ସତ୍ତୋ ହୋତା ନ ଋତ୍ଵିଯସ୍ତିସ୍ତିରେ ବର୍ହିରାନୁଷକ୍ । ଅଯୁଜ୍ରନ୍ପ୍ରାତରଦ୍ରଯଃ
ଯଜ୍ଞର ଅଧ୍ଵର୍ୟୁ ପୂଜାରୀ ବେଳେ ବେଳେ ଦର୍ବା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି; ପ୍ରଭାତେ ଘୋଡ଼ା ଗଡ଼ି ରଥ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଛି।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵାହଃ କ୍ରିଯନ୍ତ ଆ ବର୍ହିଃ ସୀଦ । ଵୀହି ଶୂର ପୁରୋଳାଶମ୍
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି; ହେ ବୀର, ତୁମେ ଦର୍ବା ଉପରେ ବସି, ଆହୁତି ରୋଟି ଗ୍ରହଣ କର।
ରାରନ୍ଧି ସଵନେଷୁ ଣ ଏଷୁ ସ୍ତୋମେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଉକ୍ଥେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ଓ ଗୀତରେ ଆମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ମତଯଃ ସୋମପାମୁରୁଂ ରିହନ୍ତି ଶଵସସ୍ପତିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ
ସୋମପାନ କରୁଥିବା ମନଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାଆମାନେ ଝିଅକୁ ଯେପରି ଚାହାନ୍ତି, ସେପରି ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନ୍ଧସୋ ରାଧସେ ତନ୍ଵା ମହେ । ନ ସ୍ତୋତାରଂ ନିଦେ କରଃ
ଏହି ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ମହା ଧନ ଓ ଶରୀରର ଶକ୍ତି ପାଇଁ; ତୁମ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ଦୁଃଖରେ ଛାଡ଼ି ଦେଉନାହିଁ।
ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯଵୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଜରାମହେ । ଉତ ତ୍ଵମସ୍ମଯୁର୍ଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରେମରେ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ମାରେ ଅସ୍ମଦ୍ଵି ମୁମୁଚୋ ହରିପ୍ରିଯାର୍ଵାଙ୍ଯାହି । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଧାଵୋ ମତ୍ସ୍ଵେହ
ତୁମର ପ୍ରିୟ ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜେ ଆସି, ଏଠାରେ ଆମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ତ୍ଵା ସୁଖେ ରଥେ ଵହତାମିନ୍ଦ୍ର କେଶିନା । ଘୃତସ୍ନୂ ବର୍ହିରାସଦେ
ଦୁଇ ଲମ୍ବା କେଶ ଧାରୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଆପଣକୁ ସୁଖଦ ରଥରେ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଘିଅ ଲେପିଥିବା ଦର୍ବା ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
ଉପ ନଃ ସୁତମା ଗହି ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଗଵାଶିରମ୍ । ହରିଭ୍ଯାଂ ଯସ୍ତେ ଅସ୍ମଯୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଆମ ସୋମରସ ପାଖକୁ ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସ।
ତମିନ୍ଦ୍ର ମଦମା ଗହି ବର୍ହିଷ୍ଠାଂ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତମ୍ । କୁଵିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ତୃପ୍ଣଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ଦର୍ବା ଉପରେ ପିସି ରଖାଯାଇଛି; ତୁମେ ଆସି ଏହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ଥା ଗିରୋ ମମାଚ୍ଛାଗୁରିଷିତା ଇତଃ । ଆଵୃତେ ସୋମପୀତଯେ
ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ସୋମର ପ୍ରେରଣାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ ସ୍ତୋମୈରିହ ହଵାମହେ । ଉକ୍ଥେଭିଃ କୁଵିଦାଗମତ୍
ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆମେ ଏଠାରେ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ପ୍ରଶଂସା ସହ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ତାନ୍ଦଧିଷ୍ଵ ଶତକ୍ରତୋ । ଜଠରେ ଵାଜିନୀଵସୋ
ହେ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ତୁମ ଜଠରରେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଅଶ୍ୱଧାରୀ।
ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଧନଂଜଯଂ ଵାଜେଷୁ ଦଧୃଷଂ କଵେ । ଅଧା ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ଆମେ ତୁମକୁ ଧନର ବିଜେତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର ଓ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ଜାଣୁଛୁ; ଏହିଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ।
ଇମମିନ୍ଦ୍ର ଗଵାଶିରଂ ଯଵାଶିରଂ ଚ ନଃ ପିବ । ଆଗତ୍ଯା ଵୃଷଭିଃ ସୁତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଓ ଯବ ଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଆମ ସୋମ ରସ ପିଉ; ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ସହ ଆସ।
ତୁଭ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵ ଓକ୍ଯେ ସୋମଂ ଚୋଦାମି ପୀତଯେ । ଏଷ ରାରନ୍ତୁ ତେ ହୃଦି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନିଜ ଗୃହରେ ଆମେ ସୋମ ରସ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ; ଏହା ତୁମ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ।
ତ୍ଵାଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ପ୍ରତ୍ନମିନ୍ଦ୍ର ହଵାମହେ । କୁଶିକାସୋ ଅଵସ୍ଯଵଃ
ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାନ ପାଇଁ, ଆମେ କୁଶିକ ବଂଶୀୟମାନେ ପୁରୁଣାଦିନର ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙୁପ ଵନ୍ଧୁରେଷ୍ଠାସ୍ତଵେଦନୁ ପ୍ରଦିଵଃ ସୋମପେଯମ୍ । ପ୍ରିଯା ସଖାଯା ଵି ମୁଚୋପ ବର୍ହିସ୍ତ୍ଵାମିମେ ହଵ୍ଯଵାହୋ ହଵନ୍ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି, ତୁମର ରଥରେ ବସି ଆସ। ତୁମ ପରେ ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି। ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଆପଣ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ବର୍ହିସ୍ ଉପରେ ବସ; ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ହବ୍ୟ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ଆ ଯାହି ପୂର୍ଵୀରତି ଚର୍ଷଣୀରାଁ ଅର୍ଯ ଆଶିଷ ଉପ ନୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ଇମା ହି ତ୍ଵା ମତଯ ସ୍ତୋମତଷ୍ଟା ଇନ୍ଦ୍ର ହଵନ୍ତେ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣାଃ
ହେ ଆର୍ୟ, ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆସ, ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ତୁମ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ଏହି ଗୀତରେ ଆମର ଭାବନା ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ନମୋଵୃଧଂ ସଜୋଷା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵ ହରିଭିର୍ଯାହି ତୂଯମ୍ । ଅହଂ ହି ତ୍ଵା ମତିଭିର୍ଜୋହଵୀମି ଘୃତପ୍ରଯାଃ ସଧମାଦେ ମଧୂନାମ୍
ହେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପୂଜାକୁ ଆସ, ଯାହା ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ମୁଁ ନିଜ ଭାବନାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଘିଅ ଓ ମଧୁର ଭୋଜନ ଦେଉଛି।
ଆ ଚ ତ୍ଵାମେତା ଵୃଷଣା ଵହାତୋ ହରୀ ସଖାଯା ସୁଧୁରା ସ୍ଵଙ୍ଗା । ଧାନାଵଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସଵନଂ ଜୁଷାଣଃ ସଖା ସଖ୍ଯୁଃ ଶୃଣଵଦ୍ଵନ୍ଦନାନି
ହେ ବନ୍ଧୁ, ଏଠି ତୁମର ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ହରି ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ବହି ଆଣିବ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ପାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ବନ୍ଧୁ ବନ୍ଧୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ।
କୁଵିନ୍ମା ଗୋପାଂ କରସେ ଜନସ୍ଯ କୁଵିଦ୍ରାଜାନଂ ମଘଵନ୍ନୃଜୀଷିନ୍ । କୁଵିନ୍ମ ଋଷିଂ ପପିଵାଂସଂ ସୁତସ୍ଯ କୁଵିନ୍ମେ ଵସ୍ଵୋ ଅମୃତସ୍ଯ ଶିକ୍ଷାଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ କିମ୍ବା ରାଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କିମ୍ବା ମୋତେ ଋଷି କରିବାକୁ, ଯିଏ ସୋମ ପିଇଛି? କିମ୍ବା ଅମୃତ ଧନର ଅଂଶ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଆ ତ୍ଵା ବୃହନ୍ତୋ ହରଯୋ ଯୁଜାନା ଅର୍ଵାଗିନ୍ଦ୍ର ସଧମାଦୋ ଵହନ୍ତୁ । ପ୍ର ଯେ ଦ୍ଵିତା ଦିଵ ଋଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯାତାଃ ସୁସମ୍ମୃଷ୍ଟାସୋ ଵୃଷଭସ୍ଯ ମୂରାଃ
ତୁମର ବଡ଼ ହରି ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସାଧାରଣ ଭୋଜନକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜିଥିବା, ବଳଶାଳୀ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ଵୃଷଧୂତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣ ଆ ଯଂ ତେ ଶ୍ଯେନ ଉଶତେ ଜଭାର । ଯସ୍ଯ ମଦେ ଚ୍ଯାଵଯସି ପ୍ର କୃଷ୍ଟୀର୍ଯସ୍ଯ ମଦେ ଅପ ଗୋତ୍ରା ଵଵର୍ଥ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ଯେଉଁ ସୋମ ଆଣିଛି, ସେହି ସୋମ ରସ ପିଅ। ଏହାର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଥିଲ, ଏହାର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଥିଲ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ମହାଦାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଡାକିବା। ସେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସହଯୋଗ ଦେଉଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ଧନର ଜିତିଥିବା।
ଅଯଂ ତେ ଅସ୍ତୁ ହର୍ଯତଃ ସୋମ ଆ ହରିଭିଃ ସୁତଃ । ଜୁଷାଣ ଇନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ନ ଆ ଗହ୍ଯା ତିଷ୍ଠ ହରିତଂ ରଥମ୍
ଏହି ସୋମ ରସ, ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚିପି ତିଆରି, ତୁମ ପାଇଁ ଅପରିମିତ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ, ତୁମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ବସ।
ହର୍ଯନ୍ନୁଷସମର୍ଚଯଃ ସୂର୍ଯଂ ହର୍ଯନ୍ନରୋଚଯଃ । ଵିଦ୍ଵାଁଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ହର୍ଯଶ୍ଵ ଵର୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵା ଅଭି ଶ୍ରିଯଃ
ହେ ହରି ଘୋଡ଼ା ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଷାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ହରି ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମହିମା ବଢ଼ାଉଛ।
ଦ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଧାଯସଂ ପୃଥିଵୀଂ ହରିଵର୍ପସମ୍ । ଅଧାରଯଦ୍ଧରିତୋର୍ଭୂରି ଭୋଜନଂ ଯଯୋରନ୍ତର୍ହରିଶ୍ଚରତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ହରି ଘୋଡ଼ାର ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ହରି ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ। ହରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ବହୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ହରି ଚଳିଥାଏ।
ଜଜ୍ଞାନୋ ହରିତୋ ଵୃଷା ଵିଶ୍ଵମା ଭାତି ରୋଚନମ୍ । ହର୍ଯଶ୍ଵୋ ହରିତଂ ଧତ୍ତ ଆଯୁଧମା ଵଜ୍ରଂ ବାହ୍ଵୋର୍ହରିମ୍
ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଳଶାଳୀ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ। ହରି ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁନା ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବାହୁରେ ସୁନା ବଜ୍ର ରହିଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହର୍ଯନ୍ତମର୍ଜୁନଂ ଵଜ୍ରଂ ଶୁକ୍ରୈରଭୀଵୃତମ୍ । ଅପାଵୃଣୋଦ୍ଧରିଭିରଦ୍ରିଭିଃ ସୁତମୁଦ୍ଗା ହରିଭିରାଜତ
ଇନ୍ଦ୍ର, ହରି ରଙ୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଜ୍ର ଧରି, ତାହାକୁ ଆଲୋକରେ ଢାକି ରଖିଛନ୍ତି। ହରି ଘୋଡ଼ା ଓ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଚିପି ଖୋଲିଦେଲେ, ଏବଂ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।