ଋଗ୍ଵେଦଃ

ଉପ ନଃ ସଵନା ଗହି ସୋମସ୍ଯ ସୋମପାଃ ପିବ । ଗୋଦା ଇଦ୍ରେଵତୋ ମଦଃ

ଆମ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଆସ, ଓ ସୋମପାନୀ, ସୋମ ପିଉ, ଏହି ଆନନ୍ଦ ଓ ମଦ ତୁମର, ହେ ଦେବ।

ଅଥା ତେ ଅନ୍ତମାନାଂ ଵିଦ୍ଯାମ ସୁମତୀନାମ୍ । ମା ନୋ ଅତି ଖ୍ଯ ଆ ଗହି

ତେବେ ଆମେ ତୁମର କୃପାର ସୀମା ଜାଣିପାରିବା, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନି, ଆମପାଖକୁ ଆସ।

ପରେହି ଵିଗ୍ରମସ୍ତୃତମିନ୍ଦ୍ରଂ ପୃଚ୍ଛା ଵିପଶ୍ଚିତମ୍ । ଯସ୍ତେ ସଖିଭ୍ଯ ଆ ଵରମ୍

ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାର, ତୁମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପହାର ଦିଅ।

ଉତ ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ନୋ ନିଦୋ ନିରନ୍ଯତଶ୍ଚିଦାରତ । ଦଧାନା ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଦୁଵଃ

ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ବିଷୟରେ କହୁନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମର କୃପା ଦିଅ।

ଉତ ନଃ ସୁଭଗାଁ ଅରିର୍ଵୋଚେଯୁର୍ଦସ୍ମ କୃଷ୍ଟଯଃ । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣି

ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ଆମ ବିଷୟରେ ଭଲ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଲୋକମାନେ; ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ ରୁହୁ।

ଏମାଶୁମାଶଵେ ଭର ଯଜ୍ଞଶ୍ରିଯଂ ନୃମାଦନମ୍ । ପତଯନ୍ମନ୍ଦଯତ୍ସଖମ୍

ଏହି ଦ୍ରୁତଗତି ଥିବା ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ମହିମା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଏଠାରେ ଆଣ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅବତରିତ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।

ଅସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋ ଘନୋ ଵୃତ୍ରାଣାମଭଵଃ । ପ୍ରାଵୋ ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନମ୍

ଏହି ପାନ କରି, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲେ।

ତଂ ତ୍ଵା ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନଂ ଵାଜଯାମଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଧନାନାମିନ୍ଦ୍ର ସାତଯେ

ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ, ଧନ ଲାଗି, ଆମେ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର।

ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ

ଯିଏ ଧନର ମହା ସୁରକ୍ଷକ, ଯିଏ ସ୍ନେହୀ ଓ ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ।

ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ

ଆସ, ଏଠାରେ ବସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ଗୀତ ଗାଅ; ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କର।

ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ

ସମସ୍ତ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଦାତା, ଧନର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଆମେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିବାବେଳେ ସହଯୋଗ କରିବା।

ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରଂଧ୍ଯାମ୍ । ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ; ସେ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।

ଯସ୍ଯ ସଂସ୍ଥେ ନ ଵୃଣ୍ଵତେ ହରୀ ସମତ୍ସୁ ଶତ୍ରଵଃ । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ

ଯାହାଙ୍କର ସଭାରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ।

ସୁତପାଵ୍ନେ ସୁତା ଇମେ ଶୁଚଯୋ ଯନ୍ତି ଵୀତଯେ । ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ରସ ତାଙ୍କୁ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଯାଉଛି; ସୋମ ରସ ଦୁଧ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେଉଛି।

ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ସଦ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଅଜାଯଥାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୋ

ତୁମେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ତୁରନ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ।

ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵାଶଵଃ ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଶଂ ତେ ସନ୍ତୁ ପ୍ରଚେତସେ

ଦ୍ରୁତଗତି ସୋମ ରସମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାଶୀଳ।

ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋମା ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ଵାମୁକ୍ଥା ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ

ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ, ଆମର ଗୀତ ତୁମକୁ ଉନ୍ନତ କରୁ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମର ଗାନ ତୁମେ ବଢ଼ିଯାଅ।

ଅକ୍ଷିତୋତିଃ ସନେଦିମଂ ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା

ଅକ୍ଷୟ ପୁରସ୍କାର ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଏହି ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଗୁଣ ଅଛି।

ମା ନୋ ମର୍ତା ଅଭି ଦ୍ରୁହନ୍ତନୂନାମିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଈଶାନୋ ଯଵଯା ଵଧମ୍

ମାନବମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନ ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ନାଥ ଭାବେ, ବିନାଶର ଭୟକୁ ଦୂର କର।

ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନମରୁଷଂ ଚରନ୍ତଂ ପରି ତସ୍ଥୁଷଃ । ରୋଚନ୍ତେ ରୋଚନା ଦିଵି

ସେମାନେ ଦାଗଦାରା ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଚାଲୁଥାଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହନ୍ତି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ଚମକୁଛି।

ଯୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ହରୀ ଵିପକ୍ଷସା ରଥେ । ଶୋଣା ଧୃଷ୍ଣୂ ନୃଵାହସା

ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ପାଖା ଥିବା ରଥରେ ଯୁତ କରନ୍ତି; ଏହି ଲାଲ ଓ ସାହସୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବହନ କରନ୍ତି।

କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ନକେତଵେ ପେଶୋ ମର୍ଯା ଅପେଶସେ । ସମୁଷଦ୍ଭିରଜାଯଥାଃ

ଯେଉଁଠି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, ସେଠି ଚିହ୍ନ ଦେଉଛ; ଯେଉଁଠି ଆକାର ନାହିଁ, ସେଠି ଆକାର ଦେଉଛ; ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ।

ଆଦହ ସ୍ଵଧାମନୁ ପୁନର୍ଗର୍ଭତ୍ଵମେରିରେ । ଦଧାନା ନାମ ଯଜ୍ଞିଯମ୍

ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଆଶା କଲେ; ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ ନାମ ଧାରଣ କରି।

ଵୀଳୁ ଚିଦାରୁଜତ୍ନୁଭିର୍ଗୁହା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଵହ୍ନିଭିଃ । ଅଵିନ୍ଦ ଉସ୍ରିଯା ଅନୁ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପଡିଥିବା ଜିନିଷକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଗ କରିଦେଲ, ଏବଂ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଗାଈମାନେକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।

ଦେଵଯନ୍ତୋ ଯଥା ମତିମଚ୍ଛା ଵିଦଦ୍ଵସୁଂ ଗିରଃ । ମହାମନୂଷତ ଶ୍ରୁତମ୍

ଯେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଜର ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ସେପରି ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର କୃପା ଲାଭ କରିପାରିବା।

ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା । ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚସା

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛ, ଭୟହୀନ ଭାବରେ, ଦୁହେଁ ଏକେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭାଗ କରୁଛ।

ଅନଵଦ୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଭିର୍ମଖଃ ସହସ୍ଵଦର୍ଚତି । ଗଣୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯୈଃ

ନିର୍ମଳ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଜ୍ଞ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ସଙ୍ଗମାନେ ସହିତ।

ଅତଃ ପରିଜ୍ମନ୍ନା ଗହି ଦିଵୋ ଵା ରୋଚନାଦଧି । ସମସ୍ମିନ୍ନୃଞ୍ଜତେ ଗିରଃ

ହେ ରକ୍ଷକ, ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଥିବା ଆକାଶରୁ ଆସ, ଏଠିକୁ ଗୀତମାନେ ଆଣାଯାଉଛି।

ଇତୋ ଵା ସାତିମୀମହେ ଦିଵୋ ଵା ପାର୍ଥିଵାଦଧି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହୋ ଵା ରଜସଃ

ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଦିଗନ୍ତରୁ ଆମେ ପଥ ଖୋଜୁଛୁ; ଆମେ ବିଶାଳ ଆକାଶରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ।