ପୁରୀଷ୍ଯାସୋ ଅଗ୍ନଯଃ ପ୍ରାଵଣେଭିଃ ସଜୋଷସଃ । ଜୁଷନ୍ତାଂ ଯଜ୍ଞମଦ୍ରୁହୋଽନମୀଵା ଇଷୋ ମହୀଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳରେ ଧନୀ, ସହାୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦୁଃଖ ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର, ଅବିରତ ଧନ, ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ। ଆମର ପୁଅ ବିଜୟୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ତୁମର କୃପା ଆମ ପାଖରେ ରହୁ।
ନିର୍ମଥିତଃ ସୁଧିତ ଆ ସଧସ୍ଥେ ଯୁଵା କଵିରଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଣେତା । ଜୂର୍ଯତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିରଜରୋ ଵନେଷ୍ଵତ୍ରା ଦଧେ ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦାଃ
ସୁସ୍ଥିତ ଭାବେ ଜଳାଇଯାଇ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ଯୁବକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା। ଅଗ୍ନି, ସଦା ଯୁବ, ଅମର ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛନ୍ତି, ଜାତବେଦ, ଏଠାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅମନ୍ଥିଷ୍ଟାଂ ଭାରତା ରେଵଦଗ୍ନିଂ ଦେଵଶ୍ରଵା ଦେଵଵାତଃ ସୁଦକ୍ଷମ୍ । ଅଗ୍ନେ ଵି ପଶ୍ଯ ବୃହତାଭି ରାଯେଷାଂ ନୋ ନେତା ଭଵତାଦନୁ ଦ୍ଯୂନ୍
ଭାରତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରଶଂସିତ, ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ଦକ୍ଷ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନ ଦେଖି ଆମକୁ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଦିନ ଦିନ ଆମର ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଦଶ କ୍ଷିପଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ସୀମଜୀଜନନ୍ସୁଜାତଂ ମାତୃଷୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସ୍ତୁହି ଦୈଵଵାତଂ ଦେଵଶ୍ରଵୋ ଯୋ ଜନାନାମସଦ୍ଵଶୀ
ଦଶଟି ପୁରୁଣା କାଠି ଭଲ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ମାଆଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଲିକ, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କର।
ନି ତ୍ଵା ଦଧେ ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଇଳାଯାସ୍ପଦେ ସୁଦିନତ୍ଵେ ଅହ୍ନାମ୍ । ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ମାନୁଷ ଆପଯାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ରେଵଦଗ୍ନେ ଦିଦୀହି
ମୁଁ ତୁମକୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପୃଥିବୀରେ, ଇଳାଙ୍କ ଆସନରେ, ଶୁଭ ଦିନରେ ବସାଇଛି। ଦୃଢ଼ ପାଥର, ମାନବ ଜଳ ଓ ସରସ୍ୱତୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଆଲୋକିତ ହୁଅ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଗୋଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଯେ ଉପହାର ଦେଇଛି। ଆମ ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ସଫଳ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଆମ ଉପରେ ରହୁ।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ଵ ପୃତନା ଅଭିମାତୀରପାସ୍ଯ । ଦୁଷ୍ଟରସ୍ତରନ୍ନରାତୀର୍ଵର୍ଚୋ ଧା ଯଜ୍ଞଵାହସେ
ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାକୁ ଜୟ କର; ତୁମେ ଅଜୟ ରହ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଆମ ପୂଜାକାରୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ଅଗ୍ନ ଇଳା ସମିଧ୍ଯସେ ଵୀତିହୋତ୍ରୋ ଅମର୍ତ୍ଯଃ । ଜୁଷସ୍ଵ ସୂ ନୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଇଳା ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିତ, ଅମର ଏବଂ ବିଧିପାଳକ। ଆମ ପୂଜାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଅଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଜାଗୃଵେ ସହସଃ ସୂନଵାହୁତ । ଏଦଂ ବର୍ହିଃ ସଦୋ ମମ
ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ଜାଗୃତ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଆମର ଆସନ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିର୍ଦେଵେଭିର୍ମହଯା ଗିରଃ । ଯଜ୍ଞେଷୁ ଯ ଉ ଚାଯଵଃ
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ବଡ କର; ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସକ୍ରିୟ।
ଅଗ୍ନେ ଦା ଦାଶୁଷେ ରଯିଂ ଵୀରଵନ୍ତଂ ପରୀଣସମ୍ । ଶିଶୀହି ନଃ ସୂନୁମତଃ
ଅଗ୍ନି, ଉପାସକ ପାଇଁ ନୀରବିର ଧନ ଦିଅ, ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ଦୟାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗ୍ନେ ଦିଵଃ ସୂନୁରସି ପ୍ରଚେତାସ୍ତନା ପୃଥିଵ୍ଯା ଉତ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ଋଧଗ୍ଦେଵାଁ ଇହ ଯଜା ଚିକିତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆକାଶର ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟ ପୁଅ, ସବୁ କଥା ଜାଣିଥିବା। ଜ୍ଞାନୀ, ଏଠାରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଗ୍ନିଃ ସନୋତି ଵୀର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ସନୋତି ଵାଜମମୃତାଯ ଭୂଷନ୍ । ସ ନୋ ଦେଵାଁ ଏହ ଵହା ପୁରୁକ୍ଷୋ
ଅଗ୍ନି, ଜାଣିଥିବା, ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ। ଦେବମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଅନେକ ଉପହାର ନେଇ।
ଅଗ୍ନିର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯେ ଆ ଭାତି ଦେଵୀ ଅମୃତେ ଅମୂରଃ । କ୍ଷଯନ୍ଵାଜୈଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ନମୋଭିଃ
ଅଗ୍ନି, ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁକୁ ଦେଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ଅମର, ଅବିନାଶୀ; ପୁରସ୍କାର ସହିତ ରହିଥିବା, ଉପହାର ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଅଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦାଶୁଷୋ ଦୁରୋଣେ ସୁତାଵତୋ ଯଜ୍ଞମିହୋପ ଯାତମ୍ । ଅମର୍ଧନ୍ତା ସୋମପେଯାଯ ଦେଵା
ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପାସକର ଘରକୁ ଆସ, ସୋମ ଚାପିଥିବାର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ। ଦେବମାନେ, ଅଜୟ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଅଗ୍ନେ ଅପାଂ ସମିଧ୍ଯସେ ଦୁରୋଣେ ନିତ୍ଯଃ ସୂନୋ ସହସୋ ଜାତଵେଦଃ । ସଧସ୍ଥାନି ମହଯମାନ ଊତୀ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିତ, ଘରେ ନିତ୍ୟ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା। ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆସନମାନେ ବଡ କର।
ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ମନସାଗ୍ନିଂ ନିଚାଯ୍ଯା ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଅନୁଷତ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ । ସୁଦାନୁଂ ଦେଵଂ ରଥିରଂ ଵସୂଯଵୋ ଗୀର୍ଭୀ ରଣ୍ଵଂ କୁଶିକାସୋ ହଵାମହେ
ମନରେ, ଆମେ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ ଆସିବା ଉପାୟ କରୁଛୁ, ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବା, ଉପହାର ନେଇ, ଦୟାଳୁ ଦେବ, ରଥର ଚାଳକ, ଧନ ଦେଇଥିବା; କୁଶିକମାନେ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ତଂ ଶୁଭ୍ରମଗ୍ନିମଵସେ ହଵାମହେ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ମାତରିଶ୍ଵାନମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ବୃହସ୍ପତିଂ ମନୁଷୋ ଦେଵତାତଯେ ଵିପ୍ରଂ ଶ୍ରୋତାରମତିଥିଂ ରଘୁଷ୍ଯଦମ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ବୈଶ୍ୱାନର, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ବୃହସ୍ପତି, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁଣିଥିବା, ଅତିଥି, ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ।
ଅଶ୍ଵୋ ନ କ୍ରନ୍ଦଞ୍ଜନିଭିଃ ସମିଧ୍ଯତେ ଵୈଶ୍ଵାନରଃ କୁଶିକେଭିର୍ଯୁଗେଯୁଗେ । ସ ନୋ ଅଗ୍ନିଃ ସୁଵୀର୍ଯଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଦଧାତୁ ରତ୍ନମମୃତେଷୁ ଜାଗୃଵିଃ
ଘୋଡାର ହ୍ରଦ୍ଧ୍ୱନି ପରି, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି କୁଶିକମାନେ ପ୍ରତି ଯୁଗରେ ଦୀପ୍ତିତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ବୀରତା, ଘୋଡାର ଧନ ଏବଂ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ଦିଅ, ସଦା ଜାଗୃତ।
ପ୍ର ଯନ୍ତୁ ଵାଜାସ୍ତଵିଷୀଭିରଗ୍ନଯଃ ଶୁଭେ ସମ୍ମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀରଯୁକ୍ଷତ । ବୃହଦୁକ୍ଷୋ ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦସଃ ପ୍ର ଵେପଯନ୍ତି ପର୍ଵତାଁ ଅଦାଭ୍ଯାଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିମାନେ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଆଗେ ବଢନ୍ତୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମିଶ୍ରିତ, ଚିହ୍ନିତ ମାଝି ଯୋଗାଯୋଗ କରି। ବଡ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ମାରୁତମାନେ, ସବୁ ଜାଣିଥିବା, ଅଦମ୍ୟ ପାହାଡକୁ ଉପ୍ରାଣ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଶ୍ରିଯୋ ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵକୃଷ୍ଟଯ ଆ ତ୍ଵେଷମୁଗ୍ରମଵ ଈମହେ ଵଯମ୍ । ତେ ସ୍ଵାନିନୋ ରୁଦ୍ରିଯା ଵର୍ଷନିର୍ଣିଜଃ ସିଂହା ନ ହେଷକ୍ରତଵଃ ସୁଦାନଵଃ
ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ମାରୁତମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ, ଆମେ ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତା ଡାକୁଛୁ। ତୁମର ନିଜମାନେ, ରୁଦ୍ରର ପୁଅମାନେ, ବର୍ଷା ଦେଇଥିବା, ସିଂହ ପରି ହ୍ରଦ୍ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ଉପକାରରେ ଦୟାଳୁ।
ଵ୍ରାତଂଵ୍ରାତଂ ଗଣଂଗଣଂ ସୁଶସ୍ତିଭିରଗ୍ନେର୍ଭାମଂ ମରୁତାମୋଜ ଈମହେ । ପୃଷଦଶ୍ଵାସୋ ଅନଵଭ୍ରରାଧସୋ ଗନ୍ତାରୋ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଦଥେଷୁ ଧୀରାଃ
ଦଳ ଦଳ, ଗଣ ଗଣ, ଭଲ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ, ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏବଂ ମାରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଆମେ ଚାହୁଁ। ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡାର ଦାତା, ବର୍ଷା ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ସଭାରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିରସ୍ମି ଜନ୍ମନା ଜାତଵେଦା ଘୃତଂ ମେ ଚକ୍ଷୁରମୃତଂ ମ ଆସନ୍ । ଅର୍କସ୍ତ୍ରିଧାତୂ ରଜସୋ ଵିମାନୋଽଜସ୍ରୋ ଘର୍ମୋ ହଵିରସ୍ମି ନାମ
ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ ଅଗ୍ନି, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା। ଘୃତ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି, ଅମରତ୍ୱ ମୋର ଆସନ। ତ୍ରିଗୁଣ ରଜସରେ ମୋର ଶ୍ରୁତି, ମୁଁ ସବୁ ଲୋକରେ ଚଳିଥିବା। ଅବିନାଶୀ ଉଷ୍ମା, ଉପହାର ମୋର ନାମ।
ତ୍ରିଭିଃ ପଵିତ୍ରୈରପୁପୋଦ୍ଧ୍ଯର୍କଂ ହୃଦା ମତିଂ ଜ୍ଯୋତିରନୁ ପ୍ରଜାନନ୍ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠଂ ରତ୍ନମକୃତ ସ୍ଵଧାଭିରାଦିଦ୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପର୍ଯପଶ୍ଯତ୍
ତିନିଟି ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ନିକଟରେ ଗଲା, ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଲା; ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସେ ସବୁଠୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଧନ ତିଆରି କଲା, ଏହିପରି ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶତଧାରମୁତ୍ସମକ୍ଷୀଯମାଣଂ ଵିପଶ୍ଚିତଂ ପିତରଂ ଵକ୍ତ୍ଵାନାମ୍ । ମେଳିଂ ମଦନ୍ତଂ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ ତଂ ରୋଦସୀ ପିପୃତଂ ସତ୍ଯଵାଚମ୍
ସେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣର ପିତା, ଶତଧାରା ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ, ଜନନୀ-ପିତାଙ୍କ ଆଖିଁରେ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିବା; ଦୁଇ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟବାଦୀ ଭାବରେ ଆଦର କରନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୋ ଵାଜା ଅଭିଦ୍ଯଵୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଘୃତାଚ୍ଯା । ଦେଵାଞ୍ଜିଗାତି ସୁମ୍ନଯୁଃ
ଅମ୍ବେ, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ନ ଦେଇ ଡାକୁଛୁ; ଯିଏ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହେ।
ଈଳେ ଅଗ୍ନିଂ ଵିପଶ୍ଚିତଂ ଗିରା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନମ୍ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵାନଂ ଧିତାଵାନମ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ଯଜ୍ଞର ସଫଳତା ଦେଇଥିବା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଥିବା।
ଅଗ୍ନେ ଶକେମ ତେ ଵଯଂ ଯମଂ ଦେଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ । ଅତି ଦ୍ଵେଷାଂସି ତରେମ
ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା, ତୁମ ଉପକୃତିରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁତା ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ସମିଧ୍ଯମାନୋ ଅଧ୍ଵରେଽଗ୍ନିଃ ପାଵକ ଈଡ୍ଯଃ । ଶୋଚିଷ୍କେଶସ୍ତମୀମହେ
ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ଜଳିଉଛି; ତାଙ୍କ ଶିର ଶିଖା ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଚାହୁଁ।