ଅଵ ସ୍ଯୂମେଵ ଚିନ୍ଵତୀ ମଘୋନ୍ଯୁଷା ଯାତି ସ୍ଵସରସ୍ଯ ପତ୍ନୀ । ସ୍ଵର୍ଜନନ୍ତୀ ସୁଭଗା ସୁଦଂସା ଆନ୍ତାଦ୍ଦିଵଃ ପପ୍ରଥ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ଦୟାଳୁ ଉଷା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ଭଳି, ସ୍ୱସର ରାଣୀ ଭାବେ ଆସନ୍ତି; ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ସହିତ, ସେ ଦୂର ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ଵୋ ଦେଵୀମୁଷସଂ ଵିଭାତୀଂ ପ୍ର ଵୋ ଭରଧ୍ଵଂ ନମସା ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵଂ ମଧୁଧା ଦିଵି ପାଜୋ ଅଶ୍ରେତ୍ପ୍ର ରୋଚନା ରୁରୁଚେ ରଣ୍ଵସଂଦୃକ୍
ଦେବୀ ଉଷାଙ୍କୁ, ଆଲୋକମୟ ଓ ଉଦୟମାନ, ଆପଣମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ତୁତି ସହିତ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅନ୍ତୁ; ଉପରେ ଆକାଶରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମଧୁ ପରି ବହୁଛି, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଋତାଵରୀ ଦିଵୋ ଅର୍କୈରବୋଧ୍ଯା ରେଵତୀ ରୋଦସୀ ଚିତ୍ରମସ୍ଥାତ୍ । ଆଯତୀମଗ୍ନ ଉଷସଂ ଵିଭାତୀଂ ଵାମମେଷି ଦ୍ରଵିଣଂ ଭିକ୍ଷମାଣଃ
ଋତର ଅନୁସରଣକାରୀ ଉଷା ଦିବ୍ୟ କିରଣରେ ଜାଗିଛନ୍ତି, ଶୋଭାମୟ ଭାବେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇଛନ୍ତି; ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାଙ୍କୁ ଏଠି ଆଣ, ଦୟା ଓ ଧନ ଚାହିଁ।
ଋତସ୍ଯ ବୁଧ୍ନ ଉଷସାମିଷଣ୍ଯନ୍ଵୃଷା ମହୀ ରୋଦସୀ ଆ ଵିଵେଶ । ମହୀ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ମାଯା ଚନ୍ଦ୍ରେଵ ଭାନୁଂ ଵି ଦଧେ ପୁରୁତ୍ରା
ସତ୍ୟର ମୂଳରେ ଉଷାମାନେ ଜାଗିଯାନ୍ତି; ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ବିଶାଳ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ସମସ୍ତଠାରେ ବିସ୍ତାରିତ କରିଛନ୍ତି।
ଇମା ଉ ଵାଂ ଭୃମଯୋ ମନ୍ଯମାନା ଯୁଵାଵତେ ନ ତୁଜ୍ଯା ଅଭୂଵନ୍ । କ୍ଵ ତ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯଶୋ ଵାଂ ଯେନ ସ୍ମା ସିନଂ ଭରଥଃ ସଖିଭ୍ଯଃ
ଏହି ଆମର ସ୍ତୁତିମାନେ, ତୁମକୁ ଯୁବା ଭାବି ମନେ କରି, ଅସ୍ୱୀକାର ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏବେ କେଉଁଠି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମର ସେ ଯଶ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁକୁ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣିଥିଲ?
ଅଯମୁ ଵାଂ ପୁରୁତମୋ ରଯୀଯଞ୍ଛଶ୍ଵତ୍ତମମଵସେ ଜୋହଵୀତି । ସଜୋଷାଵିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମରୁଦ୍ଭିର୍ଦିଵା ପୃଥିଵ୍ଯା ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ମେ
ଏହି ଅତ୍ୟଧିକ ଓ ସଦା ନୂତନ ଧନ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଏକତାରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମରୁତମାନେ ସହିତ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ମୋର ଡାକକୁ ଶୁଣ।
ଅସ୍ମେ ତଦିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଵସୁ ଷ୍ଯାଦସ୍ମେ ରଯିର୍ମରୁତଃ ସର୍ଵଵୀରଃ । ଅସ୍ମାନ୍ଵରୂତ୍ରୀଃ ଶରଣୈରଵନ୍ତ୍ଵସ୍ମାନ୍ହୋତ୍ରା ଭାରତୀ ଦକ୍ଷିଣାଭିଃ
ସେଇ ଧନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପାଖରେ ହେଉ; ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବୀରତା ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ନିଜ ଆଶ୍ରୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଓ ହୋତା ଭାରତୀ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ।
ବୃହସ୍ପତେ ଜୁଷସ୍ଵ ନୋ ହଵ୍ଯାନି ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯ । ରାସ୍ଵ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମର ହୋମ ଆହୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଆପଣ ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ଆମ ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶୁଚିମର୍କୈର୍ବୃହସ୍ପତିମଧ୍ଵରେଷୁ ନମସ୍ଯତ । ଅନାମ୍ଯୋଜ ଆ ଚକେ
ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି ସହିତ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ସମ୍ମାନ କର, ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଉଦୟ ହୋଇଛି।
ଵୃଷଭଂ ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଵିଶ୍ଵରୂପମଦାଭ୍ଯମ୍ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଵରେଣ୍ଯମ୍
ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃହସ୍ପତି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ଅନେକ ରୂପରେ, ଅଜୟ — ସେ ଚୟନ ଯୋଗ୍ୟ।
ଇଯଂ ତେ ପୂଷନ୍ନାଘୃଣେ ସୁଷ୍ଟୁତିର୍ଦେଵ ନଵ୍ଯସୀ । ଅସ୍ମାଭିସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଶସ୍ଯତେ
ହେ ପୂଷଣ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଏହି ନୂତନ ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଉଛୁ।
ତାଂ ଜୁଷସ୍ଵ ଗିରଂ ମମ ଵାଜଯନ୍ତୀମଵା ଧିଯମ୍ । ଵଧୂଯୁରିଵ ଯୋଷଣାମ୍
ମୋର ଶକ୍ତିଦାୟିନୀ ଏହି ଗୀତକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସେଇପରି ସମ୍ଭାଳନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏକ ବରପାଇଁ ଝିଅକୁ ଭଲପାଏ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାଭି ଵିପଶ୍ଯତି ଭୁଵନା ସଂ ଚ ପଶ୍ଯତି । ସ ନଃ ପୂଷାଵିତା ଭୁଵତ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ପୂଷା ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତତ୍ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯମ୍ ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା। ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ ଵଯꣳ ଵାଜଯନ୍ତଃ ପୁରꣳଧ୍ଯା । ଭଗସ୍ଯ ରାତିମ୍ ଈମହେ
ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଆମେ ଭାଗଦେବଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ।
ଦେଵꣳ ନରଃ ସଵିତାରꣳ ଵିପ୍ରା ଯଜ୍ଞୈଃ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ । ନମସ୍ଯନ୍ତି ଧିଯେଷିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶୁଭ ଶ୍ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ସୋମୋ ଜିଗାତି ଗାତୁଵିଦ୍ ଦେଵାନାମ୍ ଏତି ନିଷ୍କୃତମ୍ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନିମ୍ ଆସଦମ୍
ସୋମ ଦେବତାଙ୍କର ମାର୍ଗ ଜାଣି, ସେମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଯାନ୍ତି।
ସୋମୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ ଚ ପଶଵେ । ଅନମୀଵା ଇଷସ୍ କରତ୍
ସୋମ ଆମକୁ ଏବଂ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ରୋଗମୁକ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମାକମ୍ ଆଯୁର୍ ଵର୍ଧଯନ୍ନ୍ ଅଭିମାତୀଃ ସହମାନଃ । ସୋମଃ ସଧସ୍ଥମ୍ ଆସଦତ୍
ସୋମ ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇ, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଜିତି, ସଭାରେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।
ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତୈର୍ ଗଵ୍ଯୂତିମ୍ ଉକ୍ଷତମ୍ । ମଧ୍ଵା ରଜାꣳସି ସୁକ୍ରତୂ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଉପରେ ଘୃତ ବର୍ଷାନ୍ତୁ, ମଧୁର ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ଆମକୁ ଚରାଗାହ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍।
ଉରୁଶꣳସା ନମୋଵୃଧା ମହ୍ନା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ରାଜଥଃ । ଦ୍ରାଘିଷ୍ଠାଭିଃ ଶୁଚିଵ୍ରତା
ବିଶାଳ ମହିମାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ମହାନତା ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ରାଜ କରୁଛ, ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟର ସ୍ୱାମୀ।
ଗୃଣାନା ଜମଦଗ୍ନିନା ଯୋନାଵ୍ ଋତସ୍ଯ ସୀଦତମ୍ । ପାତꣳ ସୋମମ୍ ଋତାଵୃଧା
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଶଂସା କରି, ସତ୍ୟର ଗଭୀରତାରେ ବସ, ଓ ସତ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇଥିବାମାନେ, ସୋମରସ ପିଉ।
ତ୍ଵାଂ ହ୍ଯଗ୍ନେ ସଦମିତ୍ସମନ୍ଯଵୋ ଦେଵାସୋ ଦେଵମରତିଂ ନ୍ଯେରିର ଇତି କ୍ରତ୍ଵା ନ୍ଯେରିରେ । ଅମର୍ତ୍ଯଂ ଯଜତ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଦେଵମାଦେଵଂ ଜନତ ପ୍ରଚେତସଂ ଵିଶ୍ଵମାଦେଵଂ ଜନତ ପ୍ରଚେତସମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେବତା ଭାବେ ବସାଇଛନ୍ତି; ଅମର, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ମରଣଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବତା, ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା।
ସ ଭ୍ରାତରଂ ଵରୁଣମଗ୍ନ ଆ ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ସୁମତୀ ଯଜ୍ଞଵନସଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯଜ୍ଞଵନସମ୍ । ଋତାଵାନମାଦିତ୍ଯଂ ଚର୍ଷଣୀଧୃତଂ ରାଜାନଂ ଚର୍ଷଣୀଧୃତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ନିଜ ଭାଇ ବରୁଣ, ଦେବତାମାନେ, ଦୟାଳୁ, ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ନୀତିର ଅନୁସରଣକାରୀ, ଆଦିତ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇଆସନ୍ତୁ।
ସଖେ ସଖାଯମଭ୍ଯା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵାଶୁଂ ନ ଚକ୍ରଂ ରଥ୍ଯେଵ ରଂହ୍ଯାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦସ୍ମ ରଂହ୍ଯା । ଅଗ୍ନେ ମୃଳୀକଂ ଵରୁଣେ ସଚା ଵିଦୋ ମରୁତ୍ସୁ ଵିଶ୍ଵଭାନୁଷୁ । ତୋକାଯ ତୁଜେ ଶୁଶୁଚାନ ଶଂ କୃଧ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦସ୍ମ ଶଂ କୃଧି
ବନ୍ଧୁ ଭଳି ବନ୍ଧୁ ପାଖକୁ ଆସ, ରଥର ଚକା ଭଳି ଦ୍ରୁତ ହେଉ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ; ବରୁଣ ସହିତ ଦୟା କର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ; ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଶୁଭ କର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କର।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦେଵସ୍ଯ ହେଳୋଽଵ ଯାସିସୀଷ୍ଠାଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ଵହ୍ନିତମଃ ଶୋଶୁଚାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ପ୍ର ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯସ୍ମତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କ ରୋଷକୁ ଆମୁଠାରୁ ଦୂର କର; ସବୁଠୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମୁଠାରୁ ଦୂର କର।
ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵମୋ ଭଵୋତୀ ନେଦିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ । ଅଵ ଯକ୍ଷ୍ଵ ନୋ ଵରୁଣଂ ରରାଣୋ ଵୀହି ମୃଳୀକଂ ସୁହଵୋ ନ ଏଧି
ତେଣୁ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଉଷାର ଆରମ୍ଭରେ ଆମ ସବୁଠୁ ନିକଟ ରକ୍ଷକ ହେଉ; ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ଦୟା କର, ସହଜରେ ଆମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ଅସ୍ଯ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସୁଭଗସ୍ଯ ସଂଦୃଗ୍ଦେଵସ୍ଯ ଚିତ୍ରତମା ମର୍ତ୍ଯେଷୁ । ଶୁଚି ଘୃତଂ ନ ତପ୍ତମଘ୍ନ୍ଯାଯା ସ୍ପାର୍ହା ଦେଵସ୍ଯ ମଂହନେଵ ଧେନୋଃ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଚମକିଲା; ଶୁଧ୍ଧ ଘୃତ ଭଳି, ଅପରାଧ ନଥିବା ଜନନୀ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଦେବତାଙ୍କ ମହିମା ପାଇଁ ଗାଈର ଦୁଧ ଭଳି ମୂଲ୍ୟବାନ।
ତ୍ରିରସ୍ଯ ତା ପରମା ସନ୍ତି ସତ୍ଯା ସ୍ପାର୍ହା ଦେଵସ୍ଯ ଜନିମାନ୍ଯଗ୍ନେଃ । ଅନନ୍ତେ ଅନ୍ତଃ ପରିଵୀତ ଆଗାଚ୍ଛୁଚିଃ ଶୁକ୍ରୋ ଅର୍ଯୋ ରୋରୁଚାନଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କର ତିନିଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସତ୍ୟ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜନ୍ମ ଅଛି; ସେ ଅନନ୍ତ, ସେ ଅନ୍ତରେ ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ଚାରିପାଖରୁ ଘେରାଯାଇ, ଶୁଧ୍ଧ, ଚମକୁଥିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ସ ଦୂତୋ ଵିଶ୍ଵେଦଭି ଵଷ୍ଟି ସଦ୍ମା ହୋତା ହିରଣ୍ଯରଥୋ ରଂସୁଜିହ୍ଵଃ । ରୋହିଦଶ୍ଵୋ ଵପୁଷ୍ଯୋ ଵିଭାଵା ସଦା ରଣ୍ଵଃ ପିତୁମତୀଵ ସଂସତ୍
ସେ ଦୂତ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘରକୁ ଡାକିଥାଏ, ସୁନାର ରଥ ଉପରେ ବସିଥିବା ପୂଜାରୀ, ମଧୁର ଜିହ୍ୱା; ଲାଲ ଘୋଡ଼ା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ, ଚମକୁଥିବା, ସଦା ଆନନ୍ଦିତ, ବଡ଼ ଜଣେ ପିତା ଭଳି ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ।