ଉତ ଦାସଂ କୌଲିତରଂ ବୃହତଃ ପର୍ଵତାଦଧି । ଅଵାହନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଶମ୍ବରମ୍
ଏବଂ ଦାସ ଶମ୍ବର, ଯିଏ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଇଦେଲେ।
ଉତ ଦାସସ୍ଯ ଵର୍ଚିନଃ ସହସ୍ରାଣି ଶତାଵଧୀଃ । ଅଧି ପଞ୍ଚ ପ୍ରଧୀଁରିଵ
ଏବଂ ଦାସ ବର୍ଚ୍ଚିନଙ୍କୁ, ତୁମେ ହଜାର ଶତ ମାନେକୁ, ପାଞ୍ଚ ସଭାରେ ଥିବା ପରି, ହତ୍ୟା କରିଥିଲ।
ଉତ ତ୍ଯଂ ପୁତ୍ରମଗ୍ରୁଵଃ ପରାଵୃକ୍ତଂ ଶତକ୍ରତୁଃ । ଉକ୍ଥେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଆଭଜତ୍
ଏବଂ ଅଗ୍ରୁଙ୍କ ପୁଅ, ଯିଏ ତ୍ୟାଗ ହୋଇଥିଲେ, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେଉଁଠି ସ୍ତୁତିରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲ।
ଉତ ତ୍ଯା ତୁର୍ଵଶାଯଦୂ ଅସ୍ନାତାରା ଶଚୀପତିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅପାରଯତ୍
ଏବଂ ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁ, ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ନାନ କରିନଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ପାର କରାଇଦେଲେ।
ଉତ ତ୍ଯା ସଦ୍ଯ ଆର୍ଯା ସରଯୋରିନ୍ଦ୍ର ପାରତଃ । ଅର୍ଣାଚିତ୍ରରଥାଵଧୀଃ
ଏବଂ ସେ ଆର୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସରୟୂ ନଦୀର ପାରେ, ଦୁଇ ଚମକୁଥିବା ରଥ ଚାଳକଙ୍କୁ, ତୁମେ ପ୍ରବଳ ଜଳରେ ହତ୍ୟା କରିଥିଲ।
ଅନୁ ଦ୍ଵା ଜହିତା ନଯୋଽନ୍ଧଂ ଶ୍ରୋଣଂ ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ନ ତତ୍ତେ ସୁମ୍ନମଷ୍ଟଵେ
ତୁମେ, ବୃତ୍ରନାଶକ, ଦୁଇଜଣ, ଅନ୍ଧ ଓ ଲଙ୍ଗଡ଼ାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ; ଏହା ତୁମର ଅଷ୍ଟମ ପାଇଁ କୃପା ଥିଲା ନାହିଁ।
ଶତମଶ୍ମନ୍ମଯୀନାଂ ପୁରାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵ୍ଯାସ୍ଯତ୍ । ଦିଵୋଦାସାଯ ଦାଶୁଷେ
ଶତଟି ପାଥରର ନିର୍ମିତ ସହରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ, ଦିବୋଦାସ ପ୍ରଶଂସକ ପାଇଁ।
ଅସ୍ଵାପଯଦ୍ଦଭୀତଯେ ସହସ୍ରା ତ୍ରିଂଶତଂ ହଥୈଃ । ଦାସାନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ମାଯଯା
ଭୟରେ ଥିବା ଦାସମାନେ, ହଜାର ତିରିଶି, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବଳପୂର୍ବକ ଶୁଅଇଦେଲେ।
ସ ଘେଦୁତାସି ଵୃତ୍ରହନ୍ସମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗୋପତିଃ । ଯସ୍ତା ଵିଶ୍ଵାନି ଚିଚ୍ଯୁଷେ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ସତ୍ୟସାର ଭାବେ ଏପରି ହେଇଛ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଛିଟାଇଦେଇଛ।
ଉତ ନୂନଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ରିଯଂ କରିଷ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯମ୍ । ଅଦ୍ଯା ନକିଷ୍ଟଦା ମିନତ୍
ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଶୌର୍ୟ କାମ କରିବ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ସେ ଶକ୍ତିକୁ କେହି କମାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵାମଂଵାମଂ ତ ଆଦୁରେ ଦେଵୋ ଦଦାତ୍ଵର୍ଯମା । ଵାମଂ ପୂଷା ଵାମଂ ଭଗୋ ଵାମଂ ଦେଵଃ କରୂଳତୀ
ଦୂରରୁ ଆର୍ୟମା ଦେବତା ତୁମକୁ ଭଲ ଦିଅନ୍ତୁ, ପୂଷା ଭଲ ଦିଅନ୍ତୁ, ଭଗ ଭଲ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁ ଦେବତା ଭଲ ଦିଅନ୍ତୁ।
କଯା ନଶ୍ଚିତ୍ର ଆ ଭୁଵଦୂତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା । କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା
କେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଉପାୟରେ ସେ ଆମର ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ମିତ୍ର ଓ ଦୂତ ହେଲେ? କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତାରେ ସେ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ?
କସ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯୋ ମଦାନାଂ ମଂହିଷ୍ଠୋ ମତ୍ସଦନ୍ଧସଃ । ଦୃଳ୍ହା ଚିଦାରୁଜେ ଵସୁ
ତୁମର ସତ୍ୟ ଆନନ୍ଦମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି? ତୁମେ ଦୃଢ଼ କିଛିକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଧନ ଦେବାଳୁ।
ଅଭୀ ଷୁ ଣଃ ସଖୀନାମଵିତା ଜରିତୄଣାମ୍ । ଶତଂ ଭଵାସ୍ଯୂତିଭିଃ
ତୁମେ ଆମର ମିତ୍ରମାନେ ଓ ଗାୟକମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଶତଗୁଣ ସହାୟତା ଦେଇ ଆମକୁ ସାଥି ଦିଅ।
ଅଭୀ ନ ଆ ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ଚକ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ତମର୍ଵତଃ । ନିଯୁଦ୍ଭିଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ରଥର ଚକା ଯେପରି ଧୁରାକୁ ଲାଗିଯାଏ, ସେପରି ଜନମାନେଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ପ୍ରଵତା ହି କ୍ରତୂନାମା ହା ପଦେଵ ଗଚ୍ଛସି । ଅଭକ୍ଷି ସୂର୍ଯେ ସଚା
ତୁମେ ସବୁ ଇଚ୍ଛାର ଆଗରେ ଚାଲିଯାଉଛ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଯାଉଥିବା ପରି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାସାଥି ଭୋଗ କରିଛ।
ସଂ ଯତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଯଵଃ ସଂ ଚକ୍ରାଣି ଦଧନ୍ଵିରେ । ଅଧ ତ୍ଵେ ଅଧ ସୂର୍ଯେ
ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥି ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଶକ୍ତି ତୁମେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଥାଏ।
ଉତ ସ୍ମା ହି ତ୍ଵାମାହୁରିନ୍ମଘଵାନଂ ଶଚୀପତେ । ଦାତାରମଵିଦୀଧଯୁମ୍
ଲୋକେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ ମଘବାନ୍, ଦାନଶୀଳ ଦେବତା ବୋଲି ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଚାହିଁଥିବାକୁ ଦେଇଥାଏ।
ଉତ ସ୍ମା ସଦ୍ଯ ଇତ୍ପରି ଶଶମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ । ପୁରୂ ଚିନ୍ମଂହସେ ଵସୁ
ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରେ ଓ ସୋମ ଚାପେ, ସେଠିପାଇଁ ତୁମେ ବହୁ ଧନ ଦିଅ।
ନହି ଷ୍ମା ତେ ଶତଂ ଚନ ରାଧୋ ଵରନ୍ତ ଆମୁରଃ । ନ ଚ୍ଯୌତ୍ନାନି କରିଷ୍ଯତଃ
ତୁମର ଦୟା ଦୂର ଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ନ ପାଇପାରନ୍ତି; ଚତୁରାଇ କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅସ୍ମାଁ ଅଵନ୍ତୁ ତେ ଶତମସ୍ମାନ୍ସହସ୍ରମୂତଯଃ । ଅସ୍ମାନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଷ୍ଟଯଃ
ତୁମର ଶତ, ହଜାର ସହାୟତା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ସମସ୍ତ ଆଶା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଅସ୍ମାଁ ଇହା ଵୃଣୀଷ୍ଵ ସଖ୍ଯାଯ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ମହୋ ରାଯେ ଦିଵିତ୍ମତେ
ଏଠାରେ ଆମକୁ ମିତ୍ରତା ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ବାଛ, ଆକାଶରେ ଅପାର ଧନ ପାଇଁ ବାଛ।
ଅସ୍ମାଁ ଅଵିଡ୍ଢି ଵିଶ୍ଵହେନ୍ଦ୍ର ରାଯା ପରୀଣସା । ଅସ୍ମାନ୍ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ତୁମର ସମସ୍ତ ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତାଁ ଅପା ଵୃଧି ଵ୍ରଜାଁ ଅସ୍ତେଵ ଗୋମତଃ । ନଵାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋତିଭିଃ
ଯେପରି ଗୋଶାଳା ଦେଇଥିଲ, ସେପରି ଏହି ପଶୁମାନେ ଆମକୁ ଦିଅ, ନୂତନ ସହାୟତା ଦେଇ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକଂ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ରଥୋ ଦ୍ଯୁମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାନପଚ୍ଯୁତଃ । ଗଵ୍ଯୁରଶ୍ଵଯୁରୀଯତେ
ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ, ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ଧ୍ୱଂସ ହେଉନାହିଁ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ।
ଅସ୍ମାକମୁତ୍ତମଂ କୃଧି ଶ୍ରଵୋ ଦେଵେଷୁ ସୂର୍ଯ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠଂ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମର କୀର୍ତ୍ତିକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କର, ଆକାଶ ପରି ବିଶାଳ କର।
ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନସ୍ମାକମର୍ଧମା ଗହି । ମହାନ୍ମହୀଭିରୂତିଭିଃ
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରିଥିବା, ଆମ ପାଖକୁ ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସ।
ଭୃମିଶ୍ଚିଦ୍ଘାସି ତୂତୁଜିରା ଚିତ୍ର ଚିତ୍ରିଣୀଷ୍ଵା । ଚିତ୍ରଂ କୃଣୋଷ୍ଯୂତଯେ
ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିବା, ସଦା ଚଳିତ, ଅଦ୍ଭୁତ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ; ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଚମତ୍କାର କାମ କରିଥିବା।
ଦଭ୍ରେଭିଶ୍ଚିଚ୍ଛଶୀଯାଂସଂ ହଂସି ଵ୍ରାଧନ୍ତମୋଜସା । ସଖିଭିର୍ଯେ ତ୍ଵେ ସଚା
ଅତି କମଜୋର ଏବଂ ଶକ୍ତିହୀନ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅହଂକାରୀକୁ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଦଳିଦେଉଛ।
ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵେ ସଚା ଵଯଂ ତ୍ଵାଭି ନୋନୁମଃ । ଅସ୍ମାଁଅସ୍ମାଁ ଇଦୁଦଵ
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଅଛୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁ; ଆମ ପାଇଁ, ଆମ ପାଇଁ ମାତ୍ର, ଏଠାକୁ ଆସ।