ସ ରେଵାଁ ଇଵ ଵିଶ୍ପତିର୍ଦୈଵ୍ଯଃ କେତୁଃ ଶୃଣୋତୁ ନଃ । ଉକ୍ଥୈରଗ୍ନିର୍ବୃହଦ୍ଭାନୁଃ
ସେ, ଧନର ନାଥ, ନଦୀ ପରି ଦାତା, ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ବିଶାଳ ତେଜର ଧାରୀ, ଆମ ସ୍ତୁତି ସହିତ।
ନମୋ ମହଦ୍ଭ୍ଯୋ ନମୋ ଅର୍ଭକେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଯୁଵଭ୍ଯୋ ନମ ଆଶିନେଭ୍ଯଃ । ଯଜାମ ଦେଵାନ୍ଯଦି ଶକ୍ନଵାମ ମା ଜ୍ଯାଯସଃ ଶଂସମା ଵୃକ୍ଷି ଦେଵାଃ
ବଡ଼ମାନେ, ଛୋଟମାନେ, ଯୁବକମାନେ, ବୃଦ୍ଧମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ବଡ଼ମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଆମଠାରୁ ନେଇନିଅ।
ଯତ୍ର ଗ୍ରାଵା ପୃଥୁବୁଧ୍ନ ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଭଵତି ସୋତଵେ । ଉଲୂଖଲସୁତାନାମଵେଦ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଜଲ୍ଗୁଲଃ
ଯେଉଁଠି ପାତଳ ତଳ ଥିବା ପାଥର ଉପରକୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ, ସେଠି ଉଲୁଖଳରେ ହେଉଥିବା ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଗୁଞ୍ଜନ ଜାଣନ୍ତି।
ଯତ୍ର ଦ୍ଵାଵିଵ ଜଘନାଧିଷଵଣ୍ଯା କୃତା । ଉଲୂଖଲସୁତାନାମଵେଦ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଜଲ୍ଗୁଲଃ
ଯେଉଁଠି ଦୁଇଟି ଜଣ୍ଘା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦଣ୍ଡ ଚାପି ଦିଆଯାଇଛି, ସେଠି ଉଲୁଖଳର ଧ୍ୱନି ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଗୁଞ୍ଜନ ଜାଣନ୍ତି।
ଯତ୍ର ନାର୍ଯପଚ୍ଯଵମୁପଚ୍ଯଵଂ ଚ ଶିକ୍ଷତେ । ଉଲୂଖଲସୁତାନାମଵେଦ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଜଲ୍ଗୁଲଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନାରୀ ଚାପିବା ଓ ଆହୁରି ଆଣିବା ଦୁହିଁ କାମ ଶିଖେ, ସେଠି ଉଲୁଖଳର ଧ୍ୱନି ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଗୁଞ୍ଜନ ଜାଣନ୍ତି।
ଯତ୍ର ମନ୍ଥାଂ ଵିବଧ୍ନତେ ରଶ୍ମୀନ୍ଯମିତଵା ଇଵ । ଉଲୂଖଲସୁତାନାମଵେଦ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଜଲ୍ଗୁଲଃ
ଯେଉଁଠି ମନ୍ଥନ କରାଯାଉଥିବା ଦଣ୍ଡକୁ ଦୌରି ସହିତ ବାନ୍ଧାଯାଏ, ମାପିଥିବା ରଶି ପରି, ସେଠି ଉଲୁଖଳର ଧ୍ୱନି ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଗୁଞ୍ଜନ ଜାଣନ୍ତି।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵଂ ଗୃହେଗୃହ ଉଲୂଖଲକ ଯୁଜ୍ଯସେ । ଇହ ଦ୍ଯୁମତ୍ତମଂ ଵଦ ଜଯତାମିଵ ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ଯେତେବେଳେ ଉଲୁଖଳ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅ, ସେଠି ଜୟର ଢୋଳ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧ୍ୱନି ଦିଅ।
ଉତ ସ୍ମ ତେ ଵନସ୍ପତେ ଵାତୋ ଵି ଵାତ୍ଯଗ୍ରମିତ୍ । ଅଥୋ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁନୁ ସୋମମୁଲୂଖଲ
ବନସ୍ପତି, ବାତାସ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଶିରା ହଲେ ହଲେ ହଲାଇଦିଏ; ଏବେ ଉଲୁଖଳ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପ।
ଆଯଜୀ ଵାଜସାତମା ତା ହ୍ଯୁଚ୍ଚା ଵିଜର୍ଭୃତଃ । ହରୀ ଇଵାନ୍ଧାଂସି ବପ୍ସତା
ବିଜୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ଘାସ ଖାଉଥିବା ପରି।
ତା ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵନସ୍ପତୀ ଋଷ୍ଵାଵୃଷ୍ଵେଭିଃ ସୋତୃଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଧୁମତ୍ସୁତମ୍
ଆଜି, ହେ ବନସ୍ପତିମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାପିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଚମ୍ଵୋର୍ଭର ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ସୃଜ । ନି ଧେହି ଗୋରଧି ତ୍ଵଚି
ପାତ୍ରରେ ଯେଉଁ ସୋମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ତାହାକୁ ଝାଲିରେ ଢାଲ; ଗାଈର ଚର୍ମ ଉପରେ ରଖ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ସତ୍ଯ ସୋମପା ଅନାଶସ୍ତା ଇଵ ସ୍ମସି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯଦିଓ ଆମେ ସତ୍ୟ ସୋମପାନୀ, ତଥାପି ଅଶକ୍ତ ଲାଗୁଛୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ଶିପ୍ରିନ୍ଵାଜାନାଂ ପତେ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଦଂସନା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଚାବୁକ ଧାରୀ, ବିଜୟର ନାଥ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ନି ଷ୍ଵାପଯା ମିଥୂଦୃଶା ସସ୍ତାମବୁଧ୍ଯମାନେ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁ, ସେମାନେ ଶୁଏଇଯାଆନ୍ତୁ, ଶୁଏଇଥିବାମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ରୁହନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ଧନରେ ଆମକୁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ସସନ୍ତୁ ତ୍ଯା ଅରାତଯୋ ବୋଧନ୍ତୁ ଶୂର ରାତଯଃ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହାରିଯାଉନ୍ତୁ, ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ ସଚେତନ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ସମିନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଦଭଂ ମୃଣ ନୁଵନ୍ତଂ ପାପଯାମୁଯା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଗଧା ଅପକାର କରେ, ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେ। ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ପତାତି କୁଣ୍ଡୃଣାଚ୍ଯା ଦୂରଂ ଵାତୋ ଵନାଦଧି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ବନରୁ ବାତାସ ଧୂଳିକୁ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ାଇ ନେଉଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ସର୍ଵଂ ପରିକ୍ରୋଶଂ ଜହି ଜମ୍ଭଯା କୃକଦାଶ୍ଵମ୍ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ସମସ୍ତ ଅସନ୍ତୋଷ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅବାଜକୁ ଶାନ୍ତ କର, ଦୁଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ାକୁ ନିର୍ବଳ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଦୟା ସହିତ ଆସ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କ୍ରିଵିଂ ଯଥା ଵାଜଯନ୍ତଃ ଶତକ୍ରତୁମ୍ । ମଂହିଷ୍ଠଂ ସିଞ୍ଚ ଇନ୍ଦୁଭିଃ
ଯେମିତି ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେ, ତେମିତି ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଧ ରସ ପିଆଉ।
ଶତଂ ଵା ଯଃ ଶୁଚୀନାଂ ସହସ୍ରଂ ଵା ସମାଶିରାମ୍ । ଏଦୁ ନିମ୍ନଂ ନ ରୀଯତେ
ଯେଠାରେ ଶତ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ହଜାର ଭଲ ଖାଇଥିବା ଅଛି, ସେଠାରେ ଜଳପ୍ରବାହ ପରି କେବେ ତଳକୁ ଯାଏନାହିଁ।
ସଂ ଯନ୍ମଦାଯ ଶୁଷ୍ମିଣ ଏନା ହ୍ଯସ୍ଯୋଦରେ । ସମୁଦ୍ରୋ ନ ଵ୍ଯଚୋ ଦଧେ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଉଦରରେ ରହିଥାଏ, ସାଗରର ଅପାରତା ପରି।
ଅଯମୁ ତେ ସମତସି କପୋତ ଇଵ ଗର୍ଭଧିମ୍ । ଵଚସ୍ତଚ୍ଚିନ୍ନ ଓହସେ
ତୁମ ଏହି କଥା, ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଗର୍ଭରେ ପରି ଥିବା ପରା ଅଟକିଥାଏ, ତୁମେ କେବେ ଅବହେଳା କରନାହଁ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଗିର୍ଵାହୋ ଵୀର ଯସ୍ଯ ତେ । ଵିଭୂତିରସ୍ତୁ ସୂନୃତା
ହେ ଦାନର ମାଲିକ, ପ୍ରଶଂସାର ଗାୟକ, ଶୂରବୀର, ତୁମର ଯଶ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ, ତୁମର କୀର୍ତି ସତ୍ୟ ହେଉ।
ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ନ ଊତଯେଽସ୍ମିନ୍ଵାଜେ ଶତକ୍ରତୋ । ସମନ୍ଯେଷୁ ବ୍ରଵାଵହୈ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଁଡି ରୁହ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାସାଥି ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଦିଅ।
ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଳନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ମିତ୍ର ଭାବେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ । ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍
ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ । ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ
ମୁଁ ପୁରୁଣା ଗୃହକୁ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ତୁମର ବାପା ଡାକିଥିଲେ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵିଶ୍ଵଵାରା ଶାସ୍ମହେ ପୁରୁହୂତ । ସଖେ ଵସୋ ଜରିତୃଭ୍ଯଃ
ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରି, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ମିତ୍ର ଭାବେ, ଦାନଶୀଳ ଭାବେ ତୁମକୁ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ଶିପ୍ରିଣୀନାଂ ସୋମପାଃ ସୋମପାଵ୍ନାମ୍ । ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ସଖୀନାମ୍
ଆମ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର ଭାବେ, ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ତଥା ତଦସ୍ତୁ ସୋମପାଃ ସଖେ ଵଜ୍ରିନ୍ତଥା କୃଣୁ । ଯଥା ତ ଉଶ୍ମସୀଷ୍ଟଯେ
ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ଦୁଧ ରସ ପିଇଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ ମିତ୍ର, ଯେପରି ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ଚାହୁଁଛ, ସେପରି କର।