ସଂ ଯନ୍ମଦାଯ ଶୁଷ୍ମିଣ ଏନା ହ୍ଯସ୍ଯୋଦରେ । ସମୁଦ୍ରୋ ନ ଵ୍ଯଚୋ ଦଧେ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଉଦରରେ ରହିଥାଏ, ସାଗରର ଅପାରତା ପରି।
ଅଯମୁ ତେ ସମତସି କପୋତ ଇଵ ଗର୍ଭଧିମ୍ । ଵଚସ୍ତଚ୍ଚିନ୍ନ ଓହସେ
ତୁମ ଏହି କଥା, ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଗର୍ଭରେ ପରି ଥିବା ପରା ଅଟକିଥାଏ, ତୁମେ କେବେ ଅବହେଳା କରନାହଁ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଗିର୍ଵାହୋ ଵୀର ଯସ୍ଯ ତେ । ଵିଭୂତିରସ୍ତୁ ସୂନୃତା
ହେ ଦାନର ମାଲିକ, ପ୍ରଶଂସାର ଗାୟକ, ଶୂରବୀର, ତୁମର ଯଶ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ, ତୁମର କୀର୍ତି ସତ୍ୟ ହେଉ।
ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ନ ଊତଯେଽସ୍ମିନ୍ଵାଜେ ଶତକ୍ରତୋ । ସମନ୍ଯେଷୁ ବ୍ରଵାଵହୈ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଁଡି ରୁହ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାସାଥି ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଦିଅ।
ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଳନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ମିତ୍ର ଭାବେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ । ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍
ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ । ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ
ମୁଁ ପୁରୁଣା ଗୃହକୁ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ତୁମର ବାପା ଡାକିଥିଲେ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵିଶ୍ଵଵାରା ଶାସ୍ମହେ ପୁରୁହୂତ । ସଖେ ଵସୋ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ
ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରି, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ମିତ୍ର ଭାବେ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ ତୁମକୁ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ଶିପ୍ରିଣୀନାଂ ସୋମପାଃ ସୋମପାଵ୍ନାମ୍ । ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ସଖୀନାମ୍
ଆମ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର ଭାବେ, ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ତଥା ତଦସ୍ତୁ ସୋମପାଃ ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ତଥା କୃଣୁ । ଯଥା ତ ଉଶ୍ମସୀଷ୍ଟଯେ
ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର, ଯେପରି ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ଚାହୁଁଛ, ସେପରି କର।
ରେଵତୀର୍ନଃ ସଧମାଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ସନ୍ତୁ ତୁଵିଵାଜାଃ । କ୍ଷୁମନ୍ତୋ ଯାଭିର୍ମଦେମ
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମର ମିଳନ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ବଡ଼ ବଡ଼ ବିଜୟ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା।
ଆ ଘ ତ୍ଵାଵାନ୍ତ୍ମନାପ୍ତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଧୃଷ୍ଣଵିଯାନଃ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଚକ୍ର୍ଯୋଃ
ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେପରି ଚକା ଦୁଇଟି ଧୁରାକୁ ଧରିଥାଏ।
ଆ ଯଦ୍ଦୁଵଃ ଶତକ୍ରତଵା କାମଂ ଜରିତୄଣାମ୍ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଶଚୀଭିଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାୟକମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରିବାରେ କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହାଁ।
ଶଶ୍ଵଦିନ୍ଦ୍ରଃ ପୋପ୍ରୁଥଦ୍ଭିର୍ଜିଗାଯ ନାନଦଦ୍ଭିଃ ଶାଶ୍ଵସଦ୍ଭିର୍ଧନାନି । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯରଥଂ ଦଂସନାଵାନ୍ସ ନଃ ସନିତା ସନଯେ ସ ନୋଽଦାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା ଅହଂକାରୀ ଓ ଧନକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବାମାନେ ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି। ସେ ସୁନାର ରଥ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଆମ ପ୍ରଦାତା, ଆମ ପୋଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଶ୍ଵିନାଵଶ୍ଵାଵତ୍ଯେଷା ଯାତଂ ଶଵୀରଯା । ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍
ହେ ଆଶ୍ବିନ ଦେଉତା, ଏହି ଘୋଡ଼ା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହ ଆସ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର, ଗୋ ଓ ସୁନା ଆଣି ଦିଅ।
ସମାନଯୋଜନୋ ହି ଵାଂ ରଥୋ ଦସ୍ରାଵମର୍ତ୍ଯଃ । ସମୁଦ୍ରେ ଅଶ୍ଵିନେଯତେ
ହେ ଦୁଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଓ ଅମର ଦେଉତା, ତୁମର ରଥ ସମାନ ଯୋଗ ରଖିଛି, ହେ ଆଶ୍ବିନ, ତୁମର ରଥ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚାଲେ।
ନ୍ଯଘ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ଚକ୍ରଂ ରଥସ୍ଯ ଯେମଥୁଃ । ପରି ଦ୍ଯାମନ୍ଯଦୀଯତେ
ତୁମେ ରାତିର ମୁଣ୍ଡରେ ତୁମର ରଥର ଚକ୍ର ବସାଇଛ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଚକ୍ର ଆକାଶ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରୁଛି।
କସ୍ତ ଉଷଃ କଧପ୍ରିଯେ ଭୁଜେ ମର୍ତୋ ଅମର୍ତ୍ଯେ । କଂ ନକ୍ଷସେ ଵିଭାଵରି
ହେ ଉଷା, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, କେଉଁ ମଣିଷ ତୁମ, ଅମରୀଣୀ, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛି? କାହାକୁ ତୁମେ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛ? ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।
ଵଯଂ ହି ତେ ଅମନ୍ମହ୍ଯାନ୍ତାଦା ପରାକାତ୍ । ଅଶ୍ଵେ ନ ଚିତ୍ରେ ଅରୁଷି
କାରଣ ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟ ଓ ଦୂରରୁ ଡାକିଛୁ, ଯେପରି ଏକ ଚମତ୍କାର ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯେଭିରା ଗହି ଵାଜେଭିର୍ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ନି ଧାରଯ
ହେ ଦିନର ଝିଅ, ଏହି ସମ୍ପଦ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ପ୍ରଥମୋ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିର୍ଦେଵୋ ଦେଵାନାମଭଵଃ ଶିଵଃ ସଖା । ତଵ ଵ୍ରତେ କଵଯୋ ଵିଦ୍ମନାପସୋଽଜାଯନ୍ତ ମରୁତୋ ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଅଙ୍ଗିରାସ, ଋଷି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଶୁଭ ମିତ୍ର। ତୁମର ନିୟମରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ମାରୁତମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ପ୍ରଥମୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ତମଃ କଵିର୍ଦେଵାନାଂ ପରି ଭୂଷସି ଵ୍ରତମ୍ । ଵିଭୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମୈ ଭୁଵନାଯ ମେଧିରୋ ଦ୍ଵିମାତା ଶଯୁଃ କତିଧା ଚିଦାଯଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗିରାସ, ସବୁଠାରୁ ଚତୁର, ଦେବମାନଙ୍କର ନିୟମକୁ ଘେରି ରହିଛ। ବିଶାଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛ, ଦୁଇ ମାଆର ସନ୍ତାନ ହୋଇ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଯିଏ ଚାହେ, ସେଠି ଥାଅ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ପ୍ରଥମୋ ମାତରିଶ୍ଵନ ଆଵିର୍ଭଵ ସୁକ୍ରତୂଯା ଵିଵସ୍ଵତେ । ଅରେଜେତାଂ ରୋଦସୀ ହୋତୃଵୂର୍ଯେଽସଘ୍ନୋର୍ଭାରମଯଜୋ ମହୋ ଵସୋ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ମାତରିଶ୍ୱାନ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲ, ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭିବାସ୍ୱତ ପାଇଁ ଦେଖାଦେଲ। ତୁମର ପୂଜାରେ ଦୁଇ ଜଗତ କମ୍ପିଥିଲା, ହେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଅବିନାଶୀ ଭାବେ ଭାର ବହିଥିଲ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ମନଵେ ଦ୍ଯାମଵାଶଯଃ ପୁରୂରଵସେ ସୁକୃତେ ସୁକୃତ୍ତରଃ । ଶ୍ଵାତ୍ରେଣ ଯତ୍ପିତ୍ରୋର୍ମୁଚ୍ଯସେ ପର୍ଯା ତ୍ଵା ପୂର୍ଵମନଯନ୍ନାପରଂ ପୁନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମନୁ ପାଇଁ ଆକାଶକୁ ଆଣିଦେଲ, ପୁରୁରବାସ ପାଇଁ, ସେ ଭଲ କାମ କରେ, ତୁମେ ତାଠାରୁ ଅଧିକ କୁଶଳ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପିତାଙ୍କର ଜଞ୍ଜାଳରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଛ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ପୁଣି ଆଉ ଥରେ ଆଣିଥିଲେ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵୃଷଭଃ ପୁଷ୍ଟିଵର୍ଧନ ଉଦ୍ଯତସ୍ରୁଚେ ଭଵସି ଶ୍ରଵାଯ୍ଯଃ । ଯ ଆହୁତିଂ ପରି ଵେଦା ଵଷଟ୍କୃତିମେକାଯୁରଗ୍ରେ ଵିଶ ଆଵିଵାସସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବୃଷଭ, ପୋଷଣ ବଢ଼ାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ଶିଖା ସହିତ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ। ଯିଏ ଆହୁତି ଓ ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣେ, ଏକ ଜୀବନର ଆରମ୍ଭରେ ଲୋକମାନେକୁ ଡାକୁଛ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵୃଜିନଵର୍ତନିଂ ନରଂ ସକ୍ମନ୍ପିପର୍ଷି ଵିଦଥେ ଵିଚର୍ଷଣେ । ଯଃ ଶୂରସାତା ପରିତକ୍ମ୍ଯେ ଧନେ ଦଭ୍ରେଭିଶ୍ଚିତ୍ସମୃତା ହଂସି ଭୂଯସଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଧର୍ମର ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସଭାରେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଛୋଟକୁ ଦେଇ ବଡ଼କୁ ହରାଇଦେଉଛ, ହେ ବୀର ପୁରସ୍କାର ଜିତିବା।
ତ୍ଵଂ ତମଗ୍ନେ ଅମୃତତ୍ଵ ଉତ୍ତମେ ମର୍ତଂ ଦଧାସି ଶ୍ରଵସେ ଦିଵେଦିଵେ । ଯସ୍ତାତୃଷାଣ ଉଭଯାଯ ଜନ୍ମନେ ମଯଃ କୃଣୋଷି ପ୍ରଯ ଆ ଚ ସୂରଯେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମଣିଷକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅମରତ୍ୱରେ ଦିନକୁ ଦିନ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ବସାଅ। ଯିଏ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଆତୁର, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖକୁ ନେଉ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସନଯେ ଧନାନାଂ ଯଶସଂ କାରୁଂ କୃଣୁହି ସ୍ତଵାନଃ । ଋଧ୍ଯାମ କର୍ମାପସା ନଵେନ ଦେଵୈର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପ୍ରାଵତଂ ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଶଂସକ, ଧନ ଓ ମହିମାର ଅଧିକାରୀ କର। ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମେ ସଫଳ ହେଉ, ଦେବମାନେ ସହ ଦିନ ଓ ମାଟି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥ ଆ ଦେଵୋ ଦେଵେଷ୍ଵନଵଦ୍ଯ ଜାଗୃଵିଃ । ତନୂକୃଦ୍ବୋଧି ପ୍ରମତିଶ୍ଚ କାରଵେ ତ୍ଵଂ କଲ୍ଯାଣ ଵସୁ ଵିଶ୍ଵମୋପିଷେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସଦା ଜାଗ୍ରତ ଦେଉତା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର କୋଳରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ଦେହ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଗାୟକ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କର, ହେ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ପ୍ରମତିସ୍ତ୍ଵଂ ପିତାସି ନସ୍ତ୍ଵଂ ଵଯସ୍କୃତ୍ତଵ ଜାମଯୋ ଵଯମ୍ । ସଂ ତ୍ଵା ରାଯଃ ଶତିନଃ ସଂ ସହସ୍ରିଣଃ ସୁଵୀରଂ ଯନ୍ତି ଵ୍ରତପାମଦାଭ୍ଯ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ବୁଦ୍ଧି, ଆମର ପିତା, ଆମର ଯୁବା, ଆମେ ତୁମର ଜନ। ଅନେକ ଧନ, ହଜାର ଧନ, ବୀରମାନେ ସହ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ହେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ।