ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଚମ୍ଵୋର୍ଭର ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ସୃଜ । ନି ଧେହି ଗୋରଧି ତ୍ଵଚି
ପାତ୍ରରେ ଯେଉଁ ସୋମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ତାହାକୁ ଝାଲିରେ ଢାଲ; ଗାଈର ଚର୍ମ ଉପରେ ରଖ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ସତ୍ଯ ସୋମପା ଅନାଶସ୍ତା ଇଵ ସ୍ମସି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯଦିଓ ଆମେ ସତ୍ୟ ସୋମପାନୀ, ତଥାପି ଅଶକ୍ତ ଲାଗୁଛୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ଶିପ୍ରିନ୍ଵାଜାନାଂ ପତେ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଦଂସନା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଚାବୁକ ଧାରୀ, ବିଜୟର ନାଥ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ନି ଷ୍ଵାପଯା ମିଥୂଦୃଶା ସସ୍ତାମବୁଧ୍ଯମାନେ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁ, ସେମାନେ ଶୁଏଇଯାଆନ୍ତୁ, ଶୁଏଇଥିବାମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ରୁହନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ସସନ୍ତୁ ତ୍ଯା ଅରାତଯୋ ବୋଧନ୍ତୁ ଶୂର ରାତଯଃ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହାରିଯାଉନ୍ତୁ, ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ ସଚେତନ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ସମିନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଦଭଂ ମୃଣ ନୁଵନ୍ତଂ ପାପଯାମୁଯା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଗଧା ଅପକାର କରେ, ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେ। ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ପତାତି କୁଣ୍ଡୃଣାଚ୍ଯା ଦୂରଂ ଵାତୋ ଵନାଦଧି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ବନରୁ ବାତାସ ଧୂଳିକୁ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ାଇ ନେଉଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ସର୍ଵଂ ପରିକ୍ରୋଶଂ ଜହି ଜମ୍ଭଯା କୃକଦାଶ୍ଵମ୍ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ସମସ୍ତ ଅସନ୍ତୋଷ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅବାଜକୁ ଶାନ୍ତ କର, ଦୁଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ାକୁ ନିର୍ବଳ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କ୍ରିଵିଂ ଯଥା ଵାଜଯନ୍ତଃ ଶତକ୍ରତୁମ୍ । ମଂହିଷ୍ଠଂ ସିଞ୍ଚ ଇନ୍ଦୁଭିଃ
ଯେମିତି ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେ, ତେମିତି ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଧ ରସ ପିଆଉ।
ଶତଂ ଵା ଯଃ ଶୁଚୀନାଂ ସହସ୍ରଂ ଵା ସମାଶିରାମ୍ । ଏଦୁ ନିମ୍ନଂ ନ ରୀଯତେ
ଯେଠାରେ ଶତ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ହଜାର ଭଲ ଖାଇଥିବା ଅଛି, ସେଠାରେ ଜଳପ୍ରବାହ ପରି କେବେ ତଳକୁ ଯାଏନାହିଁ।
ସଂ ଯନ୍ମଦାଯ ଶୁଷ୍ମିଣ ଏନା ହ୍ଯସ୍ଯୋଦରେ । ସମୁଦ୍ରୋ ନ ଵ୍ଯଚୋ ଦଧେ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଉଦରରେ ରହିଥାଏ, ସାଗରର ଅପାରତା ପରି।
ଅଯମୁ ତେ ସମତସି କପୋତ ଇଵ ଗର୍ଭଧିମ୍ । ଵଚସ୍ତଚ୍ଚିନ୍ନ ଓହସେ
ତୁମ ଏହି କଥା, ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଗର୍ଭରେ ପରି ଥିବା ପରା ଅଟକିଥାଏ, ତୁମେ କେବେ ଅବହେଳା କରନାହଁ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଗିର୍ଵାହୋ ଵୀର ଯସ୍ଯ ତେ । ଵିଭୂତିରସ୍ତୁ ସୂନୃତା
ହେ ଦାନର ମାଲିକ, ପ୍ରଶଂସାର ଗାୟକ, ଶୂରବୀର, ତୁମର ଯଶ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ, ତୁମର କୀର୍ତି ସତ୍ୟ ହେଉ।
ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ନ ଊତଯେଽସ୍ମିନ୍ଵାଜେ ଶତକ୍ରତୋ । ସମନ୍ଯେଷୁ ବ୍ରଵାଵହୈ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଁଡି ରୁହ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାସାଥି ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଦିଅ।
ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଳନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ମିତ୍ର ଭାବେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ । ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍
ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ । ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ
ମୁଁ ପୁରୁଣା ଗୃହକୁ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ତୁମର ବାପା ଡାକିଥିଲେ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵିଶ୍ଵଵାରା ଶାସ୍ମହେ ପୁରୁହୂତ । ସଖେ ଵସୋ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ
ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରି, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ମିତ୍ର ଭାବେ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ ତୁମକୁ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ଶିପ୍ରିଣୀନାଂ ସୋମପାଃ ସୋମପାଵ୍ନାମ୍ । ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ସଖୀନାମ୍
ଆମ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର ଭାବେ, ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ତଥା ତଦସ୍ତୁ ସୋମପାଃ ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ତଥା କୃଣୁ । ଯଥା ତ ଉଶ୍ମସୀଷ୍ଟଯେ
ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର, ଯେପରି ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ଚାହୁଁଛ, ସେପରି କର।
ରେଵତୀର୍ନଃ ସଧମାଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ସନ୍ତୁ ତୁଵିଵାଜାଃ । କ୍ଷୁମନ୍ତୋ ଯାଭିର୍ମଦେମ
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମର ମିଳନ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ବଡ଼ ବଡ଼ ବିଜୟ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା।
ଆ ଘ ତ୍ଵାଵାନ୍ତ୍ମନାପ୍ତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଧୃଷ୍ଣଵିଯାନଃ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଚକ୍ର୍ଯୋଃ
ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେପରି ଚକା ଦୁଇଟି ଧୁରାକୁ ଧରିଥାଏ।
ଆ ଯଦ୍ଦୁଵଃ ଶତକ୍ରତଵା କାମଂ ଜରିତୄଣାମ୍ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଶଚୀଭିଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାୟକମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରିବାରେ କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହାଁ।
ଶଶ୍ଵଦିନ୍ଦ୍ରଃ ପୋପ୍ରୁଥଦ୍ଭିର୍ଜିଗାଯ ନାନଦଦ୍ଭିଃ ଶାଶ୍ଵସଦ୍ଭିର୍ଧନାନି । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯରଥଂ ଦଂସନାଵାନ୍ସ ନଃ ସନିତା ସନଯେ ସ ନୋଽଦାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା ଅହଂକାରୀ ଓ ଧନକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବାମାନେ ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି। ସେ ସୁନାର ରଥ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଆମ ପ୍ରଦାତା, ଆମ ପୋଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଶ୍ଵିନାଵଶ୍ଵାଵତ୍ଯେଷା ଯାତଂ ଶଵୀରଯା । ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍
ହେ ଆଶ୍ବିନ ଦେଉତା, ଏହି ଘୋଡ଼ା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହ ଆସ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର, ଗୋ ଓ ସୁନା ଆଣି ଦିଅ।
ସମାନଯୋଜନୋ ହି ଵାଂ ରଥୋ ଦସ୍ରାଵମର୍ତ୍ଯଃ । ସମୁଦ୍ରେ ଅଶ୍ଵିନେଯତେ
ହେ ଦୁଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଓ ଅମର ଦେଉତା, ତୁମର ରଥ ସମାନ ଯୋଗ ରଖିଛି, ହେ ଆଶ୍ବିନ, ତୁମର ରଥ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚାଲେ।
ନ୍ଯଘ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ଚକ୍ରଂ ରଥସ୍ଯ ଯେମଥୁଃ । ପରି ଦ୍ଯାମନ୍ଯଦୀଯତେ
ତୁମେ ରାତିର ମୁଣ୍ଡରେ ତୁମର ରଥର ଚକ୍ର ବସାଇଛ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଚକ୍ର ଆକାଶ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରୁଛି।
କସ୍ତ ଉଷଃ କଧପ୍ରିଯେ ଭୁଜେ ମର୍ତୋ ଅମର୍ତ୍ଯେ । କଂ ନକ୍ଷସେ ଵିଭାଵରି
ହେ ଉଷା, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, କେଉଁ ମଣିଷ ତୁମ, ଅମରୀଣୀ, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛି? କାହାକୁ ତୁମେ ଚିହ୍ନଟ କରୁଛ? ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।
ଵଯଂ ହି ତେ ଅମନ୍ମହ୍ଯାନ୍ତାଦା ପରାକାତ୍ । ଅଶ୍ଵେ ନ ଚିତ୍ରେ ଅରୁଷି
କାରଣ ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟ ଓ ଦୂରରୁ ଡାକିଛୁ, ଯେପରି ଏକ ଚମତ୍କାର ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯେଭିରା ଗହି ଵାଜେଭିର୍ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ନି ଧାରଯ
ହେ ଦିନର ଝିଅ, ଏହି ସମ୍ପଦ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।