ଉପ ପ୍ରେତ କୁଶିକାଶ୍ଚେତଯଧ୍ଵମଶ୍ଵଂ ରାଯେ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତା ସୁଦାସଃ । ରାଜା ଵୃତ୍ରଂ ଜଙ୍ଘନତ୍ପ୍ରାଗପାଗୁଦଗଥା ଯଜାତେ ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ହେ କୁଶିକମାନେ, ଆସନ୍ତୁ, ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତୁ; ଧନ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ାକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ସେହି ଘୋଡ଼ା ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ରାଜା ଭୃତ୍ରକୁ ଦଳିଛନ୍ତି; ସେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଯ ଇମେ ରୋଦସୀ ଉଭେ ଅହମିନ୍ଦ୍ରମତୁଷ୍ଟଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ରକ୍ଷତି ବ୍ରହ୍ମେଦଂ ଭାରତଂ ଜନମ୍
ଏହି ଦୁଇ ଦିଗ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯିଏ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛି, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରିଛି। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏହି ଭାରତ ଜନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରା ଅରାସତ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ । କରଦିନ୍ନଃ ସୁରାଧସଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ଅନେକ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
କିଂ ତେ କୃଣ୍ଵନ୍ତି କୀକଟେଷୁ ଗାଵୋ ନାଶିରଂ ଦୁହ୍ରେ ନ ତପନ୍ତି ଘର୍ମମ୍ । ଆ ନୋ ଭର ପ୍ରମଗନ୍ଦସ୍ଯ ଵେଦୋ ନୈଚାଶାଖଂ ମଘଵନ୍ରନ୍ଧଯା ନଃ
ତୁମ ଗାଁମାନେ କିକଟ ଦେଶରେ କଣ କରୁଛନ୍ତି? ସେମାନେ ଦୁଧ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ତାପକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବୁନାହାନ୍ତି। ପ୍ରମଗନ୍ଦଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ନିମ୍ନ ଶାଖାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
ସସର୍ପରୀରମତିଂ ବାଧମାନା ବୃହନ୍ମିମାଯ ଜମଦଗ୍ନିଦତ୍ତା । ଆ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତା ତତାନ ଶ୍ରଵୋ ଦେଵେଷ୍ଵମୃତମଜୁର୍ଯମ୍
ସର୍ପ ସଦୃଶ ଭାବନା, ଯାହା ବାଧା ଦେଉଥିଲା, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମର ଓ ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି ପ୍ରସାର କଲେ।
ସସର୍ପରୀରଭରତ୍ତୂଯମେଭ୍ଯୋଽଧି ଶ୍ରଵଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯାସୁ କୃଷ୍ଟିଷୁ । ସା ପକ୍ଷ୍ଯା ନଵ୍ଯମାଯୁର୍ଦଧାନା ଯାଂ ମେ ପଲସ୍ତିଜମଦଗ୍ନଯୋ ଦଦୁଃ
ସର୍ପ ସଦୃଶ କୀର୍ତ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦିତ ହେଲା, ପଞ୍ଚଜନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୌରବ ପ୍ରସାର କଲା। ସେଇ ପଖି ନୂତନ ଆୟୁଷ୍ୟ ନେଇ ଆସିଛି, ଯାହା ପଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ଜମଦଗ୍ନିମାନେ ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ।
ସ୍ଥିରୌ ଗାଵୌ ଭଵତାଂ ଵୀଳୁରକ୍ଷୋ ମେଷା ଵି ଵର୍ହି ମା ଯୁଗଂ ଵି ଶାରି । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପାତଲ୍ଯେ ଦଦତାଂ ଶରୀତୋରରିଷ୍ଟନେମେ ଅଭି ନଃ ସଚସ୍ଵ
ତୁମ ଦୁଇଟି ଗାଁ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ମେଷମାନେ ଅକ୍ଷତ ରୁହନ୍ତୁ; ଯୁଅକୁ ଘାସ କିମ୍ବା ହାଳକୁ ଯୋଗ ନକର। ପାତଲ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଆପଦକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ବଲଂ ଧେହି ତନୂଷୁ ନୋ ବଲମିନ୍ଦ୍ରାନଳୁତ୍ସୁ ନଃ । ବଲଂ ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଜୀଵସେ ତ୍ଵଂ ହି ବଲଦା ଅସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଦେହରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଆମ ପିଲାମାନେ, ସନ୍ତାନ ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; କାରଣ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା।
ଅଭି ଵ୍ଯଯସ୍ଵ ଖଦିରସ୍ଯ ସାରମୋଜୋ ଧେହି ସ୍ପନ୍ଦନେ ଶିଂଶପାଯାମ୍ । ଅକ୍ଷ ଵୀଳୋ ଵୀଳିତ ଵୀଳଯସ୍ଵ ମା ଯାମାଦସ୍ମାଦଵ ଜୀହିପୋ ନଃ
ଖଦିର ଗଛର ସାର ଆମେ ପ୍ରସାର କରୁ, ଶିଂଶପା ଗଛର କମ୍ପନରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଚକ୍ର, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଦୃଢ଼ତାରେ ଅଟୁଟ ରୁହ; ଆମୁଠୁ ଦୂର ହେଉନାହିଁ, ଆପଦକୁ ଦୂର କର।
ଅଯମସ୍ମାନ୍ଵନସ୍ପତିର୍ମା ଚ ହା ମା ଚ ରୀରିଷତ୍ । ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯା ଗୃହେଭ୍ଯ ଆଵସା ଆ ଵିମୋଚନାତ୍
ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ ଆମର; ଏହା ଆମକୁ କ୍ଷତି କିମ୍ବା ଅପକାର ନ କରୁ। ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଏହା ଆମ ଘରେ ବାସ କରୁ, ଓ ମୁକ୍ତି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋତିଭିର୍ବହୁଲାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ଯାଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠାଭିର୍ମଘଵଞ୍ଛୂର ଜିନ୍ଵ । ଯୋ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟ୍ଯଧରଃ ସସ୍ପଦୀଷ୍ଟ ଯମୁ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ତମୁ ପ୍ରାଣୋ ଜହାତୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ଅନେକ ଉତ୍ତମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଅ, ହେ ଶୂର। ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ହାରୁ; ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଆମ ପ୍ରାଣ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଯାଉ।
ପରଶୁଂ ଚିଦ୍ଵି ତପତି ଶିମ୍ବଲଂ ଚିଦ୍ଵି ଵୃଶ୍ଚତି । ଉଖା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଯେଷନ୍ତୀ ପ୍ରଯସ୍ତା ଫେନମସ୍ଯତି
କୁହାଳି ମଧ୍ୟ ଜଳିଯାଏ, ଛୁରି ମଧ୍ୟ କାଟିଯାଏ; ଚୁଲି ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଜଳିଯାଏ, ତାହାର ଫେନ ଉଠିଯାଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ନ ସାଯକସ୍ଯ ଚିକିତେ ଜନାସୋ ଲୋଧଂ ନଯନ୍ତି ପଶୁ ମନ୍ଯମାନାଃ । ନାଵାଜିନଂ ଵାଜିନା ହାସଯନ୍ତି ନ ଗର୍ଦଭଂ ପୁରୋ ଅଶ୍ଵାନ୍ନଯନ୍ତି
ଲୋକେ ବାଣକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ; ଆପଣମାନେ ଚତୁର୍ ଭାବି, ପଶୁମାନେ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି। ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାକୁ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚଲାନ୍ତି ନାହିଁ, ଗଧାକୁ ଘୋଡ଼ାଠାରୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇମ ଇନ୍ଦ୍ର ଭରତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ଅପପିତ୍ଵଂ ଚିକିତୁର୍ନ ପ୍ରପିତ୍ଵମ୍ । ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଶ୍ଵମରଣଂ ନ ନିତ୍ଯଂ ଜ୍ଯାଵାଜଂ ପରି ଣଯନ୍ତ୍ଯାଜୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଭାରତଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବାପା ଓ ପୁରୁଷ ପିତାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଘୋଡ଼ାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ସ୍ଥାୟୀତ୍ୱ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁଷ୍ୟ ଯୋଗାଯୋଗ ଘୋଡ଼ାକୁ ଘୁଞ୍ଚାନ୍ତି।
ଇମଂ ମହେ ଵିଦଥ୍ଯାଯ ଶୂଷଂ ଶଶ୍ଵତ୍କୃତ୍ଵ ଈଡ୍ଯାଯ ପ୍ର ଜଭ୍ରୁଃ । ଶୃଣୋତୁ ନୋ ଦମ୍ଯେଭିରନୀକୈଃ ଶୃଣୋତ୍ଵଗ୍ନିର୍ଦିଵ୍ଯୈରଜସ୍ରଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି, ମହାନ୍ତ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ, ସଦା ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି, ଏହାକୁ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ସେନାମାନେ ଆମ ସ୍ୱରକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଆକାଶରେ ଅମର ଅଗ୍ନି ଆମ ସ୍ୱରକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ମହି ମହେ ଦିଵେ ଅର୍ଚା ପୃଥିଵ୍ଯୈ କାମୋ ମ ଇଚ୍ଛଞ୍ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍ । ଯଯୋର୍ହ ସ୍ତୋମେ ଵିଦଥେଷୁ ଦେଵାଃ ସପର୍ଯଵୋ ମାଦଯନ୍ତେ ସଚାଯୋଃ
ମହାନ୍ତ ପାଇଁ, ଦିଗ ପାଇଁ ଆମେ ମହାନ୍ ଗୀତ ଗାଉଛୁ; ପୃଥିବୀ ପାଇଁ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି ଚଳିଛି। ଯାହାଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ, ଯଜ୍ଞରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଯୁଵୋରୃତଂ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯମସ୍ତୁ ମହେ ଷୁ ଣଃ ସୁଵିତାଯ ପ୍ର ଭୂତମ୍ । ଇଦଂ ଦିଵେ ନମୋ ଅଗ୍ନେ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସପର୍ଯାମି ପ୍ରଯସା ଯାମି ରତ୍ନମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ, ଏହା ଆମକୁ ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଏହି ମୋର ଦିଗକୁ ଓ ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ପୂଜା କରୁଛି, ଧନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛି।
ଉତୋ ହି ଵାଂ ପୂର୍ଵ୍ଯା ଆଵିଵିଦ୍ର ଋତାଵରୀ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯଵାଚଃ । ନରଶ୍ଚିଦ୍ଵାଂ ସମିଥେ ଶୂରସାତୌ ଵଵନ୍ଦିରେ ପୃଥିଵି ଵେଵିଦାନାଃ
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଦେବତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ଧରିଥିବା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଏକାଉଁ ଖୋଲିଛନ୍ତି; ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିବା ଦେବତା। ମଣିଷମାନେ ସଭା ଓ ଶୌର୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି, ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଅନେକ ଭାବରେ ଜାଣିଛ।
କୋ ଅଦ୍ଧା ଵେଦ କ ଇହ ପ୍ର ଵୋଚଦ୍ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ପଥ୍ଯା କା ସମେତି । ଦଦୃଶ୍ର ଏଷାମଵମା ସଦାଂସି ପରେଷୁ ଯା ଗୁହ୍ଯେଷୁ ଵ୍ରତେଷୁ
କିଏ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିଛି, କିଏ ଏଠାରେ କହିପାରିବ, କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ପଥ ନେଇଯାଏ? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ନିମ୍ନତମ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଦୂରରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଗୁପ୍ତ ଉପାସନା ଓ ଗୁପ୍ତ ନିୟମରେ ଅଛନ୍ତି।
କଵିର୍ନୃଚକ୍ଷା ଅଭି ଷୀମଚଷ୍ଟ ଋତସ୍ଯ ଯୋନା ଵିଘୃତେ ମଦନ୍ତୀ । ନାନା ଚକ୍ରାତେ ସଦନଂ ଯଥା ଵେଃ ସମାନେନ କ୍ରତୁନା ସଂଵିଦାନେ
ମଣିଷ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେ ତୃପ୍ତିରେ ଋତର ଗଭୀର ଗର୍ଭରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଘର ବନାଇଛନ୍ତି, ଜାହାକି ତାଣିବା ମାନେ ଏକ ସାଥିରେ ଏକତା ଓ ଏକମତିରେ କରନ୍ତି।
ସମାନ୍ଯା ଵିଯୁତେ ଦୂରେଅନ୍ତେ ଧ୍ରୁଵେ ପଦେ ତସ୍ଥତୁର୍ଜାଗରୂକେ । ଉତ ସ୍ଵସାରା ଯୁଵତୀ ଭଵନ୍ତୀ ଆଦୁ ବ୍ରୁଵାତେ ମିଥୁନାନି ନାମ
ସେମାନେ ଏକସাথে ଓ ଅଲଗା ଭାବେ, ଦୂରରେ ଓ ନିକଟରେ, ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନରେ ସଚେତନ ଭାବରେ ଦଢ଼ି ଅଛନ୍ତି। ଏବଂ ସେ ସ୍ବସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯୁବତୀ ହେଇ, ଦୁଇଁଜଣ ଦେବତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେଦେତେ ଜନିମା ସଂ ଵିଵିକ୍ତୋ ମହୋ ଦେଵାନ୍ବିଭ୍ରତୀ ନ ଵ୍ଯଥେତେ । ଏଜଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ ପତ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵମେକଂ ଚରତ୍ପତତ୍ରି ଵିଷୁଣଂ ଵି ଜାତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜନ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅଲଗା କରାଯାଇଛି; ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବହନ କରନ୍ତି, ଏବଂ କେବେ ଭୟଭିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ, ଏକ ନାୟକ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି; ଉଡ଼ୁଥିବା, ଘୁଞ୍ଚିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସମସ୍ତକୁ।
ସନା ପୁରାଣମଧ୍ଯେମ୍ଯାରାନ୍ମହଃ ପିତୁର୍ଜନିତୁର୍ଜାମି ତନ୍ନଃ । ଦେଵାସୋ ଯତ୍ର ପନିତାର ଏଵୈରୁରୌ ପଥି ଵ୍ଯୁତେ ତସ୍ଥୁରନ୍ତଃ
ସଦା ପୁରୁଣା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭାଗକୁ ଆସୁଛି; ବଡ଼ ପିତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିରୁ ଆମ ପାଇଁ ମୁଁ ଜନ୍ମିଛି। ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା ସାଥିରେ, ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ, ଅଲଗା ଭାବରେ ଏକାଉଁ ଅଛନ୍ତି।
ଇମଂ ସ୍ତୋମଂ ରୋଦସୀ ପ୍ର ବ୍ରଵୀମ୍ଯୃଦୂଦରାଃ ଶୃଣଵନ୍ନଗ୍ନିଜିହ୍ଵାଃ । ମିତ୍ରଃ ସମ୍ରାଜୋ ଵରୁଣୋ ଯୁଵାନ ଆଦିତ୍ଯାସଃ କଵଯଃ ପପ୍ରଥାନାଃ
ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ମୁଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ କହୁଛି; ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଗର୍ଭ ଥିବା ଦେବୀମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଜିହ୍ବା ସହିତ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ସମ୍ରାଟ୍, ଭରୁଣ, ଯୁବ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବତାମାନେ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ସୁଜିହ୍ଵସ୍ତ୍ରିରା ଦିଵୋ ଵିଦଥେ ପତ୍ଯମାନଃ । ଦେଵେଷୁ ଚ ସଵିତଃ ଶ୍ଲୋକମଶ୍ରେରାଦସ୍ମଭ୍ଯମା ସୁଵ ସର୍ଵତାତିମ୍
ସବିତା, ସୁନା ହାତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜିହ୍ବା ଥିବା, ତିନିଥର ଆକାଶରୁ, ସଭାରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ସବିତା, ତୁମେ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛ; ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦାନ କର।
ସୁକୃତ୍ସୁପାଣିଃ ସ୍ଵଵାଁ ଋତାଵା ଦେଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟାଵସେ ତାନି ନୋ ଧାତ୍ । ପୂଷଣ୍ଵନ୍ତ ଋଭଵୋ ମାଦଯଧ୍ଵମୂର୍ଧ୍ଵଗ୍ରାଵାଣୋ ଅଧ୍ଵରମତଷ୍ଟ
ଦକ୍ଷଳ, ସୁନ୍ଦର ହାତ ଥିବା, ସ୍ଵୟଂ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଋତକୁ ଧରିଥିବା ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସେ ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେହି ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୂଷଣ ସହିତ, ଋଭୁମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ଉପରକୁ ଉଠାଇଥିବା ପାଥର ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶ ନେନ୍ତୁ।
ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ରଥା ମରୁତ ଋଷ୍ଟିମନ୍ତୋ ଦିଵୋ ମର୍ଯା ଋତଜାତା ଅଯାସଃ । ସରସ୍ଵତୀ ଶୃଣଵନ୍ଯଜ୍ଞିଯାସୋ ଧାତା ରଯିଂ ସହଵୀରଂ ତୁରାସଃ
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ରଥ ନେଇଥିବା ମରୁତମାନେ, ବଣ୍ଡା ଧରିଥିବା, ଆକାଶର ପୁତ୍ରମାନେ, ଋତରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଅକ୍ଷୟ। ସରସ୍ବତୀ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଶୁଣନ୍ତୁ; ଧାତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ସ୍ତୋମାସଃ ପୁରୁଦସ୍ମମର୍କା ଭଗସ୍ଯେଵ କାରିଣୋ ଯାମନି ଗ୍ମନ୍ । ଉରୁକ୍ରମଃ କକୁହୋ ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀର୍ନ ମର୍ଧନ୍ତି ଯୁଵତଯୋ ଜନିତ୍ରୀଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଅନେକ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ଭାଗ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ଭାଗାଙ୍କୁ ଯାଉଥିବା ପରି। ବିଷ୍ଣୁ, ଯାଙ୍କର ପୁରୁଣା ଡାକ୍ ଅଛି, ଯାଙ୍କୁ ଅନେକ ଯୁବତୀ ଜନନୀମାନେ ଅପରାଜିତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵୈର୍ଵୀର୍ଯୈଃ ପତ୍ଯମାନ ଉଭେ ଆ ପପ୍ରୌ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା । ପୁରଂଦରୋ ଵୃତ୍ରହା ଧୃଷ୍ଣୁଷେଣଃ ସଂଗୃଭ୍ଯା ନ ଆ ଭରା ଭୂରି ପଶ୍ଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି; ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ପୂରିଛନ୍ତି। ନଗର ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଏକାଉଁ ଆଣନ୍ତୁ।
ନାସତ୍ଯା ମେ ପିତରା ବନ୍ଧୁପୃଚ୍ଛା ସଜାତ୍ଯମଶ୍ଵିନୋଶ୍ଚାରୁ ନାମ । ଯୁଵଂ ହି ସ୍ଥୋ ରଯିଦୌ ନୋ ରଯୀଣାଂ ଦାତ୍ରଂ ରକ୍ଷେଥେ ଅକଵୈରଦବ୍ଧା
ନାସତ୍ୟ, ମୋର ପିତା, ବନ୍ଧୁ ଜିଜ୍ଞାସୁ, ଅଶ୍ୱିନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ନାମ। ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଧନ ଓ ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା, ଦାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅସତ୍ୟ ଓ ଭୁଲ ନାହିଁ।