ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର; ସେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିପକ୍ଷୀମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁନ୍ତୁ, ଧନର ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମତିର୍ହୃଦ ଆ ଵଚ୍ଯମାନାଚ୍ଛା ପତିଂ ସ୍ତୋମତଷ୍ଟା ଜିଗାତି । ଯା ଜାଗୃଵିର୍ଵିଦଥେ ଶସ୍ଯମାନେନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ତେ ଜାଯତେ ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯ
ମୋର ହୃଦୟରୁ ଉଠିଥିବା ଭାବନା, ଭକ୍ତିର ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ସେ ଯିଏ ସଚେତନ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମରୁ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ତାହାକୁ ତୁମେ ନିଜର ବୋଲି ଜାଣ।
ଦିଵଶ୍ଚିଦା ପୂର୍ଵ୍ଯା ଜାଯମାନା ଵି ଜାଗୃଵିର୍ଵିଦଥେ ଶସ୍ଯମାନା । ଭଦ୍ରା ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯର୍ଜୁନା ଵସାନା ସେଯମସ୍ମେ ସନଜା ପିତ୍ର୍ଯା ଧୀଃ
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଭାବନା ନିରନ୍ତର ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେ ସଚେତନ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଏହି ପୂର୍ବଜ ଓ ଚିରନ୍ତନ ଭାବନା ଆମ ସହ ରହୁ।
ଯମା ଚିଦତ୍ର ଯମସୂରସୂତ ଜିହ୍ଵାଯା ଅଗ୍ରଂ ପତଦା ହ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ଵପୂଂଷି ଜାତା ମିଥୁନା ସଚେତେ ତମୋହନା ତପୁଷୋ ବୁଧ୍ନ ଏତା
ଏଠାରେ ଯମ ମଧ୍ୟ, ଦେବପୁତ୍ର, ଜିହ୍ୱାର ଶିରା ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ। ଦୁଇଟି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଆକୃତି ଏକାଠି ହୁଏ—ଏହି ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ।
ନକିରେଷାଂ ନିନ୍ଦିତା ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ଯେ ଅସ୍ମାକଂ ପିତରୋ ଗୋଷୁ ଯୋଧାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଏଷାଂ ଦୃଂହିତା ମାହିନାଵାନୁଦ୍ଗୋତ୍ରାଣି ସସୃଜେ ଦଂସନାଵାନ୍
ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଗାଁ ପାଇଁ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ, ସେମାନେ କେବେ ନିନ୍ଦିତ ନୁହଁନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶକୁ ଦୃଢ଼ କରି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନୂତନ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ।
ସଖା ହ ଯତ୍ର ସଖିଭିର୍ନଵଗ୍ଵୈରଭିଜ୍ଞ୍ଵା ସତ୍ଵଭିର୍ଗା ଅନୁଗ୍ମନ୍ । ସତ୍ଯଂ ତଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଦଶଭିର୍ଦଶଗ୍ଵୈଃ ସୂର୍ଯଂ ଵିଵେଦ ତମସି କ୍ଷିଯନ୍ତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ, ନୂତନ ସାଥୀମାନେ ସହିତ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଗାଁକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ—ଏହା ସତ୍ୟ: ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଶ ଦଶ ଗାଁ ସହିତ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଧୁ ସମ୍ଭୃତମୁସ୍ରିଯାଯାଂ ପଦ୍ଵଦ୍ଵିଵେଦ ଶଫଵନ୍ନମେ ଗୋଃ । ଗୁହା ହିତଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଗୂଳ୍ହମପ୍ସୁ ହସ୍ତେ ଦଧେ ଦକ୍ଷିଣେ ଦକ୍ଷିଣାଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଁର ମଧୁ, ତାଙ୍କର ଖୁର ଓ ଲଲାଟରେ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି ପାଇଲେ। ଜଳରେ ଲୁଚିଥିବା ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧନ୍ୟକୁ, ସେ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ, ଦାନରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୃଣୀତ ତମସୋ ଵିଜାନନ୍ନାରେ ସ୍ଯାମ ଦୁରିତାଦଭୀକେ । ଇମା ଗିରଃ ସୋମପାଃ ସୋମଵୃଦ୍ଧ ଜୁଷସ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ପୁରୁତମସ୍ଯ କାରୋଃ
ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜାଣି, ଆମେ ଆଲୋକକୁ ବାଛିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ଦୂର ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପିଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା, ଏହି ଅନେକ ସ୍ୱରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଜ୍ଞାଯ ରୋଦସୀ ଅନୁ ଷ୍ଯାଦାରେ ସ୍ଯାମ ଦୁରିତସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଭୂରି ଚିଦ୍ଧି ତୁଜତୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ସୁପାରାସୋ ଵସଵୋ ବର୍ହଣାଵତ୍
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଗ ଓ ଭୂମିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖରୁ ଦୂର ରୁହୁ। ଏହି ବହୁତ ଶତ୍ରୁ ଥିବା ମାନବ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମ ରକ୍ଷା ମହାନ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ଧନ ଜିତିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵୃଷଭଂ ଵଯଂ ସୁତେ ସୋମେ ହଵାମହେ । ସ ପାହି ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସୋମ ପିନ୍ଧା ସମୟରେ ତୁମକୁ, ବଳଶାଳୀ, ଡାକୁ। ଆସ, ସୋମର ମଧୁରତା ପିଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଵିଦଂ ସୁତଂ ସୋମଂ ହର୍ଯ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ପିବା ଵୃଷସ୍ଵ ତାତୃପିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ନିଷ୍ଠା ଜଣା, ଏହି ଚାପା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ। ପିଉ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ ଓ ତୃପ୍ତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଣୋ ଧିତାଵାନଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵେଭିଃ । ତିର ସ୍ତଵାନ ଵିଶ୍ପତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଆମର ପ୍ରେରିତ ଯଜ୍ଞକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ। ପ୍ରଶଂସାରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ତଵ ପ୍ର ଯନ୍ତି ସତ୍ପତେ । କ୍ଷଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପା ସୋମମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧାରାମାନେ ତୁମର ନିବାସ ପାଇଁ।
ଦଧିଷ୍ଵା ଜଠରେ ସୁତଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ତଵ ଦ୍ଯୁକ୍ଷାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପା ସୋମକୁ ତୁମ ଜଠରରେ ଧର। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧାରାମାନେ ତୁମର।
ଗିର୍ଵଣଃ ପାହି ନଃ ସୁତଂ ମଧୋର୍ଧାରାଭିରଜ୍ଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଦାତମିଦ୍ଯଶଃ
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଆମ ଚାପା ସୋମ ପିଉ। ମଧୁର ଧାରାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କୀର୍ତ୍ତି ତୁମଠାରୁ ଆସିଛି।
ଅଭି ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ଵନିନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସଚନ୍ତେ ଅକ୍ଷିତା । ପୀତ୍ଵୀ ସୋମସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିମାନେ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚାହନ୍ତି। ସୋମ ପିଇ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଇଛି।
ଅର୍ଵାଵତୋ ନ ଆ ଗହି ପରାଵତଶ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଇମା ଜୁଷସ୍ଵ ନୋ ଗିରଃ
ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ। ଏହି ଆମ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦନ୍ତରା ପରାଵତମର୍ଵାଵତଂ ଚ ହୂଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ରେହ ତତ ଆ ଗହି
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ ମଧ୍ୟରେ ଡାକାଯାଉଛ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦ୍ର୍ଯଗ୍ଘୁଵାନଃ ସୋମପୀତଯେ । ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯଦ୍ରିଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ବସି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ସତ୍ତୋ ହୋତା ନ ଋତ୍ଵିଯସ୍ତିସ୍ତିରେ ବର୍ହିରାନୁଷକ୍ । ଅଯୁଜ୍ରନ୍ପ୍ରାତରଦ୍ରଯଃ
ଯଜ୍ଞର ଅଧ୍ଵର୍ୟୁ ପୂଜାରୀ ବେଳେ ବେଳେ ଦର୍ବା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି; ପ୍ରଭାତେ ଘୋଡ଼ା ଗଡ଼ି ରଥ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଛି।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵାହଃ କ୍ରିଯନ୍ତ ଆ ବର୍ହିଃ ସୀଦ । ଵୀହି ଶୂର ପୁରୋଳାଶମ୍
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି; ହେ ବୀର, ତୁମେ ଦର୍ବା ଉପରେ ବସି, ଆହୁତି ରୋଟି ଗ୍ରହଣ କର।
ରାରନ୍ଧି ସଵନେଷୁ ଣ ଏଷୁ ସ୍ତୋମେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଉକ୍ଥେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ଓ ଗୀତରେ ଆମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ମତଯଃ ସୋମପାମୁରୁଂ ରିହନ୍ତି ଶଵସସ୍ପତିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ
ସୋମପାନ କରୁଥିବା ମନଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାଆମାନେ ଝିଅକୁ ଯେପରି ଚାହାନ୍ତି, ସେପରି ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନ୍ଧସୋ ରାଧସେ ତନ୍ଵା ମହେ । ନ ସ୍ତୋତାରଂ ନିଦେ କରଃ
ଏହି ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ମହା ଧନ ଓ ଶରୀରର ଶକ୍ତି ପାଇଁ; ତୁମ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ଦୁଃଖରେ ଛାଡ଼ି ଦେଉନାହିଁ।
ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯଵୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଜରାମହେ । ଉତ ତ୍ଵମସ୍ମଯୁର୍ଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରେମରେ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ମାରେ ଅସ୍ମଦ୍ଵି ମୁମୁଚୋ ହରିପ୍ରିଯାର୍ଵାଙ୍ଯାହି । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଧାଵୋ ମତ୍ସ୍ଵେହ
ତୁମର ପ୍ରିୟ ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜେ ଆସି, ଏଠାରେ ଆମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ତ୍ଵା ସୁଖେ ରଥେ ଵହତାମିନ୍ଦ୍ର କେଶିନା । ଘୃତସ୍ନୂ ବର୍ହିରାସଦେ
ଦୁଇ ଲମ୍ବା କେଶ ଧାରୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଆପଣକୁ ସୁଖଦ ରଥରେ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଘିଅ ଲେପିଥିବା ଦର୍ବା ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
ଉପ ନଃ ସୁତମା ଗହି ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଗଵାଶିରମ୍ । ହରିଭ୍ଯାଂ ଯସ୍ତେ ଅସ୍ମଯୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଆମ ସୋମରସ ପାଖକୁ ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସ।
ତମିନ୍ଦ୍ର ମଦମା ଗହି ବର୍ହିଷ୍ଠାଂ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତମ୍ । କୁଵିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ତୃପ୍ଣଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ଦର୍ବା ଉପରେ ପିସି ରଖାଯାଇଛି; ତୁମେ ଆସି ଏହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।