ଆକ୍ଷିତ୍ପୂର୍ଵାସ୍ଵପରା ଅନୂରୁତ୍ସଦ୍ଯୋ ଜାତାସୁ ତରୁଣୀଷ୍ଵନ୍ତଃ । ଅନ୍ତର୍ଵତୀଃ ସୁଵତେ ଅପ୍ରଵୀତା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
କେହି ପୁରୁଣା ଠାରୁ ନୂତନକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ତାଜା ଝିଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଠାତ୍ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଗର୍ଭବତୀମାନେ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ନିରବ ଥିବା ଜଣେ କିଛି କହନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଶଯୁଃ ପରସ୍ତାଦଧ ନୁ ଦ୍ଵିମାତାବନ୍ଧନଶ୍ଚରତି ଵତ୍ସ ଏକଃ । ମିତ୍ରସ୍ଯ ତା ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ସେମାନେ ପାରେ ଶୁଇଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଦୁଇ ମାଆଁ ଥିବା ଛୁଆ ବାନ୍ଧି ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ; ଏକ ଛୁଆ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଘୁରେ। ଏହି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ନିୟମ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଦ୍ଵିମାତା ହୋତା ଵିଦଥେଷୁ ସମ୍ରାଳନ୍ଵଗ୍ରଂ ଚରତି କ୍ଷେତି ବୁଧ୍ନଃ । ପ୍ର ରଣ୍ଯାନି ରଣ୍ଯଵାଚୋ ଭରନ୍ତେ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଦୁଇ ମାଆଁ ଥିବା ହୋତା, ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଅଗ୍ରଗତି କରେ, ତଳ ଅଟୁଟ ରହେ। ମଧୁର ମାନେ ମଧୁର କଥା କହନ୍ତି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଶୂରସ୍ଯେଵ ଯୁଧ୍ଯତୋ ଅନ୍ତମସ୍ଯ ପ୍ରତୀଚୀନଂ ଦଦୃଶେ ଵିଶ୍ଵମାଯତ୍ । ଅନ୍ତର୍ମତିଶ୍ଚରତି ନିଷ୍ଷିଧଂ ଗୋର୍ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେପରି ଏକ ଶୂର ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଖେ, ସେପରି ସେ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖେ। ମନ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ଥିବା ଗୋରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ନି ଵେଵେତି ପଲିତୋ ଦୂତ ଆସ୍ଵନ୍ତର୍ମହାଁଶ୍ଚରତି ରୋଚନେନ । ଵପୂଂଷି ବିଭ୍ରଦଭି ନୋ ଵି ଚଷ୍ଟେ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଧୂସର ଦୂତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଭିତରେ ଚାଲେ; ମହାନ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଚାଲେ। ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେଖେ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୋପାଃ ପରମଂ ପାତି ପାଥଃ ପ୍ରିଯା ଧାମାନ୍ଯମୃତା ଦଧାନଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଵେଦ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ରକ୍ଷକ ଉଚ୍ଚତମ ପଥକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି, ପ୍ରିୟ ଅମୃତ ନିବାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜାଣନ୍ତି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ନାନା ଚକ୍ରାତେ ଯମ୍ଯା ଵପୂଂଷି ତଯୋରନ୍ଯଦ୍ରୋଚତେ କୃଷ୍ଣମନ୍ଯତ୍ । ଶ୍ଯାଵୀ ଚ ଯଦରୁଷୀ ଚ ସ୍ଵସାରୌ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଇ ରୂପ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ତା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟଟି କଳା। ଧୂସର ଓ ରକ୍ତିମ, ଦୁଇ ଭଉଣୀ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ମାତା ଚ ଯତ୍ର ଦୁହିତା ଚ ଧେନୂ ସବର୍ଦୁଘେ ଧାପଯେତେ ସମୀଚୀ । ଋତସ୍ଯ ତେ ସଦସୀଳେ ଅନ୍ତର୍ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ମାଆ ଓ ଝିଅ, ଦୁଇ ଗାଈ, ଏକାସাথে ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ଦୁଇଁଝଣି ମିଶି ଦେଉଛନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଆସନରେ ସେମାନେ ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଅନ୍ଯସ୍ଯା ଵତ୍ସଂ ରିହତୀ ମିମାଯ କଯା ଭୁଵା ନି ଦଧେ ଧେନୁରୂଧଃ । ଋତସ୍ଯ ସା ପଯସାପିନ୍ଵତେଳା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଏକ ଗାଈ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଅନ୍ୟ ଗାଈରେ ତାର ଛୁଆକୁ ରଖିଛି; କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହା କରିଛି? ସେ ସତ୍ୟର ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବହିଯାଉଛି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ପଦ୍ଯା ଵସ୍ତେ ପୁରୁରୂପା ଵପୂଂଷ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵା ତସ୍ଥୌ ତ୍ର୍ଯଵିଂ ରେରିହାଣା । ଋତସ୍ଯ ସଦ୍ମ ଵି ଚରାମି ଵିଦ୍ଵାନ୍ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ପାଦରେ ବହୁ ରୂପ ପିନ୍ଧିଛି, ତିନି ଆଧାରରେ ଉଭୟ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ସତ୍ୟର ଗୃହରେ ମୁଁ ଜାଣି ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ପଦେ ଇଵ ନିହିତେ ଦସ୍ମେ ଅନ୍ତସ୍ତଯୋରନ୍ଯଦ୍ଗୁହ୍ଯମାଵିରନ୍ଯତ୍ । ସଧ୍ରୀଚୀନା ପଥ୍ଯା ସା ଵିଷୂଚୀ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେପରି ଏକ ପାଦ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ଲୁଚିଛି, ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶିତ। ପଥ ସିଧା, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଭ୍ରମଣ କରେ; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଆ ଧେନଵୋ ଧୁନଯନ୍ତାମଶିଶ୍ଵୀଃ ସବର୍ଦୁଘାଃ ଶଶଯା ଅପ୍ରଦୁଗ୍ଧାଃ । ନଵ୍ଯାନଵ୍ଯା ଯୁଵତଯୋ ଭଵନ୍ତୀର୍ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ସେଇ ଗାଈମାନେ, ସଦା ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅଶ୍ରାନ୍ତ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ, ସଦା ଯୁବତୀ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଯଦନ୍ଯାସୁ ଵୃଷଭୋ ରୋରଵୀତି ସୋ ଅନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଯୂଥେ ନି ଦଧାତି ରେତଃ । ସ ହି କ୍ଷପାଵାନ୍ସ ଭଗଃ ସ ରାଜା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏକ ବୃଷ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ସେ ତାର ଶୁକ୍ର ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡରେ ରଖେ। ସେ ରାତିର ମାଲିକ, ସେ ଭାଗ୍ୟବାନ, ସେ ରାଜା; ଏହି ହେଉଛି ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଶାସନ।
ଵୀରସ୍ଯ ନୁ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଜନାସଃ ପ୍ର ନୁ ଵୋଚାମ ଵିଦୁରସ୍ଯ ଦେଵାଃ । ଷୋଳ୍ହା ଯୁକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚା ଵହନ୍ତି ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଏବେ ଆମେ ବୀରମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା, ଲୋକମାନଙ୍କର ଘୋଡାର ସମ୍ପଦ, ଦେବମାନେ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନକୁ ଘୋଷଣା କରିବା। ଷୋଳେ ଯୁକ୍ତ, ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ କରି ଏହାକୁ ଟାଣିଥାନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ଦେଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ସଵିତା ଵିଶ୍ଵରୂପଃ ପୁପୋଷ ପ୍ରଜାଃ ପୁରୁଧା ଜଜାନ । ଇମା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯସ୍ଯ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଦେବତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ପ୍ରଜାମାନେ ଉପରେ ନିର୍ବାହ କରିଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ମହୀ ସମୈରଚ୍ଚମ୍ଵା ସମୀଚୀ ଉଭେ ତେ ଅସ୍ଯ ଵସୁନା ନ୍ଯୃଷ୍ଟେ । ଶୃଣ୍ଵେ ଵୀରୋ ଵିନ୍ଦମାନୋ ଵସୂନି ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ବଡ଼ ପୃଥିବୀ, ସମତଳ ଓ ଶୁଭ୍ର, ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ—ଏହି ଦୁଇଟି ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦରେ ନିଶ୍ଚିତ। ବୀର, ଧନ ଖୋଜିବା, ଶୁଣାଯାଉଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ଇମାଂ ଚ ନଃ ପୃଥିଵୀଂ ଵିଶ୍ଵଧାଯା ଉପ କ୍ଷେତି ହିତମିତ୍ରୋ ନ ରାଜା । ପୁରଃସଦଃ ଶର୍ମସଦୋ ନ ଵୀରା ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ରହିଛି, ସମସ୍ତଙ୍କର ମିତ୍ର ରାଜା ପରି। ଅଗ୍ରଭାଗରେ ବସିଥିବା ବୀରମାନେ, ଆଶ୍ରୟରେ; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ନିଷ୍ଷିଧ୍ଵରୀସ୍ତ ଓଷଧୀରୁତାପୋ ରଯିଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିଵୀ ବିଭର୍ତି । ସଖାଯସ୍ତେ ଵାମଭାଜଃ ସ୍ଯାମ ମହଦ୍ଦେଵାନାମସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ଉଦ୍ଭିଦ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଧନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମର ଦାନର ଅଂଶୀ ହେବାକୁ; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ।
ନ ତା ମିନନ୍ତି ମାଯିନୋ ନ ଧୀରା ଵ୍ରତା ଦେଵାନାଂ ପ୍ରଥମା ଧ୍ରୁଵାଣି । ନ ରୋଦସୀ ଅଦ୍ରୁହା ଵେଦ୍ଯାଭିର୍ନ ପର୍ଵତା ନିନମେ ତସ୍ଥିଵାଂସଃ
ଚତୁର୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦୃଢ଼ ନିୟମକୁ କମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଦୁଇ ଜଗତ, ନିଶ୍ଚିତ ସୀମା ସହିତ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନେ, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି।
ଷଡ୍ଭାରାଁ ଏକୋ ଅଚରନ୍ବିଭର୍ତ୍ଯୃତଂ ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୁପ ଗାଵ ଆଗୁଃ । ତିସ୍ରୋ ମହୀରୁପରାସ୍ତସ୍ଥୁରତ୍ଯା ଗୁହା ଦ୍ଵେ ନିହିତେ ଦର୍ଶ୍ଯେକା
ଛଅ ଭାରବାହକ, ଏକ ଅଲଗା ଚଳିଥାଏ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନିୟମକୁ ଧାରଣ କରି। ଗାଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତିନି ବଡ଼ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରହିଛନ୍ତି; ଦୁଇଟି ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଏକ ଦେଖାଯାଉଛି।
ତ୍ରିପାଜସ୍ଯୋ ଵୃଷଭୋ ଵିଶ୍ଵରୂପ ଉତ ତ୍ର୍ଯୁଧା ପୁରୁଧ ପ୍ରଜାଵାନ୍ । ତ୍ର୍ଯନୀକଃ ପତ୍ଯତେ ମାହିନାଵାନ୍ସ ରେତୋଧା ଵୃଷଭଃ ଶଶ୍ଵତୀନାମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଥିବା ବୃଷଭ, ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ତିନି ପ୍ରକାର ଗୁଣ ଥିବା, ବହୁ ସନ୍ତାନର ମାଲିକ। ତିନି ମୁହଁ ଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶାସନ କରୁଛି; ସଂସ୍କାର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏହି ବୃଷଭ ସଦା ଅବିନାଶୀ।
ଅଭୀକ ଆସାଂ ପଦଵୀରବୋଧ୍ଯାଦିତ୍ଯାନାମହ୍ଵେ ଚାରୁ ନାମ । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ମା ଅରମନ୍ତ ଦେଵୀଃ ପୃଥଗ୍ଵ୍ରଜନ୍ତୀଃ ପରି ଷୀମଵୃଞ୍ଜନ୍
ଏମାନେ ଯାଉଥିବା ପଥକୁ ଜାଗୃତ ହେଉ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ନାମକୁ ଡାକୁଛି। ଦେବୀ ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଚଳି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ତ୍ରୀ ଷଧସ୍ଥା ସିନ୍ଧଵସ୍ତ୍ରିଃ କଵୀନାମୁତ ତ୍ରିମାତା ଵିଦଥେଷୁ ସମ୍ରାଟ୍ । ଋତାଵରୀର୍ଯୋଷଣାସ୍ତିସ୍ରୋ ଅପ୍ଯାସ୍ତ୍ରିରା ଦିଵୋ ଵିଦଥେ ପତ୍ଯମାନାଃ
ତିନି ଆଶ୍ରୟ, ତିନି ନଦୀ, ତିନି ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏବଂ ତିନି ମାତା, ସଭାରେ ଶାସନ କରୁଥିବା। ତିନି ଧର୍ମିକ କନ୍ୟା, ଏବଂ ତିନି ଦିବ୍ୟ, ସଭାରେ ଶାସନ କରୁଥିବା।
ତ୍ରିରା ଦିଵଃ ସଵିତର୍ଵାର୍ଯାଣି ଦିଵେଦିଵ ଆ ସୁଵ ତ୍ରିର୍ନୋ ଅହ୍ନଃ । ତ୍ରିଧାତୁ ରାଯ ଆ ସୁଵା ଵସୂନି ଭଗ ତ୍ରାତର୍ଧିଷଣେ ସାତଯେ ଧାଃ
ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସବିତା, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଦିଅ; ପ୍ରତିଦିନ, ତିନି ଥର ଆଲୋକ ଦିଅ। ତିନି ଭାଗରେ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଭଗ, ରକ୍ଷକ, ଧୀଷଣା, ଆମ ସଫଳତା ପାଇଁ।
ତ୍ରିରା ଦିଵଃ ସଵିତା ସୋଷଵୀତି ରାଜାନା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁପାଣୀ । ଆପଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ ରତ୍ନଂ ଭିକ୍ଷନ୍ତ ସଵିତୁଃ ସଵାଯ
ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସବିତା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହ, ଏବଂ ରାଜା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଶୁଭ୍ର ହାତରେ। ଜଳମାନେ ଏବଂ ଦୁଇ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ସବିତାର ଉଦ୍ୟମ ପାଇଁ ଧନ ଚାହୁଛନ୍ତି।
ତ୍ରିରୁତ୍ତମା ଦୂଣଶା ରୋଚନାନି ତ୍ରଯୋ ରାଜନ୍ତ୍ଯସୁରସ୍ଯ ଵୀରାଃ । ଋତାଵାନ ଇଷିରା ଦୂଳଭାସସ୍ତ୍ରିରା ଦିଵୋ ଵିଦଥେ ସନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ତିନି ଉତ୍ତମ ଚମକୁଥିବା ଲୋକ, ତିନି ବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କର ଶାସନ। ଧର୍ମିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ; ତିନି ଥର ଆକାଶରୁ, ସଭାରେ ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ପ୍ର ମେ ଵିଵିକ୍ଵାଁ ଅଵିଦନ୍ମନୀଷାଂ ଧେନୁଂ ଚରନ୍ତୀଂ ପ୍ରଯୁତାମଗୋପାମ୍ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯା ଦୁଦୁହେ ଭୂରି ଧାସେରିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦଗ୍ନିଃ ପନିତାରୋ ଅସ୍ଯାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମୋ ପାଇଁ ବିଚାର କରି, ଅନ୍ୟ ଗୋପାଳ ନଥିବା ଗାଁକୁ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି। ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବାମାନେ ଏହାକୁ ପାଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁ ପୂଷା ଵୃଷଣା ସୁହସ୍ତା ଦିଵୋ ନ ପ୍ରୀତାଃ ଶଶଯଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ । ଵିଶ୍ଵେ ଯଦସ୍ଯାଂ ରଣଯନ୍ତ ଦେଵାଃ ପ୍ର ଵୋଽତ୍ର ଵସଵଃ ସୁମ୍ନମଶ୍ଯାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷା, ଦୁଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଭଲ ହାତରେ, ଆକାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବାମାନେ ପରି, ଗାଁକୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାହାରେ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ, ହେ ବସୁମାନେ, ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର କୃପା ପାଇଁ।
ଯା ଜାମଯୋ ଵୃଷ୍ଣ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଶକ୍ତିଂ ନମସ୍ଯନ୍ତୀର୍ଜାନତେ ଗର୍ଭମସ୍ମିନ୍ । ଅଚ୍ଛା ପୁତ୍ରଂ ଧେନଵୋ ଵାଵଶାନା ମହଶ୍ଚରନ୍ତି ବିଭ୍ରତଂ ଵପୂଂଷି
ବୃଷଭର ଜାମମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଚାହୁଛନ୍ତି, ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଗର୍ଭକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଗାଁମାନେ, ତାଙ୍କର ଛୁଆ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚଳିଥାନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ଵିଵକ୍ମି ରୋଦସୀ ସୁମେକେ ଗ୍ରାଵ୍ଣୋ ଯୁଜାନୋ ଅଧ୍ଵରେ ମନୀଷା । ଇମା ଉ ତେ ମନଵେ ଭୂରିଵାରା ଊର୍ଧ୍ଵା ଭଵନ୍ତି ଦର୍ଶତା ଯଜତ୍ରାଃ
ମୁଁ ଦୁଇ ଜଗତକୁ, ଭଲ ଭାବରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା, ଶିଳା ଯୋଗ କରି ଯଜ୍ଞରେ, ବୁଦ୍ଧି ସହ କଥା ହେଉଛି। ଏମାନେ, ହେ ବହୁ ଦାନର ମାଲିକ, ମନୁ ପାଇଁ ଉତ୍ତଳ ହୁଅନ୍ତି, ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।