ଅଗ୍ନିର୍ନେତା ଭଗ ଇଵ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦୈଵୀନାଂ ଦେଵ ଋତୁପା ଋତାଵା । ସ ଵୃତ୍ରହା ସନଯୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ପର୍ଷଦ୍ଵିଶ୍ଵାତି ଦୁରିତା ଗୃଣନ୍ତମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜଣେ ନେତା ଭାଗାଙ୍କ ପରି ଲୋକମାନଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ, ସତ୍ୟପଥର ଅନୁସରଣକାରୀ। ସେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ନିରାପଦରେ ନେଇଯାଉ।
ଦଧିକ୍ରାମଗ୍ନିମୁଷସଂ ଚ ଦେଵୀଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ସଵିତାରଂ ଚ ଦେଵମ୍ । ଅଶ୍ଵିନା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଭଗଂ ଚ ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଇହ ହୁଵେ
ମୁଁ ଡଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି, ଦେବୀ ଉଷା, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭାଗ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି।
ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମମୃତେଷୁ ଧେହୀମା ହଵ୍ଯା ଜାତଵେଦୋ ଜୁଷସ୍ଵ । ସ୍ତୋକାନାମଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ ହୋତଃ ପ୍ରାଶାନ ପ୍ରଥମୋ ନିଷଦ୍ଯ
ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ହେ ଜାତବେଦ, ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ବସି, ଦହି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ ଆସ୍ୱାଦନ କର।
ଘୃତଵନ୍ତଃ ପାଵକ ତେ ସ୍ତୋକା ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ମେଦସଃ । ସ୍ଵଧର୍ମନ୍ଦେଵଵୀତଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଧେହି ଵାର୍ଯମ୍
ଘୃତ ଭରା ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ବହିଯାଉଛି, ହେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅଂଶ ଚର୍ବିରେ ଭିଜା। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୋଜନ ପାଇଁ, ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦିଅ।
ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ତୋକା ଘୃତଶ୍ଚୁତୋଽଗ୍ନେ ଵିପ୍ରାଯ ସନ୍ତ୍ଯ । ଋଷିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସମିଧ୍ଯସେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଘୃତ ଝରି ଆସୁଛି, ଏହି ଅଂଶ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷି, ଜ୍ୱଳିଉଛ, ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ଶ୍ଚୋତନ୍ତ୍ଯଧ୍ରିଗୋ ଶଚୀଵ ସ୍ତୋକାସୋ ଅଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ । କଵିଶସ୍ତୋ ବୃହତା ଭାନୁନାଗା ହଵ୍ଯା ଜୁଷସ୍ଵ ମେଧିର
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତି ପରି ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ଚର୍ବି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ।
ଓଜିଷ୍ଠଂ ତେ ମଧ୍ଯତୋ ମେଦ ଉଦ୍ଭୃତଂ ପ୍ର ତେ ଵଯଂ ଦଦାମହେ । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ତେ ଵସୋ ସ୍ତୋକା ଅଧି ତ୍ଵଚି ପ୍ରତି ତାନ୍ଦେଵଶୋ ଵିହି
ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚର୍ବି ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ତୁମ ଚର୍ମରେ ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ହେ ଦୟାଳୁ, ଏହି ଅଂଶ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯସ୍ମିନ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତଂ ଦଧେ ଜଠରେ ଵାଵଶାନଃ । ସହସ୍ରିଣଂ ଵାଜମତ୍ଯଂ ନ ସପ୍ତିଂ ସସଵାନ୍ସନ୍ସ୍ତୂଯସେ ଜାତଵେଦଃ
ଏହି ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଯାହାର ଜଠରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସୋମ ରସ ରଖିଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜାତବେଦ, ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି ବିଜୟୀ, ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଗ୍ନେ ଯତ୍ତେ ଦିଵି ଵର୍ଚଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଦୋଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସ୍ଵା ଯଜତ୍ର । ଯେନାନ୍ତରିକ୍ଷମୁର୍ଵାତତନ୍ଥ ତ୍ଵେଷଃ ସ ଭାନୁରର୍ଣଵୋ ନୃଚକ୍ଷାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଉଷଧିରେ ଓ ପାଣିରେ ଅଛି, ହେ ପୂଜ୍ୟ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଆବୃତ କର, ତୁମର ଆଲୋକ ତୀବ୍ର, ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ଦିଵୋ ଅର୍ଣମଚ୍ଛା ଜିଗାସ୍ଯଚ୍ଛା ଦେଵାଁ ଊଚିଷେ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯେ । ଯା ରୋଚନେ ପରସ୍ତାତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯାଶ୍ଚାଵସ୍ତାଦୁପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଆପଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଜଳ ଖୋଜ, ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦୀର ଅଧିପତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଓ ତଳେ ଯେଉଁ ଜଳ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପହଞ୍ଚ।
ପୁରୀଷ୍ଯାସୋ ଅଗ୍ନଯଃ ପ୍ରାଵଣେଭିଃ ସଜୋଷସଃ । ଜୁଷନ୍ତାଂ ଯଜ୍ଞମଦ୍ରୁହୋଽନମୀଵା ଇଷୋ ମହୀଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳରେ ଧନୀ, ସହାୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦୁଃଖ ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର, ଅବିରତ ଧନ, ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ। ଆମର ପୁଅ ବିଜୟୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ତୁମର କୃପା ଆମ ପାଖରେ ରହୁ।
ନିର୍ମଥିତଃ ସୁଧିତ ଆ ସଧସ୍ଥେ ଯୁଵା କଵିରଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଣେତା । ଜୂର୍ଯତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିରଜରୋ ଵନେଷ୍ଵତ୍ରା ଦଧେ ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦାଃ
ସୁସ୍ଥିତ ଭାବେ ଜଳାଇଯାଇ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ଯୁବକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା। ଅଗ୍ନି, ସଦା ଯୁବ, ଅମର ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛନ୍ତି, ଜାତବେଦ, ଏଠାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅମନ୍ଥିଷ୍ଟାଂ ଭାରତା ରେଵଦଗ୍ନିଂ ଦେଵଶ୍ରଵା ଦେଵଵାତଃ ସୁଦକ୍ଷମ୍ । ଅଗ୍ନେ ଵି ପଶ୍ଯ ବୃହତାଭି ରାଯେଷାଂ ନୋ ନେତା ଭଵତାଦନୁ ଦ୍ଯୂନ୍
ଭାରତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରଶଂସିତ, ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ଦକ୍ଷ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନ ଦେଖି ଆମକୁ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଦିନ ଦିନ ଆମର ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଦଶ କ୍ଷିପଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ସୀମଜୀଜନନ୍ସୁଜାତଂ ମାତୃଷୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସ୍ତୁହି ଦୈଵଵାତଂ ଦେଵଶ୍ରଵୋ ଯୋ ଜନାନାମସଦ୍ଵଶୀ
ଦଶଟି ପୁରୁଣା କାଠି ଭଲ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ମାଆଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଲିକ, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କର।
ନି ତ୍ଵା ଦଧେ ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଇଳାଯାସ୍ପଦେ ସୁଦିନତ୍ଵେ ଅହ୍ନାମ୍ । ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ମାନୁଷ ଆପଯାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ରେଵଦଗ୍ନେ ଦିଦୀହି
ମୁଁ ତୁମକୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପୃଥିବୀରେ, ଇଳାଙ୍କ ଆସନରେ, ଶୁଭ ଦିନରେ ବସାଇଛି। ଦୃଢ଼ ପାଥର, ମାନବ ଜଳ ଓ ସରସ୍ୱତୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଆଲୋକିତ ହୁଅ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଗୋଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଯେ ଉପହାର ଦେଇଛି। ଆମ ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ସଫଳ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଆମ ଉପରେ ରହୁ।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ଵ ପୃତନା ଅଭିମାତୀରପାସ୍ଯ । ଦୁଷ୍ଟରସ୍ତରନ୍ନରାତୀର୍ଵର୍ଚୋ ଧା ଯଜ୍ଞଵାହସେ
ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାକୁ ଜୟ କର; ତୁମେ ଅଜୟ ରହ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଆମ ପୂଜାକାରୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ଅଗ୍ନ ଇଳା ସମିଧ୍ଯସେ ଵୀତିହୋତ୍ରୋ ଅମର୍ତ୍ଯଃ । ଜୁଷସ୍ଵ ସୂ ନୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଇଳା ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିତ, ଅମର ଏବଂ ବିଧିପାଳକ। ଆମ ପୂଜାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଅଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଜାଗୃଵେ ସହସଃ ସୂନଵାହୁତ । ଏଦଂ ବର୍ହିଃ ସଦୋ ମମ
ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ଜାଗୃତ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଆମର ଆସନ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିର୍ଦେଵେଭିର୍ମହଯା ଗିରଃ । ଯଜ୍ଞେଷୁ ଯ ଉ ଚାଯଵଃ
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାକୁ ବଡ କର; ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସକ୍ରିୟ।
ଅଗ୍ନେ ଦା ଦାଶୁଷେ ରଯିଂ ଵୀରଵନ୍ତଂ ପରୀଣସମ୍ । ଶିଶୀହି ନଃ ସୂନୁମତଃ
ଅଗ୍ନି, ଉପାସକ ପାଇଁ ନୀରବିର ଧନ ଦିଅ, ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ଦୟାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗ୍ନେ ଦିଵଃ ସୂନୁରସି ପ୍ରଚେତାସ୍ତନା ପୃଥିଵ୍ଯା ଉତ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ଋଧଗ୍ଦେଵାଁ ଇହ ଯଜା ଚିକିତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆକାଶର ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟ ପୁଅ, ସବୁ କଥା ଜାଣିଥିବା। ଜ୍ଞାନୀ, ଏଠାରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଗ୍ନିଃ ସନୋତି ଵୀର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ସନୋତି ଵାଜମମୃତାଯ ଭୂଷନ୍ । ସ ନୋ ଦେଵାଁ ଏହ ଵହା ପୁରୁକ୍ଷୋ
ଅଗ୍ନି, ଜାଣିଥିବା, ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ। ଦେବମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଅନେକ ଉପହାର ନେଇ।
ଅଗ୍ନିର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯେ ଆ ଭାତି ଦେଵୀ ଅମୃତେ ଅମୂରଃ । କ୍ଷଯନ୍ଵାଜୈଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ନମୋଭିଃ
ଅଗ୍ନି, ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁକୁ ଦେଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ଅମର, ଅବିନାଶୀ; ପୁରସ୍କାର ସହିତ ରହିଥିବା, ଉପହାର ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଅଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦାଶୁଷୋ ଦୁରୋଣେ ସୁତାଵତୋ ଯଜ୍ଞମିହୋପ ଯାତମ୍ । ଅମର୍ଧନ୍ତା ସୋମପେଯାଯ ଦେଵା
ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପାସକର ଘରକୁ ଆସ, ସୋମ ଚାପିଥିବାର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ। ଦେବମାନେ, ଅଜୟ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଅଗ୍ନେ ଅପାଂ ସମିଧ୍ଯସେ ଦୁରୋଣେ ନିତ୍ଯଃ ସୂନୋ ସହସୋ ଜାତଵେଦଃ । ସଧସ୍ଥାନି ମହଯମାନ ଊତୀ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିତ, ଘରେ ନିତ୍ୟ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା। ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆସନମାନେ ବଡ କର।
ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ମନସାଗ୍ନିଂ ନିଚାଯ୍ଯା ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଅନୁଷତ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ । ସୁଦାନୁଂ ଦେଵଂ ରଥିରଂ ଵସୂଯଵୋ ଗୀର୍ଭୀ ରଣ୍ଵଂ କୁଶିକାସୋ ହଵାମହେ
ମନରେ, ଆମେ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ ଆସିବା ଉପାୟ କରୁଛୁ, ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବା, ଉପହାର ନେଇ, ଦୟାଳୁ ଦେବ, ରଥର ଚାଳକ, ଧନ ଦେଇଥିବା; କୁଶିକମାନେ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ତଂ ଶୁଭ୍ରମଗ୍ନିମଵସେ ହଵାମହେ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ମାତରିଶ୍ଵାନମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ବୃହସ୍ପତିଂ ମନୁଷୋ ଦେଵତାତଯେ ଵିପ୍ରଂ ଶ୍ରୋତାରମତିଥିଂ ରଘୁଷ୍ଯଦମ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ବୈଶ୍ୱାନର, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ବୃହସ୍ପତି, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁଣିଥିବା, ଅତିଥି, ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ।
ଅଶ୍ଵୋ ନ କ୍ରନ୍ଦଞ୍ଜନିଭିଃ ସମିଧ୍ଯତେ ଵୈଶ୍ଵାନରଃ କୁଶିକେଭିର୍ଯୁଗେଯୁଗେ । ସ ନୋ ଅଗ୍ନିଃ ସୁଵୀର୍ଯଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଦଧାତୁ ରତ୍ନମମୃତେଷୁ ଜାଗୃଵିଃ
ଘୋଡାର ହ୍ରଦ୍ଧ୍ୱନି ପରି, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି କୁଶିକମାନେ ପ୍ରତି ଯୁଗରେ ଦୀପ୍ତିତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ବୀରତା, ଘୋଡାର ଧନ ଏବଂ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ଦିଅ, ସଦା ଜାଗୃତ।