ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଵର୍ଷା ଜନଯନ୍ନହାନି ଜିଗାଯୋଶିଗ୍ଭିଃ ପୃତନା ଅଭିଷ୍ଟିଃ । ପ୍ରାରୋଚଯନ୍ମନଵେ କେତୁମହ୍ନାମଵିନ୍ଦଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ବୃହତେ ରଣାଯ
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦିନମାନେକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେକୁ ଜିତିଲେ। ମହାନ ମନୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନ ପ୍ରକାଶ କଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଖାଇଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁଜୋ ବର୍ହଣା ଆ ଵିଵେଶ ନୃଵଦ୍ଦଧାନୋ ନର୍ଯା ପୁରୂଣି । ଅଚେତଯଦ୍ଧିଯ ଇମା ଜରିତ୍ରେ ପ୍ରେମଂ ଵର୍ଣମତିରଚ୍ଛୁକ୍ରମାସାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଶଂସା ଓ ହବିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ବୀରତାର କାମ କଲେ। ଉପାସକ ପାଇଁ ଏହି ଭାବନାକୁ ଜାଗ୍ରୁତ କଲେ ଏବଂ ସେମାନେକୁ ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଦାନ କଲେ।
ମହୋ ମହାନି ପନଯନ୍ତ୍ଯସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କର୍ମ ସୁକୃତା ପୁରୂଣି । ଵୃଜନେନ ଵୃଜିନାନ୍ସଂ ପିପେଷ ମାଯାଭିର୍ଦସ୍ଯୂଁରଭିଭୂତ୍ଯୋଜାଃ
ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ କାମଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ; ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଚୁର। ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତିନି ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଚାପିଦେଲେ ଏବଂ ଚତୁର ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିଲେ।
ଯୁଧେନ୍ଦ୍ରୋ ମହ୍ନା ଵରିଵଶ୍ଚକାର ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସତ୍ପତିଶ୍ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ । ଵିଵସ୍ଵତଃ ସଦନେ ଅସ୍ଯ ତାନି ଵିପ୍ରା ଉକ୍ଥେଭିଃ କଵଯୋ ଗୃଣନ୍ତି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଗୃହରେ, ଋଷିମାନେ ଏହି କାମଗୁଡ଼ିକୁ ଷ୍ଟୁତି ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ସତ୍ରାସାହଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ସହୋଦାଂ ସସଵାଂସଂ ସ୍ଵରପଶ୍ଚ ଦେଵୀଃ । ସସାନ ଯଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମୁତେମାମିନ୍ଦ୍ରଂ ମଦନ୍ତ୍ଯନୁ ଧୀରଣାସଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ସାଥୀ, ଆଲୋକର ନାଥ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ବଶ କରିଛନ୍ତି; ଧୀର ଓ ପ୍ରେରିତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ସସାନାତ୍ଯାଁ ଉତ ସୂର୍ଯଂ ସସାନେନ୍ଦ୍ରଃ ସସାନ ପୁରୁଭୋଜସଂ ଗାମ୍ । ହିରଣ୍ଯଯମୁତ ଭୋଗଂ ସସାନ ହତ୍ଵୀ ଦସ୍ଯୂନ୍ପ୍ରାର୍ଯଂ ଵର୍ଣମାଵତ୍
ତିନି ଜଳକୁ ବଶ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ବଶ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଗାଁକୁ ବଶ କଲେ। ସୁନା ଧନକୁ ବଶ କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରି, ଉତ୍ତମ ରୂପକୁ ଆଣିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଓଷଧୀରସନୋଦହାନି ଵନସ୍ପତୀଁରସନୋଦନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ବିଭେଦ ଵଲଂ ନୁନୁଦେ ଵିଵାଚୋଽଥାଭଵଦ୍ଦମିତାଭିକ୍ରତୂନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଔଷଧି ଓ ଦିନମାନେକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କଲେ, ଗଛ ଓ ଆକାଶକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କଲେ। ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗି, ବାଣୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ; ଏଭଳି ତିନି ଅଭିମାନୀମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଲେ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆସନ୍ତୁ ଆମେ ମହାଦାନୀ, ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକିବା। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣୁଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରି ଧନ ଜିତିବେ।
ତିଷ୍ଠା ହରୀ ରଥ ଆ ଯୁଜ୍ଯମାନା ଯାହି ଵାଯୁର୍ନ ନିଯୁତୋ ନୋ ଅଚ୍ଛ । ପିବାସ୍ଯନ୍ଧୋ ଅଭିସୃଷ୍ଟୋ ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵାହା ରରିମା ତେ ମଦାଯ
ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହ। ପବନ ପରି ଆସ, ଆମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ। ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ସୋମ ରସକୁ, 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ, ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପିଉ, ଇନ୍ଦ୍ର।
ଉପାଜିରା ପୁରୁହୂତାଯ ସପ୍ତୀ ହରୀ ରଥସ୍ଯ ଧୂର୍ଷ୍ଵା ଯୁନଜ୍ମି । ଦ୍ରଵଦ୍ଯଥା ସମ୍ଭୃତଂ ଵିଶ୍ଵତଶ୍ଚିଦୁପେମଂ ଯଜ୍ଞମା ଵହାତ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍
ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ରଥର ଯୋଗାଯୋଗ କରୁଛି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦୌଡ଼ି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଉପୋ ନଯସ୍ଵ ଵୃଷଣା ତପୁଷ୍ପୋତେମଵ ତ୍ଵଂ ଵୃଷଭ ସ୍ଵଧାଵଃ । ଗ୍ରସେତାମଶ୍ଵା ଵି ମୁଚେହ ଶୋଣା ଦିଵେଦିଵେ ସଦୃଶୀରଦ୍ଧି ଧାନାଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଏଠାକୁ ନେଇଆ, ତୁମେ ନିଜେ ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱୟଂସିଧ୍ଧ। ଲାଲ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚରିବେ ଏବଂ ମୁକ୍ତ ହେବେ; ପ୍ରତିଦିନ ସେମାନଙ୍କର କାମ ସଦା ଏକରକମ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଯୁନଜ୍ମି ହରୀ ସଖାଯା ସଧମାଦ ଆଶୂ । ସ୍ଥିରଂ ରଥଂ ସୁଖମିନ୍ଦ୍ରାଧିତିଷ୍ଠନ୍ପ୍ରଜାନନ୍ଵିଦ୍ଵାଁ ଉପ ଯାହି ସୋମମ୍
ତୁମ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ପୂଜାରେ ପ୍ରେରିତ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ମୁଁ ଯୋଗାଯୋଗ କରୁଛି, ସେମାନେ ସାଙ୍ଗ ଓ ଏକାତ୍ମତାରେ ତୀବ୍ର। ଦୃଢ଼ ଓ ସୁଖଦ ରଥରେ ବସ, ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ।
ମା ତେ ହରୀ ଵୃଷଣା ଵୀତପୃଷ୍ଠା ନି ରୀରମନ୍ଯଜମାନାସୋ ଅନ୍ଯେ । ଅତ୍ଯାଯାହି ଶଶ୍ଵତୋ ଵଯଂ ତେଽରଂ ସୁତେଭିଃ କୃଣଵାମ ସୋମୈଃ
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚଉଡ଼ା ପିଠି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅନ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଉନାହଁ। ତୁମେ ତୀବ୍ର ଆସ; ଆମେ ସଦା ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ।
ତଵାଯଂ ସୋମସ୍ତ୍ଵମେହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ଛଶ୍ଵତ୍ତମଂ ସୁମନା ଅସ୍ଯ ପାହି । ଅସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ବର୍ହିଷ୍ଯା ନିଷଦ୍ଯା ଦଧିଷ୍ଵେମଂ ଜଠର ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ର
ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ; ନିକଟକୁ ଆସ, ସବୁଠୁ ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଲ ମନେ ଏହାକୁ ପିଉ। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଦରଭି ଉପରେ ବସି, ଏହି ଚାପିଥିବା ରସକୁ ତୁମ ପେଟରେ ରଖ।
ସ୍ତୀର୍ଣଂ ତେ ବର୍ହିଃ ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଃ କୃତା ଧାନା ଅତ୍ତଵେ ତେ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ତଦୋକସେ ପୁରୁଶାକାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ମରୁତ୍ଵତେ ତୁଭ୍ଯଂ ରାତା ହଵୀଂଷି
ତୁମ ପାଇଁ ଦରଭି ପିଛାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର; ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି। ତୁମେ ଓ ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପାଇଁ ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଅନେକ ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଇମଂ ନରଃ ପର୍ଵତାସ୍ତୁଭ୍ଯମାପଃ ସମିନ୍ଦ୍ର ଗୋଭିର୍ମଧୁମନ୍ତମକ୍ରନ୍ । ତସ୍ଯାଗତ୍ଯା ସୁମନା ଋଷ୍ଵ ପାହି ପ୍ରଜାନନ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ପଥ୍ଯା ଅନୁ ସ୍ଵାଃ
ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଏହି ଜଳ ଏବଂ ଗାଈମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମଧୁର ଦୁଧ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଆଗମନରେ, ହେ ଉଚ୍ଚତମ, ଆମକୁ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କର, ତୁମେ ସବୁ ଜାଣିଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା।
ଯାଁ ଆଭଜୋ ମରୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମେ ଯେ ତ୍ଵାମଵର୍ଧନ୍ନଭଵନ୍ଗଣସ୍ତେ । ତେଭିରେତଂ ସଜୋଷା ଵାଵଶାନୋଽଗ୍ନେଃ ପିବ ଜିହ୍ଵଯା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ ଏବଂ ସୋମ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହୋଇଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆଗ୍ନିଙ୍କ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସୋମକୁ ଆନନ୍ଦରେ ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ସ୍ଵଧଯା ଚିତ୍ସୁତସ୍ଯାଗ୍ନେର୍ଵା ପାହି ଜିହ୍ଵଯା ଯଜତ୍ର । ଅଧ୍ଵର୍ଯୋର୍ଵା ପ୍ରଯତଂ ଶକ୍ର ହସ୍ତାଦ୍ଧୋତୁର୍ଵା ଯଜ୍ଞଂ ହଵିଷୋ ଜୁଷସ୍ଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆନନ୍ଦରେ ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ପିଉ, କିମ୍ବା ଆଗ୍ନିଙ୍କ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ପିଉ, ହେ ପୂଜ୍ୟ; କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତଙ୍କ ହାତରୁ ବା ହୋତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ଧନର ଜୟକୁ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ଇମାମୂ ଷୁ ପ୍ରଭୃତିଂ ସାତଯେ ଧାଃ ଶଶ୍ଵଚ୍ଛଶ୍ଵଦୂତିଭିର୍ଯାଦମାନଃ । ସୁତେସୁତେ ଵାଵୃଧେ ଵର୍ଧନେଭିର୍ଯଃ କର୍ମଭିର୍ମହଦ୍ଭିଃ ସୁଶ୍ରୁତୋ ଭୂତ୍
ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ଲାଭ ପାଇଁ ସଦା, ପ୍ରତିପ୍ରୟାସରେ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କର। ଯିଏ ପ୍ରତି ସୋମ ଚାପିବାରେ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଗିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମାଃ ପ୍ରଦିଵୋ ଵିଦାନା ଋଭୁର୍ଯେଭିର୍ଵୃଷପର୍ଵା ଵିହାଯାଃ । ପ୍ରଯମ୍ଯମାନାନ୍ପ୍ରତି ଷୂ ଗୃଭାଯେନ୍ଦ୍ର ପିବ ଵୃଷଧୂତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଆକାଶରୁ ସୋମ ରସ ଚାପାଯାଉଛି, ଯାହା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏହା ଢଳିବାବେଳେ, ଏହାକୁ ଧର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ସୋମକୁ ପିଉ।
ପିବା ଵର୍ଧସ୍ଵ ତଵ ଘା ସୁତାସ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାସଃ ପ୍ରଥମା ଉତେମେ । ଯଥାପିବଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଁ ଏଵା ପାହି ପନ୍ଯୋ ଅଦ୍ଯା ନଵୀଯାନ୍
ପିଉ ଏବଂ ବଡ଼ ହେଉ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହିମାନେ ପ୍ରଥମ। ଯେପରି ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ସୋମ ପିଇଥିଲ, ସେପରି ଆଜି ନୂଆ ଏହି ସୋମକୁ ପିଉ, ହେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ମହାଁ ଅମତ୍ରୋ ଵୃଜନେ ଵିରପ୍ଶ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଶଵଃ ପତ୍ଯତେ ଧୃଷ୍ଣ୍ଵୋଜଃ । ନାହ ଵିଵ୍ଯାଚ ପୃଥିଵୀ ଚନୈନଂ ଯତ୍ସୋମାସୋ ହର୍ଯଶ୍ଵମମନ୍ଦନ୍
ମହାନ, ଅପରିମାପ୍ୟ, ସମାବେଶରେ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼ତାରେ ଶାସନ କରେ; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିପାରିଲା ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଘୋଡ଼ାପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଥିଲା।
ମହାଁ ଉଗ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଯ ସମାଚକ୍ରେ ଵୃଷଭଃ କାଵ୍ଯେନ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଭଗୋ ଵାଜଦା ଅସ୍ଯ ଗାଵଃ ପ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଅସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀଃ
ମହାନ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ବୃଷଭ ଜ୍ଞାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଧନଦାତା, ତାଙ୍କଠାରୁ ଗାଈମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦାନ ଅଧିକ ଏବଂ ପୁରୁଣା।
ପ୍ର ଯତ୍ସିନ୍ଧଵଃ ପ୍ରସଵଂ ଯଥାଯନ୍ନାପଃ ସମୁଦ୍ରଂ ରଥ୍ଯେଵ ଜଗ୍ମୁଃ । ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସଦସୋ ଵରୀଯାନ୍ଯଦୀଂ ସୋମଃ ପୃଣତି ଦୁଗ୍ଧୋ ଅଂଶୁଃ
ଯେତେବେଳେ ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କର ଧାରା ସହିତ ଗତି କରନ୍ତି, ଜଳମାନେ ରଥରେ ବସିଥିବା ପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏହିଥିରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସଭାରୁ ବଡ଼, ଯେତେବେଳେ ସୋମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଚାପିଥିବା ରସ ପୋଷଣ କରେ।
ସମୁଦ୍ରେଣ ସିନ୍ଧଵୋ ଯାଦମାନା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମଂ ସୁଷୁତଂ ଭରନ୍ତଃ । ଅଂଶୁଂ ଦୁହନ୍ତି ହସ୍ତିନୋ ଭରିତ୍ରୈର୍ମଧ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତି ଧାରଯା ପଵିତ୍ରୈଃ
ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ର ଚଳି, ଭଲ ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି; ହାତୀମାନେ ହାତରେ ଏହି ସୋମ ଦୁହନ୍ତି, ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି।
ହ୍ରଦା ଇଵ କୁକ୍ଷଯଃ ସୋମଧାନାଃ ସମୀ ଵିଵ୍ଯାଚ ସଵନା ପୁରୂଣି । ଅନ୍ନା ଯଦିନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରଥମା ଵ୍ଯାଶ ଵୃତ୍ରଂ ଜଘନ୍ଵାଁ ଅଵୃଣୀତ ସୋମମ୍
ହ୍ରଦ ପରି, ପାତ୍ରମାନେ ସୋମକୁ ଧରିଥାନ୍ତି, ବହୁ ସଭା ବିସ୍ତାରିତ; ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମେ ଖାଦ୍ୟ ବାଣ୍ଟିଥିଲେ, ସେ ସର୍ପକୁ ମାରିଥିଲେ ଏବଂ ସୋମକୁ ବାଛିଥିଲେ।
ଆ ତୂ ଭର ମାକିରେତତ୍ପରି ଷ୍ଠାଦ୍ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଵସୁପତିଂ ଵସୂନାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ତେ ମାହିନଂ ଦତ୍ରମସ୍ତ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ତଦ୍ଧର୍ଯଶ୍ଵ ପ୍ର ଯନ୍ଧି
ଏଠାକୁ ଆଣ, କିଛି ଛାଡ଼ି ଦେଅନି; କାରଣ ଆମେ ତୁମକୁ ଧନର ମାଲିକ ଭାବରେ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ହେ ଘୋଡ଼ାପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ମହାନ ଦାନ ଅଛି, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ପଠା।
ଅସ୍ମେ ପ୍ର ଯନ୍ଧି ମଘଵନ୍ନୃଜୀଷିନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ରାଯୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଅସ୍ମେ ଶତଂ ଶରଦୋ ଜୀଵସେ ଧା ଅସ୍ମେ ଵୀରାଞ୍ଛଶ୍ଵତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶିପ୍ରିନ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବହୁତ ଧନ ପଠା; ଆମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଦେଅ, ଆମକୁ ବୀର ଦେଅ, ହେ ଚୁଡ଼ାଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ଧନର ଜୟକୁ ଲାଗିଥାନ୍ତି।