ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ଥା ଗିରୋ ମମାଚ୍ଛାଗୁରିଷିତା ଇତଃ । ଆଵୃତେ ସୋମପୀତଯେ
ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ସୋମର ପ୍ରେରଣାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ ସ୍ତୋମୈରିହ ହଵାମହେ । ଉକ୍ଥେଭିଃ କୁଵିଦାଗମତ୍
ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆମେ ଏଠାରେ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ପ୍ରଶଂସା ସହ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ତାନ୍ଦଧିଷ୍ଵ ଶତକ୍ରତୋ । ଜଠରେ ଵାଜିନୀଵସୋ
ହେ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ତୁମ ଜଠରରେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଅଶ୍ୱଧାରୀ।
ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଧନଂଜଯଂ ଵାଜେଷୁ ଦଧୃଷଂ କଵେ । ଅଧା ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ଆମେ ତୁମକୁ ଧନର ବିଜେତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର ଓ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ଜାଣୁଛୁ; ଏହିଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ।
ଇମମିନ୍ଦ୍ର ଗଵାଶିରଂ ଯଵାଶିରଂ ଚ ନଃ ପିବ । ଆଗତ୍ଯା ଵୃଷଭିଃ ସୁତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଓ ଯବ ଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଆମ ସୋମ ରସ ପିଉ; ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ସହ ଆସ।
ତୁଭ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵ ଓକ୍ଯେ ସୋମଂ ଚୋଦାମି ପୀତଯେ । ଏଷ ରାରନ୍ତୁ ତେ ହୃଦି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନିଜ ଗୃହରେ ଆମେ ସୋମ ରସ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ; ଏହା ତୁମ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ।
ତ୍ଵାଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ପ୍ରତ୍ନମିନ୍ଦ୍ର ହଵାମହେ । କୁଶିକାସୋ ଅଵସ୍ଯଵଃ
ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାନ ପାଇଁ, ଆମେ କୁଶିକ ବଂଶୀୟମାନେ ପୁରୁଣାଦିନର ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙୁପ ଵନ୍ଧୁରେଷ୍ଠାସ୍ତଵେଦନୁ ପ୍ରଦିଵଃ ସୋମପେଯମ୍ । ପ୍ରିଯା ସଖାଯା ଵି ମୁଚୋପ ବର୍ହିସ୍ତ୍ଵାମିମେ ହଵ୍ଯଵାହୋ ହଵନ୍ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି, ତୁମର ରଥରେ ବସି ଆସ। ତୁମ ପରେ ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି। ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଆପଣ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ବର୍ହିସ୍ ଉପରେ ବସ; ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ହବ୍ୟ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ଆ ଯାହି ପୂର୍ଵୀରତି ଚର୍ଷଣୀରାଁ ଅର୍ଯ ଆଶିଷ ଉପ ନୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ଇମା ହି ତ୍ଵା ମତଯ ସ୍ତୋମତଷ୍ଟା ଇନ୍ଦ୍ର ହଵନ୍ତେ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣାଃ
ହେ ଆର୍ୟ, ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆସ, ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ତୁମ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ଏହି ଗୀତରେ ଆମର ଭାବନା ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ନମୋଵୃଧଂ ସଜୋଷା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵ ହରିଭିର୍ଯାହି ତୂଯମ୍ । ଅହଂ ହି ତ୍ଵା ମତିଭିର୍ଜୋହଵୀମି ଘୃତପ୍ରଯାଃ ସଧମାଦେ ମଧୂନାମ୍
ହେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପୂଜାକୁ ଆସ, ଯାହା ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ମୁଁ ନିଜ ଭାବନାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଘିଅ ଓ ମଧୁର ଭୋଜନ ଦେଉଛି।
ଆ ଚ ତ୍ଵାମେତା ଵୃଷଣା ଵହାତୋ ହରୀ ସଖାଯା ସୁଧୁରା ସ୍ଵଙ୍ଗା । ଧାନାଵଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସଵନଂ ଜୁଷାଣଃ ସଖା ସଖ୍ଯୁଃ ଶୃଣଵଦ୍ଵନ୍ଦନାନି
ହେ ବନ୍ଧୁ, ଏଠି ତୁମର ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ହରି ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ବହି ଆଣିବ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ବନ୍ଧୁ ବନ୍ଧୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ।
କୁଵିନ୍ମା ଗୋପାଂ କରସେ ଜନସ୍ଯ କୁଵିଦ୍ରାଜାନଂ ମଘଵନ୍ନୃଜୀଷିନ୍ । କୁଵିନ୍ମ ଋଷିଂ ପପିଵାଂସଂ ସୁତସ୍ଯ କୁଵିନ୍ମେ ଵସ୍ଵୋ ଅମୃତସ୍ଯ ଶିକ୍ଷାଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ କିମ୍ବା ରାଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କିମ୍ବା ମୋତେ ଋଷି କରିବାକୁ, ଯିଏ ସୋମ ପିଇଛି? କିମ୍ବା ଅମୃତ ଧନର ଅଂଶ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଆ ତ୍ଵା ବୃହନ୍ତୋ ହରଯୋ ଯୁଜାନା ଅର୍ଵାଗିନ୍ଦ୍ର ସଧମାଦୋ ଵହନ୍ତୁ । ପ୍ର ଯେ ଦ୍ଵିତା ଦିଵ ଋଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯାତାଃ ସୁସମ୍ମୃଷ୍ଟାସୋ ଵୃଷଭସ୍ଯ ମୂରାଃ
ତୁମର ବଡ଼ ହରି ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସାଧାରଣ ଭୋଜନକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜିଥିବା, ବଳଶାଳୀ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ଵୃଷଧୂତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣ ଆ ଯଂ ତେ ଶ୍ଯେନ ଉଶତେ ଜଭାର । ଯସ୍ଯ ମଦେ ଚ୍ଯାଵଯସି ପ୍ର କୃଷ୍ଟୀର୍ଯସ୍ଯ ମଦେ ଅପ ଗୋତ୍ରା ଵଵର୍ଥ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ଯେଉଁ ସୋମ ଆଣିଛି, ସେହି ସୋମ ରସ ପିଅ। ଏହାର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଥିଲ, ଏହାର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଥିଲ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ମହାଦାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଡାକିବା। ସେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସହଯୋଗ ଦେଉଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ଧନର ଜିତିଥିବା।
ଅଯଂ ତେ ଅସ୍ତୁ ହର୍ଯତଃ ସୋମ ଆ ହରିଭିଃ ସୁତଃ । ଜୁଷାଣ ଇନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ନ ଆ ଗହ୍ଯା ତିଷ୍ଠ ହରିତଂ ରଥମ୍
ଏହି ସୋମ ରସ, ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚିପି ତିଆରି, ତୁମ ପାଇଁ ଅପରିମିତ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ, ତୁମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ବସ।
ହର୍ଯନ୍ନୁଷସମର୍ଚଯଃ ସୂର୍ଯଂ ହର୍ଯନ୍ନରୋଚଯଃ । ଵିଦ୍ଵାଁଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ହର୍ଯଶ୍ଵ ଵର୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵା ଅଭି ଶ୍ରିଯଃ
ହେ ହରି ଘୋଡ଼ା ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଷାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ହରି ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମହିମା ବଢ଼ାଉଛ।
ଦ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଧାଯସଂ ପୃଥିଵୀଂ ହରିଵର୍ପସମ୍ । ଅଧାରଯଦ୍ଧରିତୋର୍ଭୂରି ଭୋଜନଂ ଯଯୋରନ୍ତର୍ହରିଶ୍ଚରତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ହରି ଘୋଡ଼ାର ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ହରି ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ। ହରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ବହୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ହରି ଚଳିଥାଏ।
ଜଜ୍ଞାନୋ ହରିତୋ ଵୃଷା ଵିଶ୍ଵମା ଭାତି ରୋଚନମ୍ । ହର୍ଯଶ୍ଵୋ ହରିତଂ ଧତ୍ତ ଆଯୁଧମା ଵଜ୍ରଂ ବାହ୍ଵୋର୍ହରିମ୍
ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଳଶାଳୀ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ। ହରି ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁନା ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବାହୁରେ ସୁନା ବଜ୍ର ରହିଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହର୍ଯନ୍ତମର୍ଜୁନଂ ଵଜ୍ରଂ ଶୁକ୍ରୈରଭୀଵୃତମ୍ । ଅପାଵୃଣୋଦ୍ଧରିଭିରଦ୍ରିଭିଃ ସୁତମୁଦ୍ଗା ହରିଭିରାଜତ
ଇନ୍ଦ୍ର, ହରି ରଙ୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଜ୍ର ଧରି, ତାହାକୁ ଆଲୋକରେ ଢାକି ରଖିଛନ୍ତି। ହରି ଘୋଡ଼ା ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଚିପି ଖୋଲିଦେଲେ, ଏବଂ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରୈରିନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ଯାହି ମଯୂରରୋମଭିଃ । ମା ତ୍ଵା କେ ଚିନ୍ନି ଯମନ୍ଵିଂ ନ ପାଶିନୋଽତି ଧନ୍ଵେଵ ତାଁ ଇହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୟୂର ଲୋମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ। କେହି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଝାଲ ତୀରକୁ ଧରିପାରେ ନାହିଁ; ତୁମେ ତୀର ଭଳି ଦୂରକୁ ଯାଅ।
ଵୃତ୍ରଖାଦୋ ଵଲଂରୁଜଃ ପୁରାଂ ଦର୍ମୋ ଅପାମଜଃ । ସ୍ଥାତା ରଥସ୍ଯ ହର୍ଯୋରଭିସ୍ଵର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୃଳ୍ହା ଚିଦାରୁଜଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ, ବନ୍ଧ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଖୋଲିଥିବା, ଜଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମେ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ାର ରଥ ଚାଳକ, ଆଗକୁ ଯିବା ଜଣେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୃଢ଼ତମକୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କର।
ଗମ୍ଭୀରାଁ ଉଦଧୀଁରିଵ କ୍ରତୁଂ ପୁଷ୍ଯସି ଗା ଇଵ । ପ୍ର ସୁଗୋପା ଯଵସଂ ଧେନଵୋ ଯଥା ହ୍ରଦଂ କୁଲ୍ଯା ଇଵାଶତ
ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଗଭୀର, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କର, ଗାଈ ତାଙ୍କର ଚରାଗାହ ଭଳି। ଭଲ ରକ୍ଷିତ, ଗାଈମାନେ ଯେପରି ଘାସ ଖୋଜନ୍ତି, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ହ୍ରଦକୁ ଯାନ୍ତି।
ଆ ନସ୍ତୁଜଂ ରଯିଂ ଭରାଂଶଂ ନ ପ୍ରତିଜାନତେ । ଵୃକ୍ଷଂ ପକ୍ଵଂ ଫଲମଙ୍କୀଵ ଧୂନୁହୀନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପାରଣଂ ଵସୁ
ଆମ ପାଖକୁ ଅପରିମିତ ଧନ ଆଣ, ଯାହାକୁ କେହି ମୁକାବିଲା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଗଛର ପକ୍କା ଫଳ ଭଳି ଧନ ଝଡ଼ିଦେ, ଯେପରି ଅନ୍ୟେ ଫସଲ ଝଡ଼ାନ୍ତି, ଧନ ଆଣିଦେ।
ସ୍ଵଯୁରିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵରାଳସି ସ୍ମଦ୍ଦିଷ୍ଟିଃ ସ୍ଵଯଶସ୍ତରଃ । ସ ଵାଵୃଧାନ ଓଜସା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଭଵା ନଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ
ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ତୁମ ମର୍ଗ ନିଜେ ଚୟନ କର, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ଏଭଳି ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ି, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଯୁଧ୍ମସ୍ଯ ତେ ଵୃଷଭସ୍ଯ ସ୍ଵରାଜ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ଯୂନ ସ୍ଥଵିରସ୍ଯ ଘୃଷ୍ଵେଃ । ଅଜୂର୍ଯତୋ ଵଜ୍ରିଣୋ ଵୀର୍ଯାଣୀନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରୁତସ୍ଯ ମହତୋ ମହାନି
ତୁମେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁବକ ଓ ପୁରାତନ ବୃଷଭ, ସ୍ୱୟଂଶାସକ୍ତି ଓ ଭୟଙ୍କର, ଅବିନାଶୀ ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମର ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ବଡ଼ ଓ ମହାନ୍।
ମହାଁ ଅସି ମହିଷ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯେଭିର୍ଧନସ୍ପୃଦୁଗ୍ର ସହମାନୋ ଅନ୍ଯାନ୍ । ଏକୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା ସ ଯୋଧଯା ଚ କ୍ଷଯଯା ଚ ଜନାନ୍
ତୁମେ ମହାନ୍, ମହିଷ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟାଶୀଳୀ, ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଭୟଙ୍କର; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ତୁମେ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତି ଦୁଇଁଥିରେ ଲୋକମାନେକୁ ଶାସନ କରୁଛ।
ପ୍ର ମାତ୍ରାଭୀ ରିରିଚେ ରୋଚମାନଃ ପ୍ର ଦେଵେଭିର୍ଵିଶ୍ଵତୋ ଅପ୍ରତୀତଃ । ପ୍ର ମଜ୍ମନା ଦିଵ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପ୍ରୋରୋର୍ମହୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଦୃଜୀଷୀ
ମାପ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆପଣକୁ ବିସ୍ତାର କରି ଆଲୋକମୟ ହେଇଛ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତୁମେ ଅପରାଜିତ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ, ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଶକ୍ତି ଆଣିଛ।
ଉରୁଂ ଗଭୀରଂ ଜନୁଷାଭ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵଵ୍ଯଚସମଵତଂ ମତୀନାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମାସଃ ପ୍ରଦିଵି ସୁତାସଃ ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସ୍ରଵତ ଆ ଵିଶନ୍ତି
ବିସ୍ତୃତ, ଗଭୀର, ଜନ୍ମରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର, ସମସ୍ତକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା, ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଉଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶରେ ଦବାଇଯାଇଥିବା ସୋମ ନଦୀଭଳି ତୁମ ପାଖକୁ ବହିଯାଉଛି।
ଯଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ପୃଥିଵୀଦ୍ଯାଵା ଗର୍ଭଂ ନ ମାତା ବିଭୃତସ୍ତ୍ଵାଯା । ତଂ ତେ ହିନ୍ଵନ୍ତି ତମୁ ତେ ମୃଜନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ଵୃଷଭ ପାତଵା ଉ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସୋମକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତ ମାଆ ଭଳି ତୁମ ପାଇଁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ସୋମକୁ ପୂର୍ବଜନମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି, ବୃଷଭ, ତୁମେ ପାନ କର।