ପଦେ ଇଵ ନିହିତେ ଦସ୍ମେ ଅନ୍ତସ୍ତଯୋରନ୍ଯଦ୍ଗୁହ୍ଯମାଵିରନ୍ଯତ୍ । ସଧ୍ରୀଚୀନା ପଥ୍ଯା ସା ଵିଷୂଚୀ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେପରି ଏକ ପାଦ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ଲୁଚିଛି, ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶିତ। ପଥ ସିଧା, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଭ୍ରମଣ କରେ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଆ ଧେନଵୋ ଧୁନଯନ୍ତାମଶିଶ୍ଵୀଃ ସବର୍ଦୁଘାଃ ଶଶଯା ଅପ୍ରଦୁଗ୍ଧାଃ । ନଵ୍ଯାନଵ୍ଯା ଯୁଵତଯୋ ଭଵନ୍ତୀର୍ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ସେଇ ଗାଈମାନେ, ସଦା ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅଶ୍ରାନ୍ତ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ, ସଦା ଯୁବତୀ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଯଦନ୍ଯାସୁ ଵୃଷଭୋ ରୋରଵୀତି ସୋ ଅନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଯୂଥେ ନି ଦଧାତି ରେତଃ । ସ ହି କ୍ଷପାଵାନ୍ସ ଭଗଃ ସ ରାଜା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏକ ବୃଷ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ସେ ତାର ଶୁକ୍ର ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡରେ ରଖେ। ସେ ରାତିର ମାଲିକ, ସେ ଭାଗ୍ୟବାନ, ସେ ରାଜା; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଵୀରସ୍ଯ ନୁ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଜନାସଃ ପ୍ର ନୁ ଵୋଚାମ ଵିଦୁରସ୍ଯ ଦେଵାଃ । ଷୋଳ୍ହା ଯୁକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚା ଵହନ୍ତି ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଏବେ ଆମେ ବୀରମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା, ଲୋକମାନଙ୍କର ଘୋଡାର ସମ୍ପଦ, ଦେବମାନେ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନକୁ ଘୋଷଣା କରିବା। ଷୋଳେ ଯୁକ୍ତ, ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ କରି ଏହାକୁ ଟାଣିଥାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ଦେଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ସଵିତା ଵିଶ୍ଵରୂପଃ ପୁପୋଷ ପ୍ରଜାଃ ପୁରୁଧା ଜଜାନ । ଇମା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଯ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଦେବତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ପ୍ରଜାମାନେ ଉପରେ ନିର୍ବାହ କରିଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ମହୀ ସମୈରଚ୍ଚମ୍ଵା ସମୀଚୀ ଉଭେ ତେ ଅସ୍ଯ ଵସୁନା ନ୍ଯୃଷ୍ଟେ । ଶୃଣ୍ଵେ ଵୀରୋ ଵିନ୍ଦମାନୋ ଵସୂନି ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ବଡ଼ ପୃଥିବୀ, ସମତଳ ଓ ଶୁଭ୍ର, ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ—ଏହି ଦୁଇଟି ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦରେ ନିଶ୍ଚିତ। ବୀର, ଧନ ଖୋଜିବା, ଶୁଣାଯାଉଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ଇମାଂ ଚ ନଃ ପୃଥିଵୀଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯା ଉପ କ୍ଷେତି ହିତମିତ୍ରୋ ନ ରାଜା । ପୁରଃସଦଃ ଶର୍ମସଦୋ ନ ଵୀରା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ରହିଛି, ସମସ୍ତଙ୍କର ମିତ୍ର ରାଜା ପରି। ଅଗ୍ରଭାଗରେ ବସିଥିବା ବୀରମାନେ, ଆଶ୍ରୟରେ; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ନିଷ୍ଷିଧ୍ଵରୀସ୍ତ ଓଷଧୀରୁତାପୋ ରଯିଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିଵୀ ବିଭର୍ତି । ସଖାଯସ୍ତେ ଵାମଭାଜଃ ସ୍ଯାମ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଉଦ୍ଭିଦ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଧନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମର ଦାନର ଅଂଶୀ ହେବାକୁ; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ନ ତା ମିନନ୍ତି ମାଯିନୋ ନ ଧୀରା ଵ୍ରତା ଦେଵାନାଂ ପ୍ରଥମା ଧ୍ରୁଵାଣି । ନ ରୋଦସୀ ଅଦ୍ରୁହା ଵେଦ୍ଯାଭିର୍ନ ପର୍ଵତା ନିନମେ ତସ୍ଥିଵାଂସଃ
ଚତୁର୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦୃଢ଼ ନିୟମକୁ କମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଦୁଇ ଜଗତ, ନିଶ୍ଚିତ ସୀମା ସହିତ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନେ, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।
ଷଡ୍ଭାରାଁ ଏକୋ ଅଚରନ୍ବିଭର୍ତ୍ଯୃତଂ ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୁପ ଗାଵ ଆଗୁଃ । ତିସ୍ରୋ ମହୀରୁପରାସ୍ତସ୍ଥୁରତ୍ଯା ଗୁହା ଦ୍ଵେ ନିହିତେ ଦର୍ଶ୍ଯେକା
ଛଅ ଭାରବାହକ, ଏକ ଅଲଗା ଚଳିଥାଏ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନିୟମକୁ ଧାରଣ କରି। ଗାଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତିନି ବଡ଼ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରହିଛନ୍ତି; ଦୁଇଟି ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଏକ ଦେଖାଯାଉଛି।
ତ୍ରିପାଜସ୍ଯୋ ଵୃଷଭୋ ଵିଶ୍ଵରୂପ ଉତ ତ୍ର୍ଯୁଧା ପୁରୁଧ ପ୍ରଜାଵାନ୍ । ତ୍ର୍ଯନୀକଃ ପତ୍ଯତେ ମାହିନାଵାନ୍ସ ରେତୋଧା ଵୃଷଭଃ ଶଶ୍ଵତୀନାମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଥିବା ବୃଷଭ, ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ତିନି ପ୍ରକାର ଗୁଣ ଥିବା, ବହୁ ସନ୍ତାନର ମାଲିକ। ତିନି ମୁହଁ ଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶାସନ କରୁଛି; ସଂସ୍କାର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏହି ବୃଷଭ ସଦା ଅବିନାଶୀ।
ଅଭୀକ ଆସାଂ ପଦଵୀରବୋଧ୍ଯାଦିତ୍ଯାନାମହ୍ଵେ ଚାରୁ ନାମ । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଅରମନ୍ତ ଦେଵୀଃ ପୃଥଗ୍ଵ୍ରଜନ୍ତୀଃ ପରି ଷୀମଵୃଞ୍ଜନ୍
ଏମାନେ ଯାଉଥିବା ପଥକୁ ଜାଗୃତ ହେଉ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ନାମକୁ ଡାକୁଛି। ଦେବୀ ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଚଳି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ତ୍ରୀ ଷଧସ୍ଥା ସିନ୍ଧଵସ୍ତ୍ରିଃ କଵୀନାମୁତ ତ୍ରିମାତା ଵିଦଥେଷୁ ସମ୍ରାଟ୍ । ଋତାଵରୀର୍ଯୋଷଣାସ୍ତିସ୍ରୋ ଅପ୍ଯାସ୍ତ୍ରିରା ଦିଵୋ ଵିଦଥେ ପତ୍ଯମାନାଃ
ତିନି ଆଶ୍ରୟ, ତିନି ନଦୀ, ତିନି ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏବଂ ତିନି ମାତା, ସଭାରେ ଶାସନ କରୁଥିବା। ତିନି ଧର୍ମିକ କନ୍ୟା, ଏବଂ ତିନି ଦିବ୍ୟ, ସଭାରେ ଶାସନ କରୁଥିବା।
ତ୍ରିରା ଦିଵଃ ସଵିତର୍ଵାର୍ଯାଣି ଦିଵେଦିଵ ଆ ସୁଵ ତ୍ରିର୍ନୋ ଅହ୍ନଃ । ତ୍ରିଧାତୁ ରାଯ ଆ ସୁଵା ଵସୂନି ଭଗ ତ୍ରାତର୍ଧିଷଣେ ସାତଯେ ଧାଃ
ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସବିତା, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଦିଅ; ପ୍ରତିଦିନ, ତିନି ଥର ଆଲୋକ ଦିଅ। ତିନି ଭାଗରେ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଭଗ, ରକ୍ଷକ, ଧୀଷଣା, ଆମ ସଫଳତା ପାଇଁ।
ତ୍ରିରା ଦିଵଃ ସଵିତା ସୋଷଵୀତି ରାଜାନା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁପାଣୀ । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ ରତ୍ନଂ ଭିକ୍ଷନ୍ତ ସଵିତୁଃ ସଵାଯ
ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସବିତା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହ, ଏବଂ ରାଜା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଶୁଭ୍ର ହାତରେ। ଜଳମାନେ ଏବଂ ଦୁଇ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ସବିତାର ଉଦ୍ୟମ ପାଇଁ ଧନ ଚାହୁଛନ୍ତି।
ତ୍ରିରୁତ୍ତମା ଦୂଣଶା ରୋଚନାନି ତ୍ରଯୋ ରାଜନ୍ତ୍ଯସୁରସ୍ଯ ଵୀରାଃ । ଋତାଵାନ ଇଷିରା ଦୂଳଭାସସ୍ତ୍ରିରା ଦିଵୋ ଵିଦଥେ ସନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ତିନି ଉତ୍ତମ ଚମକୁଥିବା ଲୋକ, ତିନି ବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କର ଶାସନ। ଧର୍ମିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ; ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସଭାରେ ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ପ୍ର ମେ ଵିଵିକ୍ଵାଁ ଅଵିଦନ୍ମନୀଷାଂ ଧେନୁଂ ଚରନ୍ତୀଂ ପ୍ରଯୁତାମଗୋପାମ୍ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯା ଦୁଦୁହେ ଭୂରି ଧାସେରିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦଗ୍ନିଃ ପନିତାରୋ ଅସ୍ଯାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମୋ ପାଇଁ ବିଚାର କରି, ଅନ୍ୟ ଗୋପାଳ ନଥିବା ଗାଁକୁ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି। ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବାମାନେ ଏହାକୁ ପାଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁ ପୂଷା ଵୃଷଣା ସୁହସ୍ତା ଦିଵୋ ନ ପ୍ରୀତାଃ ଶଶଯଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ । ଵିଶ୍ଵେ ଯଦସ୍ଯାଂ ରଣଯନ୍ତ ଦେଵାଃ ପ୍ର ଵୋଽତ୍ର ଵସଵଃ ସୁମ୍ନମଶ୍ଯାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷା, ଦୁଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଭଲ ହାତରେ, ଆକାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବାମାନେ ପରି, ଗାଁକୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାହାରେ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ, ହେ ବସୁମାନେ, ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର କୃପା ପାଇଁ।
ଯା ଜାମଯୋ ଵୃଷ୍ଣ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଶକ୍ତିଂ ନମସ୍ଯନ୍ତୀର୍ଜାନତେ ଗର୍ଭମସ୍ମିନ୍ । ଅଚ୍ଛା ପୁତ୍ରଂ ଧେନଵୋ ଵାଵଶାନା ମହଶ୍ଚରନ୍ତି ବିଭ୍ରତଂ ଵପୂଂଷି
ବୃଷଭର ଜାମମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଚାହୁଛନ୍ତି, ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଗର୍ଭକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଗାଁମାନେ, ତାଙ୍କର ଛୁଆ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚଳିଥାନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ଵିଵକ୍ମି ରୋଦସୀ ସୁମେକେ ଗ୍ରାଵ୍ଣୋ ଯୁଜାନୋ ଅଧ୍ଵରେ ମନୀଷା । ଇମା ଉ ତେ ମନଵେ ଭୂରିଵାରା ଊର୍ଧ୍ଵା ଭଵନ୍ତି ଦର୍ଶତା ଯଜତ୍ରାଃ
ମୁଁ ଦୁଇ ଜଗତକୁ, ଭଲ ଭାବରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା, ଶିଳା ଯୋଗ କରି ଯଜ୍ଞରେ, ବୁଦ୍ଧି ସହ କଥା ହେଉଛି। ଏମାନେ, ହେ ବହୁ ଦାନର ମାଲିକ, ମନୁ ପାଇଁ ଉତ୍ତଳ ହୁଅନ୍ତି, ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ଯା ତେ ଜିହ୍ଵା ମଧୁମତୀ ସୁମେଧା ଅଗ୍ନେ ଦେଵେଷୂଚ୍ଯତ ଉରୂଚୀ । ତଯେହ ଵିଶ୍ଵାଁ ଅଵସେ ଯଜତ୍ରାନା ସାଦଯ ପାଯଯା ଚା ମଧୂନି
ତୁମର ଜିହ୍ବା, ହେ ଅଗ୍ନି, ମଧୁର ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କଥା ହୁଏ, ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ଏହା ସହିତ, ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟମାନେ ଉପକାର ପାଇଁ ଆଣ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧୁର ଅର୍ପଣ ପିଇପାରନ୍ତୁ।
ଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ପର୍ଵତସ୍ଯେଵ ଧାରାସଶ୍ଚନ୍ତୀ ପୀପଯଦ୍ଦେଵ ଚିତ୍ରା । ତାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ପ୍ରମତିଂ ଜାତଵେଦୋ ଵସୋ ରାସ୍ଵ ସୁମତିଂ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ପାହାଡ଼ର ଝରଣା ପରି ତୁମର ଧାରା ଭଲଭାବେ ବହି ଆମକୁ ପୋଷଣ କରେ, ହେ ଚମତ୍କାରୀ ଦେବତା। ହେ ଜାତବେଦ, ହେ ଦୟାଳୁ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମର କୃପା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପକାର କରିବା ଭାବନା ଦିଅ।
ଧେନୁଃ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ କାମ୍ଯଂ ଦୁହାନାନ୍ତଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚରତି ଦକ୍ଷିଣାଯାଃ । ଆ ଦ୍ଯୋତନିଂ ଵହତି ଶୁଭ୍ରଯାମୋଷସ ସ୍ତୋମୋ ଅଶ୍ଵିନାଵଜୀଗଃ
ପୁରୁଣା ଇଚ୍ଛାର ଗାଈ ଦୁଧ ଦେଉଛି, ତାହାର ଭିତରେ ପୁଅ ଡାହାଣ ପଟେ ଚାଲୁଛି। ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ନେଇଯାଉଛି; ଉଷାରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ରଚିତ ହୋଇଛି।
ସୁଯୁଗ୍ଵହନ୍ତି ପ୍ରତି ଵାମୃତେନୋର୍ଧ୍ଵା ଭଵନ୍ତି ପିତରେଵ ମେଧାଃ । ଜରେଥାମସ୍ମଦ୍ଵି ପଣେର୍ମନୀଷାଂ ଯୁଵୋରଵଶ୍ଚକୃମା ଯାତମର୍ଵାକ୍
ଭଲଭାବେ ଯୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ସେ ତୁମକୁ ଅମୃତ ଆଣିଦିଏ; ଉପହାରଗୁଡ଼ିକ ବାପାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଯେପରି ଉପରକୁ ଯାଏ। ଆମ ମନର ଲୋଭ ଦୂର କର, ଆମେ ନିକଟରୁ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛୁ।
ସୁଯୁଗ୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ ସୁଵୃତା ରଥେନ ଦସ୍ରାଵିମଂ ଶୃଣୁତଂ ଶ୍ଲୋକମଦ୍ରେଃ । କିମଙ୍ଗ ଵାଂ ପ୍ରତ୍ଯଵର୍ତିଂ ଗମିଷ୍ଠାହୁର୍ଵିପ୍ରାସୋ ଅଶ୍ଵିନା ପୁରାଜାଃ
ଭଲ ଯୁତ ଘୋଡ଼ା, ଭଲ ରଥ ସହିତ, ହେ ଚମତ୍କାରୀ ଦୁଇଜଣ, ପାହାଡ଼ରୁ ଆସୁଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣ। ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବଙ୍କ ଫେରିବା ପଥ ବିଷୟରେ କଣ କହିଛନ୍ତି?
ଆ ମନ୍ଯେଥାମା ଗତଂ କଚ୍ଚିଦେଵୈର୍ଵିଶ୍ଵେ ଜନାସୋ ଅଶ୍ଵିନା ହଵନ୍ତେ । ଇମା ହି ଵାଂ ଗୋଋଜୀକା ମଧୂନି ପ୍ର ମିତ୍ରାସୋ ନ ଦଦୁରୁସ୍ରୋ ଅଗ୍ରେ
ତୁମେ ଭାବିବା, ଆସିବା; ସମସ୍ତ ଲୋକ ହେତେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବ। ଏହି ମଧୁର ଦାନଗୁଡ଼ିକ ମିତ୍ରଙ୍କ ଉପହାର ପରି ପ୍ରଥମେ ଦିଆଯାଇଛି।
ତିରଃ ପୁରୂ ଚିଦଶ୍ଵିନା ରଜାଂସ୍ଯାଙ୍ଗୂଷୋ ଵାଂ ମଘଵାନା ଜନେଷୁ । ଏହ ଯାତଂ ପଥିଭିର୍ଦେଵଯାନୈର୍ଦସ୍ରାଵିମେ ଵାଂ ନିଧଯୋ ମଧୂନାମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବ, ତୁମର ନାମ ଅନେକ ଦେଶରେ ପ୍ରଚାରିତ; ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣାଯାଏ। ଦେବମାନ୍ୟ ପଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ, ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁର ଧନ ରହିଛି।
ପୁରାଣମୋକଃ ସଖ୍ଯଂ ଶିଵଂ ଵାଂ ଯୁଵୋର୍ନରା ଦ୍ରଵିଣଂ ଜହ୍ନାଵ୍ଯାମ୍ । ପୁନଃ କୃଣ୍ଵାନାଃ ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି ମଧ୍ଵା ମଦେମ ସହ ନୂ ସମାନାଃ
ତୁମର ପୁରୁଣା ଘର, ଶୁଭ ସଖ୍ୟତା, ହେ ଯୁବକମାନେ, ଜହ୍ନୁ ନଦୀରେ ତୁମର ଧନ। ଆଉଥରେ ଶୁଭ ସଖ୍ୟତା ଗଢି, ଆମେ ଏବେ ଏକାଠି ମଧୁର ସମ୍ପ୍ରୀତିରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ଅଶ୍ଵିନା ଵାଯୁନା ଯୁଵଂ ସୁଦକ୍ଷା ନିଯୁଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସଜୋଷସା ଯୁଵାନା । ନାସତ୍ଯା ତିରୋଅହ୍ନ୍ଯଂ ଜୁଷାଣା ସୋମଂ ପିବତମସ୍ରିଧା ସୁଦାନୂ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବ, ବାୟୁ ସହିତ, ତୁମେ ଯୁବକ ଓ କୌଶଳୀ, ତୁମର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ଦିନର ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର, ଅବିରତ ଓ ଦାନଶୀଳ, ସୋମରସ ପିଉ।
ଅଶ୍ଵିନା ପରି ଵାମିଷଃ ପୁରୂଚୀରୀଯୁର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଯତମାନା ଅମୃଧ୍ରାଃ । ରଥୋ ହ ଵାମୃତଜା ଅଦ୍ରିଜୂତଃ ପରି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଯାତି ସଦ୍ଯଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବ, ତୁମର ଅନେକ ଦାନ ଶବ୍ଦରେ ଘେରି ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଅନ୍ତର ଚେଷ୍ଟାରେ ଅପରାଜିତ। ତୁମର ରଥ ଅମୃତରୁ ଜନ୍ମିତ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଚଳିତ, ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେଖିଯାଏ।