ଉଚ୍ଛୋଚିଷା ସହସସ୍ପୁତ୍ର ସ୍ତୁତୋ ବୃହଦ୍ଵଯଃ ଶଶମାନେଷୁ ଧେହି । ରେଵଦଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରେଷୁ ଶଂ ଯୋର୍ମର୍ମୃଜ୍ମା ତେ ତନ୍ଵଂ ଭୂରି କୃତ୍ଵଃ
ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଜ୍ୱାଳାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ପ୍ରଶଂସିତ; ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ମହିମା ଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅ; ତୁମ ଦେହକୁ ପବିତ୍ର କର, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
କୃଧି ରତ୍ନଂ ସୁସନିତର୍ଧନାନାଂ ସ ଘେଦଗ୍ନେ ଭଵସି ଯତ୍ସମିଦ୍ଧଃ । ସ୍ତୋତୁର୍ଦୁରୋଣେ ସୁଭଗସ୍ଯ ରେଵତ୍ସୃପ୍ରା କରସ୍ନା ଦଧିଷେ ଵପୂଂଷି
ଧନର ଦାତା, ଆମକୁ ରତ୍ନ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ଜଳିଲେ ସେହି ହେଉଛ। ସ୍ତୁତିକାରୀର ଘରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରୀମାନ୍, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ।
ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ପ୍ର ଵୃଣେ ମିଯେଧେ ଗୃତ୍ସଂ କଵିଂ ଵିଶ୍ଵଵିଦମମୂରମ୍ । ସ ନୋ ଯକ୍ଷଦ୍ଦେଵତାତା ଯଜୀଯାନ୍ରାଯେ ଵାଜାଯ ଵନତେ ମଘାନି
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷି, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଆମକୁ ଧନ, ବଳ ଓ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ର ତେ ଅଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତୀମିଯର୍ମ୍ଯଚ୍ଛା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନାଂ ରାତିନୀଂ ଘୃତାଚୀମ୍ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦ୍ଦେଵତାତିମୁରାଣଃ ସଂ ରାତିଭିର୍ଵସୁଭିର୍ଯଜ୍ଞମଶ୍ରେତ୍
ତୁମ ପାଖକୁ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବି ଦେଉଛି, ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଆଶା କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହିମା ସହିତ। ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ସେ ଦାନ ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ, ଧନୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ବସାନ୍ତୁ।
ସ ତେଜୀଯସା ମନସା ତ୍ଵୋତ ଉତ ଶିକ୍ଷ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଶିକ୍ଷୋଃ । ଅଗ୍ନେ ରାଯୋ ନୃତମସ୍ଯ ପ୍ରଭୂତୌ ଭୂଯାମ ତେ ସୁଷ୍ଟୁତଯଶ୍ଚ ଵସ୍ଵଃ
ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ଆମକୁ ଧନର ଅଧିକାର ଦିଅ, ଅଧିକାର ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ବୀର ଧନର ପ୍ରଚୁରତାରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଭୂରୀଣି ହି ତ୍ଵେ ଦଧିରେ ଅନୀକାଗ୍ନେ ଦେଵସ୍ଯ ଯଜ୍ଯଵୋ ଜନାସଃ । ସ ଆ ଵହ ଦେଵତାତିଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଶର୍ଧୋ ଯଦଦ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ଯଜାସି
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନେକ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଛ, ଯାହା ଉପାସକମାନେ ଦେବତାରେ ରଖିଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଏଠାକୁ ଆଣ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ଆଜି ତୁମେ ଦେବମଣ୍ଡଳକୁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାବେଳେ।
ଯତ୍ତ୍ଵା ହୋତାରମନଜନ୍ମିଯେଧେ ନିଷାଦଯନ୍ତୋ ଯଜଥାଯ ଦେଵାଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵିତେହ ବୋଧ୍ଯଧି ଶ୍ରଵାଂସି ଧେହି ନସ୍ତନୂଷୁ
ଯେବେ ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯଜ୍ଞ ଆଶା କରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିମୁଷସମଶ୍ଵିନା ଦଧିକ୍ରାଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ହଵତେ ଵହ୍ନିରୁକ୍ଥୈଃ । ସୁଜ୍ଯୋତିଷୋ ନଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସଜୋଷସୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଵାଵଶାନାଃ
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭାତରେ ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଦଧିକ୍ରାକୁ ଉତ୍ସବ ଗୀତରେ ଡାକନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ରୀ ତେ ଵାଜିନା ତ୍ରୀ ଷଧସ୍ଥା ତିସ୍ରସ୍ତେ ଜିହ୍ଵା ଋତଜାତ ପୂର୍ଵୀଃ । ତିସ୍ର ଉ ତେ ତନ୍ଵୋ ଦେଵଵାତାସ୍ତାଭିର୍ନଃ ପାହି ଗିରୋ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ତିନିଟି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ତିନିଟି ଆସନ ଓ ତିନିଟି ପୁରୁଣା, ସତ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜିହ୍ବା ଅଛି। ତୁମର ତିନିଟି ଦେବତା ସ୍ୱଭାବର ଆକୃତି ଅଛି। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯେ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକୃତିରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗ୍ନେ ଭୂରୀଣି ତଵ ଜାତଵେଦୋ ଦେଵ ସ୍ଵଧାଵୋଽମୃତସ୍ଯ ନାମ । ଯାଶ୍ଚ ମାଯା ମାଯିନାଂ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵ ତ୍ଵେ ପୂର୍ଵୀଃ ସଂଦଧୁଃ ପୃଷ୍ଟବନ୍ଧୋ
ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦ, ତୁମର ଶକ୍ତି ବହୁତ, ହେ ଦେବତା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ, ଅମୃତ ନାମ ଧାରଣ କରିଛ। ଯେ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ତୁମ ଭିତରେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପଛରେ ବନ୍ଧା ଅଛି।
ଅଗ୍ନିର୍ନେତା ଭଗ ଇଵ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦୈଵୀନାଂ ଦେଵ ଋତୁପା ଋତାଵା । ସ ଵୃତ୍ରହା ସନଯୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ପର୍ଷଦ୍ଵିଶ୍ଵାତି ଦୁରିତା ଗୃଣନ୍ତମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜଣେ ନେତା ଭାଗାଙ୍କ ପରି ଲୋକମାନଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ, ସତ୍ୟପଥର ଅନୁସରଣକାରୀ। ସେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ନିରାପଦରେ ନେଇଯାଉ।
ଦଧିକ୍ରାମଗ୍ନିମୁଷସଂ ଚ ଦେଵୀଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ସଵିତାରଂ ଚ ଦେଵମ୍ । ଅଶ୍ଵିନା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଭଗଂ ଚ ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଇହ ହୁଵେ
ମୁଁ ଡଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି, ଦେବୀ ଉଷା, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭାଗ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି।
ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମମୃତେଷୁ ଧେହୀମା ହଵ୍ଯା ଜାତଵେଦୋ ଜୁଷସ୍ଵ । ସ୍ତୋକାନାମଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ ହୋତଃ ପ୍ରାଶାନ ପ୍ରଥମୋ ନିଷଦ୍ଯ
ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ହେ ଜାତବେଦ, ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ବସି, ଦହି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ ଆସ୍ୱାଦନ କର।
ଘୃତଵନ୍ତଃ ପାଵକ ତେ ସ୍ତୋକା ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ମେଦସଃ । ସ୍ଵଧର୍ମନ୍ଦେଵଵୀତଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଧେହି ଵାର୍ଯମ୍
ଘୃତ ଭରା ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ବହିଯାଉଛି, ହେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅଂଶ ଚର୍ବିରେ ଭିଜା। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୋଜନ ପାଇଁ, ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦିଅ।
ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ତୋକା ଘୃତଶ୍ଚୁତୋଽଗ୍ନେ ଵିପ୍ରାଯ ସନ୍ତ୍ଯ । ଋଷିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସମିଧ୍ଯସେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଘୃତ ଝରି ଆସୁଛି, ଏହି ଅଂଶ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷି, ଜ୍ୱଳିଉଛ, ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ଶ୍ଚୋତନ୍ତ୍ଯଧ୍ରିଗୋ ଶଚୀଵ ସ୍ତୋକାସୋ ଅଗ୍ନେ ମେଦସୋ ଘୃତସ୍ଯ । କଵିଶସ୍ତୋ ବୃହତା ଭାନୁନାଗା ହଵ୍ଯା ଜୁଷସ୍ଵ ମେଧିର
ତୁମ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତି ପରି ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ଚର୍ବି ଓ ଘୃତର ଅଂଶ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ।
ଓଜିଷ୍ଠଂ ତେ ମଧ୍ଯତୋ ମେଦ ଉଦ୍ଭୃତଂ ପ୍ର ତେ ଵଯଂ ଦଦାମହେ । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି ତେ ଵସୋ ସ୍ତୋକା ଅଧି ତ୍ଵଚି ପ୍ରତି ତାନ୍ଦେଵଶୋ ଵିହି
ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚର୍ବି ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ତୁମ ଚର୍ମରେ ଅଂଶ ଝରିଯାଉଛି, ହେ ଦୟାଳୁ, ଏହି ଅଂଶ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯସ୍ମିନ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତଂ ଦଧେ ଜଠରେ ଵାଵଶାନଃ । ସହସ୍ରିଣଂ ଵାଜମତ୍ଯଂ ନ ସପ୍ତିଂ ସସଵାନ୍ସନ୍ସ୍ତୂଯସେ ଜାତଵେଦଃ
ଏହି ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଯାହାର ଜଠରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସୋମ ରସ ରଖିଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜାତବେଦ, ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ପରି ବିଜୟୀ, ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଗ୍ନେ ଯତ୍ତେ ଦିଵି ଵର୍ଚଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଦୋଷଧୀଷ୍ଵପ୍ସ୍ଵା ଯଜତ୍ର । ଯେନାନ୍ତରିକ୍ଷମୁର୍ଵାତତନ୍ଥ ତ୍ଵେଷଃ ସ ଭାନୁରର୍ଣଵୋ ନୃଚକ୍ଷାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଉଷଧିରେ ଓ ପାଣିରେ ଅଛି, ହେ ପୂଜ୍ୟ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଆବୃତ କର, ତୁମର ଆଲୋକ ତୀବ୍ର, ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ଦିଵୋ ଅର୍ଣମଚ୍ଛା ଜିଗାସ୍ଯଚ୍ଛା ଦେଵାଁ ଊଚିଷେ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯେ । ଯା ରୋଚନେ ପରସ୍ତାତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଯାଶ୍ଚାଵସ୍ତାଦୁପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଆପଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଜଳ ଖୋଜ, ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦୀର ଅଧିପତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଓ ତଳେ ଯେଉଁ ଜଳ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପହଞ୍ଚ।
ପୁରୀଷ୍ଯାସୋ ଅଗ୍ନଯଃ ପ୍ରାଵଣେଭିଃ ସଜୋଷସଃ । ଜୁଷନ୍ତାଂ ଯଜ୍ଞମଦ୍ରୁହୋଽନମୀଵା ଇଷୋ ମହୀଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳରେ ଧନୀ, ସହାୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦୁଃଖ ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର, ଅବିରତ ଧନ, ଗୋଧନ ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ। ଆମର ପୁଅ ବିଜୟୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ତୁମର କୃପା ଆମ ପାଖରେ ରହୁ।
ନିର୍ମଥିତଃ ସୁଧିତ ଆ ସଧସ୍ଥେ ଯୁଵା କଵିରଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଣେତା । ଜୂର୍ଯତ୍ସ୍ଵଗ୍ନିରଜରୋ ଵନେଷ୍ଵତ୍ରା ଦଧେ ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦାଃ
ସୁସ୍ଥିତ ଭାବେ ଜଳାଇଯାଇ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ଯୁବକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା। ଅଗ୍ନି, ସଦା ଯୁବ, ଅମର ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛନ୍ତି, ଜାତବେଦ, ଏଠାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅମନ୍ଥିଷ୍ଟାଂ ଭାରତା ରେଵଦଗ୍ନିଂ ଦେଵଶ୍ରଵା ଦେଵଵାତଃ ସୁଦକ୍ଷମ୍ । ଅଗ୍ନେ ଵି ପଶ୍ଯ ବୃହତାଭି ରାଯେଷାଂ ନୋ ନେତା ଭଵତାଦନୁ ଦ୍ଯୂନ୍
ଭାରତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରଶଂସିତ, ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ଦକ୍ଷ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନ ଦେଖି ଆମକୁ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଦିନ ଦିନ ଆମର ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଦଶ କ୍ଷିପଃ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ସୀମଜୀଜନନ୍ସୁଜାତଂ ମାତୃଷୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସ୍ତୁହି ଦୈଵଵାତଂ ଦେଵଶ୍ରଵୋ ଯୋ ଜନାନାମସଦ୍ଵଶୀ
ଦଶଟି ପୁରୁଣା କାଠି ଭଲ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ମାଆଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ଦେବତା ସ୍ଵଭାବର, ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାଲିକ, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କର।
ନି ତ୍ଵା ଦଧେ ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଇଳାଯାସ୍ପଦେ ସୁଦିନତ୍ଵେ ଅହ୍ନାମ୍ । ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ମାନୁଷ ଆପଯାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ରେଵଦଗ୍ନେ ଦିଦୀହି
ମୁଁ ତୁମକୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପୃଥିବୀରେ, ଇଳାଙ୍କ ଆସନରେ, ଶୁଭ ଦିନରେ ବସାଇଛି। ଦୃଢ଼ ପାଥର, ମାନବ ଜଳ ଓ ସରସ୍ୱତୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଆଲୋକିତ ହୁଅ।
ଇଳାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ । ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଗୋଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ଯେ ଉପହାର ଦେଇଛି। ଆମ ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ସଫଳ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଆମ ଉପରେ ରହୁ।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ଵ ପୃତନା ଅଭିମାତୀରପାସ୍ଯ । ଦୁଷ୍ଟରସ୍ତରନ୍ନରାତୀର୍ଵର୍ଚୋ ଧା ଯଜ୍ଞଵାହସେ
ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାକୁ ଜୟ କର; ତୁମେ ଅଜୟ ରହ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଆମ ପୂଜାକାରୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ଅଗ୍ନ ଇଳା ସମିଧ୍ଯସେ ଵୀତିହୋତ୍ରୋ ଅମର୍ତ୍ଯଃ । ଜୁଷସ୍ଵ ସୂ ନୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଇଳା ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିତ, ଅମର ଏବଂ ବିଧିପାଳକ। ଆମ ପୂଜାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଅଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଜାଗୃଵେ ସହସଃ ସୂନଵାହୁତ । ଏଦଂ ବର୍ହିଃ ସଦୋ ମମ
ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ଜାଗୃତ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଆମର ଆସନ।