ଇଯଂ ତେ ପୂଷନ୍ନାଘୃଣେ ସୁଷ୍ଟୁତିର୍ଦେଵ ନଵ୍ଯସୀ । ଅସ୍ମାଭିସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଶସ୍ଯତେ
ହେ ପୂଷଣ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଏହି ନୂତନ ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଉଛୁ।
ତାଂ ଜୁଷସ୍ଵ ଗିରଂ ମମ ଵାଜଯନ୍ତୀମଵା ଧିଯମ୍ । ଵଧୂଯୁରିଵ ଯୋଷଣାମ୍
ମୋର ଶକ୍ତିଦାୟିନୀ ଏହି ଗୀତକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସେଇପରି ସମ୍ଭାଳନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏକ ବରପାଇଁ ଝିଅକୁ ଭଲପାଏ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାଭି ଵିପଶ୍ଯତି ଭୁଵନା ସଂ ଚ ପଶ୍ଯତି । ସ ନଃ ପୂଷାଵିତା ଭୁଵତ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ପୂଷା ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତତ୍ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯମ୍ ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା। ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ ଵଯꣳ ଵାଜଯନ୍ତଃ ପୁରꣳଧ୍ଯା । ଭଗସ୍ଯ ରାତିମ୍ ଈମହେ
ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଆମେ ଭାଗଦେବଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ।
ଦେଵꣳ ନରଃ ସଵିତାରꣳ ଵିପ୍ରା ଯଜ୍ଞୈଃ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ । ନମସ୍ଯନ୍ତି ଧିଯେଷିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶୁଭ ଶ୍ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ସୋମୋ ଜିଗାତି ଗାତୁଵିଦ୍ ଦେଵାନାମ୍ ଏତି ନିଷ୍କୃତମ୍ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନିମ୍ ଆସଦମ୍
ସୋମ ଦେବତାଙ୍କର ମାର୍ଗ ଜାଣି, ସେମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଯାନ୍ତି।
ସୋମୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ ଚ ପଶଵେ । ଅନମୀଵା ଇଷସ୍ କରତ୍
ସୋମ ଆମକୁ ଏବଂ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ରୋଗମୁକ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମାକମ୍ ଆଯୁର୍ ଵର୍ଧଯନ୍ନ୍ ଅଭିମାତୀଃ ସହମାନଃ । ସୋମଃ ସଧସ୍ଥମ୍ ଆସଦତ୍
ସୋମ ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇ, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଜିତି, ସଭାରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।
ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତୈର୍ ଗଵ୍ଯୂତିମ୍ ଉକ୍ଷତମ୍ । ମଧ୍ଵା ରଜାꣳସି ସୁକ୍ରତୂ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଉପରେ ଘୃତ ବର୍ଷାନ୍ତୁ, ମଧୁର ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ଆମକୁ ଚରାଗାହ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍।
ଉରୁଶꣳସା ନମୋଵୃଧା ମହ୍ନା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ରାଜଥଃ । ଦ୍ରାଘିଷ୍ଠାଭିଃ ଶୁଚିଵ୍ରତା
ବିଶାଳ ମହିମାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ମହାନତା ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ରାଜ କରୁଛ, ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟର ସ୍ୱାମୀ।
ଗୃଣାନା ଜମଦଗ୍ନିନା ଯୋନାଵ୍ ଋତସ୍ଯ ସୀଦତମ୍ । ପାତꣳ ସୋମମ୍ ଋତାଵୃଧା
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଶଂସା କରି, ସତ୍ୟର ଗଭୀରତାରେ ବସ, ଓ ସତ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇଥିବାମାନେ, ସୋମରସ ପିଉ।
ତ୍ଵାଂ ହ୍ଯଗ୍ନେ ସଦମିତ୍ସମନ୍ଯଵୋ ଦେଵାସୋ ଦେଵମରତିଂ ନ୍ଯେରିର ଇତି କ୍ରତ୍ଵା ନ୍ଯେରିରେ । ଅମର୍ତ୍ଯଂ ଯଜତ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଦେଵମାଦେଵଂ ଜନତ ପ୍ରଚେତସଂ ଵିଶ୍ଵମାଦେଵଂ ଜନତ ପ୍ରଚେତସମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେବତା ଭାବେ ବସାଇଛନ୍ତି; ଅମର, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ମରଣଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବତା, ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା।
ସ ଭ୍ରାତରଂ ଵରୁଣମଗ୍ନ ଆ ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ସୁମତୀ ଯଜ୍ଞଵନସଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯଜ୍ଞଵନସମ୍ । ଋତାଵାନମାଦିତ୍ଯଂ ଚର୍ଷଣୀଧୃତଂ ରାଜାନଂ ଚର୍ଷଣୀଧୃତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ନିଜ ଭାଇ ବରୁଣ, ଦେବତାମାନେ, ଦୟାଳୁ, ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ନୀତିର ଅନୁସରଣକାରୀ, ଆଦିତ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇଆସନ୍ତୁ।
ସଖେ ସଖାଯମଭ୍ଯା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵାଶୁଂ ନ ଚକ୍ରଂ ରଥ୍ଯେଵ ରଂହ୍ଯାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦସ୍ମ ରଂହ୍ଯା । ଅଗ୍ନେ ମୃଳୀକଂ ଵରୁଣେ ସଚା ଵିଦୋ ମରୁତ୍ସୁ ଵିଶ୍ଵଭାନୁଷୁ । ତୋକାଯ ତୁଜେ ଶୁଶୁଚାନ ଶଂ କୃଧ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦସ୍ମ ଶଂ କୃଧି
ବନ୍ଧୁ ଭଳି ବନ୍ଧୁ ପାଖକୁ ଆସ, ରଥର ଚକା ଭଳି ଦ୍ରୁତ ହେଉ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ; ବରୁଣ ସହିତ ଦୟା କର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ; ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଶୁଭ କର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କର।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦେଵସ୍ଯ ହେଳୋଽଵ ଯାସିସୀଷ୍ଠାଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ଵହ୍ନିତମଃ ଶୋଶୁଚାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ପ୍ର ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯସ୍ମତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କ ରୋଷକୁ ଆମୁଠାରୁ ଦୂର କର; ସବୁଠୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମୁଠାରୁ ଦୂର କର।
ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵମୋ ଭଵୋତୀ ନେଦିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ । ଅଵ ଯକ୍ଷ୍ଵ ନୋ ଵରୁଣଂ ରରାଣୋ ଵୀହି ମୃଳୀକଂ ସୁହଵୋ ନ ଏଧି
ତେଣୁ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଉଷାର ଆରମ୍ଭରେ ଆମ ସବୁଠୁ ନିକଟ ରକ୍ଷକ ହେଉ; ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ଦୟା କର, ସହଜରେ ଆମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ଅସ୍ଯ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସୁଭଗସ୍ଯ ସଂଦୃଗ୍ଦେଵସ୍ଯ ଚିତ୍ରତମା ମର୍ତ୍ଯେଷୁ । ଶୁଚି ଘୃତଂ ନ ତପ୍ତମଘ୍ନ୍ଯାଯା ସ୍ପାର୍ହା ଦେଵସ୍ଯ ମଂହନେଵ ଧେନୋଃ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଚମକିଲା; ଶୁଧ୍ଧ ଘୃତ ଭଳି, ଅପରାଧ ନଥିବା ଜନନୀ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଦେବତାଙ୍କ ମହିମା ପାଇଁ ଗାଈର ଦୁଧ ଭଳି ମୂଲ୍ୟବାନ।
ତ୍ରିରସ୍ଯ ତା ପରମା ସନ୍ତି ସତ୍ଯା ସ୍ପାର୍ହା ଦେଵସ୍ଯ ଜନିମାନ୍ଯଗ୍ନେଃ । ଅନନ୍ତେ ଅନ୍ତଃ ପରିଵୀତ ଆଗାଚ୍ଛୁଚିଃ ଶୁକ୍ରୋ ଅର୍ଯୋ ରୋରୁଚାନଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କର ତିନିଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସତ୍ୟ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜନ୍ମ ଅଛି; ସେ ଅନନ୍ତ, ସେ ଅନ୍ତରେ ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ଚାରିପାଖରୁ ଘେରାଯାଇ, ଶୁଧ୍ଧ, ଚମକୁଥିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ସ ଦୂତୋ ଵିଶ୍ଵେଦଭି ଵଷ୍ଟି ସଦ୍ମା ହୋତା ହିରଣ୍ଯରଥୋ ରଂସୁଜିହ୍ଵଃ । ରୋହିଦଶ୍ଵୋ ଵପୁଷ୍ଯୋ ଵିଭାଵା ସଦା ରଣ୍ଵଃ ପିତୁମତୀଵ ସଂସତ୍
ସେ ଦୂତ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘରକୁ ଡାକିଥାଏ, ସୁନାର ରଥ ଉପରେ ବସିଥିବା ପୂଜାରୀ, ମଧୁର ଜିହ୍ୱା; ଲାଲ ଘୋଡ଼ା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ, ଚମକୁଥିବା, ସଦା ଆନନ୍ଦିତ, ବଡ଼ ଜଣେ ପିତା ଭଳି ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ।
ସ ଚେତଯନ୍ମନୁଷୋ ଯଜ୍ଞବନ୍ଧୁଃ ପ୍ର ତଂ ମହ୍ଯା ରଶନଯା ନଯନ୍ତି । ସ କ୍ଷେତ୍ଯସ୍ଯ ଦୁର୍ଯାସୁ ସାଧନ୍ଦେଵୋ ମର୍ତସ୍ଯ ସଧନିତ୍ଵମାପ
ସେ ଜାଗ୍ରତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସହଯୋଗୀ, ମୋର ରଶି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଯିଛନ୍ତି; ସେ କଠିନ ସ୍ଥାନରେ ଚାଲିଥାଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥାଏ, ଦେବତା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ସାଥି ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ ତୂ ନୋ ଅଗ୍ନିର୍ନଯତୁ ପ୍ରଜାନନ୍ନଚ୍ଛା ରତ୍ନଂ ଦେଵଭକ୍ତଂ ଯଦସ୍ଯ । ଧିଯା ଯଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତା ଅକୃଣ୍ଵନ୍ଦ୍ଯୌଷ୍ପିତା ଜନିତା ସତ୍ଯମୁକ୍ଷନ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି, ସବୁକିଛି ଜାଣି, ଆମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଦିଆ ଧନ ପାଖକୁ ନେଇଯାଉ; ଯେପରି ଚିନ୍ତାରେ ସମସ୍ତ ଅମରମାନେ କରିଛନ୍ତି, ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ, ସତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବର୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି।
ସ ଜାଯତ ପ୍ରଥମଃ ପସ୍ତ୍ଯାସୁ ମହୋ ବୁଧ୍ନେ ରଜସୋ ଅସ୍ଯ ଯୋନୌ । ଅପାଦଶୀର୍ଷା ଗୁହମାନୋ ଅନ୍ତାଯୋଯୁଵାନୋ ଵୃଷଭସ୍ଯ ନୀଳେ
ସେ ପ୍ରଥମେ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଡ଼ ଆକାଶର ଗଭୀରତାରେ, ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ; ପାଦ ନଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା, ଲୁଚିଥିବା, ଶେଷରେ, ଯୁବକମାନେ ବୃଷଭର ଗୁହାରେ।
ପ୍ର ଶର୍ଧ ଆର୍ତ ପ୍ରଥମଂ ଵିପନ୍ଯଁ ଋତସ୍ଯ ଯୋନା ଵୃଷଭସ୍ଯ ନୀଳେ । ସ୍ପାର୍ହୋ ଯୁଵା ଵପୁଷ୍ଯୋ ଵିଭାଵା ସପ୍ତ ପ୍ରିଯାସୋଽଜନଯନ୍ତ ଵୃଷ୍ଣେ
ସେନା ପ୍ରଥମେ ଉଠିଲା, ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ, ବୃଷଭର ଗୁହାରେ; ମୂଲ୍ୟବାନ, ଯୁବକ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚମକୁଥିବା, ସାତ ଜଣେ ପ୍ରିୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅସ୍ମାକମତ୍ର ପିତରୋ ମନୁଷ୍ଯା ଅଭି ପ୍ର ସେଦୁରୃତମାଶୁଷାଣାଃ । ଅଶ୍ମଵ୍ରଜାଃ ସୁଦୁଘା ଵଵ୍ରେ ଅନ୍ତରୁଦୁସ୍ରା ଆଜନ୍ନୁଷସୋ ହୁଵାନାଃ
ଏଠାରେ ଆମ ପୂର୍ବଜ ମାନବମାନେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଅଗ୍ରଗତି କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ପାଥର ଦେଉଳିକୁ ଭାଙ୍ଗି, ଭିତରେ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଧନକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ।
ତେ ମର୍ମୃଜତ ଦଦୃଵାଂସୋ ଅଦ୍ରିଂ ତଦେଷାମନ୍ଯେ ଅଭିତୋ ଵି ଵୋଚନ୍ । ପଶ୍ଵଯନ୍ତ୍ରାସୋ ଅଭି କାରମର୍ଚନ୍ଵିଦନ୍ତ ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକୃପନ୍ତ ଧୀଭିଃ
ସେମାନେ ଦେଖି, ପାଥରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚାରିପାଖରେ କହିଲେ। ଯେମାନେ ପଶୁମାନେକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଆଲୋକକୁ ଖୋଜିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଲେ।
ତେ ଗଵ୍ଯତା ମନସା ଦୃଧ୍ରମୁବ୍ଧଂ ଗା ଯେମାନଂ ପରି ଷନ୍ତମଦ୍ରିମ୍ । ଦୃଳ୍ହଂ ନରୋ ଵଚସା ଦୈଵ୍ଯେନ ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତମୁଶିଜୋ ଵି ଵଵ୍ରୁଃ
ଗାଁ ପାଇଁ ଆଶା ରଖି, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ପାଥରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଭିତରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଗାଁମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ; ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷମାନେ ଗାଁ ଭରିଥିବା ଦୃଢ଼ ଦୁଆରକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଦେଲେ।
ତେ ମନ୍ଵତ ପ୍ରଥମଂ ନାମ ଧେନୋସ୍ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ମାତୁଃ ପରମାଣି ଵିନ୍ଦନ୍ । ତଜ୍ଜାନତୀରଭ୍ଯନୂଷତ ଵ୍ରା ଆଵିର୍ଭୁଵଦରୁଣୀର୍ଯଶସା ଗୋଃ
ସେମାନେ ଗାଁର ପ୍ରଥମ ନାମ ଜଣାଇଲେ, ତିନି ଏବଂ ସାତ ମା'ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନକୁ ଖୋଜିଲେ; ଏହା ଜାଣି, ଦଳମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ, ଏବଂ ଗାଁର ରକ୍ତିମ ଓ ମହିମାମୟ ରୂପ ଦେଖାଦେଲା।
ନେଶତ୍ତମୋ ଦୁଧିତଂ ରୋଚତ ଦ୍ଯୌରୁଦ୍ଦେଵ୍ଯା ଉଷସୋ ଭାନୁରର୍ତ । ଆ ସୂର୍ଯୋ ବୃହତସ୍ତିଷ୍ଠଦଜ୍ରାଁ ଋଜୁ ମର୍ତେଷୁ ଵୃଜିନା ଚ ପଶ୍ଯନ୍
ଅନ୍ଧାର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା; ଦୁଧ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା; ଆକାଶ ଚମକିଲା; ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭାତ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ଚଳିତ ହେଲା। ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଯୁକ୍ତ ଆକାଶରେ ଠିଆ ହେଲା, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ରହି, ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଦୁହିଁକୁ ଦେଖିଲା।
ଆଦିତ୍ପଶ୍ଚା ବୁବୁଧାନା ଵ୍ଯଖ୍ଯନ୍ନାଦିଦ୍ରତ୍ନଂ ଧାରଯନ୍ତ ଦ୍ଯୁଭକ୍ତମ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵାସୁ ଦୁର୍ଯାସୁ ଦେଵା ମିତ୍ର ଧିଯେ ଵରୁଣ ସତ୍ଯମସ୍ତୁ
ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରୁ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପଥମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ; ଆରମ୍ଭରୁ ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ଧାରଣ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ସତ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।