ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମାଃ ପ୍ରଦିଵୋ ଵିଦାନା ଋଭୁର୍ଯେଭିର୍ଵୃଷପର୍ଵା ଵିହାଯାଃ । ପ୍ରଯମ୍ଯମାନାନ୍ପ୍ରତି ଷୂ ଗୃଭାଯେନ୍ଦ୍ର ପିବ ଵୃଷଧୂତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଆକାଶରୁ ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଉଛି, ଯାହା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏହା ଢଳିବାବେଳେ, ଏହାକୁ ଧର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ସୋମକୁ ପିଉ।
ପିବା ଵର୍ଧସ୍ଵ ତଵ ଘା ସୁତାସ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାସଃ ପ୍ରଥମା ଉତେମେ । ଯଥାପିବଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଁ ଏଵା ପାହି ପନ୍ଯୋ ଅଦ୍ଯା ନଵୀଯାନ୍
ପିଉ ଏବଂ ବଡ଼ ହେଉ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହିମାନେ ପ୍ରଥମ। ଯେପରି ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ସୋମ ପିଇଥିଲ, ସେପରି ଆଜି ନୂଆ ଏହି ସୋମକୁ ପିଉ, ହେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ମହାଁ ଅମତ୍ରୋ ଵୃଜନେ ଵିରପ୍ଶ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଶଵଃ ପତ୍ଯତେ ଧୃଷ୍ଣ୍ଵୋଜଃ । ନାହ ଵିଵ୍ଯାଚ ପୃଥିଵୀ ଚନୈନଂ ଯତ୍ସୋମାସୋ ହର୍ଯଶ୍ଵମମନ୍ଦନ୍
ମହାନ, ଅପରିମାପ୍ୟ, ସମାବେଶରେ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼ତାରେ ଶାସନ କରେ; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିପାରିଲା ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଘୋଡ଼ାପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଥିଲା।
ମହାଁ ଉଗ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଯ ସମାଚକ୍ରେ ଵୃଷଭଃ କାଵ୍ଯେନ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଭଗୋ ଵାଜଦା ଅସ୍ଯ ଗାଵଃ ପ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଅସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀଃ
ମହାନ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ବୃଷଭ ଜ୍ଞାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଧନଦାତା, ତାଙ୍କଠାରୁ ଗାଈମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦାନ ଅଧିକ ଏବଂ ପୁରୁଣା।
ପ୍ର ଯତ୍ସିନ୍ଧଵଃ ପ୍ରସଵଂ ଯଥାଯନ୍ନାପଃ ସମୁଦ୍ରଂ ରଥ୍ଯେଵ ଜଗ୍ମୁଃ । ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସଦସୋ ଵରୀଯାନ୍ଯଦୀଂ ସୋମଃ ପୃଣତି ଦୁଗ୍ଧୋ ଅଂଶୁଃ
ଯେତେବେଳେ ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କର ଧାରା ସହିତ ଗତି କରନ୍ତି, ଜଳମାନେ ରଥରେ ବସିଥିବା ପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏହିଥିରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସଭାରୁ ବଡ଼, ଯେତେବେଳେ ସୋମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଚାପିଥିବା ରସ ପୋଷଣ କରେ।
ସମୁଦ୍ରେଣ ସିନ୍ଧଵୋ ଯାଦମାନା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ସୁଷୁତଂ ଭରନ୍ତଃ । ଅଂଶୁଂ ଦୁହନ୍ତି ହସ୍ତିନୋ ଭରିତ୍ରୈର୍ମଧ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତି ଧାରଯା ପଵିତ୍ରୈଃ
ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ର ଚଳି, ଭଲ ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ହାତୀମାନେ ହାତରେ ଏହି ସୋମ ଦୁହନ୍ତି, ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି।
ହ୍ରଦା ଇଵ କୁକ୍ଷଯଃ ସୋମଧାନାଃ ସମୀ ଵିଵ୍ଯାଚ ସଵନା ପୁରୂଣି । ଅନ୍ନା ଯଦିନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରଥମା ଵ୍ଯାଶ ଵୃତ୍ରଂ ଜଘନ୍ଵାଁ ଅଵୃଣୀତ ସୋମମ୍
ହ୍ରଦ ପରି, ପାତ୍ରମାନେ ସୋମକୁ ଧରିଥାନ୍ତି, ବହୁ ସଭା ବିସ୍ତାରିତ; ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମେ ଖାଦ୍ୟ ବାଣ୍ଟିଥିଲେ, ସେ ସର୍ପକୁ ମାରିଥିଲେ ଏବଂ ସୋମକୁ ବାଛିଥିଲେ।
ଆ ତୂ ଭର ମାକିରେତତ୍ପରି ଷ୍ଠାଦ୍ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଵସୁପତିଂ ଵସୂନାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ତେ ମାହିନଂ ଦତ୍ରମସ୍ତ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ତଦ୍ଧର୍ଯଶ୍ଵ ପ୍ର ଯନ୍ଧି
ଏଠାକୁ ଆଣ, କିଛି ଛାଡ଼ି ଦେଅନି; କାରଣ ଆମେ ତୁମକୁ ଧନର ମାଲିକ ଭାବରେ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ହେ ଘୋଡ଼ାପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ମହାନ ଦାନ ଅଛି, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ପଠା।
ଅସ୍ମେ ପ୍ର ଯନ୍ଧି ମଘଵନ୍ନୃଜୀଷିନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ରାଯୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଅସ୍ମେ ଶତଂ ଶରଦୋ ଜୀଵସେ ଧା ଅସ୍ମେ ଵୀରାଞ୍ଛଶ୍ଵତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶିପ୍ରିନ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବହୁତ ଧନ ପଠା; ଆମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଦେଅ, ଆମକୁ ବୀର ଦେଅ, ହେ ଚୁଡ଼ାଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ଧନର ଜୟକୁ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ଵାର୍ତ୍ରହତ୍ଯାଯ ଶଵସେ ପୃତନାଷାହ୍ଯାଯ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵର୍ତଯାମସି
ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛୁ।
ଅର୍ଵାଚୀନଂ ସୁ ତେ ମନ ଉତ ଚକ୍ଷୁଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଇନ୍ଦ୍ର କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵାଘତଃ
ତୁମର ମନ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ପ୍ରତି ହେଉ, ହେ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର; ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମକୁ ଆନୁକୂଳ କରୁନ୍ତୁ।
ନାମାନି ତେ ଶତକ୍ରତୋ ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଗୀର୍ଭିରୀମହେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଭିମାତିଷାହ୍ଯେ
ଆମେ ସମସ୍ତ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସମସ୍ତ ନାମକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁ ଜୟ ପାଇଁ।
ପୁରୁଷ୍ଟୁତସ୍ଯ ଧାମଭିଃ ଶତେନ ମହଯାମସି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ଷଣୀଧୃତଃ
ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶତଶକ୍ତି ସହିତ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ମାନ୍ୟତା ଦେଉଛୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ପୁରୁହୂତମୁପ ବ୍ରୁଵେ । ଭରେଷୁ ଵାଜସାତଯେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଲାଗି, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଭୟଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଡାକୁଛି।
ଵାଜେଷୁ ସାସହିର୍ଭଵ ତ୍ଵାମୀମହେ ଶତକ୍ରତୋ । ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ବିପକ୍ଷୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଦ୍ଯୁମ୍ନେଷୁ ପୃତନାଜ୍ଯେ ପୃତ୍ସୁତୂର୍ଷୁ ଶ୍ରଵସ୍ସୁ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ସାକ୍ଷ୍ଵାଭିମାତିଷୁ
ମହିମା, ଯୁଦ୍ଧର ତୀବ୍ରତା, ପୁରସ୍କାର ଓ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ସବୁ ସଂଘର୍ଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଶୁଷ୍ମିନ୍ତମଂ ନ ଊତଯେ ଦ୍ଯୁମ୍ନିନଂ ପାହି ଜାଗୃଵିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଂ ଶତକ୍ରତୋ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଦାୟକ ଓ ମହିମାମୟ ସୋମକୁ, ଆମର ଉପକାର ପାଇଁ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସଦା ଜାଗ୍ରତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଶତକ୍ରତୋ ଯା ତେ ଜନେଷୁ ପଞ୍ଚସୁ । ଇନ୍ଦ୍ର ତାନି ତ ଆ ଵୃଣେ
ପଞ୍ଚ ଜନର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଆପଣଙ୍କର, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆପଣ ପାଇଁ ବାଛିଛି।
ଅଗନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଦଧିଷ୍ଵ ଦୁଷ୍ଟରମ୍ । ଉତ୍ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତିରାମସି
ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କର; ଅଜୟ୍ୟ ମହିମା ସ୍ଥାପନ କର; ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଅର୍ଵାଵତୋ ନ ଆ ଗହ୍ଯଥୋ ଶକ୍ର ପରାଵତଃ । ଉ ଲୋକୋ ଯସ୍ତେ ଅଦ୍ରିଵ ଇନ୍ଦ୍ରେହ ତତ ଆ ଗହି
ନିକଟ ବା ଦୂରଠାରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯେଉଁଠି ତୁମର ବାସ, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠିକୁ ଆସ।
ଅଭି ତଷ୍ଟେଵ ଦୀଧଯା ମନୀଷାମତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ ସୁଧୁରୋ ଜିହାନଃ । ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ମର୍ମୃଶତ୍ପରାଣି କଵୀଁରିଚ୍ଛାମି ସଂଦୃଶେ ସୁମେଧାଃ
ଏକ କୁଶଳ କାରିଗର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷତା ସହିତ, ପ୍ରେରିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଯୋଧା ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରିୟ ଓ ଦୂର ଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜନ୍ତି।
ଇନୋତ ପୃଚ୍ଛ ଜନିମା କଵୀନାଂ ମନୋଧୃତଃ ସୁକୃତସ୍ତକ୍ଷତ ଦ୍ଯାମ୍ । ଇମା ଉ ତେ ପ୍ରଣ୍ଯୋ ଵର୍ଧମାନା ମନୋଵାତା ଅଧ ନୁ ଧର୍ମଣି ଗ୍ମନ୍
ଏବେ ମୁଁ ମନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଓ ଦକ୍ଷ କବିମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଏହି ବଢ଼ୁଥିବା ତୁମ ଗୁଣଗାନମାନେ, ମନରେ ଚଳିତ, ନିୟମର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଛି।
ନି ଷୀମିଦତ୍ର ଗୁହ୍ଯା ଦଧାନା ଉତ କ୍ଷତ୍ରାଯ ରୋଦସୀ ସମଞ୍ଜନ୍ । ସଂ ମାତ୍ରାଭିର୍ମମିରେ ଯେମୁରୁର୍ଵୀ ଅନ୍ତର୍ମହୀ ସମୃତେ ଧାଯସେ ଧୁଃ
ଏଠାରେ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶାସନ ପାଇଁ ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ମାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ବିଶାଳ ଓ ଅପାରମାନେ ଧାରଣ ପାଇଁ ନିଜେ ନିଜେ ନିୟୋଜିତ।
ଆତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ପରି ଵିଶ୍ଵେ ଅଭୂଷଞ୍ଛ୍ରିଯୋ ଵସାନଶ୍ଚରତି ସ୍ଵରୋଚିଃ । ମହତ୍ତଦ୍ଵୃଷ୍ଣୋ ଅସୁରସ୍ଯ ନାମା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଅମୃତାନି ତସ୍ଥୌ
ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇ ଶୂଭ୍ର ଆଭାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଚଳିଲେ; ଏହି ହେଉଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କର ମହାନ ନାମ—ସେ, ଅନେକ ରୂପରେ, ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅସୂତ ପୂର୍ଵୋ ଵୃଷଭୋ ଜ୍ଯାଯାନିମା ଅସ୍ଯ ଶୁରୁଧଃ ସନ୍ତି ପୂର୍ଵୀଃ । ଦିଵୋ ନପାତା ଵିଦଥସ୍ଯ ଧୀଭିଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ରାଜାନା ପ୍ରଦିଵୋ ଦଧାଥେ
ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ବଳିଅଂଶ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଚିନ୍ତା ଅନେକ; ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ସଭାରେ ପ୍ରଜ୍ଞା ସହିତ, ରାଜାମାନେ, ଉଚ୍ଚ ଦିଗରୁ ଶାସନ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତ୍ରୀଣି ରାଜାନା ଵିଦଥେ ପୁରୂଣି ପରି ଵିଶ୍ଵାନି ଭୂଷଥଃ ସଦାଂସି । ଅପଶ୍ଯମତ୍ର ମନସା ଜଗନ୍ଵାନ୍ଵ୍ରତେ ଗନ୍ଧର୍ଵାଁ ଅପି ଵାଯୁକେଶାନ୍
ତିନି ରାଜା ସଭାରେ, ବହୁ ସ୍ଥାନରେ, ସମସ୍ତ ଆସନକୁ ଶୋଭା ଦେଲେ; ଏଠାରେ, ମନରେ ଚଳିତ, ସେମାନେ ନିଜ ବ୍ରତରେ ବାୟୁରେ ଚୁଲି ଉଡ଼ୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ଧେନୋରା ନାମଭିର୍ମମିରେ ସକ୍ମ୍ଯଂ ଗୋଃ । ଅନ୍ଯଦନ୍ଯଦସୁର୍ଯଂ ଵସାନା ନି ମାଯିନୋ ମମିରେ ରୂପମସ୍ମିନ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବଳିଅଂଶ ଓ ଗାଈର; ତାଙ୍କର ନାମରେ ଗାଈର ଗତିକୁ ମାପିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ, ଭିନ୍ନ ଦେବତା ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଏଠି ମଧ୍ୟରେ ମାୟାବୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ନିର୍ମାଣ କଲେ।
ତଦିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ନକିର୍ମେ ହିରଣ୍ଯଯୀମମତିଂ ଯାମଶିଶ୍ରେତ୍ । ଆ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ରୋଦସୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ ଅପୀଵ ଯୋଷା ଜନିମାନି ଵଵ୍ରେ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସବିତାଙ୍କର; ମୁଁ ସେହି ସୁନା ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରେନି, ଯାହା ସେ ଦେବେ; ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗାନ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସମସ୍ତକୁ ସେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି—ଏକ ଯୁବତୀ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ବାଛିଛି।
ଯୁଵଂ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ ସାଧଥୋ ମହୋ ଯଦ୍ଦୈଵୀ ସ୍ଵସ୍ତିଃ ପରି ଣଃ ସ୍ଯାତମ୍ । ଗୋପାଜିହ୍ଵସ୍ଯ ତସ୍ଥୁଷୋ ଵିରୂପା ଵିଶ୍ଵେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଯିନଃ କୃତାନି
ତୁମେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖରେ ରହୁ; ଗାଈର ଜିଭ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯିଏ ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି, ସେ ମାୟାବୀଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଦେଖନ୍ତି।