ଯତ୍ତୃତୀଯଂ ସଵନଂ ରତ୍ନଧେଯମକୃଣୁଧ୍ଵଂ ସ୍ଵପସ୍ଯା ସୁହସ୍ତାଃ । ତଦୃଭଵଃ ପରିଷିକ୍ତଂ ଵ ଏତତ୍ସଂ ମଦେଭିରିନ୍ଦ୍ରିଯେଭିଃ ପିବଧ୍ଵମ୍
ତୃତୀୟ ସବନରେ ଆପଣମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦକ୍ଷ ହାତରେ ଧନର ଦାନ କରିଥିଲେ, ରିଭୁମାନେ। ଏହି ଅର୍ପଣ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି—ଆପଣମାନେ ଏଠାରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଏହା ପିଇନ୍ତୁ।
ଅନଶ୍ଵୋ ଜାତୋ ଅନଭୀଶୁରୁକ୍ଥ୍ଯୋ ରଥସ୍ତ୍ରିଚକ୍ରଃ ପରି ଵର୍ତତେ ରଜଃ । ମହତ୍ତଦ୍ଵୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଵାଚନଂ ଦ୍ଯାମୃଭଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ଯଚ୍ଚ ପୁଷ୍ଯଥ
ଘୋଡା ଓ ରାଶି ନଥିବା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଏକ ତିନିଚକା ରଥ ରିଭୁମାନେ ରଜସ୍ତଳରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଏହି ଆପଣମାନେର ଦେବୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଆପଣମାନେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ରଥଂ ଯେ ଚକ୍ରୁଃ ସୁଵୃତଂ ସୁଚେତସୋଽଵିହ୍ଵରନ୍ତଂ ମନସସ୍ପରି ଧ୍ଯଯା । ତାଁ ଊ ନ୍ଵସ୍ଯ ସଵନସ୍ଯ ପୀତଯ ଆ ଵୋ ଵାଜା ଋଭଵୋ ଵେଦଯାମସି
ଯେଉଁ ରିଭୁମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି କରିଥିବା, ଭଲ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଅଟୁଟ ରଥ, ମନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଚିନ୍ତାରେ; ଏହି ସବନର ପାନ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ, ଆମେ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଘୋଷଣା କରୁଛୁ।
ତଦ୍ଵୋ ଵାଜା ଋଭଵଃ ସୁପ୍ରଵାଚନଂ ଦେଵେଷୁ ଵିଭ୍ଵୋ ଅଭଵନ୍ମହିତ୍ଵନମ୍ । ଜିଵ୍ରୀ ଯତ୍ସନ୍ତା ପିତରା ସନାଜୁରା ପୁନର୍ଯୁଵାନା ଚରଥାଯ ତକ୍ଷଥ
ଏହି ଆପଣମାନେର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ କଥା ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆପଣମାନେର ମହାନ କୌଶଳ; ଯେତେବେଳେ ଯୁବା ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଆପଣମାନେ ପୁରୁଣା ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ଯୁବା କରିଥିଲେ।
ଏକଂ ଵି ଚକ୍ର ଚମସଂ ଚତୁର୍ଵଯଂ ନିଶ୍ଚର୍ମଣୋ ଗାମରିଣୀତ ଧୀତିଭିଃ । ଅଥା ଦେଵେଷ୍ଵମୃତତ୍ଵମାନଶ ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଵାଜା ଋଭଵସ୍ତଦ୍ଵ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍
ଆପଣମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଏକ କମଣ୍ଡଳୁକୁ ଚାରିଟି କରିଥିଲେ, ଏକ ଚର୍ମରୁ ଗାଁ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ତାପରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ—ଏହି ଆପଣମାନେର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ।
ଋଭୁତୋ ରଯିଃ ପ୍ରଥମଶ୍ରଵସ୍ତମୋ ଵାଜଶ୍ରୁତାସୋ ଯମଜୀଜନନ୍ନରଃ । ଵିଭ୍ଵତଷ୍ଟୋ ଵିଦଥେଷୁ ପ୍ରଵାଚ୍ଯୋ ଯଂ ଦେଵାସୋଽଵଥା ସ ଵିଚର୍ଷଣିଃ
ରିଭୁମାନେର ଧନ ଆରମ୍ଭରୁ ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ; ବିଭ୍ବନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଭାରେ ପ୍ରକାଶ କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ଦେବମାନେ ଯାହାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିଥିଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ସ ଵାଜ୍ଯର୍ଵା ସ ଋଷିର୍ଵଚସ୍ଯଯା ସ ଶୂରୋ ଅସ୍ତା ପୃତନାସୁ ଦୁଷ୍ଟରଃ । ସ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ସ ସୁଵୀର୍ଯଂ ଦଧେ ଯଂ ଵାଜୋ ଵିଭ୍ଵାଁ ଋଭଵୋ ଯମାଵିଷୁଃ
ସେ ପୁରସ୍କାରଜିତା ଘୋଡା, ବକ୍ତା ସୂର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ ନାୟକ; ସେ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଯାହାକୁ ବିଭ୍ବନ, ରିଭୁମାନେ ଓ ଭାଜା ପ୍ରେରଣା ଦେଇଛନ୍ତି।
ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵଃ ପେଶୋ ଅଧି ଧାଯି ଦର୍ଶତଂ ସ୍ତୋମୋ ଵାଜା ଋଭଵସ୍ତଂ ଜୁଜୁଷ୍ଟନ । ଧୀରାସୋ ହି ଷ୍ଠା କଵଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତସ୍ତାନ୍ଵ ଏନା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵେଦଯାମସି
ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଦ୍ରୁଷ୍ୟ ରୂପ ଆପଣମାନେ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି—ଏହି ଷ୍ଟୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ରିଭୁମାନେ, ଭାଜା; କାରଣ ଆପଣମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦୃଷ୍ଟା, ବିବେକୀ—ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଆମେ ଆପଣମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ।
ଯୂଯମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଧିଷଣାଭ୍ଯସ୍ପରି ଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଵିଶ୍ଵା ନର୍ଯାଣି ଭୋଜନା । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଵୃଷଶୁଷ୍ମମୁତ୍ତମମା ନୋ ରଯିମୃଭଵସ୍ତକ୍ଷତା ଵଯଃ
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣି ଆମେ ଓ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତୁ; ରିଭୁମାନେ, ଆମେ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ତିଆରି କରନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ରଜାମିହ ରଯିଂ ରରାଣା ଇହ ଶ୍ରଵୋ ଵୀରଵତ୍ତକ୍ଷତା ନଃ । ଯେନ ଵଯଂ ଚିତଯେମାତ୍ଯନ୍ଯାନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଚିତ୍ରମୃଭଵୋ ଦଦା ନଃ
ଏଠାରେ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ, ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୀରତାସହିତ ଖ୍ୟାତି ତିଆରି କରନ୍ତୁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା—ରିଭୁମାନେ, ଆମକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉପ ନୋ ଵାଜା ଅଧ୍ଵରମୃଭୁକ୍ଷା ଦେଵା ଯାତ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈଃ । ଯଥା ଯଜ୍ଞଂ ମନୁଷୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵାସୁ ଦଧିଧ୍ଵେ ରଣ୍ଵାଃ ସୁଦିନେଷ୍ଵହ୍ନାମ୍
ଅପନେ, ଭାଜା, ରିଭୁମାନେ, ଦେବମାନେ, ଦେବମାନେର ପଥରେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଯେପରି ଆପଣମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିନରେ ଅଗ୍ନିରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ତେ ଵୋ ହୃଦେ ମନସେ ସନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞା ଜୁଷ୍ଟାସୋ ଅଦ୍ଯ ଘୃତନିର୍ଣିଜୋ ଗୁଃ । ପ୍ର ଵଃ ସୁତାସୋ ହରଯନ୍ତ ପୂର୍ଣାଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ହର୍ଷଯନ୍ତ ପୀତାଃ
ଏହି ଆଜିର ଘୃତ ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ପଣ ଆପଣମାନେର ହୃଦୟ ଓ ମନକୁ ପ୍ରୀତି ଦେଉ; ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପୁରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଆପଣମାନେକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ।
ତ୍ର୍ଯୁଦାଯଂ ଦେଵହିତଂ ଯଥା ଵ ସ୍ତୋମୋ ଵାଜା ଋଭୁକ୍ଷଣୋ ଦଦେ ଵଃ । ଜୁହ୍ଵେ ମନୁଷ୍ଵଦୁପରାସୁ ଵିକ୍ଷୁ ଯୁଷ୍ମେ ସଚା ବୃହଦ୍ଦିଵେଷୁ ସୋମମ୍
ଯେପରି ଆମେ ଦେବମାନେର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତିନି ଷ୍ଟୁତି ଆପଣମାନେକୁ ଅର୍ପଣ କରିଛି, ଭାଜା, ରିଭୁକ୍ଷଣ; ସେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଜନଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଆପଣମାନେକୁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ଦିବରେ ମହାନମାନେ ସହିତ।
ପୀଵୋଅଶ୍ଵାଃ ଶୁଚଦ୍ରଥା ହି ଭୂତାଯଃଶିପ୍ରା ଵାଜିନଃ ସୁନିଷ୍କାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନୋ ଶଵସୋ ନପାତୋଽନୁ ଵଶ୍ଚେତ୍ଯଗ୍ରିଯଂ ମଦାଯ
ଆପଣମାନେର ଘୋଡା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରଥ ଚମକୁଥିବା, ଶରୀର ଯୁବା, ଭାଜାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂଷିତ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଶକ୍ତିର ନାତି, ଆପଣମାନେ ପ୍ରଧାନ ଉତ୍ସାହକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଋଭୁମୃଭୁକ୍ଷଣୋ ରଯିଂ ଵାଜେ ଵାଜିନ୍ତମଂ ଯୁଜମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଵନ୍ତଂ ହଵାମହେ ସଦାସାତମମଶ୍ଵିନମ୍
ରିଭୁ, ରିଭୁକ୍ଷଣ ଓ ଭାଜାକୁ ଧନ ପାଇଁ, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ, ଏକସାଥିରେ ଡାକୁଛୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ସଦା ଡାକାଯୋଗ୍ୟ ଓ ସବୁଠୁ ଉପକାରୀ ଅଶ୍ୱିନକୁ।
ସେଦୃଭଵୋ ଯମଵଥ ଯୂଯମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ସ ଧୀଭିରସ୍ତୁ ସନିତା ମେଧସାତା ସୋ ଅର୍ଵତା
ଯେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଆପଣମାନେ, ରିଭୁମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ ଜିତିବା, ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ଓ ରଥଚାଳକ ହେଉଛି।
ଵି ନୋ ଵାଜା ଋଭୁକ୍ଷଣଃ ପଥଶ୍ଚିତନ ଯଷ୍ଟଵେ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୂରଯ ସ୍ତୁତା ଵିଶ୍ଵା ଆଶାସ୍ତରୀଷଣି
ଭାଜା, ରିଭୁକ୍ଷଣ, ଆମର ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଷ୍ଟୁତିତ ଧନ ଆମକୁ ଆସୁ, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁ।
ତଂ ନୋ ଵାଜା ଋଭୁକ୍ଷଣ ଇନ୍ଦ୍ର ନାସତ୍ଯା ରଯିମ୍ । ସମଶ୍ଵଂ ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆ ପୁରୁ ଶସ୍ତ ମଘତ୍ତଯେ
ଭାଜା, ରିଭୁକ୍ଷଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ନାସତ୍ୟା, ଆମକୁ ଏହି ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ—ଘୋଡାରେ ପ୍ରଚୁର, ଜନମାନେ ପାଇଁ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଦାନ ପାଇଁ।
ଉତୋ ହି ଵାଂ ଦାତ୍ରା ସନ୍ତି ପୂର୍ଵା ଯା ପୂରୁଭ୍ଯସ୍ତ୍ରସଦସ୍ଯୁର୍ନିତୋଶେ । କ୍ଷେତ୍ରାସାଂ ଦଦଥୁରୁର୍ଵରାସାଂ ଘନଂ ଦସ୍ଯୁଭ୍ଯୋ ଅଭିଭୂତିମୁଗ୍ରମ୍
ତୁମେ ପୂରୁମାନେଙ୍କୁ ନିତୋଶର ଗୃହରେ ପ୍ରାଚୀନ ଉପହାର ଦେଇଥିଲା। ଉପଜାଉ ଜମି ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭୂମି ଦେଇଥିଲା, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରି ଦୃଢ ଜୟ ଦେଇଥିଲା।
ଉତ ଵାଜିନଂ ପୁରୁନିଷ୍ଷିଧ୍ଵାନଂ ଦଧିକ୍ରାମୁ ଦଦଥୁର୍ଵିଶ୍ଵକୃଷ୍ଟିମ୍ । ଋଜିପ୍ଯଂ ଶ୍ଯେନଂ ପ୍ରୁଷିତପ୍ସୁମାଶୁଂ ଚର୍କୃତ୍ଯମର୍ଯୋ ନୃପତିଂ ନ ଶୂରମ୍
ତୁମେ ଦଧିକ୍ରାକୁ ଦେଇଥିଲା, ଯିଏ ଦ୍ରୁତ ଓ ବିଜୟୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି ଦେଇଥାଏ। ସିଏ ଶ୍ୟେନ ପରି ସିଧା ଚାଲେ, ଜଳରେ ଶିଚିତ ଘୋଡା ପରି ଦ୍ରୁତ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ରାଜା ପରି ଉତ୍ତମ, ବୀର ପରି ସାହସୀ।
ଯଂ ସୀମନୁ ପ୍ରଵତେଵ ଦ୍ରଵନ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵଃ ପୂରୁର୍ମଦତି ହର୍ଷମାଣଃ । ପଡ୍ଭିର୍ଗୃଧ୍ଯନ୍ତଂ ମେଧଯୁଂ ନ ଶୂରଂ ରଥତୁରଂ ଵାତମିଵ ଧ୍ରଜନ୍ତମ୍
ଯିଏ ପ୍ରବାହ ପରି ତଳକୁ ଦୌଡ଼େ, ସମସ୍ତ ପୂରୁମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସେଉଁଠି ଉଲ୍ଲାସ କରନ୍ତି, ପାଦରେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ବୀର ପରି, ରଥଚାଳକ ପରି, ପଥରେ ପବନ ପରି ଦୌଡ଼େ।
ଯଃ ସ୍ମାରୁନ୍ଧାନୋ ଗଧ୍ଯା ସମତ୍ସୁ ସନୁତରଶ୍ଚରତି ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛନ୍ । ଆଵିରୃଜୀକୋ ଵିଦଥା ନିଚିକ୍ଯତ୍ତିରୋ ଅରତିଂ ପର୍ଯାପ ଆଯୋଃ
ଯିଏ ସ୍ମରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲେ, ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଗୋମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଏ, ସିଧା ଚାଲିଥିବା, ସଭାରେ ବୁଝିପାରିଥିବା, ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ଘେରି ରଖେ।
ଉତ ସ୍ମୈନଂ ଵସ୍ତ୍ରମଥିଂ ନ ତାଯୁମନୁ କ୍ରୋଶନ୍ତି କ୍ଷିତଯୋ ଭରେଷୁ । ନୀଚାଯମାନଂ ଜସୁରିଂ ନ ଶ୍ଯେନଂ ଶ୍ରଵଶ୍ଚାଚ୍ଛା ପଶୁମଚ୍ଚ ଯୂଥମ୍
ସେଉଁଠି, ପୋଷାକ ପରି, ପିତାଙ୍କୁ ପୁଅ ପରି, ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକନ୍ତି। ତଳକୁ ଥିବା, ଶ୍ୟେନ ପରି ଭୟଙ୍କର, ଖ୍ୟାତି ଚମକେ, ଏବଂ ସେ ପଶୁ ପରି ଦଳକୁ ନେଇଯାଏ।
ଉତ ସ୍ମାସୁ ପ୍ରଥମଃ ସରିଷ୍ଯନ୍ନି ଵେଵେତି ଶ୍ରେଣିଭୀ ରଥାନାମ୍ । ସ୍ରଜଂ କୃଣ୍ଵାନୋ ଜନ୍ଯୋ ନ ଶୁଭ୍ଵା ରେଣୁଂ ରେରିହତ୍କିରଣଂ ଦଦଶ୍ଵାନ୍
ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ରଥମାନେଙ୍କ ଦଳ ସହ ଚାଲେ। ମାଳା ତିଆରି କରେ, ମହିମା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଧୂଳି ଉଡ଼ାଏ, ଚମକେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଇଥାଏ।
ଉତ ସ୍ଯ ଵାଜୀ ସହୁରିରୃତାଵା ଶୁଶ୍ରୂଷମାଣସ୍ତନ୍ଵା ସମର୍ଯେ । ତୁରଂ ଯତୀଷୁ ତୁରଯନ୍ନୃଜିପ୍ଯୋଽଧି ଭ୍ରୁଵୋଃ କିରତେ ରେଣୁମୃଞ୍ଜନ୍
ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଘୋଡା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେହ ସହ ସେବା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ଦ୍ରୁତମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ସିଧା ଚାଲିଥିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଭୃକୁତିରୁ ଧୂଳି ଉଡ଼ାଏ, ଚମକେ।
ଉତ ସ୍ମାସ୍ଯ ତନ୍ଯତୋରିଵ ଦ୍ଯୋରୃଘାଯତୋ ଅଭିଯୁଜୋ ଭଯନ୍ତେ । ଯଦା ସହସ୍ରମଭି ଷୀମଯୋଧୀଦ୍ଦୁର୍ଵର୍ତୁଃ ସ୍ମା ଭଵତି ଭୀମ ଋଞ୍ଜନ୍
ତାଙ୍କର ତଡ଼ିତ, ଆକାଶର ଗର୍ଜନ ପରି, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାଏ। ସେ ଯେତେବେଳେ ହଜାର ସହ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର, ଭୀଷଣ ଓ ଦୁର୍ଦାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଉତ ସ୍ମାସ୍ଯ ପନଯନ୍ତି ଜନା ଜୂତିଂ କୃଷ୍ଟିପ୍ରୋ ଅଭିଭୂତିମାଶୋଃ । ଉତୈନମାହୁଃ ସମିଥେ ଵିଯନ୍ତଃ ପରା ଦଧିକ୍ରା ଅସରତ୍ସହସ୍ରୈଃ
ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଦ୍ରୁତତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ନେତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଗୌରବ କରନ୍ତି। ସଭାରେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି, 'ଦଧିକ୍ରା ହଜାର ସହ ଦୌଡ଼ିଛି'।
ଆ ଦଧିକ୍ରାଃ ଶଵସା ପଞ୍ଚ କୃଷ୍ଟୀଃ ସୂର୍ଯ ଇଵ ଜ୍ଯୋତିଷାପସ୍ତତାନ । ସହସ୍ରସାଃ ଶତସା ଵାଜ୍ଯର୍ଵା ପୃଣକ୍ତୁ ମଧ୍ଵା ସମିମା ଵଚାଂସି
ଦଧିକ୍ରା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ହଜାର ଓ ଶତ ସମ୍ପଦ ଥିବା ଘୋଡା, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ମଧୁର କରୁ।
ଆଶୁଂ ଦଧିକ୍ରାଂ ତମୁ ନୁ ଷ୍ଟଵାମ ଦିଵସ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଉତ ଚର୍କିରାମ । ଉଚ୍ଛନ୍ତୀର୍ମାମୁଷସଃ ସୂଦଯନ୍ତ୍ଵତି ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତାନି ପର୍ଷନ୍
ଏବେ ଦ୍ରୁତ ଦଧିକ୍ରାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଦିଅ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦିଅ। ଉଦୟମାନ ଉଷାମାନେ ମୋତେ ଜଗାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦିଅନ୍ତୁ।
ମହଶ୍ଚର୍କର୍ମ୍ଯର୍ଵତଃ କ୍ରତୁପ୍ରା ଦଧିକ୍ରାଵ୍ଣଃ ପୁରୁଵାରସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ । ଯଂ ପୂରୁଭ୍ଯୋ ଦୀଦିଵାଂସଂ ନାଗ୍ନିଂ ଦଦଥୁର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ତତୁରିମ୍
ଘୋଡାର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଦଧିକ୍ରା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଯିଏ ପୂରୁମାନେଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ପରି ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଦିଅ।