ଚର୍ଷଣୀଧୃତଂ ମଘଵାନମୁକ୍ଥ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗିରୋ ବୃହତୀରଭ୍ଯନୂଷତ । ଵାଵୃଧାନଂ ପୁରୁହୂତଂ ସୁଵୃକ୍ତିଭିରମର୍ତ୍ଯଂ ଜରମାଣଂ ଦିଵେଦିଵେ
ମହାନ୍ତି ଷ୍ଟୁତିମାନେ ଜନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି; ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଅମର ଏବଂ ଅଜର।
ଶତକ୍ରତୁମର୍ଣଵଂ ଶାକିନଂ ନରଂ ଗିରୋ ମ ଇନ୍ଦ୍ରମୁପ ଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵତଃ । ଵାଜସନିଂ ପୂର୍ଭିଦଂ ତୂର୍ଣିମପ୍ତୁରଂ ଧାମସାଚମଭିଷାଚଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍
ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମୁଦ୍ରସମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରୁଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଷ୍ଟୁତିମାନେ ଆସନ୍ତି; ଯିଏ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତି, କୋଟ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ତ୍ୱରିତ, ସହାୟକ, ଗୃହ ଖୋଜନ୍ତି, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ।
ଆକରେ ଵସୋର୍ଜରିତା ପନସ୍ଯତେଽନେହସ ସ୍ତୁଭ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୁଵସ୍ଯତି । ଵିଵସ୍ଵତଃ ସଦନ ଆ ହି ପିପ୍ରିଯେ ସତ୍ରାସାହମଭିମାତିହନଂ ସ୍ତୁହି
ଗାୟକ ଧନର ଉତ୍ସ ଖୋଜନ୍ତି; ଷ୍ଟୁତି ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିବା ଦାନ କରନ୍ତି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆସନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବା ଏବଂ ବିପକ୍ଷକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ନୃଣାମୁ ତ୍ଵା ନୃତମଂ ଗୀର୍ଭିରୁକ୍ଥୈରଭି ପ୍ର ଵୀରମର୍ଚତା ସବାଧଃ । ସଂ ସହସେ ପୁରୁମାଯୋ ଜିହୀତେ ନମୋ ଅସ୍ଯ ପ୍ରଦିଵ ଏକ ଈଶେ
ଗୀତ ଏବଂ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଜୟ, ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର; ସେ ଏକାକି ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରୁ ସ୍ୱାମୀ, ବହୁ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।
ପୂର୍ଵୀରସ୍ଯ ନିଷ୍ଷିଧୋ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ପୁରୂ ଵସୂନି ପୃଥିଵୀ ବିଭର୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଦ୍ଯାଵ ଓଷଧୀରୁତାପୋ ରଯିଂ ରକ୍ଷନ୍ତି ଜୀରଯୋ ଵନାନି
ତାଙ୍କର ବହୁ ଧନ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଛି; ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ସମ୍ପଦ ଧାରଣ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଦିବ, ଔଷଧି, ଜଳ ଏବଂ ପୁରୁଣା ଜଙ୍ଗଲ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତୁଭ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଗିର ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ସତ୍ରା ଦଧିରେ ହରିଵୋ ଜୁଷସ୍ଵ । ବୋଧ୍ଯାପିରଵସୋ ନୂତନସ୍ଯ ସଖେ ଵସୋ ଜରିତୃଭ୍ଯୋ ଵଯୋ ଧାଃ
ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ଷ୍ଟୁତି; ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ହରି, ସହଚରମାନେ ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି; ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମ ନୂତନ ଅନୁରୋଧ ମନେ ରଖ, ବନ୍ଧୁ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ର ମରୁତ୍ଵ ଇହ ପାହି ସୋମଂ ଯଥା ଶାର୍ଯାତେ ଅପିବଃ ସୁତସ୍ଯ । ତଵ ପ୍ରଣୀତୀ ତଵ ଶୂର ଶର୍ମନ୍ନା ଵିଵାସନ୍ତି କଵଯଃ ସୁଯଜ୍ଞାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ସୋମରସ ପିଉ, ଯେପରି ତୁମେ ଶାର୍ୟାତ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପିଇଥିଲ; ତୁମ ନେତୃତ୍ୱ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷାରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭଲ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଵାଵଶାନ ଇହ ପାହି ସୋମଂ ମରୁଦ୍ଭିରିନ୍ଦ୍ର ସଖିଭିଃ ସୁତଂ ନଃ । ଜାତଂ ଯତ୍ତ୍ଵା ପରି ଦେଵା ଅଭୂଷନ୍ମହେ ଭରାଯ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆମ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉ; ତୁମ ଜନ୍ମବେଳେ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଥିଲେ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ତୁମେ ବଡ଼ କାମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲ।
ଅପ୍ତୂର୍ଯେ ମରୁତ ଆପିରେଷୋଽମନ୍ଦନ୍ନିନ୍ଦ୍ରମନୁ ଦାତିଵାରାଃ । ତେଭିଃ ସାକଂ ପିବତୁ ଵୃତ୍ରଖାଦଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ଦାଶୁଷଃ ସ୍ଵେ ସଧସ୍ଥେ
ମାରୁତମାନେ, ଆଗ୍ରହୀ, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହୁ ଉପହାର ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସହିତ, ବିପକ୍ଷ ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କ ଗୃହରେ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ।
ଇଦଂ ହ୍ଯନ୍ଵୋଜସା ସୁତଂ ରାଧାନାଂ ପତେ । ପିବା ତ୍ଵସ୍ଯ ଗିର୍ଵଣଃ
ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରସ, ହେ ଧନର ଠାକୁର; ଏହା ପିଉ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ।
ଯସ୍ତେ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମସତ୍ସୁତେ ନି ଯଚ୍ଛ ତନ୍ଵମ୍ । ସ ତ୍ଵା ମମତ୍ତୁ ସୋମ୍ଯମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଅଂଶ ସୋମରସ ଅଲଗା ରଖାଯାଇଛି, ସେଠିକି ନିଜ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର; ସୋମ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରୁ।
ପ୍ର ତେ ଅଶ୍ନୋତୁ କୁକ୍ଷ୍ଯୋଃ ପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ଶିରଃ । ପ୍ର ବାହୂ ଶୂର ରାଧସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପେଟ ଆହୁତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଶ୍ରୁତିରେ ଉଚ୍ଚ ହେଉ। ହେ ବୀର, ତୁମର ବାହୁ ଦାନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ହେଉ।
ଧାନାଵନ୍ତଂ କରମ୍ଭିଣମପୂପଵନ୍ତମୁକ୍ଥିନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାତର୍ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଭାତରେ ଆମ ପକ୍କ ଦହି, ଚାଉଳ ଖିର, ପିଠା ଓ ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର।
ପୁରୋଳାଶଂ ପଚତ୍ଯଂ ଜୁଷସ୍ଵେନ୍ଦ୍ରା ଗୁରସ୍ଵ ଚ । ତୁଭ୍ଯଂ ହଵ୍ଯାନି ସିସ୍ରତେ
ତୁମ ପାଇଁ ପକାଯାଇଥିବା ପିଠା ଭୋଗ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଖୁସି ହେଉ। ଆମ ଆହୁତିଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।
ପୁରୋଳାଶଂ ଚ ନୋ ଘସୋ ଜୋଷଯାସେ ଗିରଶ୍ଚ ନଃ । ଵଧୂଯୁରିଵ ଯୋଷଣାମ୍
ତୁମେ ଆମ ପିଠା ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଯେପରି ଦୁଲାହା ବଧୁମାନେ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା।
ପୁରୋଳାଶଂ ସନଶ୍ରୁତ ପ୍ରାତଃସାଵେ ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ । ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁର୍ହି ତେ ବୃହନ୍
ହେ ସଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଭାତରେ ଆମ ପିଠା ଗ୍ରହଣ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି ବଡ଼।
ମାଧ୍ଯଂଦିନସ୍ଯ ସଵନସ୍ଯ ଧାନାଃ ପୁରୋଳାଶମିନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଵେହ ଚାରୁମ୍ । ପ୍ର ଯତ୍ସ୍ତୋତା ଜରିତା ତୂର୍ଣ୍ଯର୍ଥୋ ଵୃଷାଯମାଣ ଉପ ଗୀର୍ଭିରୀଟ୍ଟେ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଧାନ ଓ ମଧୁର ପିଠା ଗ୍ରହଣ କର। ଯେତେବେଳେ ଗାୟକ ତୁମକୁ ଦ୍ରୁତ ଓ ଆଗ୍ରହରେ ଗୀତ ଦେଇ ଡାକେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଆସ।
ତୃତୀଯେ ଧାନାଃ ସଵନେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ପୁରୋଳାଶମାହୁତଂ ମାମହସ୍ଵ ନଃ । ଋଭୁମନ୍ତଂ ଵାଜଵନ୍ତଂ ତ୍ଵା କଵେ ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତ ଉପ ଶିକ୍ଷେମ ଧୀତିଭିଃ
ତୃତୀୟ ସବନରେ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ ପିଠା ଭୋଗ କର। ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ପୂଷଣ୍ଵତେ ତେ ଚକୃମା କରମ୍ଭଂ ହରିଵତେ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଧାନାଃ । ଅପୂପମଦ୍ଧି ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ ସୋମଂ ପିବ ଵୃତ୍ରହା ଶୂର ଵିଦ୍ଵାନ୍
ପୂଷା ପାଇଁ ଆମେ ଖିର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ, ହରି ଘୋଡ଼ା ଥିବା ତୁମ ପାଇଁ ଧାନ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ପିଠା ଭୋଗ କର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଜ୍ଞାନୀ ବୀର, ସୋମ ପିଉ।
ପ୍ରତି ଧାନା ଭରତ ତୂଯମସ୍ମୈ ପୁରୋଳାଶଂ ଵୀରତମାଯ ନୃଣାମ୍ । ଦିଵେଦିଵେ ସଦୃଶୀରିନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ତ୍ଵା ସୋମପେଯାଯ ଧୃଷ୍ଣୋ
ତାଙ୍କୁ ଧାନ ଦିଅ, ସେଇ ସବୁଠାରୁ ବୀର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ପିଠା ଆଣ। ପ୍ରତିଦିନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏପରି ଆହୁତି ବଢ଼ୁ, ହେ ଧୃଷ୍ଟ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାପର୍ଵତା ବୃହତା ରଥେନ ଵାମୀରିଷ ଆ ଵହତଂ ସୁଵୀରାଃ । ଵୀତଂ ହଵ୍ଯାନ୍ଯଧ୍ଵରେଷୁ ଦେଵା ଵର୍ଧେଥାଂ ଗୀର୍ଭିରିଳଯା ମଦନ୍ତା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ବଡ଼ ରଥରେ ଆସ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦେବତାମାନେ, ଯଜ୍ଞରେ ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି ବଢ଼।
ତିଷ୍ଠା ସୁ କଂ ମଘଵନ୍ମା ପରା ଗାଃ ସୋମସ୍ଯ ନୁ ତ୍ଵା ସୁଷୁତସ୍ଯ ଯକ୍ଷି । ପିତୁର୍ନ ପୁତ୍ରଃ ସିଚମା ରଭେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠଯା ଗିରା ଶଚୀଵଃ
ଦୈନ୍ୟବାନ୍ଧବ, ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଚାଲିଯିଅନି। ଏବେ ଭଲ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଉପଭୋଗ କର। ପୁଅ ଯେପରି ବାପାଙ୍କୁ ଧରିଥାଏ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧୁର ଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଧରିଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଶଂସାଵାଧ୍ଵର୍ଯୋ ପ୍ରତି ମେ ଗୃଣୀହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାହଃ କୃଣଵାଵ ଜୁଷ୍ଟମ୍ । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ଯଜମାନସ୍ଯ ସୀଦାଥା ଚ ଭୂଦୁକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶସ୍ତମ୍
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତି ପଢ଼। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଆହୁତି ଦିଅ। ଏହି ବେଦିରେ ବସ, ଯଜମାନଙ୍କର, ଏବଂ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୁତି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହେଉ।
ଜାଯେଦସ୍ତଂ ମଘଵନ୍ସେଦୁ ଯୋନିସ୍ତଦିତ୍ତ୍ଵା ଯୁକ୍ତା ହରଯୋ ଵହନ୍ତୁ । ଯଦା କଦା ଚ ସୁନଵାମ ସୋମମଗ୍ନିଷ୍ଟ୍ଵା ଦୂତୋ ଧନ୍ଵାତ୍ଯଚ୍ଛ
ଦୟାଳୁ ଜନ୍ମ ହେଉ ଅସ୍ତମୟରେ, ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚୁ। ତୁମ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ବହନ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସୋମ ଚାପିବା, ଅଗ୍ନି ଦୂତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସିଧା ଏଠାକୁ ଆଣିବ।
ପରା ଯାହି ମଘଵନ୍ନା ଚ ଯାହୀନ୍ଦ୍ର ଭ୍ରାତରୁଭଯତ୍ରା ତେ ଅର୍ଥମ୍ । ଯତ୍ରା ରଥସ୍ଯ ବୃହତୋ ନିଧାନଂ ଵିମୋଚନଂ ଵାଜିନୋ ରାସଭସ୍ଯ
ଚାଲିଯାଅ କିମ୍ବା ଏଠାକୁ ଆସ, ଦୟାଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, କାରଣ ଦୁଇପଟେ ତୁମ ଉପକାର ଅଛି। ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ରଥର ଧନ ଅଛି, ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗଧା ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅପାଃ ସୋମମସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଯାହି କଲ୍ଯାଣୀର୍ଜାଯା ସୁରଣଂ ଗୃହେ ତେ । ଯତ୍ରା ରଥସ୍ଯ ବୃହତୋ ନିଧାନଂ ଵିମୋଚନଂ ଵାଜିନୋ ଦକ୍ଷିଣାଵତ୍
ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଅ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପିବା ପାଇଁ। ତୁମ ଉତ୍ତମ ଗୃହରେ ତୁମ ଜନାନୀମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ରଥର ଧନ ଅଛି, ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ପୁରସ୍କାର ମିଳେ।
ଇମେ ଭୋଜା ଅଙ୍ଗିରସୋ ଵିରୂପା ଦିଵସ୍ପୁତ୍ରାସୋ ଅସୁରସ୍ଯ ଵୀରାଃ । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରାଯ ଦଦତୋ ମଘାନି ସହସ୍ରସାଵେ ପ୍ର ତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଏହି ଦାତାମାନେ, ଅଙ୍ଗିରସ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପର, ଦିବସ୍ୟ ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି। ସହସ୍ର ଆହୁତି ପାଇଁ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ରୂପଂରୂପଂ ମଘଵା ବୋଭଵୀତି ମାଯାଃ କୃଣ୍ଵାନସ୍ତନ୍ଵଂ ପରି ସ୍ଵାମ୍ । ତ୍ରିର୍ଯଦ୍ଦିଵଃ ପରି ମୁହୂର୍ତମାଗାତ୍ସ୍ଵୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈରନୃତୁପା ଋତାଵା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପରେ, ଦୟାଳୁ ନିଜ ଦେହକୁ ନିଜେ ଗଢ଼ି, ଅଦ୍ଭୁତ କାମ କରନ୍ତି। ଦିନରେ ତିନିଥର ଆକାଶରୁ ଆସି, ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଋତୁକୁ ରକ୍ଷା କରି, ନିୟମରେ ରହିଥିଲେ।
ମହାଁ ଋଷିର୍ଦେଵଜା ଦେଵଜୂତୋଽସ୍ତଭ୍ନାତ୍ସିନ୍ଧୁମର୍ଣଵଂ ନୃଚକ୍ଷାଃ । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଯଦଵହତ୍ସୁଦାସମପ୍ରିଯାଯତ କୁଶିକେଭିରିନ୍ଦ୍ରଃ
ବଡ଼ ଋଷି, ଦେବତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ ରୋକିଥିଲେ, ମାନବ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି। ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସୁଦାସଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର କୁଶିକମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଇଥିଲେ।
ହଂସା ଇଵ କୃଣୁଥ ଶ୍ଲୋକମଦ୍ରିଭିର୍ମଦନ୍ତୋ ଗୀର୍ଭିରଧ୍ଵରେ ସୁତେ ସଚା । ଦେଵେଭିର୍ଵିପ୍ରା ଋଷଯୋ ନୃଚକ୍ଷସୋ ଵି ପିବଧ୍ଵଂ କୁଶିକାଃ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ହଂସମାନେ ଯେପରି ମଧୁର ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ପାଥରରେ ତାଳ ଦେଇ, ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦରେ ଗୀତ ଗାଇ ଏହି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁଶିକମାନେ, ମାନବ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସୋମର ମଧୁପାନ କର।