୁସି ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣମାନେ ସେଇ ଗାଈକୁ ସଦା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା କେବେ ଅବିଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ସଦା ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ।
କ ଉ ଶ୍ରଵତ୍କତମୋ ଯଜ୍ଞିଯାନାଂ ଵନ୍ଦାରୁ ଦେଵଃ କତମୋ ଜୁଷାତେ । କସ୍ଯେମାଂ ଦେଵୀମମୃତେଷୁ ପ୍ରେଷ୍ଠାଂ ହୃଦି ଶ୍ରେଷାମ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ସୁହଵ୍ଯାମ୍
କିଏ ଶୁଣିବେ, କେଉଁ ଦେବତା ଆମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ହେ ପୂଜିତ? ଅମୃତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କାହା ପାଇଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
କୋ ମୃଳାତି କତମ ଆଗମିଷ୍ଠୋ ଦେଵାନାମୁ କତମଃ ଶମ୍ଭଵିଷ୍ଠଃ । ରଥଂ କମାହୁର୍ଦ୍ରଵଦଶ୍ଵମାଶୁଂ ଯଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତାଵୃଣୀତ
କିଏ ଆମକୁ କୃପା କରିବେ, କିଏ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଇଚ୍ଛାଶୀଳ ଆସିବେ, କିଏ ସବୁଠାରୁ ଦୟାଳୁ? ସେଇ ରଥକୁ ତେଜସ୍ବୀ, ଦୌଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ କୁହାଯାଏ, ଯାହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଝିଅ ଚୟନ କରିଥିଲେ।
ମକ୍ଷୂ ହି ଷ୍ମା ଗଚ୍ଛଥ ଈଵତୋ ଦ୍ଯୂନିନ୍ଦ୍ରୋ ନ ଶକ୍ତିଂ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍ । ଦିଵ ଆଜାତା ଦିଵ୍ଯା ସୁପର୍ଣା କଯା ଶଚୀନାଂ ଭଵଥଃ ଶଚିଷ୍ଠା
ତୁମେ ତ ଦ୍ରୁତ ଆସ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ। ଦିଗନ୍ତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ପଖିରେ—କେଉଁ କୌଶଳରେ ତୁମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ?
କା ଵାଂ ଭୂଦୁପମାତିଃ କଯା ନ ଆଶ୍ଵିନା ଗମଥୋ ହୂଯମାନା । କୋ ଵାଂ ମହଶ୍ଚିତ୍ତ୍ଯଜସୋ ଅଭୀକ ଉରୁଷ୍ଯତଂ ମାଧ୍ଵୀ ଦସ୍ରା ନ ଊତୀ
ତୁମେ କେଉଁ ରକ୍ଷା ଦେଉଛ, କେଉଁ ଉପାୟରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆହ୍ୱାନ କଲେ ଆସ? କିଏ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ତୁମ ମହାନ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଡାକିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମଧୁର ସାହାଯ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦେଉଛ?
ଉରୁ ଵାଂ ରଥଃ ପରି ନକ୍ଷତି ଦ୍ଯାମା ଯତ୍ସମୁଦ୍ରାଦଭି ଵର୍ତତେ ଵାମ୍ । ମଧ୍ଵା ମାଧ୍ଵୀ ମଧୁ ଵାଂ ପ୍ରୁଷାଯନ୍ଯତ୍ସୀଂ ଵାଂ ପୃକ୍ଷୋ ଭୁରଜନ୍ତ ପକ୍ଵାଃ
ତୁମ ରଥ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ଚାଲେ, ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ରରୁ ବାହାରେ। ମଧୁ, ମଧୁରତା, ମଧୁର ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ ବହେ; ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି।
ସିନ୍ଧୁର୍ହ ଵାଂ ରସଯା ସିଞ୍ଚଦଶ୍ଵାନ୍ଘୃଣା ଵଯୋଽରୁଷାସଃ ପରି ଗ୍ମନ୍ । ତଦୂ ଷୁ ଵାମଜିରଂ ଚେତି ଯାନଂ ଯେନ ପତୀ ଭଵଥଃ ସୂର୍ଯାଯାଃ
ନଦୀ ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ରସରେ ସ୍ନାନ କରାଏ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରେ। ତାପରେ ତୁମ ଅବିଫଳ ଯାନ ଚାଲିଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ନାଥ ହେଲେ।
ଇହେହ ଯଦ୍ଵାଂ ସମନା ପପୃକ୍ଷେ ସେଯମସ୍ମେ ସୁମତିର୍ଵାଜରତ୍ନା । ଉରୁଷ୍ଯତଂ ଜରିତାରଂ ଯୁଵଂ ହ ଶ୍ରିତଃ କାମୋ ନାସତ୍ଯା ଯୁଵଦ୍ରିକ୍
ଏଠାରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଦୟା ଚାହାଯାଏ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ପୁରସ୍କାରରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଗାୟକଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ; ଯେ ଆଶା ମୋତେ ଧରିଛି, ସେ ତୁମର ଅଟୁଟ।
ତଂ ଵାଂ ରଥଂ ଵଯମଦ୍ଯା ହୁଵେମ ପୃଥୁଜ୍ରଯମଶ୍ଵିନା ସଂଗତିଂ ଗୋଃ । ଯଃ ସୂର୍ଯାଂ ଵହତି ଵନ୍ଧୁରାଯୁର୍ଗିର୍ଵାହସଂ ପୁରୁତମଂ ଵସୂଯୁମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଓଡ଼ା ଆସନ ଥିବା, ଆଜି ଆମେ ଗାଈମାନେ ଯୋଗୁ ଡାକୁଛୁ। ଏହି ରଥ ସୂର୍ଯ୍ୟା, ବଧୁ, ଗାୟକ, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ସବୁଠାରୁ ଉଦାରକୁ ବହନ କରେ।
ଯୁଵଂ ଶ୍ରିଯମଶ୍ଵିନା ଦେଵତା ତାଂ ଦିଵୋ ନପାତା ଵନଥଃ ଶଚୀଭିଃ । ଯୁଵୋର୍ଵପୁରଭି ପୃକ୍ଷଃ ସଚନ୍ତେ ଵହନ୍ତି ଯତ୍କକୁହାସୋ ରଥେ ଵାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ, ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦିଗନ୍ତର ନାତି, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମହିମା ଅର୍ଜନ କର। ତୁମ ଶରୀର, ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ, ଏକତ୍ର ହୋଇଛି; ତୁମ ରଥ ଯୋକ୍ତି ସହିତ ଟାଣାଯାଏ।
କୋ ଵାମଦ୍ଯା କରତେ ରାତହଵ୍ଯ ଊତଯେ ଵା ସୁତପେଯାଯ ଵାର୍କୈଃ । ଋତସ୍ଯ ଵା ଵନୁଷେ ପୂର୍ଵ୍ଯାଯ ନମୋ ଯେମାନୋ ଅଶ୍ଵିନା ଵଵର୍ତତ୍
କିଏ ଆଜି ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଲ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ବଳି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ମଧୁର ପାନୀୟ ପାଇଁ? ପୁରୁଣା ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ, ପ୍ରଥମ ପାଇଁ, ଯିଏ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମପାଖକୁ ଆସୁ।
ହିରଣ୍ଯଯେନ ପୁରୁଭୂ ରଥେନେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନାସତ୍ଯୋପ ଯାତମ୍ । ପିବାଥ ଇନ୍ମଧୁନଃ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ଦଧଥୋ ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ଜନାଯ
ସୁନା ରଥରେ ବହୁ ଧନ ଥିବା, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଏହି ବଳିକୁ ଆସ। ମଧୁର ସୋମ ପିଅ, ଓ ପୂଜାକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ଯାତଂ ଦିଵୋ ଅଚ୍ଛା ପୃଥିଵ୍ଯା ହିରଣ୍ଯଯେନ ସୁଵୃତା ରଥେନ । ମା ଵାମନ୍ଯେ ନି ଯମନ୍ଦେଵଯନ୍ତଃ ସଂ ଯଦ୍ଦଦେ ନାଭିଃ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଵାମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଦିଗନ୍ତରୁ, ପୃଥିବୀରୁ, ସୁନାରେ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ତୁମ ରଥରେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ତୁମକୁ ଚାହିଁ, ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ପୁରୁଣା ମୂଳ, ତୁମ ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରେ।
ନୂ ନୋ ରଯିଂ ପୁରୁଵୀରଂ ବୃହନ୍ତଂ ଦସ୍ରା ମିମାଥାମୁଭଯେଷ୍ଵସ୍ମେ । ନରୋ ଯଦ୍ଵାମଶ୍ଵିନା ସ୍ତୋମମାଵନ୍ସଧସ୍ତୁତିମାଜମୀଳ୍ହାସୋ ଅଗ୍ମନ୍
ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦୁଇଜଣ, ଆମ ପାଇଁ ଦୟାକରି ବହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତ, ବିରପ୍ରତାପୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୁହେଁ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ରୂପରେ। ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇହେହ ଯଦ୍ଵାଂ ସମନା ପପୃକ୍ଷେ ସେଯମସ୍ମେ ସୁମତିର୍ଵାଜରତ୍ନା । ଉରୁଷ୍ଯତଂ ଜରିତାରଂ ଯୁଵଂ ହ ଶ୍ରିତଃ କାମୋ ନାସତ୍ଯା ଯୁଵଦ୍ରିକ୍
ଏଠି, ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ମନ ଅନ୍ବେଷଣ କରାଯାଏ, ସେଇ ଭଲ ଦୟା ଓ ପୁରସ୍କାର ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ଗାୟକ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଇଛି ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶା କରେ, ସେଇ ଆଶା ଆପଣଙ୍କର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ଏଷ ସ୍ଯ ଭାନୁରୁଦିଯର୍ତି ଯୁଜ୍ଯତେ ରଥଃ ପରିଜ୍ମା ଦିଵୋ ଅସ୍ଯ ସାନଵି । ପୃକ୍ଷାସୋ ଅସ୍ମିନ୍ମିଥୁନା ଅଧି ତ୍ରଯୋ ଦୃତିସ୍ତୁରୀଯୋ ମଧୁନୋ ଵି ରପ୍ଶତେ
ଏଠି ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଉଦୟ ହେଉଛି; ରଥ ଯୋଜିତ, ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ଘେରିଛି; ତାହାରେ ତିନିଟି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଏକାଠି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଚତୁର୍ଥଟି ମଧୁର ଅଲଗା ଦୌଡ଼ୁଛି।
ଉଦ୍ଵାଂ ପୃକ୍ଷାସୋ ମଧୁମନ୍ତ ଈରତେ ରଥା ଅଶ୍ଵାସ ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ । ଅପୋର୍ଣୁଵନ୍ତସ୍ତମ ଆ ପରୀଵୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଂ ତନ୍ଵନ୍ତ ଆ ରଜଃ
ଆପଣଙ୍କର ମଧୁଭରା ଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଉଷାରେ ଉଠିଯାନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ରଥଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆକାଶ ଜୁଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି।
ମଧ୍ଵଃ ପିବତଂ ମଧୁପେଭିରାସଭିରୁତ ପ୍ରିଯଂ ମଧୁନେ ଯୁଞ୍ଜାଥାଂ ରଥମ୍ । ଆ ଵର୍ତନିଂ ମଧୁନା ଜିନ୍ଵଥସ୍ପଥୋ ଦୃତିଂ ଵହେଥେ ମଧୁମନ୍ତମଶ୍ଵିନା
ମଧୁପାନ ପାତ୍ରରେ ମଧୁ ପିଉନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରଥକୁ ମଧୁ ସହିତ ଯୋଜନ୍ତୁ; ମଧୁର ରାସ୍ତାରେ ଆପଣମାନେ ଯାତ୍ରାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରନ୍ତି, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁଭରା ଉପହାର ଆଣନ୍ତି।
ହଂସାସୋ ଯେ ଵାଂ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅସ୍ରିଧୋ ହିରଣ୍ଯପର୍ଣା ଉହୁଵ ଉଷର୍ବୁଧଃ । ଉଦପ୍ରୁତୋ ମନ୍ଦିନୋ ମନ୍ଦିନିସ୍ପୃଶୋ ମଧ୍ଵୋ ନ ମକ୍ଷଃ ସଵନାନି ଗଚ୍ଛଥଃ
ଆପଣଙ୍କର ମଧୁଭରା ହଂସମାନେ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ସୁନା ପର୍ଣ୍ଣଧାରୀ, ଉଷା ଜାଗାଇଦେଇଛି; ସେମାନେ ଉଠି, ଉତ୍ସାହିତ, ଉତ୍ସାହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ମଧୁକୁ ମକୁଡ଼ି ଭଳି, ଆପଣମାନେ ନିବେଦନ ସ୍ଥଳକୁ ଆସନ୍ତି।
ସ୍ଵଧ୍ଵରାସୋ ମଧୁମନ୍ତୋ ଅଗ୍ନଯ ଉସ୍ରା ଜରନ୍ତେ ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋରଶ୍ଵିନା । ଯନ୍ନିକ୍ତହସ୍ତସ୍ତରଣିର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ସୋମଂ ସୁଷାଵ ମଧୁମନ୍ତମଦ୍ରିଭିଃ
ସୁସଂଖଳିତ, ମଧୁଭରା ଅଗ୍ନିମାନେ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଉଷାର ଆଗମନରେ ଜ୍ୱଳିଉଠନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ହସ୍ତଧାରୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଦକ୍ଷ, ମଧୁଭରା ସୋମକୁ ପାଥରରେ ଚେପିଥିଲେ।
ଆକେନିପାସୋ ଅହଭିର୍ଦଵିଧ୍ଵତଃ ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଂ ତନ୍ଵନ୍ତ ଆ ରଜଃ । ସୂରଶ୍ଚିଦଶ୍ଵାନ୍ଯୁଯୁଜାନ ଈଯତେ ଵିଶ୍ଵାଁ ଅନୁ ସ୍ଵଧଯା ଚେତଥସ୍ପଥଃ
ଏହି ଦିନରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପିଉଥିବାମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଆକାଶ ଜୁଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜି ଯାଉଛି, ଆପଣମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣନ୍ତି।