ଅର୍ଵାଵତୋ ନ ଆ ଗହ୍ଯଥୋ ଶକ୍ର ପରାଵତଃ । ଉ ଲୋକୋ ଯସ୍ତେ ଅଦ୍ରିଵ ଇନ୍ଦ୍ରେହ ତତ ଆ ଗହି
ନିକଟ ବା ଦୂରଠାରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯେଉଁଠି ତୁମର ବାସ, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠିକୁ ଆସ।
ଅଭି ତଷ୍ଟେଵ ଦୀଧଯା ମନୀଷାମତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ ସୁଧୁରୋ ଜିହାନଃ । ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ମର୍ମୃଶତ୍ପରାଣି କଵୀଁରିଚ୍ଛାମି ସଂଦୃଶେ ସୁମେଧାଃ
ଏକ କୁଶଳ କାରିଗର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷତା ସହିତ, ପ୍ରେରିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଯୋଧା ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରିୟ ଓ ଦୂର ଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜନ୍ତି।
ଇନୋତ ପୃଚ୍ଛ ଜନିମା କଵୀନାଂ ମନୋଧୃତଃ ସୁକୃତସ୍ତକ୍ଷତ ଦ୍ଯାମ୍ । ଇମା ଉ ତେ ପ୍ରଣ୍ଯୋ ଵର୍ଧମାନା ମନୋଵାତା ଅଧ ନୁ ଧର୍ମଣି ଗ୍ମନ୍
ଏବେ ମୁଁ ମନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଓ ଦକ୍ଷ କବିମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଏହି ବଢ଼ୁଥିବା ତୁମ ଗୁଣଗାନମାନେ, ମନରେ ଚଳିତ, ନିୟମର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଛି।
ନି ଷୀମିଦତ୍ର ଗୁହ୍ଯା ଦଧାନା ଉତ କ୍ଷତ୍ରାଯ ରୋଦସୀ ସମଞ୍ଜନ୍ । ସଂ ମାତ୍ରାଭିର୍ମମିରେ ଯେମୁରୁର୍ଵୀ ଅନ୍ତର୍ମହୀ ସମୃତେ ଧାଯସେ ଧୁଃ
ଏଠାରେ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶାସନ ପାଇଁ ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ମାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ବିଶାଳ ଓ ଅପାରମାନେ ଧାରଣ ପାଇଁ ନିଜେ ନିଜେ ନିୟୋଜିତ।
ଆତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ପରି ଵିଶ୍ଵେ ଅଭୂଷଞ୍ଛ୍ରିଯୋ ଵସାନଶ୍ଚରତି ସ୍ଵରୋଚିଃ । ମହତ୍ତଦ୍ଵୃଷ୍ଣୋ ଅସୁରସ୍ଯ ନାମା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଅମୃତାନି ତସ୍ଥୌ
ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇ ଶୂଭ୍ର ଆଭାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଚଳିଲେ; ଏହି ହେଉଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କର ମହାନ ନାମ—ସେ, ଅନେକ ରୂପରେ, ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅସୂତ ପୂର୍ଵୋ ଵୃଷଭୋ ଜ୍ଯାଯାନିମା ଅସ୍ଯ ଶୁରୁଧଃ ସନ୍ତି ପୂର୍ଵୀଃ । ଦିଵୋ ନପାତା ଵିଦଥସ୍ଯ ଧୀଭିଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ରାଜାନା ପ୍ରଦିଵୋ ଦଧାଥେ
ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ବଳିଅଂଶ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଚିନ୍ତା ଅନେକ; ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ସଭାରେ ପ୍ରଜ୍ଞା ସହିତ, ରାଜାମାନେ, ଉଚ୍ଚ ଦିଗରୁ ଶାସନ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତ୍ରୀଣି ରାଜାନା ଵିଦଥେ ପୁରୂଣି ପରି ଵିଶ୍ଵାନି ଭୂଷଥଃ ସଦାଂସି । ଅପଶ୍ଯମତ୍ର ମନସା ଜଗନ୍ଵାନ୍ଵ୍ରତେ ଗନ୍ଧର୍ଵାଁ ଅପି ଵାଯୁକେଶାନ୍
ତିନି ରାଜା ସଭାରେ, ବହୁ ସ୍ଥାନରେ, ସମସ୍ତ ଆସନକୁ ଶୋଭା ଦେଲେ; ଏଠାରେ, ମନରେ ଚଳିତ, ସେମାନେ ନିଜ ବ୍ରତରେ ବାୟୁରେ ଚୁଲି ଉଡ଼ୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ଧେନୋରା ନାମଭିର୍ମମିରେ ସକ୍ମ୍ଯଂ ଗୋଃ । ଅନ୍ଯଦନ୍ଯଦସୁର୍ଯଂ ଵସାନା ନି ମାଯିନୋ ମମିରେ ରୂପମସ୍ମିନ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବଳିଅଂଶ ଓ ଗାଈର; ତାଙ୍କର ନାମରେ ଗାଈର ଗତିକୁ ମାପିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ, ଭିନ୍ନ ଦେବତା ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଏଠି ମଧ୍ୟରେ ମାୟାବୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ନିର୍ମାଣ କଲେ।
ତଦିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ନକିର୍ମେ ହିରଣ୍ଯଯୀମମତିଂ ଯାମଶିଶ୍ରେତ୍ । ଆ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ରୋଦସୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ ଅପୀଵ ଯୋଷା ଜନିମାନି ଵଵ୍ରେ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସବିତାଙ୍କର; ମୁଁ ସେହି ସୁନା ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରେନି, ଯାହା ସେ ଦେବେ; ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗାନ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସମସ୍ତକୁ ସେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି—ଏକ ଯୁବତୀ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ବାଛିଛି।
ଯୁଵଂ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ ସାଧଥୋ ମହୋ ଯଦ୍ଦୈଵୀ ସ୍ଵସ୍ତିଃ ପରି ଣଃ ସ୍ଯାତମ୍ । ଗୋପାଜିହ୍ଵସ୍ଯ ତସ୍ଥୁଷୋ ଵିରୂପା ଵିଶ୍ଵେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଯିନଃ କୃତାନି
ତୁମେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖରେ ରହୁ; ଗାଈର ଜିଭ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯିଏ ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି, ସେ ମାୟାବୀଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଦେଖନ୍ତି।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର; ସେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିପକ୍ଷୀମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁନ୍ତୁ, ଧନର ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମତିର୍ହୃଦ ଆ ଵଚ୍ଯମାନାଚ୍ଛା ପତିଂ ସ୍ତୋମତଷ୍ଟା ଜିଗାତି । ଯା ଜାଗୃଵିର୍ଵିଦଥେ ଶସ୍ଯମାନେନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ତେ ଜାଯତେ ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯ
ମୋର ହୃଦୟରୁ ଉଠିଥିବା ଭାବନା, ଭକ୍ତିର ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ସେ ଯିଏ ସଚେତନ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମରୁ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ତାହାକୁ ତୁମେ ନିଜର ବୋଲି ଜାଣ।
ଦିଵଶ୍ଚିଦା ପୂର୍ଵ୍ଯା ଜାଯମାନା ଵି ଜାଗୃଵିର୍ଵିଦଥେ ଶସ୍ଯମାନା । ଭଦ୍ରା ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯର୍ଜୁନା ଵସାନା ସେଯମସ୍ମେ ସନଜା ପିତ୍ର୍ଯା ଧୀଃ
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଭାବନା ନିରନ୍ତର ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେ ସଚେତନ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଏହି ପୂର୍ବଜ ଓ ଚିରନ୍ତନ ଭାବନା ଆମ ସହ ରହୁ।
ଯମା ଚିଦତ୍ର ଯମସୂରସୂତ ଜିହ୍ଵାଯା ଅଗ୍ରଂ ପତଦା ହ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ଵପୂଂଷି ଜାତା ମିଥୁନା ସଚେତେ ତମୋହନା ତପୁଷୋ ବୁଧ୍ନ ଏତା
ଏଠାରେ ଯମ ମଧ୍ୟ, ଦେବପୁତ୍ର, ଜିହ୍ୱାର ଶିରା ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ। ଦୁଇଟି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଆକୃତି ଏକାଠି ହୁଏ—ଏହି ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ।
ନକିରେଷାଂ ନିନ୍ଦିତା ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ଯେ ଅସ୍ମାକଂ ପିତରୋ ଗୋଷୁ ଯୋଧାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଏଷାଂ ଦୃଂହିତା ମାହିନାଵାନୁଦ୍ଗୋତ୍ରାଣି ସସୃଜେ ଦଂସନାଵାନ୍
ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଗାଁ ପାଇଁ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ, ସେମାନେ କେବେ ନିନ୍ଦିତ ନୁହଁନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶକୁ ଦୃଢ଼ କରି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ନୂତନ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ।
ସଖା ହ ଯତ୍ର ସଖିଭିର୍ନଵଗ୍ଵୈରଭିଜ୍ଞ୍ଵା ସତ୍ଵଭିର୍ଗା ଅନୁଗ୍ମନ୍ । ସତ୍ଯଂ ତଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଦଶଭିର୍ଦଶଗ୍ଵୈଃ ସୂର୍ଯଂ ଵିଵେଦ ତମସି କ୍ଷିଯନ୍ତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ, ନୂତନ ସାଥୀମାନେ ସହିତ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଗାଁକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ—ଏହା ସତ୍ୟ: ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଶ ଦଶ ଗାଁ ସହିତ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଧୁ ସମ୍ଭୃତମୁସ୍ରିଯାଯାଂ ପଦ୍ଵଦ୍ଵିଵେଦ ଶଫଵନ୍ନମେ ଗୋଃ । ଗୁହା ହିତଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଗୂଳ୍ହମପ୍ସୁ ହସ୍ତେ ଦଧେ ଦକ୍ଷିଣେ ଦକ୍ଷିଣାଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଁର ମଧୁ, ତାଙ୍କର ଖୁର ଓ ଲଲାଟରେ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି ପାଇଲେ। ଜଳରେ ଲୁଚିଥିବା ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧନ୍ୟକୁ, ସେ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ, ଦାନରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୃଣୀତ ତମସୋ ଵିଜାନନ୍ନାରେ ସ୍ଯାମ ଦୁରିତାଦଭୀକେ । ଇମା ଗିରଃ ସୋମପାଃ ସୋମଵୃଦ୍ଧ ଜୁଷସ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ପୁରୁତମସ୍ଯ କାରୋଃ
ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜାଣି, ଆମେ ଆଲୋକକୁ ବାଛିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ଦୂର ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପିଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା, ଏହି ଅନେକ ସ୍ୱରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଜ୍ଞାଯ ରୋଦସୀ ଅନୁ ଷ୍ଯାଦାରେ ସ୍ଯାମ ଦୁରିତସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଭୂରି ଚିଦ୍ଧି ତୁଜତୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ସୁପାରାସୋ ଵସଵୋ ବର୍ହଣାଵତ୍
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଗ ଓ ଭୂମିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖରୁ ଦୂର ରୁହୁ। ଏହି ବହୁତ ଶତ୍ରୁ ଥିବା ମାନବ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମ ରକ୍ଷା ମହାନ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ଧନ ଜିତିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵୃଷଭଂ ଵଯଂ ସୁତେ ସୋମେ ହଵାମହେ । ସ ପାହି ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସୋମ ପିନ୍ଧା ସମୟରେ ତୁମକୁ, ବଳଶାଳୀ, ଡାକୁ। ଆସ, ସୋମର ମଧୁରତା ପିଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଵିଦଂ ସୁତଂ ସୋମଂ ହର୍ଯ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ପିବା ଵୃଷସ୍ଵ ତାତୃପିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ନିଷ୍ଠା ଜଣା, ଏହି ଚାପା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ। ପିଉ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ ଓ ତୃପ୍ତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଣୋ ଧିତାଵାନଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵେଭିଃ । ତିର ସ୍ତଵାନ ଵିଶ୍ପତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଆମର ପ୍ରେରିତ ଯଜ୍ଞକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ। ପ୍ରଶଂସାରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ତଵ ପ୍ର ଯନ୍ତି ସତ୍ପତେ । କ୍ଷଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପା ସୋମମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧାରାମାନେ ତୁମର ନିବାସ ପାଇଁ।
ଦଧିଷ୍ଵା ଜଠରେ ସୁତଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ତଵ ଦ୍ଯୁକ୍ଷାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପା ସୋମକୁ ତୁମ ଜଠରରେ ଧର। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧାରାମାନେ ତୁମର।
ଗିର୍ଵଣଃ ପାହି ନଃ ସୁତଂ ମଧୋର୍ଧାରାଭିରଜ୍ଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଦାତମିଦ୍ଯଶଃ
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଆମ ଚାପା ସୋମ ପିଉ। ମଧୁର ଧାରାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କୀର୍ତ୍ତି ତୁମଠାରୁ ଆସିଛି।
ଅଭି ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ଵନିନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସଚନ୍ତେ ଅକ୍ଷିତା । ପୀତ୍ଵୀ ସୋମସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିମାନେ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚାହନ୍ତି। ସୋମ ପିଇ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଇଛି।
ଅର୍ଵାଵତୋ ନ ଆ ଗହି ପରାଵତଶ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଇମା ଜୁଷସ୍ଵ ନୋ ଗିରଃ
ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ। ଏହି ଆମ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦନ୍ତରା ପରାଵତମର୍ଵାଵତଂ ଚ ହୂଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ରେହ ତତ ଆ ଗହି
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ ମଧ୍ୟରେ ଡାକାଯାଉଛ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦ୍ର୍ଯଗ୍ଘୁଵାନଃ ସୋମପୀତଯେ । ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯଦ୍ରିଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ବସି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।